அக்நிபுராணம்

க்ரு'தவர்ம்மா க்ரு'போ த்ரௌணிஸ்த்ரயோ முக்தாஸ்ததோ ரணாத் । பாண்டவாஃ ஸாத்யகிஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸப்த முக்தா ந சாபரே

கிருதவர்மன், கிருபர், த்ரோணபுத்திரர்—இந்த மூவரும் போரிலிருந்து தப்பினர்; பாண்டவர்கள், சாத்த்யகி, கிருஷ்ணர்—இவர்கள் ஏழு பேரும் உயிருடன் மீண்டார்கள், மற்றவர்கள் இல்லை.

ஸ்த்ரியஶ்சார்த்தாஃ ஸமாஶ்வாஸ்ய பீமாத்யைஃ ஸ யுதிஷ்டிரஃ । ஸம்ஸ்க்ரு'த்ய ப்ரஹதாந் வீராந் தத்தோதகதநாதிகஃ

பீமன் முதலியோர்களுடன் யுதிஷ்டிரன், துயரத்தில் இருந்த பெண்களை ஆறுதல் கூறி, வீரவீரர்களுக்காக இறுதி சடங்குகளை செய்து, நீர் மற்றும் செல்வம் வழங்கினார்.

பீஷ்மாச்சாந்தநவாச்ச்ருத்வா தர்ம்மாந் ஸர்வாம்ஶ்ச ஶாந்திதாந் । ராஜதர்ம்மாந்மோக்ஷதர்ந்மாந்தாநதர்ம்மாந் ந்ரு'போऽபவத்

சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரிடம் இருந்து தர்மம் மற்றும் அமைதி பற்றிய அனைத்து உபதேசங்களையும் கேட்ட மன்னன், அரசர் கடமைகள், விடுதலை, தானம் ஆகியவற்றை அறிந்தான்.

அஶ்வமேதே ததௌ தாநம் ப்ராஹ்மணேப்யோரிமர்த்தநஃ। ஶ்ருத்வார்ஜுநாந்மௌஷலேயம் யாதவாநாஞ்ச ஸங்‌க்ஷயம்

பகைவர்களை வென்றவன் அசுவமேத யாகம் செய்து, பிராமணர்களுக்கு தானம் வழங்கினான்; அர்ஜுனனிடம் இருந்து, யாதவர்கள் முசலம் மூலம் அழிந்ததை கேட்டான்.

அக்நிருவாச யுதிஷ்டிரே து ராஜ்யஸ்தே ஆஶ்ரமாதாஶ்ரமாந்தரம்। த்ரு'தராஷ்ட்ரோ வநமகாத் காந்தாரீ ச ப்ரு'தா த்விச

யுதிஷ்டிரன் அரியணையில் அமர்ந்தபோது, த்ருதராஷ்டிரரும், காந்தாரியும், ப்ரிதையும் தத்தம் ஆசிரமத்திலிருந்து வனத்திற்கு சென்றார்கள் என்று அக்கினி கூறினார்.

விதுரஸ்த்வக்நிநா தக்தோ வநஜேந திவங்கதஃ। ஏவம் விஷ்ணுர்புவோ பாரமஹரத்தாநவாதிகம்

வனத்தில் ஏற்பட்ட தீயால் எரியப்பட்ட விதுரர் சுவர்க்கத்திற்கு சென்றார்; இவ்வாறு விஷ்ணு பூமியின் பாரத்தை, அசுரர்களையும் சேர்த்து, நீக்கினார்.

தர்ம்மாயாதர்ம்மநாஶாய நிமித்தீக்ரு'த்ய பாண்டவாந்। ஸ விப்ரஶாபவ்யாஜேந முஷலேநாஹரத் குலம்

தர்மத்தை நிலைநிறுத்தவும், அதர்மத்தை அழிக்கவும், பாண்டவர்களை கருவியாகக் கொண்டு, ஒரு பிராமணனின் சாபத்தை காரணமாக காட்டி, முசலத்தால் அந்த குலத்தை அழித்தான்.

யாதவாநாம் பாரகரம் வஜ்ரம் ராஜ்யேப்யஷேசயத்। தேவாதேஶாத் ப்ரபாஸே ஸ தேஹம் த்யக்த்வா ஸ்வயம் ஹரிஃ

யாதவர்களின் பாரத்தை சுமந்த வஜ்ரனை, ராஜ்யங்களுக்கு அரசனாக அமர்த்தினார்; தேவர்களின் கட்டளையின்படி, ஹரி பிரபாசத்தில் தன் உடலை விட்டு விட்டார்.

இந்த்ரலோகே ப்ரஹ்மலோகே பூஜ்யதே ஸ்வர்கவாஸிபிஃ। பலபத்ரோநந்தமூர்த்திஃ பாதாலஸ்வர்கமீயிவாந்

இந்திரலோகம், பிரம்மலோகம் ஆகிய இடங்களில், அவர் சுவர்க்க வாசிகளால் வணங்கப்படுகிறார்; அனந்த வடிவம் கொண்ட பலபத்ரர், பாதாளத்திற்கும் சுவர்க்கத்திற்கும் சென்றார்.

அவிநாஶீ ஹரிர்தேவோ த்யாநிபித்தர்யேய ஏவ ஸஃ। விநா தம் த்வாரகாஸ்தாநம் ப்லாவயாமாஸ ஸாகரஃ

அழிவற்ற தேவனான ஹரி, தியானிகள் காணும் அதே ஒருவராக இருக்கிறார்; அவரின்றி, சமுத்திரம் துவாரகையை மூழ்கடித்தது.

ஸம்ஸ்க்ரு'த்ய யாதவாந் பார்தோ தத்தோதகதநாதிகஃ। ஸ்த்ரியோஷ்டாவக்ரஶாபேந பார்ய்யா விஷ்ணோஶ்ச யாஃ ஸ்திதாஃ

யாதவர்களுக்கு இறுதி சடங்குகளை செய்து, பார்த்தன் நீர் மற்றும் செல்வம் வழங்கினார்; வளைந்த பெண்ணின் சாபத்தால், விஷ்ணுவின் மனைவிகள் அங்கேயே இருந்தார்கள்.

புநஸ்தச்சாபதோ நீதா கோபாலைர்லகுடாயுதைஃ। அர்ஜுநம் ஹி திரஸ்க்ரு'த்ய பார்தஃ ஶோகஞ்சகார ஹ

அந்த சாபத்தால் மீண்டும், கையிலங்குச்சட்டையுடன் வந்த கோபர்கள் அவர்களை பிடித்துச் சென்றார்கள்; அவர்களை காப்பாற்ற முடியாமல் பார்த்தன் மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தான்.

வ்யாஸேநாஶ்வாஸிதோ மேநே பலம் மே க்ரு'ஷ்ணாஸந்நிதௌ। ஹஸ்திநாபுரமாகத்ய பார்தஃ ஸர்வம் ந்யவேதயத்

வியாசர் ஆறுதல் கூற, 'என் வலிமை கிருஷ்ணரின் அருகிலிருந்ததால்தான்' என்று நினைத்தான்; ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு வந்து, பார்த்தன் எல்லாவற்றையும் தெரிவித்தான்.

யுதிஷ்டிராய ஸ ப்ராத்ரே பாலகாய ந்ரு'ணாந்ததா। தத்தநுஸ்தாநி சாஸ்த்ராணிஸ ரதஸ்தே ச வாஜிநஃ

அவன் தன் சகோதரர் யுதிஷ்டிரனுக்கு, மனிதர்களை பாதுகாக்கும் அரசனாக, தன் வில், அஸ்திரங்கள், ரதம், குதிரைகள் ஆகிய அனைத்தையும் கொடுத்தான்.

விநா க்ரு'ஷ்ணேந தந்நஷ்டம் தாநஞ்சாஶ்ரோத்ரியே யதா। தச்ச்ருத்வா தர்ம்மராஜஸ்து ராஜ்யே ஸ்தாப்ய பரீக்ஷிதம்

கிருஷ்ணர் இல்லாமல், அவை அனைத்தும் கெட்டன; தக்க பிராமணர்களுக்கு தானம் வழங்கப்பட்டது; இதை கேட்ட தர்மராஜன், பரீக்ஷித்தை அரியணையில் அமர்த்தினார்.

ப்ரஸ்தாநம் ப்ரஸ்திதோ தீமாந் த்ரௌபத்யா ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ। ஸம்ஸாரநித்யதாம் ஜ்ஞாத்வா ஜபந்நஷ்டஶதம் ஹரேஃ

அறிவுடையவன், த்ரௌபதியும் தன் சகோதரர்களும் உடன் கொண்டு, உலக வாழ்க்கை நிலைமையற்றது என்பதை உணர்ந்து, ஹரியின் மறைந்திருக்கும் நூறு நாமங்களை ஜபித்தவாறு புறப்பட்டான்.

மஹாபதே து பதிதா த்ரௌபதீ ஸஹதேவகஃ। நகுலஃ பால்குநோ பீமோ ராஜா ஶோகபராயணஃ

பெரும் பாதையில், த்ரௌபதி, சகதேவன், நகுலன், அர்ஜுனன், பீமன் ஆகியோர் விழுந்தார்கள்; அரசன் துக்கத்தில் மூழ்கினான்.

இந்த்ராநீதரயாரூடஃ ஸாநுஜஃ ஸ்வர்கமாப்தவாந்। த்ரு'ஷ்ட்வா துர்யோதநாதீம்ஶ்ச வாஸுதேவம் ச ஹர்ஷிதஃ

இந்திரனின் ரதத்தில் ஏறி, தன் சகோதரர்களுடன் சொர்க்கத்தை அடைந்தான்; துரியோதனன் முதலியோரை, வாசுதேவனையும் பார்த்து மகிழ்ந்தான்.

அக்நிருவாச வக்ஷ்யே புத்தாவதாரஞ்ச படதஃ ஶ்ர்ரு'ண்வதோர்ததம்। புரா தேவாஸுரே யுத்தே தேத்யைர்த்தேவாஃ பபாஜிதாஃ

அக்னி சொன்னான்: புத்தரின் அவதாரத்தைப் பற்றி, அதை படிப்பவரும் கேட்பவரும் பயன் பெறும் வகையில் கூறுகிறேன்; முன்பு தேவர்கள் அசுரர்களுடன் போரிட, அசுரர்களால் தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள்.

ரக்ஷ ரக்ஷேதி ஶரணம் வதந்தோ ஜக்முரீஶ்வரம்। மாயாமோஹஸ்வரூபோஸௌ ஶுத்தோதநஸுதோऽபவத்

‘காப்பாற்று, காப்பாற்று’ என்று கூறி, தெய்வத்தை அடைந்தார்கள்; அவர் மாயையும் மயக்கத்தையும் உடையவராக, சுத்தோதனனின் மகனாக பிறந்தார்.

மோஹயாமாஸ தைத்யாம்ஸ்தாம்ஸ்த்யாஜிதா வேததர்மகம்। தே ச பௌத்தா பபூவுர்ஹி தேப்யோந்யே வேதவர்ஜிதாஃ

அவர் அந்த அசுரர்களை மயக்கி, வேத மார்க்கத்தை விட்டு விலகச் செய்தார்; அவர்கள் புத்த மதத்தை ஏற்றனர், மற்றவர்கள் வேதத்தை விட்டு விலகினார்கள்.

ஆர்ஹதஃ ஸோऽபவத் பஶ்சாதார்ஹதாநகரோத் பராந்। ஏவம் பாஷண்டிநோ ஜாதா வேததர்ம்மாதிவர்ஜிதாஃ

பின்னர் அவர் அர்ஹதராகி, மற்றவர்களையும் அர்ஹதர்களாக மாற்றினார்; இவ்வாறு வேத மார்க்கத்தை விட்டு புறம்போனவர்கள் தோன்றினர்.

நாரகார்ஹம் கர்ம சக்ருர்க்ரஹீஷ்யந்த்யதமாதபி। ஸர்வே கலியுகாந்தே து பவிஷ்யந்தி ச ஸங்கராஃ

அவர்கள் நரகத்துக்கு இட்டுச் செல்லும் செயல்களைச் செய்து, மிகவும் கீழானவர்களையும் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்; கலியுகத்தின் முடிவில் எல்லோரும் கலந்துவிடுவர்.

தஸ்யவஃ ஶீலஹீநாஶ்ச வேதோ வாஜஸநேயகஃ। தஶ பஞ்ச ச ஶாகா வை ப்ரமாணேந பவிஷ்யதி

நல்லொழுக்கமற்ற திருடர்கள் மட்டும் மீதமிருப்பார்கள்; வாஜசனேய வேதமும் பத்து, ஐந்து கிளைகளும் அளவாக இருக்கும்.

தர்ம்மகஞ்சுகஸம்வீதா அதர்மருசயஸ்ததா। மாநுபாந் பக்ஷயிஷ்யந்தி ம்லேச்சாஃ பார்திவரூபிணஃ

தர்மத்தை போர்த்துக்கொண்டு, அதர்மத்தில் மகிழும் அரசுருப்பமுள்ள மிலேச்சர்கள், இறைச்சியும் மதுவும் உண்ணுவார்கள்.

கல்கீ விஷ்ணுயஶஃ புத்ரோ யாஜ்ஞவல்க்யபுரோஹிதஃ। உத்ஸாதயிஷ்யதி ம்லேச்சாந் க்ரு'ஹீதாஸ்த்ரஃ க்ரு'தாயுதஃ

விஷ்ணுயசஸின் மகனாகக் கல்கி, யாஜ்ஞவல்க்யர் புரோகிதராக, ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, மிலேச்சர்களை அழிப்பார்.

ஸ்தாபயிஷ்யதி மர்யாதாம் சாதுர்வர்ண்யே யதோசிதாம்। ஆஶ்ரமேஷு ச ஸர்வேஷு ப்ரஜாஃ ஸத்தர்ம்மவர்த்மநி

அவர் நான்கு வர்ணங்களுக்கும் ஒவ்வொரு வரம்பையும் நிறுவி, எல்லா ஆசிரமங்களிலும் மக்கள் நன்கு தர்ம பாதையில் நிலைநிற்பதை ஏற்படுத்துவார்.

கல்கிரூபம் பரித்யஜ்ய ஹரிஃ ஸ்வர்கம் கமிஷ்யதி। ததஃ க்ரு'தயுகந்நாம புராவத் ஸம்பவிஷ்யதி

கல்கி ரூபத்தை விட்டு ஹரி சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்; அதன் பிறகு, முன்போல் கிருதயுகம் தோன்றும்.

வர்ணாஶ்ரமாஶ்ச தர்மேஷு ஸ்வேஷு ஸ்தாஸ்யந்தி ஸத்தம। ஏவம் ஸர்வேஷு கல்பேஷு ஸர்வமந்வந்தரேஷு ச

வர்ணங்களும் ஆசிரமங்களும் தத்தம் தர்மங்களில் நிலைத்திருக்கும், அருமையுள்ளவரே; இவ்வாறு எல்லா யுகங்களிலும், எல்லா மன்வந்தரங்களிலும் இருக்கும்.