அக்நிபுராணம்

நாபிஃ ப்ரதக்ஷிணாவர்த்தா குஹ்யமஶ்வத்தபத்ரவத் । குல்பௌ நிகூடௌ மத்யேந நாபிரங்குஷ்டமாநிகா ।। ௨௪௪.

அவளது நாபி வலப்புறம் சுழலும், இரகசியம் அத்திப்பட்டையைப் போல் இருக்கும், கணுக்கால்கள் மறைந்திருக்கும், நாபி என்பது பெருவிரலும் நடுவிரலும் இடையே நடுவாக இருக்கும்.

ஜடரந்ந ப்ரலம்பஞ்ச சரோமரூக்ஷா ந ஶோபநா । நர்க்ஷவ்ரு'க்ஷநதீநாம்நீ ந ஸதா கலஹப்ரியா ।। ௨௪௪.

வயிறு முன்னே தள்ளியவளும், மார்புகள் தொங்கியவளும், தோல் வறண்டதும் கடினமானதும் உடையவளும் அழகாகத் தெரியவில்லை; மிருகம், மரம், ஆறு ஆகியவற்றின் பெயர்களால் அழைக்கப்படும் பெண்களும், எப்போதும் சண்டை பிடிக்க விரும்பும் பெண்களும் அழகாகக் கருதப்படுவதில்லை.

ந லோலுபா ந துர்பாஷா ஶுபா தேவாதிபூஜீதா । கண்டைர்ம்மகூகபுஷ்பாபைர்ந ஶிராலா ந லோமஶா ।। ௨௪௪.

அவள் பேராசை உடையவளாகவோ, கடுமையாக பேசுகிறவளாகவோ இருக்கக் கூடாது; நல்லெண்ணம் உடையவளும், தேவர்கள் முதலியோர் வழிபடும் பெண்ணும் ஆக வேண்டும்; கன்னங்கள் அல்லது உதடுகள் வீங்கியவளும், பெரிய தலையையுடையவளும், மிக அதிகமாக முடி வளர்ந்தவளும் இருக்கக் கூடாது.

ந ஸம்ஹதப்ரூகுடிலா பதிப்ராணா பதிப்ரியா । அலக்ஷணாபி லக்ஷண்யா யத்ராகாரஸ்ததோ குணாஃ।। ௨௪௪.

இரு புருவங்களும் இணைந்தவளாகவோ, வளைந்தவளாகவோ இருக்கக் கூடாது; கணவன் அவளுக்குப் பிராணனாகவும், அவளும் கணவனுக்குப் பிரியமானவளாகவும் இருக்க வேண்டும்; அதிர்ஷ்ட சின்னங்கள் இல்லாவிட்டாலும், நல்ல வடிவம் உள்ள இடத்தில் நல்ல குணங்களும் இருக்கும் என்பதால், அவளும் அதிர்ஷ்டசாலியாகவே கருதப்பட வேண்டும்.

அக்நிருவாச சாமரோ ருக்மதண்டோऽக்ர்யஃ சத்ரம் ராஜ்ஞஃ ப்ரஶஸ்யதே । ஹம்ஸபக்ஷைர்விரசிதம் மயூரஸ்ய ஶுகஸ்ய ச ।। ௨௪௫.

அக்னி சொன்னார்: பொன்னால் செய்யப்பட்ட கைப்பிடி உடைய சாமரம் சிறந்தது; ராஜாவுக்கான குடை, அன்னம், மயில், கிளி ஆகியவற்றின் இறகுகளால் செய்யப்பட்டிருப்பது புகழப்படுகிறது.

பக்ஷைர்வாத பலாகாயா ந கார்ய்யம் மிஶ்ரபக்ஷகைஃ । சதுரஸ்த்ரம் ப்ராஹ்மணஸ்ய வ்ரு'த்தம் ராஜ்ஞஶ்ச ஶுக்லகம் ।। ௨௪௫.

கொக்கு இறகுகளால் அல்லது கலந்த இறகுகளால் குடை செய்யக் கூடாது; பிராமணருக்கான குடை நான்கு பக்கமும், ராஜாவுக்கானது வட்டமாகவும் வெண்மையாகவும் இருக்க வேண்டும்.

த்ரிசதுஶ்பஞ்சஷட்‌ஸப்தாஷ்டபர்வஶ்ச தண்டகஃ । பத்ராஸநம் க்ஷீரவ்ரு'க்ஷைஃ பஞ்சாஶதங்குலோச்ச்ரயைஃ ।। ௨௪௫.

வில்லுக்கான கைப்பிடி மூன்று, நான்கு, ஐந்து, ஆறு, ஏழு, எட்டு மூட்டுகளுடன் இருக்கலாம்; நல்ல ஆசனம் பால் சுரக்கும் மரங்களால், ஐம்பது விரல் உயரத்தில் செய்யப்பட வேண்டும்.

விஸ்தாரேண த்ரிஹஸ்தம் ஸ்யாத் ஸுவர்ணாத்யைஶ்ச சித்ரிதம் । தநுர்த்ரவ்யத்ரயம் லோஹம் ஶ்ர்ரு'ஹ்கம் தாரு த்விஜோத்தம ।। ௨௪௫.

அதன் அகலம் மூன்று கை நீளமாகவும், பொன் போன்ற விலையுயர்ந்த பொருட்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்; வில்லுக்கான மூன்று பொருட்கள் இரும்பு, கொம்பு, மரம் என்பவை, உயர்ந்த பிராமணா.

ஜ்யாத்ரவ்யத்ரிதயஞ்சைவ வம்ஶபங்கத்வசஸ்ததா । தாருசாபப்ரமாணந்து ஶ்ரேஷ்டம் ஹஸ்தசதுஷ்டயம் ।। ௨௪௫.

வில்லுக்கான நூல் மூன்று வகை: மூங்கில், நரம்பு, தோல்; சிறந்த மர வில் நான்கு கை நீளமாக இருக்க வேண்டும்.

ததேவ ஸமஹீநந்து ப்ரோக்தம் மத்யகநீயஸி । முஷ்டிக்ராஹநிமித்தாநி மத்யே த்ரவ்யாணி காரயேத் ।। ௨௪௫.

அதே அளவு சாதாரணமாகக் கருதப்படுகிறது; அதைவிட குறைவானது நடுத்தரமானதும் கீழானதும்; பிடிக்க இடைப்பட்ட இடத்தில் பொருத்தமான பொருட்களால் பிடி செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வல்பகோடிஸ்த்வசா ஶ்ர்ரு'ங்கம் ஶர்ங்கலோஹமயே த்விஜ। காமிநீப்ரூலதாகாரா கோடிஃ கார்ய்யா ஸுஸம்யதா ।। ௨௪௫.

கொம்பின் முனை சிறியதாகவும், தோலால் மூடப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்; கொம்பும் இரும்பும் கலந்த வில்லில், முனை பெண்களின் புருவம் போன்ற வடிவத்தில், நன்றாக பொருந்தியதாக இருக்க வேண்டும்.

ப்ரு'தக்வா விப்ர மிஶ்ரம் வா லௌஹம் ஶார்ங்கந்து காரயேத் । ஶர்ங்கம் ஸமுசிதம் கார்ய்யம் ருக்மவிந்துவிபூஷிதம் ।। ௨௪௫.

பிராமணா, இரும்பு வில் தனித்தனியாகவோ கலந்தவையாகவோ செய்யலாம்; வில் சரியானதாகவும், பொன்னால் புள்ளிகள் போட்டு அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

குடிலம் ஸ்புடிதஞ்சாபம் ஸச்சித்ரஞ்ச ந ஶஸ்யதே । ஸுவர்ணம் ரஜதம் தாம்ரம் க்ரு'ஷ்ணாயோ தநுஷி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௪௫.

வளைந்ததும், உடைந்ததும், துளையுள்ள விலும் நல்லதல்ல; பொன், வெள்ளி, செம்பு, கருஇரும்பு ஆகியவை வில்லுக்காகப் புகழப்படுகின்றன.

மாஹிஷம் ஶாரபம் ஶார்ங்க ரௌஹிஷம் வா தநுஃ ஶுபம் । சந்தநம் வேதஸம் ஸாலம் தாவலங்ககுபந்தருஃ ।। ௨௪௫.

நல்ல வில் எருமை கொம்பில், சாரபம் கொம்பில், குதிரை கொம்பிலும் செய்யலாம்; சந்தனம், மூங்கில், சாளம், வெண்கோடு மரம் ஆகியவற்றாலும் செய்யலாம்.

ஸர்வஶ்ரேஷ்டம் தநுர்வம்ஶைர்க்ரு'ஹோதைஃ ஶரதி ஶ்ரிதைஃ । பூஜயேத்து தநுஃ கட்கமந்த்ரைஸ்த்ரைலோக்யமோஹநைஃ ।। ௨௪௫.

மிகச் சிறந்த வில் வீட்டில் வளர்ந்த, சரத்காலத்தில் வெட்டிய மூங்கிலால் செய்யப்பட வேண்டும்; அந்த விலை மூவுலகையும் மயக்கும் வாள் மந்திரங்களால் வழிபட வேண்டும்.

அயஸஶ்சாத வம்ஶஸ்ய ஶரஸ்யாப்யஶரஸ்ய ச । ரு'ஜவோ ஹேமவார்ணபாஃ ஸ்நாயுஶ்லிஷ்டாஃ ஸுபத்ரகாஃ ।। ௨௪௫.

இரும்பு, மூங்கில், அல்லது வேறு பொருளால் செய்யப்பட்ட அம்பு நேராகவும், பொன்னிறமாகவும், நரம்பால் கட்டப்பட்டு, நல்ல இறகுகள் பொருத்தப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

ருக்மபுங்காஃ ஸுபுங்காஸ்தே தைலதௌதாஃ ஸுவர்ணகாஃ । யாத்ராயாமபிஷேகாதௌ யஜேத்வாயணதநுர்முகாந் ।। ௨௪௫.

பொன்னால் செய்யப்பட்ட இறகுகள் சிறந்தவை; அவை நன்றாக இறகுகள் பொருத்தப்பட்டு எண்ணெயால் பூசப்பட்டிருக்க வேண்டும்; பயணம் அல்லது அபிஷேகம் தொடங்கும் போது, அம்புகளின் முனைகளுக்கு ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ஸபதாகாஶ்த்ரஸங்க்ராஹஸம்வத்‌ஸரகராந்ந்ரு'பஃ । ப்ரஹ்மா வை மேருஶிகரே ஸ்வர்ககங்காதடேऽயஜத் ।। ௨௪௫.

கொடிகள், ஆயுதங்கள், வருடம் தோறும் செய்யும் காணிக்கைகள் கொண்டு ராஜா வழிபட வேண்டும்; பிரம்மா மேரு மலையின் உச்சியில், சுவர்க்க கங்கை கரையில் தானே வழிபட்டார்.

லோஹதைத்யம் ஸ தத்ரு'ஶே விக்நம்யஜ்ஞே து சிந்தயந் । தஸ்ய சிந்தயதோ வஹ்நேஃ புருஷோऽபூத்பலீ மஹாந் ।। ௨௪௫.

அங்கு இரும்பு அசுரனை யாகைக்கு இடையூறாகக் கண்டார்; அதை யோசித்தபோது, அக்னியிலிருந்து ஒரு மிக வலிமையான மனிதன் தோன்றினார்.

வவந்தேऽஜஞ்ச தந்தேவா அப்யநந்தந்த ஹர்ஷிதாஃ । தஸ்மாத்ஸ நந்தகஃ கட்‌கோ தேவோக்தோ ஹரிரக்ரஹீத் ।। ௨௪௫.

அப்பிறப்பில்லாத ஆண்டவரை தேவர்கள் வணங்கி, மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்றார்கள். அந்த ஆண்டவரிடமிருந்து, தேவர்கள் புகழ்ந்த நந்தகக் கத்தியை ஹரி எடுத்துக்கொண்டார்.

தம் ஜக்ராஹ ஶநைர்தேவோ விகோஷஃ ஸோऽப்யபத்யத। கட்‌கோ நீலோ ரத்நமுஷ்டிஸ்ததோऽபூச்சதபாஹுகஃ ।। ௨௪௫.

அந்த தேவன் மெதுவாக அந்தக் கத்தியை எடுத்தார்; அவர் அதை இழுத்தபோது, நீல நிறத்திலும் ரத்தினம் பதிக்கப்பட்ட பிடியுடனும் அந்தக் கத்தி தோன்றியது; அப்போது நூறு கை கொண்டவன் எழுந்தான்.

தைத்யஃ ஸ கதயா தேவாந் த்ராவயாமாஸ வை ரணே । விஷ்ணுநா கட்கச்சிந்நாநி தைத்யகாத்ராணி பூதலே ।। ௨௪௫.

அந்த அசுரன் தன் கேடயத்தால் தேவர்களைப் போரில் விரட்டினான்; ஆனால் விஷ்ணுவின் கத்தியால், அசுரனின் உடல் பாகங்கள் பூமியில் துண்டிக்கப்பட்டன.

பதிதாநி து ஸம்ஸ்பர்ஶாந்நந்தகஸ்ய ச தாநி ஹி । லோஹபூதாநி ஸர்வாணி ஹத்வா தஸ்மை ஹரிர்வரம் ।। ௨௪௫.

நந்தகக் கத்தி தாக்கிய அந்த உடல் பாகங்கள் கீழே விழுந்ததும் இரும்பாக மாறின. அவனை வீழ்த்திய பிறகு, ஹரி அவனுக்கு ஒரு வரம் அளித்தார்.

ததௌ பவித்ரமங்கந்தே ஆயுதாய பவேத்புவி । ஹரிப்ரஸாதாத் ப்ரஹ்மாபி விநா விக்நம் ஹரிம் ப்ரபும் ।। ௨௪௫.

அவனுக்கு தூய்மையான, நல்ல உடலை வழங்கி, பூமியில் ஆயுதமாக இருக்கச் செய்தார். ஹரியின் அருளால், பிரம்மாவும் எந்த இடையூறும் இல்லாமல் ஹரியை வழிபட்டார்.

பூஜயாமாஸ யஜ்ஞேந வக்ஷ்யேऽதோ ஶட்‌கலக்ஷணம் । கடீகட்டரஜாதா யே தர்ஶநீயாஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௪௫.

யஜ்ஞம் செய்து அவனை வழிபட்டான்; இப்போது நான் ஆறு வகை இலக்கணங்களை விளக்குகிறேன். குறாள் மற்றும் சுத்திரம் கொண்டு உருவான, பார்ப்பதற்கு அழகானவை நல்லதாகக் கருதப்படுகின்றன.

காயச்சிதஸ்த்வார்ஷிகாஃ ஸ்யுர்த்ரு'டாஃ ஸூர்பாரகோத்பவாஃ । தீக்ஷ்ணாஶ்சேதஸஹா வங்காஸ்தீக்ஷ்ணாஃஸ்யுஶ்சாங்கதேஶஜஃ ।। ௨௪௫.

உடலை வெட்டக்கூடியவை 'ஆர்ஷிகம்' எனப்படுகின்றன; அவை வலிமையானவை, சூர்பாரக நாட்டில் தோன்றியவை. வங்க நாட்டில் உருவானவை கூர்மையானவை, வெட்டுதலை தாங்கக்கூடியவை; அங்கதேசத்தில் தோன்றியவைவும் கூர்மையானவை.

ஶாதார்த்தமங்குலாநாஞ்ச ஶ்ரேஷ்டம் கட்கம் ப்ரகீர்த்திதம் । ததர்த்தம் மத்யமம் ஜ்ஞேயம் ததோ ஹீநம் ந தாரயேத் ।। ௨௪௫.

ஒரு கத்தி ஒரு முக்கால் விரல் அகலமாக இருந்தால் அது சிறந்தது என்று கூறப்பட்டுள்ளது; அதன் பாதி அகலம் நடுத்தரமானது; அதற்கு குறைவானதை அணியக் கூடாது.

தீர்கம் ஸுமதுரம் ஶப்தம் யஸ்ய கட்‌கஸ்ய ஸத்தம । கிங்கிணீஸத்ரு'ஶந்தஸ்ய தாரணம் ஶ்ரேஷ்டமுச்யதே ।। ௨௪௫.

நீளமானதும், மணி ஒலிபோல் இனிமையான ஒலி கொண்டதும், அந்தக் கத்தியை அணிவது சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

ஃக²़ஃட²கஃ பத்மபலாஶாக்ரோ மண்டலாக்ரஶ்ச ஶஸ்யதே । கரவீரதலாக்ராபோ க்ரு'தகந்தோ வியத்‌ப்ரபஃ ।। ௨௪௫.

தாமரை இதழ் அல்லது வட்ட வடிவ முனையுள்ள கத்தி புகழப்படுகிறது; கரவீர இலைபோன்ற தோற்றமும், நெய் வாசனையும், ஆகாய ஒளியையும் கொண்டது சிறந்தது.