அக்நிபுராணம்

த்ரியோநிஃ கீர்த்யதே தேந த்ரயமேதத்விவாதக்ரு'த் । த்வ்யபியோகஸ்து விஜ்ஞேயஃ ஶங்காதத்த்வாபியோகதஃ ।। ௨௫௩.

மூன்று ஆரம்பங்கள் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளன; இம்மூன்றும் வாதங்களை உண்டாக்கும். இரண்டு வகை வழக்குகள் உள்ளன: சந்தேகத்திலிருந்து எழுவது, உண்மை நிலையை முன்வைப்பது.

ஶங்காஷட்‌பிஸ்து ஸம்ஸர்காத்தத்த்வஷோஃட³ாதிதர்ஶணாத் । பஜ்ஞத்வயாபிஸம்பந்தாத்‌த்வித்வாரஃ ஸமுதாஹ்ரு'தஃ ।। ௨௫௩.

சந்தேகம் ஆறு விதமான தொடர்புகளால் உண்டாகும்; உண்மை நிலை உரியதை காண்பதால் உண்டாகும்; இரண்டு அறிவுகளின் தொடர்பால் இரண்டு வாயில்கள் கூறப்படுகின்றன.

பூர்வவாதஸ்தயோஃ பக்ஷஃ ப்ரதிபக்ஷஸ்த்வநந்தரஃ । பூதச்சலாநுஸாரித்வாத்‌த்விகதிஃ ஸமுதாஹ்ரு'தா ।। ௨௫௩.

இரண்டில், முதலில் கூறுவது வாதம், அதற்குப் பிறகு எதிர்வாதம் வரும்; உண்மை அல்லது வஞ்சக காரணங்களைப் பின்பற்றுவதால் இரண்டு பாதைகள் கூறப்படுகின்றன.

ரு'ணந்தேயமதேயஞ்ச யேந யத்ர யதா ச யத் । தாநக்ரஹணகர்மஶ்ச ரு'ணாதாநமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫௩.

கடன், கொடுக்க வேண்டியது, கொடுக்கக் கூடாதது, யார், எங்கு, எப்படி, என்ன என்பவை; கொடுப்பது, பெறுவது, கடன் வாங்குவது இவை அனைத்தும் 'கடன் வாங்குதல்' என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்வத்ரவ்யம் யத்ர விஶ்ரம்பாந்நிக்ஷிபத்யவிஶங்கிதஃ । நிக்ஷஏபந்நாமதத் ப்ரோக்தம் வ்யவஹாரபதம்புதைஃ ।। ௨௫௩.

ஒருவர் தன் சொத்தினை நம்பிக்கையுடன், சந்தேகமின்றி எங்காவது வைத்தால், அதற்கு 'வைப்பு' என்று நீதிமுறை அறிஞர்கள் பெயரிட்டுள்ளனர்.

வணிக்ப்ரப்ரு'தயோ யத்ர கர்ம ஸம்பூய குர்வதே । தத்ஸம்பூயஸமுத்தாநம் வ்யவஹாரபதம் விதுஃ ।। ௨௫௩.

வணிகர்கள் மற்றும் பிறர் ஒன்றாகச் சேர்ந்து வேலை செய்தால், அந்தச் சேர்க்கையிலிருந்து எழும் பிரச்சினை 'சேர்க்கை வழக்கு' எனப்படுகிறது.

தத்த்வா த்ரவ்யஞ்ச சஸம்யக்யஃ புநராதாதுமிச்சதி । தத்த்வாப்ரதாநிகம் நாம தத்விவாதபதம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫௩.

ஒருவர் பொருளை முறையாகக் கொடுத்து, மீண்டும் அதைத் திரும்பப் பெற விரும்பினால், அதை 'கொடுத்தும் திருப்பிக் கொடுக்காதது' என்று, இது வாதத்திற்கான காரணம் எனக் கருதப்படுகிறது.

அப்யுபேத்ய ச ஶுஶ்ரூஷாம் யஸ்தாம் ந ப்ரதிபத்யதே । அஶுஶ்ரூஷாப்யுபேத்யைதத்விவாதபதமுச்யதே ।। ௨௫௩.

ஒருவர் சேவை செய்வதாக ஒப்புக்கொண்டு, அதை நிறைவேற்றவில்லை என்றால், அதை 'ஒப்புக்கொண்டு சேவை செய்யாதது' என்று, இது வாதத்திற்கான காரணம் எனப்படுகிறது.

ப்ரு'த்யாநாம் வேதநஸ்யோக்தாதாநாதாநவிதிக்ரியா । வேதநஸ்யாநபாகர்ம தத்விவாதபதம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫௩.

உழைக்கும் மனிதர்களின் கூலியை கொடுப்பதும் பெறுவதும் பற்றிய விதிகள்; கூலி கொடுக்காதது வாதத்திற்கான காரணம் எனக் கருதப்படுகிறது.

நிக்ஷிப்தம் வா பரத்ரவ்யம் நஷ்டம் லப்த்வா ப்ரஹ்ரு'த்ய வா । விக்ரீயதே பரோக்ஷம் யத் ஸ ஜ்ஞேயோऽஸ்வாமிவிக்ரயஃ ।। ௨௫௩.

யாராவது மற்றவருடைய பொருளை காணாமல் போனதாகவோ, பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கப்பட்டதாகவோ எடுத்துக் கொண்டு, அல்லது வலிமையால் பிடித்து, மறைவாக விற்றால், அது உரிமையில்லாமல் மற்றவருடைய பொருளை விற்றதாக அறிய வேண்டும்.

விக்ரீய பண்யம் மூல்யேந க்ரேத்ரே யஞ்ச ந தீயதே । விக்ரீயாஸம்ப்ரதாநந்தத்விவாதபதமுச்யதே ।। ௨௫௩.

ஒரு பொருள் விற்றபோது, விலை பெற்றும், அந்த பணம் விற்பவருக்கு வழங்கப்படவில்லை என்றால், அது விற்பனை ஆனபிறகு பணம் வழங்கப்படாததைப் பற்றிய தகராறு எனப்படுகிறது.

க்ரீத்வா மூல்யேந யத்பண்யம் க்ரேதா ந பஹு மந்யதே । க்ரீத்வா மூல்யேந யத் பண்யம் துஷ்க்ரீதம் மந்யதேக்ரயீ ।। ௨௫௩.

ஒரு வாங்குபவர், விலைக்காக பொருளை வாங்கிய பிறகு, அதில் திருப்தியில்லாமல் இருந்தால், அல்லது வாங்கிய பொருள் குறைபாடுடையதாக நினைத்தால், அது தவறான விற்பனையைப் பற்றிய தகராறு ஆகும்.

பாகண்டநைகமாதீநாம் ஸ்திதிஃ ஸமய உச்யதே । ஸமயஸ்யாநபாகர்ம தத்விவாதபதம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫௩.

பொய்யாளர்கள், வணிகர்கள் மற்றும் பிறவர்களுக்கிடையே ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒப்பந்தங்கள் ஒப்பந்தமாகக் கருதப்படுகின்றன; அந்த ஒப்பந்தங்களை மீறுவது தகராறாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

ஸேதுகேதாரமர்ய்யாதாவிக்ரு'ஷ்டாக்ரு'ஷ்டநிஶ்சயாஃ । ஶேத்ராதிகாரே யத்ர ஸ்யுர்விவாதஃ க்ஷேத்ரஜஸ்து ஸஃ ।। ௨௫௩.

சேதுகள், தடைகள், வயலின் எல்லைகள், உழைக்கப்பட்ட நிலம், உழைக்கப்படாத நிலம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய வாதங்கள் நிலம் சம்பந்தமான தகராறு எனப்படும்.

வைவாஹிகோ விதிஃ ஸ்த்ரீணம் யத்ர பும்ஸாஞ்ச கீர்த்த்யதே । ஸ்த்ரீபும்ஸம்யோகஸம்ஜ்ஞந்து தத்விவாதபதம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௫௩.

பெண்கள் மற்றும் ஆண்களுக்கு திருமண விதிகள் குறித்து பேசப்படும் இடம், அது ஆண்-பெண் இணைவு பற்றிய தகராறு எனப்படுகிறது.

விபாகோர்தஸ்ய பைத்ரஸ்ய புத்ரைர்யஸ்து ப்ரகல்ப்யதே । தாயபாகமிதி ப்ரோக்தம் விவாதபதமுச்யதே ।। ௨௫௩.

மக்கள் தங்கள் பூர்வீக சொத்துகளைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்காக பிரித்துக் கொண்டால், அது பங்கீடு அல்லது வாரிசு உரிமை பற்றிய தகராறு எனப்படுகிறது.

ஸஹஸா க்ரியதே கர்ம்ம யத் கிஞ்சித் பலதர்பிதைஃ । தத் ஸாஹஸமிதி ப்ரோக்தம் விவாதபதமுச்யதே ।। ௨௫௩.

யாராவது வன்மை அல்லது அகம்பாவத்துடன் திடீரென ஏதும் செய்கிறார்கள் என்றால், அது வன்முறைச் செயல் என்றும், அது தகராறு ஆகும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

தேஶஜாதிகுலாதீநாமாக்ரோஶத்யங்கஸம்யுதம் । யத்வசஃ ப்ரதிகூலார்தம் வாக்பாருஷ்யம் ததுச்யதே ।। ௨௫௩.

தேசம், இனம், குடும்பம் ஆகியவற்றை இழிவுபடுத்தும் வார்த்தைகளோடு, எதிர்மறையான அர்த்தமுள்ள பேச்சு, வாக்கினால் அவமதித்தல் எனப்படுகிறது.

பரகாத்ரேஷ்வபித்ரோஹோ ஹஸ்தபாதாயுதாதிபிஃ । அக்ந்யாதிபிஶ்சோபகாதைர்தண்டபாருஷ்யமுச்யதே ।। ௨௫௩.

மற்றவரது உடலை கை, காலை, ஆயுதம் அல்லது தீ போன்றவற்றால் தாக்குதல், உடல் வன்முறை எனப்படுகிறது.

அக்ஷவர்ஜ்ஜஶலாகாத்யைர்தைவதம் த்யூதபுச்யதே । பஞ்சக்ரீஃட²ாவயோபிஶ்ச ப்ராணித்யூதஸமாஹ்வயஃ ।। ௨௫௩.

பாசாக்கள், குச்சிகள் போன்றவற்றால் சூதாடுவது சூதாடல் எனப்படும்; ஐந்து வகையான விளையாட்டுகளில் உயிருள்ளவைகளை வைத்து போட்டியிடுவது, அது உயிரின சூதாடல் எனப்படுகிறது.

ப்ரகீர்ணகஃ புநர்ஜ்ஞேயோ வ்யவஹாரோ நிராஶ்ரயஃ । க்ரியாபேதாந்மநுஷ்யாணாம் ஶதஶாகோ நிகத்யதே ।। ௨௫௩.

நிச்சயமான வகை இல்லாத விவகாரம் கலவையானது என அறிய வேண்டும்; மனிதர்களின் செயல்களில் நூறு கிளைகள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது.

வ்யவஹாரோऽஷ்டாதஶபதஸ்தேஷாம் பேதோऽத வை ஶதம் । க்ரியாபேதாந்மநுஷ்யாணாம் ஶதஶாகோ நிகத்யதே ।। ௨௫௩.

விவாதங்கள் பதினெட்டு வகை; அவற்றில் ஒவ்வொன்றும் நூறு பிரிவுகளாக, மனிதர்களின் செயல்பாடுகளுக்கேற்ப பிரிக்கப்படுகின்றன என்று கூறப்படுகிறது.

வ்யவஹாராந்ந்ரு'பஃ பஶ்யேஜ் ஜ்ஞாநிவிப்ரைரகோபநஃ । ஶத்ருமித்ரஸமாஃ ஸப்யா அலோபாஃ ஶ்ருதிவேதிநஃ ।। ௨௫௩.

மன்னன், விவாதங்களை அறிவும் அமைதியும் கொண்ட பிராமணர்களுடன், பகைமையோ நட்போ இல்லாத, பேராசை இல்லாத, வேதம் அறிந்த நீதிபதிகளுடன் ஆராய வேண்டும்.

அபஶ்யதா௧ கார்ய்யவஶாத் ஸப்யைர்விப்ரம் நியோஜயேத் । ராகால்லோபாத்‌பயாத்வாபி ஸ்ம்ரு'த்யபேதாதிகாரிணஃ ।। ௨௫௩.

நீதிபதிகள் காரணங்களால் விவகாரத்தை தீர்க்க முடியாதபோது, அவர்கள் ஒரு பிராமணரை நியமிக்க வேண்டும்; ஆசை, பேராசை, பயம் காரணமாக, சட்டத்திலிருந்து விலகி நடக்கிறவர்களை நியமிக்கக் கூடாது.

ஸப்யாஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் தண்ட்யா விவாதாத்‌த்விகுணோ தமஃ । ஸ்ம்ரு'த்யாசாரவ்யபேதேந மார்கேண தர்ஷிதஃ பரைஃ ।। ௨௫௩.

நீதிபதிகள் தனித்தனியாகவோ, சேர்ந்து கொண்டோ தவறு செய்தால், அவர்களுக்கு இரட்டிப்பு தண்டனை விதிக்க வேண்டும்; அவர்கள் சட்டம் மற்றும் மரபை மீறி, பிறர் தூண்டுதலால் நடந்தால் அது பொருந்தும்.

ஆவேதயதி யத்ராஜ்ஞே வ்யவஹாரபதம் ஹி தத்। ப்ரத்யர்திநோऽக்ரதோ லேக்யம் யதா வேதிதமர்திநா ।। ௨௫௩.

எந்த விவகாரம் மன்னனிடம் தெரிவிக்கப்படுகிறதோ, அது வழக்கு எனப்படும்; எதிர்ப்பாளரின் பதில், கோரிக்கை வைத்தவரின் விளக்கப்படி எழுதி வைக்க வேண்டும்.

ஸமாமாஸததர்த்தாஹர்நாமஜாத்யாதிசிஹ்நிதம் । ஶ்ருதார்தஸ்யோத்தரம் லேக்யம் பூர்வாவேதகஸந்நிதௌ ।। ௨௫௩.

உரையாடல் தெளிவாக, நாள், பெயர், சாதி போன்ற அடையாளங்களுடன், முதலில் கூறியவர் முன்னிலையில், கேள்வி கேட்டபின் பதில் எழுதப்பட வேண்டும்.

ததோऽர்தீ லேகயேத்ஸத்யஃ ப்ரதிஜ்ஞாதார்தஸாதநம் । தத்ஸித்தௌ ஸித்திமாப்நோதி விபரீதமதோऽந்யதா ।। ௨௫௩.

அதன்பின், கோரிக்கை வைத்தவர் உடனே தாம் உறுதியளித்த காரியத்தை நிறைவேற்றும் வழிகளை எழுத வேண்டும்; அது நிறைவேறினால் வெற்றி கிடைக்கும், இல்லையெனில் எதிர்மாறாகும்.

சதுஷ்பாத்வ்யவஹாரோயம் விவாதேஷூபதர்ஶிதஃ । அபியோகமநிஸ்தீர்ய்யநைநம் ப்ரத்யபியோஜயேத் ।। ௨௫௩.

நான்கு படிகள் கொண்ட இந்த வழக்கு நடைமுறைத் திட்டம் வாதங்களில் பயன்படுத்த வேண்டும்; புகார் முடிந்ததும், அதற்கேற்ப பதிலளிக்க வேண்டும்.