அக்நிபுராணம்

ஜாந்வோருர்வோஶ்ச ப்ரு'ஷ்டஸ்த வம்ஶௌ த்வௌ கரநாஸயோஃ । நேத்ரே நாஸபுடௌ கர்ணௌ மேட்ரம் பாயுமுகேऽமலம் ।। ௨௪௩.

முழங்கால், தொடை ஆகியவற்றின் பின்புறம் இரண்டு வேர் போன்ற அமைப்பு உள்ளது; கண்கள், மூக்குத்துளைகள், காதுகள், ஆணுறுப்பு, மலத்வாரம் ஆகியவை திறந்த இடங்களில் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்.

ஜிஹ்வோஷ்டே தாலுநேத்ரே து ஹஸ்தபாதௌ நகாஸ்ததா । ஶிஶ்நாக்ரவக்த்ரம் ஶஸ்யந்தே பத்மாபா தஶ தேஹிநாம் ।। ௨௪௩.

நாக்கு, உதடு, வாய் மேல்புறம், கண்கள், கைகள், கால்கள், நகங்கள், ஆணுறுப்பு முனை, வாயும் உடம்பில் பத்து தாமரை போன்ற சிறப்புகள் எனப் புகழப்படுகின்றன.

பாணிபாதம் ஸுகம் க்ரீவா ஶ்ரவணே ஹ்ரு'தயம் ஶிரஃ । லலாடமுதரம் ப்ரு'ஷ்டம் வ்ரு'ஹந்தஃ பூஜிதா தஶ ।। ௨௪௩.

கைகள், கால்கள் இனிமையாகவும், கழுத்து, காதுகள், இதயம், தலை, நெற்றி, வயிறு, முதுகு ஆகிய பத்து உறுப்புகள் மதிப்பிற்குரியவையாகும்.

ப்ரஸாரிதபுஜஸ்யேஹ மத்யமாக்ரத்வயாந்தரம் । உச்ச்ராயேண ஸமம் யஸ்ய ந்யக்ரோதபரிமண்டலஃ ।। ௨௪௩.

ஒருவன் தன் கைகளை விரித்து நடுவிரல் முனைகள் இடையே உள்ள தூரம் அவனது உயரத்திற்கு சமமாக இருந்தால், அது ஆலமரத்தின் வட்ட வடிவைப் போல் இருக்கும்.

பாதௌ குல்பௌ ஸ்பிசௌ பர்ஶ்வௌ வங்க்ஷணௌ வ்ரு'ஷணௌ குசௌ । கர்ணௌஷ்டே ஸக்திநீ ஜஹ்கே ஹஸ்தௌ பாஹூ ததாக்ஷிணீ ।। ௨௪௩.

கால்கள், கணுக்கால்கள், இடுப்பு, பக்கவாட்டு, கதிர்கள், வृषணங்கள், மார்புகள், காதுகள், உதடுகள், தொடைகள், கால்கள், கைகள், புயல்கள், கண்கள் ஆகியவை.

சதுர்த்தஶமத்வந்த்வ ஏதத்ஸாமாந்யதோ நரஃ । வித்யாஶ்சதுர்த்தஶ த்வ்யக்ஷைஃ பஶ்யேத்யஃ ஷோடஶாக்ஷகஃ ।। ௨௪௩.

பதினான்கு ஜோடிகள் மனிதனில் பொதுவாக காணப்படுகின்றன; இரண்டு எழுத்துகளுடன் பதினான்கு கல்விகளை அறிந்தவனே பதினாறு எழுத்துகள் உடையவன் எனப்படுகிறான்.

ரூக்ஷம் ஶிராததம் காத்ரமஶுபம் மாம்ஸவஜிதம் । துர்கந்திவிபரீதம் யச்சஸ்தந்த்ரு'ஷ்ட்யா ப்ரஸந்நயா ।। ௨௪௩.

கடுமையானது, சிதறிய உடல், அமங்கலமானது, மாமிசம் குறைந்தது, துர்நாற்றம் கொண்டது, இதனை தெளிவான பார்வையால் பார்த்தால் அது புகழப்படுகிறது.

தஃயஸ்ய மதுரா வாணீ கதிர்ம்மத்தேபஸந்நிபா । ஏககூபபவம் ரோம பயே ரக்ஷா ஸக்ரு'த் ஸக்ரு'த் ।। ௨௪௩.

அவனது பேச்சு இனிமையானது, நடைய பெருமைமிகும் யானையைப் போல், ஒரே இடைவெளியில் முடி வளர்கிறது, பயத்தில் பாதுகாப்பும், மீண்டும் மீண்டும் அதுவே நிகழ்கிறது.

ஸமுத்ர உவாச ஶஸ்தா ஸ்த்ரீ சாருஸர்வாங்கீ மத்தமாதங்ககாமிநீ । குரூருஜகநா யா ச மத்தபாராவதேக்ஷணா ।। ௨௪௪.

சமுத்திரன் சொன்னான்: நல்ல பெண்மணி என்பது அழகான உடற்கூறுகளும், பெருமைமிகும் யானையைப் போல் நடக்கும் நடையும், கனமான இடுப்பும், பெருமைமிகும் புறாக்களின் கண்கள் போன்ற கண்களும் உடையவளாக இருக்க வேண்டும்.

ஸுநீலகேஶீ தந்வங்கீ விலோமாறங்கீ மநோஹரா । ஸமபூமிஸ்ப்ரு'ஶௌ பாதௌ ஸம்ஹதௌ ச ததா ஸ்தநௌ ।। ௨௪௪.

அழகான கூந்தலும், மெலிதான உடலும், மென்மையான உடல்மூடியும், மனதை ஈர்க்கும் அழகும், நிலத்தைக் கோணமாகத் தொடும் பாதங்களும், ஒன்றாக இணைந்த மார்பகங்களும் உடையவளாக இருக்க வேண்டும்.

நாபிஃ ப்ரதக்ஷிணாவர்த்தா குஹ்யமஶ்வத்தபத்ரவத் । குல்பௌ நிகூடௌ மத்யேந நாபிரங்குஷ்டமாநிகா ।। ௨௪௪.

அவளது நாபி வலப்புறம் சுழலும், இரகசியம் அத்திப்பட்டையைப் போல் இருக்கும், கணுக்கால்கள் மறைந்திருக்கும், நாபி என்பது பெருவிரலும் நடுவிரலும் இடையே நடுவாக இருக்கும்.

ஜடரந்ந ப்ரலம்பஞ்ச சரோமரூக்ஷா ந ஶோபநா । நர்க்ஷவ்ரு'க்ஷநதீநாம்நீ ந ஸதா கலஹப்ரியா ।। ௨௪௪.

வயிறு முன்னே தள்ளியவளும், மார்புகள் தொங்கியவளும், தோல் வறண்டதும் கடினமானதும் உடையவளும் அழகாகத் தெரியவில்லை; மிருகம், மரம், ஆறு ஆகியவற்றின் பெயர்களால் அழைக்கப்படும் பெண்களும், எப்போதும் சண்டை பிடிக்க விரும்பும் பெண்களும் அழகாகக் கருதப்படுவதில்லை.

ந லோலுபா ந துர்பாஷா ஶுபா தேவாதிபூஜீதா । கண்டைர்ம்மகூகபுஷ்பாபைர்ந ஶிராலா ந லோமஶா ।। ௨௪௪.

அவள் பேராசை உடையவளாகவோ, கடுமையாக பேசுகிறவளாகவோ இருக்கக் கூடாது; நல்லெண்ணம் உடையவளும், தேவர்கள் முதலியோர் வழிபடும் பெண்ணும் ஆக வேண்டும்; கன்னங்கள் அல்லது உதடுகள் வீங்கியவளும், பெரிய தலையையுடையவளும், மிக அதிகமாக முடி வளர்ந்தவளும் இருக்கக் கூடாது.

ந ஸம்ஹதப்ரூகுடிலா பதிப்ராணா பதிப்ரியா । அலக்ஷணாபி லக்ஷண்யா யத்ராகாரஸ்ததோ குணாஃ।। ௨௪௪.

இரு புருவங்களும் இணைந்தவளாகவோ, வளைந்தவளாகவோ இருக்கக் கூடாது; கணவன் அவளுக்குப் பிராணனாகவும், அவளும் கணவனுக்குப் பிரியமானவளாகவும் இருக்க வேண்டும்; அதிர்ஷ்ட சின்னங்கள் இல்லாவிட்டாலும், நல்ல வடிவம் உள்ள இடத்தில் நல்ல குணங்களும் இருக்கும் என்பதால், அவளும் அதிர்ஷ்டசாலியாகவே கருதப்பட வேண்டும்.

அக்நிருவாச சாமரோ ருக்மதண்டோऽக்ர்யஃ சத்ரம் ராஜ்ஞஃ ப்ரஶஸ்யதே । ஹம்ஸபக்ஷைர்விரசிதம் மயூரஸ்ய ஶுகஸ்ய ச ।। ௨௪௫.

அக்னி சொன்னார்: பொன்னால் செய்யப்பட்ட கைப்பிடி உடைய சாமரம் சிறந்தது; ராஜாவுக்கான குடை, அன்னம், மயில், கிளி ஆகியவற்றின் இறகுகளால் செய்யப்பட்டிருப்பது புகழப்படுகிறது.

பக்ஷைர்வாத பலாகாயா ந கார்ய்யம் மிஶ்ரபக்ஷகைஃ । சதுரஸ்த்ரம் ப்ராஹ்மணஸ்ய வ்ரு'த்தம் ராஜ்ஞஶ்ச ஶுக்லகம் ।। ௨௪௫.

கொக்கு இறகுகளால் அல்லது கலந்த இறகுகளால் குடை செய்யக் கூடாது; பிராமணருக்கான குடை நான்கு பக்கமும், ராஜாவுக்கானது வட்டமாகவும் வெண்மையாகவும் இருக்க வேண்டும்.

த்ரிசதுஶ்பஞ்சஷட்‌ஸப்தாஷ்டபர்வஶ்ச தண்டகஃ । பத்ராஸநம் க்ஷீரவ்ரு'க்ஷைஃ பஞ்சாஶதங்குலோச்ச்ரயைஃ ।। ௨௪௫.

வில்லுக்கான கைப்பிடி மூன்று, நான்கு, ஐந்து, ஆறு, ஏழு, எட்டு மூட்டுகளுடன் இருக்கலாம்; நல்ல ஆசனம் பால் சுரக்கும் மரங்களால், ஐம்பது விரல் உயரத்தில் செய்யப்பட வேண்டும்.

விஸ்தாரேண த்ரிஹஸ்தம் ஸ்யாத் ஸுவர்ணாத்யைஶ்ச சித்ரிதம் । தநுர்த்ரவ்யத்ரயம் லோஹம் ஶ்ர்ரு'ஹ்கம் தாரு த்விஜோத்தம ।। ௨௪௫.

அதன் அகலம் மூன்று கை நீளமாகவும், பொன் போன்ற விலையுயர்ந்த பொருட்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்; வில்லுக்கான மூன்று பொருட்கள் இரும்பு, கொம்பு, மரம் என்பவை, உயர்ந்த பிராமணா.

ஜ்யாத்ரவ்யத்ரிதயஞ்சைவ வம்ஶபங்கத்வசஸ்ததா । தாருசாபப்ரமாணந்து ஶ்ரேஷ்டம் ஹஸ்தசதுஷ்டயம் ।। ௨௪௫.

வில்லுக்கான நூல் மூன்று வகை: மூங்கில், நரம்பு, தோல்; சிறந்த மர வில் நான்கு கை நீளமாக இருக்க வேண்டும்.

ததேவ ஸமஹீநந்து ப்ரோக்தம் மத்யகநீயஸி । முஷ்டிக்ராஹநிமித்தாநி மத்யே த்ரவ்யாணி காரயேத் ।। ௨௪௫.

அதே அளவு சாதாரணமாகக் கருதப்படுகிறது; அதைவிட குறைவானது நடுத்தரமானதும் கீழானதும்; பிடிக்க இடைப்பட்ட இடத்தில் பொருத்தமான பொருட்களால் பிடி செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வல்பகோடிஸ்த்வசா ஶ்ர்ரு'ங்கம் ஶர்ங்கலோஹமயே த்விஜ। காமிநீப்ரூலதாகாரா கோடிஃ கார்ய்யா ஸுஸம்யதா ।। ௨௪௫.

கொம்பின் முனை சிறியதாகவும், தோலால் மூடப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்; கொம்பும் இரும்பும் கலந்த வில்லில், முனை பெண்களின் புருவம் போன்ற வடிவத்தில், நன்றாக பொருந்தியதாக இருக்க வேண்டும்.

ப்ரு'தக்வா விப்ர மிஶ்ரம் வா லௌஹம் ஶார்ங்கந்து காரயேத் । ஶர்ங்கம் ஸமுசிதம் கார்ய்யம் ருக்மவிந்துவிபூஷிதம் ।। ௨௪௫.

பிராமணா, இரும்பு வில் தனித்தனியாகவோ கலந்தவையாகவோ செய்யலாம்; வில் சரியானதாகவும், பொன்னால் புள்ளிகள் போட்டு அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

குடிலம் ஸ்புடிதஞ்சாபம் ஸச்சித்ரஞ்ச ந ஶஸ்யதே । ஸுவர்ணம் ரஜதம் தாம்ரம் க்ரு'ஷ்ணாயோ தநுஷி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௪௫.

வளைந்ததும், உடைந்ததும், துளையுள்ள விலும் நல்லதல்ல; பொன், வெள்ளி, செம்பு, கருஇரும்பு ஆகியவை வில்லுக்காகப் புகழப்படுகின்றன.

மாஹிஷம் ஶாரபம் ஶார்ங்க ரௌஹிஷம் வா தநுஃ ஶுபம் । சந்தநம் வேதஸம் ஸாலம் தாவலங்ககுபந்தருஃ ।। ௨௪௫.

நல்ல வில் எருமை கொம்பில், சாரபம் கொம்பில், குதிரை கொம்பிலும் செய்யலாம்; சந்தனம், மூங்கில், சாளம், வெண்கோடு மரம் ஆகியவற்றாலும் செய்யலாம்.

ஸர்வஶ்ரேஷ்டம் தநுர்வம்ஶைர்க்ரு'ஹோதைஃ ஶரதி ஶ்ரிதைஃ । பூஜயேத்து தநுஃ கட்கமந்த்ரைஸ்த்ரைலோக்யமோஹநைஃ ।। ௨௪௫.

மிகச் சிறந்த வில் வீட்டில் வளர்ந்த, சரத்காலத்தில் வெட்டிய மூங்கிலால் செய்யப்பட வேண்டும்; அந்த விலை மூவுலகையும் மயக்கும் வாள் மந்திரங்களால் வழிபட வேண்டும்.

அயஸஶ்சாத வம்ஶஸ்ய ஶரஸ்யாப்யஶரஸ்ய ச । ரு'ஜவோ ஹேமவார்ணபாஃ ஸ்நாயுஶ்லிஷ்டாஃ ஸுபத்ரகாஃ ।। ௨௪௫.

இரும்பு, மூங்கில், அல்லது வேறு பொருளால் செய்யப்பட்ட அம்பு நேராகவும், பொன்னிறமாகவும், நரம்பால் கட்டப்பட்டு, நல்ல இறகுகள் பொருத்தப்பட்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

ருக்மபுங்காஃ ஸுபுங்காஸ்தே தைலதௌதாஃ ஸுவர்ணகாஃ । யாத்ராயாமபிஷேகாதௌ யஜேத்வாயணதநுர்முகாந் ।। ௨௪௫.

பொன்னால் செய்யப்பட்ட இறகுகள் சிறந்தவை; அவை நன்றாக இறகுகள் பொருத்தப்பட்டு எண்ணெயால் பூசப்பட்டிருக்க வேண்டும்; பயணம் அல்லது அபிஷேகம் தொடங்கும் போது, அம்புகளின் முனைகளுக்கு ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ஸபதாகாஶ்த்ரஸங்க்ராஹஸம்வத்‌ஸரகராந்ந்ரு'பஃ । ப்ரஹ்மா வை மேருஶிகரே ஸ்வர்ககங்காதடேऽயஜத் ।। ௨௪௫.

கொடிகள், ஆயுதங்கள், வருடம் தோறும் செய்யும் காணிக்கைகள் கொண்டு ராஜா வழிபட வேண்டும்; பிரம்மா மேரு மலையின் உச்சியில், சுவர்க்க கங்கை கரையில் தானே வழிபட்டார்.

லோஹதைத்யம் ஸ தத்ரு'ஶே விக்நம்யஜ்ஞே து சிந்தயந் । தஸ்ய சிந்தயதோ வஹ்நேஃ புருஷோऽபூத்பலீ மஹாந் ।। ௨௪௫.

அங்கு இரும்பு அசுரனை யாகைக்கு இடையூறாகக் கண்டார்; அதை யோசித்தபோது, அக்னியிலிருந்து ஒரு மிக வலிமையான மனிதன் தோன்றினார்.