அக்நிபுராணம்

மத்ஸ்யாம்பஸா து ஸேகேந வ்ரு'த்திர்பவதி ஶாகிநஃ । ஆவிகாஜஶக்ரு'ச்சூர்ணம் யவசூர்ணம் திலாநி ச ।। ௨௪௭.

மீன் நீரால் ஊற்றினால் மரங்கள் வளர்ச்சி பெறும்; ஆட்டின் உரி தூள், யவம் தூள், எள் ஆகியவையும் சேர்க்க வேண்டும்.

கோமாம்ஸமுதகஞ்சேதி ஸப்தராத்ரம் நிதாபயேத் । உத்ஸேகம் ஸர்வவ்ரு'க்ஷாணாம் பலபுஷ்பாதிவ்ரு'த்திதம் ।। ௨௪௭.

காளான் இறைச்சி, நீர் ஆகியவை ஏழு நாட்கள் வைத்திருக்க வேண்டும்; எல்லா மரங்களுக்கும் ஊற்றினால் பழம், பூ ஆகியவை வளர்ச்சி பெறும்.

மத்ஸ்யோதகேந ஶீதேந ஆம்ராணாம் ஸேக இஷ்யதே । ப்ரஶஸ்தம் சாப்யஶோகாநாம் காமிநீபாததாடநம் ।। ௨௪௭.

குளிர்ந்த மீன் நீரால் மாமரம் ஊற்றுவது சிறந்தது; அசோக மரங்களுக்கு காமினி செடியின் வேர் அடிப்பது புகழப்படுகிறது.

கர்ஜூரநாரிகேலாதேர்லவணாத்பிர்விவர்த்தநம் । விடங்கமத்ஸ்யமாம்ஸாத்பிஃ ஸர்வேஷாம் தோஹதம் ஶுபம் ।। ௨௪௭.

பேரிச்சம்பழம், தேங்காய் போன்றவை உப்புடன் சேர்த்து உண்ணும் போது உடல் வலிமை அதிகரிக்கும்; விதங்கம், மீன், இறைச்சி ஆகியவை எல்லா விருப்பங்களையும் நல்ல முறையில் பூர்த்தி செய்யும்.

அக்நிருவாச புஷ்பைஸ்து பூஜநாத்விஷ்ணுஃ ஸர்வகார்ய்யேஷு ஸித்திதஃ । மாலதீ மல்லிகா யூதீ பாடலா கரவீரகம் ।। ௨௪௮.

அக்னி சொன்னார்: மலர்களால் வழிபாடு செய்தால் விஷ்ணு எல்லா காரியங்களிலும் வெற்றியை அருள்வார்; மல்லிகை, மாலதி, யூதி, பாடலை, கரவீரம் ஆகிய மலர்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

பாவந்திரதிமுக்தஶ்ச௧ கர்ணிகாரஃ குரண்டகஃ । குப்ஜகஸ்தகரோ நீபோ வாணோ வர்வபமல்லிகா ।। ௨௪௮.

பாவனி, அதிமுக்தம், கர்ணிகாரம், குரண்டகம், குப்ஜகம், தகரை, நீபம், வாணம், வர்வப மல்லிகை ஆகிய மலர்களும் ஏற்றவை.

அஶோகஸ்திலகஃ குந்தஃ பூஜாயை ஸ்யாத்தமாலஜம் । வில்வபத்ரம் ஶமீபத்ரம் பத்ரம் ப்ரு'ங்கரஜஸ்ய து ।। ௨௪௮.

அசோகம், திலகம், குந்தம் ஆகிய மலர்கள், தமால இலைகள், வில்வ இலைகள், சமி இலைகள், ப்ரிங்கராஜ் இலைகளும் பூஜைக்கு உகந்தவை.

துலஸீகாலதுலஸீபத்ரம் வாஸகமர்ச்சநே । கேதகீபத்ரபுஷ்பம் ச பத்மம் ரக்தோத்பலாதிகம் ।। ௨௪௮.

துளசி, காள துளசி இலைகள், வாசக இலைகள், கேதகை இலை மற்றும் மலர்கள், தாமரை, சிவந்த தாமரை போன்ற மலர்களும் வழிபாட்டில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நார்க்கந்நோந்மத்தகங்காஞ்சீ பூஜநே கிரிமல்லிகா । கௌடஜம் ஶால்மலீபுஷ்பம் கண்டகாரீபவந்நஹி ।। ௨௪௮.

நார்க்க, உன்மத்தகம், கங்காஞ்சி, கிரிமல்லிகை ஆகியவை பூஜையில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன; கவுடஜம், சால்மலி மலர்கள் மற்றும் முள்ளுள்ள மலர்கள் ஏற்றவை அல்ல.

க்ரு'தப்ரஸ்தேந விஷ்ணோஶ்ச ஸ்நாநங்கோ கோடிஸத்‌பலம் । ஆடகேந து ராஜா ஸ்யாத் க்ரு'தக்ஷீரைர்த்திவம் வ்ரஜேத் ।। ௨௪௮.

விஷ்ணுவை ஒரு பிரஸ்தம் நெய்யால் அபிஷேகம் செய்தால் கோடி மடங்கு பலன் கிடைக்கும்; ஒரு ஆடகம் நெய் மற்றும் பாலை கொண்டு செய்தால் அரசனைப்போல் சொர்க்கம் அடையலாம்.

அக்நிருவாச சதுஷ்பாதம் தநுர்வேதம் வதே பஞ்சவிதம் த்விஜ । ரதநாகாஶ்வபத்தீநாம் யோதாம்ஶ்சாஶ்ரித்ய கீர்த்திதம் ।। ௨௪௯.

அக்னி சொன்னார்: தனுர்வேதம் நான்கு பிரிவுகளாகும்; அதை ஐந்து வகைகளாகவும் கூறுவேன், அதாவது ரதம், யானை, குதிரை, காலாட் படை வீரர்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

யந்த்ரமுக்தம் பாணிமுக்தம் முக்தஸந்தாரிதம் ததா । அமுக்தம் பாஹுயுத்தஞ்ச பஞ்சதா தத் ப்ரகீர்த்திதம் ।। ௨௪௯.

அது ஐந்து வகைப்படும்: கருவியால் வீசுவது, கையால் வீசுவது, வீசிவிட்டு பிடிப்பது, விடாமல் பயன்படுத்துவது, கைகலப்புப் போராடுவது.

தத்ர ஶஸ்த்ராஸ்த்ரஸம்பத்த்யா த்விவிம்தம் பரிகீர்த்திதம் । ரு'ஜுமாயாவிபேதேந பூயோ த்விவிதமுச்யதே ।। ௨௪௯.

இதில் ஆயுதங்களும் அஸ்திரங்களும் கொண்டு இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது; நேரடியும் சூழ்ச்சியுடனும் என்று மீண்டும் இரு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது.

க்ஷேபணீ சாபயந்த்ராத்யைர்யந்த்ரமுக்தம் ப்ரகீர்த்திதம் । ஶிலாதோமரயந்த்ராத்யம் பாணிமுக்தம் ப்ரகீர்த்திதம் ।। ௨௪௯.

வில்லும் பிற கருவிகளாலும் வீசுவது 'கருவியால் விடுவது' எனப்படும்; கல்லும் தோறும் போன்றவை கையால் வீசுவது 'கையால் விடுவது' எனப்படும்.

முக்தஸந்தாரிதம் ஜ்ஞேயம் ப்ராஸாத்யமபி யத்பவேத் । கட்‌காதிகமமுக்தஞ்ச நியுத்தம் விகதாயுதம் ।। ௨௪௯.

வீசி பிடிப்பது என்பது, உதாரணமாக வேல் போன்றவை; விடாமல் பயன்படுத்துவது என்பது வாள் போன்றவை; ஆயுதமில்லாமல் கைகலப்புப் போர் என்பது.

குர்ய்யாத்யோக்யாநி ப்ராத்ராணி யோத்‌துமிச்சுர்ஜ்ஜிதஶ்ரமஃ । தநுஃஶ்ரேஷ்டாநி யுத்தாநி ப்ராஸமத்யாநி தாநி ச ।। ௨௪௯.

போராட விரும்பி சோர்வை கடந்தவன், தக்க பயிற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்; வில் போர்கள் சிறந்தவை, வேல் போர்கள் நடுத்தரமானவை.

தாநி கட்‌கஜகந்யாநி பாஹுப்ரத்யவராணி ச । தநுர்வேதே குருர்விப்ரஃ ப்ரோக்தோ வர்ணத்வயஸ்ய ச ।। ௨௪௯.

வாள் போர்கள் கீழ்மையானவை, கைகலப்புப் போர்கள் அதைவிட தாழ்ந்தவை; தனுர்வேதம் கற்றுத் தரும் ஆசான் learned பிராமணர் அல்லது க்ஷத்திரியர் ஆவார்.

யுத்தாதிகாரஃ ஶூத்ரஸ்ய ஸ்வயம் வ்யாபாதி ஶிக்ஷயா । தேஶஸ்தைஃ ஶங்கரை ராஜ்ஞஃ கார்ய்யா யுத்தே ஸஹாயதா ।। ௨௪௯.

சூத்திரன் போரில் ஈடுபடுவது அவன் தன்னை காப்பாற்றும் போது அல்லது அரசர் கட்டளையிட்டால் மட்டுமே; போரில் அரசருக்கு அந்த நாட்டைச் சேர்ந்த வீரர்கள் உதவி செய்ய வேண்டும்.

அஹ்குஷ்டகுல்பபாண்யங்‌க்ர்யஃ ஶ்லிஷ்டஃ ஸ்யுஃ ஸஹிதா யதி । த்ரு'ஷ்டம் ஸமபதம் ஸ்தாநமேதல்லக்ஷணதஸ்ததா ।। ௨௪௯.

அட்தொகுதிகள், குதிகால், கை, பாதங்கள் ஒன்றாக இணைந்திருப்பின், அது சமமான பாத நிலை என அழைக்கப்படுகிறது; அதன் அடையாளம் இதுவே.

வாஹ்யாங்குலிஸ்திதௌ பாதௌ ஸ்தப்தஜாநுபலாவுபௌ । த்ரிவதஸ்த்யந்தராஸ்தாநமேதத்வைஶாகமுச்யதே ।। ௨௪௯.

வெளிப்புற விரல்கள் இணைந்து, இரு முழங்காலும் உறுதியுடன், மூன்று விரல் அகலத்தில் கால்கள் வைக்கப்பட்டால், அது வைசாக நிலை எனப்படுகிறது.

ஹம்ஸபங்‌க்த்யாக்ரு'திஸமே த்ரு'ஶ்யேதே யத்ர ஜாநுநீ । சதுர்விதஸ்திவிச்சிந்நே ததே தந்மண்டலம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௪௯.

முட்டிகள் அன்னப்பாதம் போல ஒரே வரிசையில், நான்கு விரல் அகலத்தில் பிரிந்திருக்கும்போது, அது மண்டல நிலை என அழைக்கப்படுகிறது.

ஹலாக்ரு'திமயம் யச்ச ஸ்தப்தஜாநூருதக்ஷிணம் । விதஸ்த்யஃ பஞ்ச சவிஸ்தாரே ததாலீடம் ப்ரகீர்த்திதம் ।। ௨௪௯.

பல்லக்கை போல அமைந்தது, வலது முழங்காலும் தொடையும் உறுதியாக இருந்து, அகலம் ஐந்து விரல் அளவு கொண்ட இந்த நிலையை 'ஆளீடம்' என்று அழைக்கின்றனர்.

ஏததேவ விபர்ய்யஸ்தம் ப்ரத்யாலீடமிதி ஸ்ம்ரு'தம் । திர்ய்யக்பூதோ பவேத்வாமோ தக்ஷிணோऽபி பவேத்ரு'ஜுஃ ।। ௨௪௯.

இதே நிலை மாற்றி அமைக்கப்பட்டால், அதனை 'பிரத்யாளீடம்' எனக் கூறுவர்; இடது காலை கீழாக வைத்தாலும், வலது காலை நேராக வைத்தாலும் அமையும்.

குல்பௌ பார்ஷ்ணிக்ரஹௌ சைவ ஸ்திதௌ பஞ்சாங்குலாந்த்ரௌ । ஸ்தாநம் ஜாதம் பவேதேதத் த்வாதஶாங்குலமாயதம் ।। ௨௪௯.

காலடிகள் மற்றும் குதிகால் உறுதியாக நிலைத்தும், ஐந்து விரல்கள் விரித்து வைத்தும், இந்த நிலை உருவாகிறது; இதன் நீளம் பன்னிரண்டு விரல் அளவு.

ரு'ஜுஜாநுர்பவேத்வாமோ தக்ஷிணஃ ஸுப்ரஸாரிதஃ । அதவா தக்ஷஇணஞ்ஜாநு குப்ஜம் பவதி நிஶ்சலம் ।। ௨௪௯.

இடது முழங்கை நேராகவும், வலது காலை நன்றாக நீட்டியும் இருக்க வேண்டும்; அல்லது, வலது முழங்கை மடிந்து அமைந்தால், அது அசையாமல் வளைந்து இருக்கும்.

தண்டாயதோ பவேதேஷ சரணஃ ஸஹ ஜாநுநா । ஏவம் விகடமுத்திஷ்டம் த்விஹஸ்தாந்தரமாயதம் ।। ௨௪௯.

இந்த காலை முழங்கையுடன் சேர்த்து ஓர் கம்பி போல நேராக நீட்ட வேண்டும்; இதுவே 'விகடம்' எனும் நிலை, இரண்டு கை நீளமாக விரிந்ததாகும்.

ஜாநுநீ த்விகுணே ஸ்யாதாமுத்தாநௌ சரணாவுபௌ । அநேந விதியோகேந ஸம்புடம் பரிகீர்த்திதம் ।। ௨௪௯.

இரு கால்களும் மேலே தூக்கி, முழங்கைகள் இரட்டிப்பாக மடங்கி இருக்க வேண்டும்; இந்த முறையின்படி 'சம்புடம்' என்ற நிலை கூறப்படுகிறது.

கிஞ்சித்விவர்த்திதௌ பாதௌ ஸமதண்டாயதௌ ஸ்திரௌ । த்ரு'ஷ்டமேவ யதாந்யாயம் ஷோடஶாங்குலமாயதம் ।। ௨௪௯.

கால்கள் சிறிது வெளியே திரும்பி, உறுதியாகவும் கம்பி போல நேராகவும் இருக்க வேண்டும்; இது முறையோடு பதினாறு விரல் நீளமாக அமைவது.

ஸ்வஸ்திகேநாத்ர குர்வீத ப்ரணாமம் ப்ரதமம் த்விஜ । கார்முகம் க்ரு'ஹ்ய வாமேந வாமணம் தக்ஷிணகேந து ।। ௨௪௯.

இங்கே முதலில் 'சுவஸ்திகம்' எனும் நிலையில் வணக்கம் செய்ய வேண்டும், இருமுறை பிறந்தவரே; இடது கையால் வில்லையும், வலது கையால் அம்பையும் பிடிக்க வேண்டும்.