அக்நிபுராணம்

அதஃ கடிந்து தநுஷஃ பலதேஶந்து பத்ரிணஃ । தரண்யாம் ஸ்தாபயித்வா த தோலயித்வா ததைவ ச ।। ௨௪௯.

வில்லின் கீழ்பகுதியை இடுப்பு அருகிலும், அம்பின் முனையை முனையில் வைத்து, அவற்றை தரையில் வைத்து, பிறகு அவற்றை எடுத்து உயர்த்த வேண்டும்.

புஜாப்யாமத்ர குப்ஜாப்யாம் ப்ரகோஷ்டாப்யாம் ஶுபவ்ரத । யஸ்ய வாணம் தநுஃ ஶ்ரேஷ்டம் புங்கதேஶே ச பத்ரிணஃ ।। ௨௪௯.

கைகள் மற்றும் முன்கைகள் சிறிது வளைந்த நிலையில், நல்லவரே, அம்பும் அதன் இறகும் கைப்பிடியில் நன்றாக பொருந்தும் வில்லே சிறந்தது.

விந்யாஸோ தநுஷஶ்சைவ த்வாதஶங்குலமந்தரம் । ஜ்யயா விஶிஷ்டஃ கர்த்தவ்யோ நாதிஹீநோ ந சாதிகஃ ।। ௨௪௯.

வில்லின் இடைவெளி பன்னிரண்டு விரல் அளவு இருக்க வேண்டும்; நூல் அதிகமாக தளரவோ, அதிகமாக இறுக்கமாகவோ இல்லாமல் சரியாக பொருந்த வேண்டும்.

நிவேஶ்ய கார்முகம் நாப்யாம் நிதம்பே ஶரஸங்கரம் । உத்க்ஷிபேதுத்திதம் ஹஸ்தமந்த்ரேணாக்ஷிகர்ணயோஃ ।। ௨௪௯.

வில்லைக் கருப்பையில் வைத்து, அம்பை இடுப்பில் வைத்து, கை உயர்த்தி, விரலும் காதும் சேரும் இடத்தில் மந்திரம் கூற வேண்டும்.

பூர்வேண முஷ்டிநா க்ராஹ்யஸ்தநாக்ரே தக்ஷிணே ஶரஃ । ஹரணந்து ததஃ க்ரு'த்வா ஶீக்ரம் பூர்வம் ப்ரஸாரயேத் ।। ௨௪௯.

அம்பை அதன் முனையில் வலது கைப்பிடியால் பிடிக்க வேண்டும்; குறி வைத்து, பின்னர் விரைவாக முன்னே கையை நீட்ட வேண்டும்.

நாப்யந்தரா நைவ வாஹ்யா நோத்‌ர்த்வகா நாதரா ததா । ந ச குப்ஜா ந சோத்தாநா ந சலா நாதிவேஷ்டிதா ।। ௨௪௯.

அம்பு மிக அருகிலும், மிக தொலைவிலும் இருக்கக் கூடாது; மிக உயரமாகவோ, மிக கீழாகவோ இருக்கக் கூடாது; அது வளைந்தவோ, மேலே திரும்பியவோ, அசையும் வகையிலோ, மிகச் சுருண்டவாகவோ இருக்கக் கூடாது.

ஸமா ஸ்தைர்ய்யகுணோபேதா பூர்வதண்டமிவ ஸ்திதா । சாதயித்வா ததோ லக்ஷ்யம் பூர்வ்வேணாநேந முஷ்டிநா ।। ௨௪௯.

அம்பு நேராகவும், நிலைத்த தன்மை கொண்டதாகவும், முன் கம்பி போல பிடிக்க வேண்டும்; பின்னர் அதே கைப்பிடியால் குறியை மறைக்க வேண்டும்.

உரஸா தூத்திதோ யந்தா த்ரிகோணவிநதஸ்திதஃ । ஸ்ரஸ்தாம்ஶே நிஶ்சலக்ரீவோ மயூராஞ்சிதமஸ்தகஃ ।। ௨௪௯.

வில்ல்வீரன் மார்பை நேராக வைத்து, முக்கோணம் போல அமைந்து நிற்க வேண்டும்; தோள்கள் சாய்ந்து, கழுத்து அசையாமல், தலை மயில் போல வளைந்து இருக்க வேண்டும்.

லலாடநாஸாவக்த்ராம்ஸாஃ குர்ய்யுரஶ்வஸமம்பவேத் । அந்தரம் த்ர்யங்குலம் ஜ்ஞேயம் சிவுகஸ்யாம்ஸகஸ்ய ச ।। ௨௪௯.

நெற்றி, மூக்கு, வாய், தோள்கள் குதிரை போல ஒரே நேரத்தில் இருக்க வேண்டும்; நூல் மற்றும் தோளுக்கு இடையில் மூன்று விரல் இடைவெளி இருக்க வேண்டும்.

ப்ரதமந்த்ரயங்குலம் ஜ்ஞேயம் த்விதீயே த்வ்யங்குலம் ஸ்ம்ரு'தம் । த்ரு'தீயேऽங்குலமுத்திஷ்டமாயதஞ்சிவுகாம்ஸயோஃ ।। ௨௪௯.

முதல் மந்திரத்திற்கு ஒரு விரல் நீளம் என்று அறிய வேண்டும்; இரண்டாவது மந்திரத்திற்கு இரண்டு விரல் நீளம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; மூன்றாவது மந்திரத்திற்கு ஒரு விரல் நீளம், அது தாடை மற்றும் தோளுக்கு இடையில் அளக்கப்படுகிறது.

க்ரு'ஹீத்வா ஸாயகம் புங்காத்தர்ஜ்ஜந்யாங்குஷ்டகேந து । அநாமயா புநர்க்ரு'ஹ்ய ததா மத்யமயாபி ச ।। ௨௪௯.

அம்பின் இறகைப் பிடித்து, முதுகை விரலும் கட்டைவிரலும் கொண்டு பிடிக்க வேண்டும்; பிறகு, அது மோதிர விரலும் நடுவிரலும் கொண்டு மீண்டும் பிடிக்க வேண்டும்.

தாவதாகர்ஷயேத்வேகாத்யாவத்வாணஃ ஸுபூரிதஃ । ஏவம் விதமுபக்ரம்ய மோக்தவ்யம் விதிவத் ககம் ।। ௨௪௯.

அம்பு முழுமையாக இழுக்கப்படும் வரை வலிமையாக வில் இழுக்க வேண்டும்; இவ்வாறு தொடங்கி, முறையாக அம்பை விட வேண்டும்.

த்ரு'ஷ்டிமுஷ்டிஹதம் லக்ஷ்யம் பிந்த்யாத்வாணேந ஸுவ்ரத । முக்வா து பஶ்சிமம் ஹஸ்தம் க்ஷிபேத்வேகேந ப்ரு'ஷ்டதஃ ।। ௨௪௯.

ஓ நல்லொழுக்கமுள்ளவரே, பார்வையும் கைப்பிடியும் இலக்கை நோக்கி சென்று, அம்பால் இலக்கை துளைக்க வேண்டும்; அம்பை விட்ட பின், பின்புறக் கையை விரைவாக பின்னால் வீச வேண்டும்.

ஏததுச்சேதமிச்சந்தி ஜ்ஞாதவ்யம் ஹி த்வயா த்விஜ । கர்பூரந்தததஃ கார்ய்யமாக்ரு'ஷ்ய து தநுஷ்மதா ।। ௨௪௯.

இதைத் தான் 'வெட்டும் முறையாக' அழைக்கிறார்கள், இதை நீ அறிந்து கொள்ள வேண்டும்; வில் பிடிப்பவன் கைமுட்டியின் கீழ்பகுதியை கீழே இழுக்க வேண்டும்.

ஊத்‌ர்த்வம் விமுக்தகே கார்யே லக்ஷஶ்லிஷ்டந்து மத்யமம் । ஶ்ரேஷ்டம் ப்ரக்ரு'ஷ்டம் விஜ்ஞேயம் தநஃஶாஸ்த்ரவிஶாரதைஃ ।। ௨௪௯.

மேலே விடும் போது, நடுவில் இலக்கை நோக்கி விட வேண்டும்; சிறந்ததும் உயர்ந்ததும் வில் கலையில் நிபுணர்களால் அறியப்படுகிறது.

ஜ்யேஷ்டஸ்து ஸாயகோ ஜ்ஞேயோ பவேத்‌த்வாதஶமுஷ்டயஃ । ஏகாதஶ ததா மத்யஃ கநீயாந்தஶமுஷ்டயஃ ।। ௨௪௯.

மிக நீளமான அம்பு பன்னிரண்டு கைப்பிடி நீளமாக இருக்க வேண்டும்; நடுத்தரமானது பதினொன்று, சிறியது பத்து கைப்பிடி நீளமாகும்.

சதுர்ஹஸ்தம் தநுஃ ஶ்ரேஷ்டம் த்ரயஃ ஸாத்‌ர்தந்து மத்யமம் । கநீயஸ்து த்ரயஃ ப்ரோக்தம் நித்யமேவ பதாதிநஃ ।। ௨௪௯.

நான்கு முழம் நீளமான வில் சிறந்ததாகும்; மூன்று முழம் மற்றும் அரை நீளம் நடுத்தரமாகும்; சிறிய வில் என்றும் காலாட் படைவீரர்களுக்காக மூன்று முழம் என்று கூறப்படுகிறது.

அக்நிருவாச பூர்ணாயதம் த்விஜஃ க்ரு'த்வா ததோ மாம்ஸைர்கதாயூதாந் । ஸுநிர்தௌதம் தநுஃ க்ரு'த்வா யஜ்ஞபூமௌ விதாபயேத் ।। ௨௫௦.

அக்னி சொன்னார்: விலை முழுமையாக இழுத்து, பிறகு இறைச்சி மற்றும் களரி ஆயுதங்களோடு, விலை நன்றாக சுத்தமாக செய்து, யாக சாலையில் அமைக்க வேண்டும்.

ததோ வாணம் ஸமாக்ரு'ஹ்ய தம்ஶிதஃ ஸுஸமாஹிதஃ । பத்நீயாத்‌த்ரு'டாம் கக்ஷாஞ்ச தக்ஷிணாம் ।। ௨௫௦.

பின்னர், அம்பை எடுத்துக் கொண்டு, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, வலது கை பாதுகாப்பை உறுதியாக கட்ட வேண்டும்.

விலக்ஷஅயமபி தத்வாணம் தத்ர சைவ ஸுஸம்ஸ்திதம் । ததஃ ஸமுத்தரேத்வாணம் தூணாத்தக்ஷிணபாணிநா ।। ௨௫௦.

கவனம் சிதறினாலும், அந்த அம்பு அங்கே நன்றாக வைக்கப்பட வேண்டும்; பிறகு, வலது கையால் அம்பை அம்புப்பெட்டியில் இருந்து எடுக்க வேண்டும்.

தேநைவ ஸஹிதம் மத்யே ஶரம் ஸங்‌க்ரு'ஹ்ய தாரயேத் । வாமஹஸ்தேந வை கக்ஷாம் தநுஸ்தஸ்மாத்ஸமுத்தரேத் ।। ௨௫௦.

அம்பை நடுவில் சேர்த்து பிடித்து தாங்க வேண்டும்; இடது கையால் கை பாதுகாப்பை பிடித்து, அங்கிருந்து விலை இழுக்க வேண்டும்.

அவிஷண்ணமதிர்பூத்வா குணே புங்கம் நிவேஶயேத் । ஸம்பீட்ய ஸிம்ஹகர்ணேந புங்கேநாபி ஸமே த்ரு'டம் ।। ௨௫௦.

மனம் தளராமல், இறகை வில் நூலில் வைக்க வேண்டும்; சிங்கக் காதுபிடிப்பும், இறகும் சமமாகவும் உறுதியாகவும் அழுத்த வேண்டும்.

வாமகர்ணோபவிஷ்டஞ்ச பலம் வாமஸ்ய தாரயேத் । வர்ணாந் மத்யமயா தத்ர வாமாங்குல்யா ச தாரயேத் ।। ௨௫௦.

அம்பின் முனையை இடது காதருகில் வைக்க வேண்டும்; அங்கே வண்ணங்களை நடுவிரலும் இடது விரலும் கொண்டு பிடிக்க வேண்டும்.

மநோ லக்ஷ்யகதம் க்ரு'த்வா முஷ்டிநா ச விதாநவித் । தக்ஷிணே காத்ரபாகோ து க்ரு'த்வா வர்ணம் விமோக்ஷயேத் ।। ௨௫௦.

மனதை இலக்கில் வைத்து, முறையான கைப்பிடியுடன், வலது பக்கத்தில் இருந்து அம்பை விட வேண்டும்.

லலாடபுடஸம்ஸ்தாநம் தண்டம் லக்ஷ்யே நிவேஶயேத் । ஆக்ரு'ஷ்ய தாஃட²யேத்தத்ர சந்த்ரகம் ஷோஃட²ஶங்குலம் ।। ௨௫௦.

நெற்றியின் நடுவில் அம்பின் கோலை வைத்து, இழுத்து, பிறகு பதினாறு விரல் தூரத்தில் இருக்கும் சந்திர வடிவத்தை நோக்கி விட வேண்டும்.

முக்த்வா வாணம் ததஃ பஶ்சாதுல்காஶிக்ஷஸ்ததா தயா । நிக்ரு'ஹ்ணீயாநுமத்யமயா ததோऽங்குல்யா புநஃ புநஃ ।। ௨௫௦.

அம்பை விட்ட பின், ஒளிக்கோல் முறையைப் பயன்படுத்தி, நடுவிரலை வைத்து மீண்டும் மீண்டும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

அக்ஷிலக்ஷ்யம் க்ஷிபேத்தூணாச்சதுரஸ்ரஞ்ச தக்ஷிணம் । சதுரஸ்ரகதம் வேத்யமப்யஸேச்சாதிதஃ ஸ்திதஃ ।। ௨௫௦.

கண்ணளவு இலக்கை அம்புப்பெட்டியில் இருந்து எடுத்து எய்ய வேண்டும்; வலது பக்கத்தில் இருக்கும் சதுர இலக்கையும் எய்ய வேண்டும்; ஆரம்ப இடத்தில் இருந்து நின்று, அந்த சதுர இலக்கைத் துளைக்கும் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

தஸ்மாதநந்தரம் தீக்ஷ்ணம் பரவ்ரு'த்தம் கதஞ்ச யத் । நிம்நமுந்நதவேதஞ்ச அப்யஸேத் க்ஷிப்ரகந்ததஃ ।। ௨௫௦.

அதற்குப் பிறகு, கூர்மையானவை, திரும்பிப் போனவை, நகரும் குறி, கீழே உள்ளவை, உயரத்தில் உள்ளவை போன்ற குறிகளை விரைவாகப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

வேத்யஸ்தாநேஷ்வதைதேஷு ஸத்த்வஸ்ய புடகாத்தநுஃ । ஹஸ்தாவாபஶதைஶ்சித்ரைஸ்தர்ஜ்ஜயேத்‌துஸ்தரைரபி ।। ௨௫௦.

குறி வைக்க வேண்டிய இடங்களில், அந்த குறிகளுக்கு, வலுவான கையால் அம்பு எடுத்து வில்லைக் கொண்டு, பலவகையான முயற்சிகளால்—even கடினமான குறிகளையும்—அச்சுறுத்த வேண்டும்.