அக்நிபுராணம்

உத்வேஜயதி பூதாநி தண்டபாருஷ்யவாந் ந்ரு'பஃ । பூதாந்யுத்வேஜ்யமாநாநி த்விஷதாம் யாந்தி ஸம்ஶ்ரயம் ।। ௨௪௧.

தண்டனையில் கடுமை காட்டும் அரசன் எல்லா உயிர்களையும் கலக்கம் படுத்துவான்; உயிர்கள் கலக்கம் அடைந்தால், அவை அரசனின் பகைவரிடம் சென்று அடைக்கலம் புகும்.

விவ்ரு'த்தாஃ ஶத்ரவஶ்சைவ விநாஶாய பவந்தி தே । தூஷ்யஸ்ய தூஷணார்தஞ்ச பரித்யாகோ மஹீயஸஃ ।। ௨௪௧.

பகைகள் வலுப்பெற்றால், அது அழிவை உண்டாக்கும்; குற்றம் செய்தவரை விட்டு, சிறந்தவருக்காக விலகுவது உயர்ந்தது.

அர்தஸ்ய நீதிதத்த்வஜ்ஞைரர்ததூஷணமுச்யதே । பாநாத் கார்ய்யாதிநோ ஜ்ஞாநம் ம்ரு'கயாதோऽரிதஃ ।। ௨௪௧.

நீதி நன்கு அறிந்தவர்கள், பொருளை கெடுத்தலை குற்றம் என்று கூறுவர்; மதுவால் அறிவு கெடும், வேட்டையால் கடமையில் தவறுகள் உண்டாகும்.

ஜிதஶ்ரமார்தம் ம்ரு'கயாம் விசரேத்ரக்ஷிதே வநே । தர்ம்மார்தப்ராணநாஶாதி த்யூதே ஸ்யாத் கலஹாதிகம் ।। ௨௪௧.

சோர்வை போக்க அரசன் காட்டில் வேட்டையாடலாம்; ஆனால் சூதாடினால் தர்மம், செல்வம், உயிர் இழப்பு, சண்டை ஆகியவை ஏற்படும்.

காலாதிபாதோ தர்ம்மார்தபீடா ஸ்த்ரீவ்யஸநாத்ப்வேத் । பாநதோஷாத் ப்ராணநாஶஃ கார்ய்யாகார்யவிநிஶ்சயஃ ।। ௨௪௧.

பெண்களில் பற்றால் தாமதம், தர்மம், செல்வம் ஆகியவை பாதிக்கப்படும்; மதுவின் தவறால் உயிர் இழப்பு, நல்லது-கெட்டது பற்றி குழப்பம் வரும்.

ஸ்கந்தாவாரநிவேஶஜ்ஞோ நிமித்தஜ்ஞோ ரிபும் ஜயேத் । ஸ்கந்தாவாரஸ்ய மத்யே து ஸகோஷம் ந்ரு'பதேர்க்ரு'ஹம் ।। ௨௪௧.

படை முகாமை அமைப்பதில் திறமை உள்ளவன், குறியீடுகளை அறிந்தவன் பகையை வெல்ல வேண்டும்; அரசனின் இல்லம், பொருள்தொட்டி உடன், முகாமின் நடுவில் இருக்க வேண்டும்.

மௌலீபூதம் ஶ்ரேணிஸுஹ்ரு'த்‌த்விஷதாடவிகம் பலம் । ராஜஹர்ம்யம் ஸமாவ்ரு'த்ய க்ரமேண விநிவேஶயேத் ।। ௨௪௧.

முக்கிய படை—கூட்டங்கள், நண்பர்கள், பகைகள், காட்டு மக்கள்—இவர்கள் அனைவரும் அரச அரண்மனையை சுற்றி ஒழுங்காக அமைக்கப்பட வேண்டும்.

ஸைந்யைகதேஶஃ ஸந்நத்தஃ ஸேநாபதிபுரஃஸரஃ । பரிப்ரமேச்சத்வராம்ஶ்ச மண்டலேந வஹிர்ந்நிஶி ।। ௨௪௧.

படையின் ஒரு பகுதி, தலைவரின் வழிகாட்டுதலுடன், முழு ஆயுதம் அணிந்து, இரவு நேரத்தில் சந்திப்புகளில் சுற்றி வந்து காவல் செய்ய வேண்டும்.

வார்த்தாஃ ஸ்வகா விஜாநீயாத்தரஸீமாந்தசாரிணஃ । நிர்கச்சேத் ப்ரவிஶேச்சைவ ஸர்வ்வ ஏவோபலக்ஷிதஃ ।। ௨௪௧.

எல்லா எல்லைப் பகுதியில் செல்லும் நபர்களிடமிருந்து தன் நாட்டின் தகவல்களை அறிந்து, வெளியேறும் மற்றும் உள்ளே வரும் அனைவரையும் கவனமாக கண்காணிக்க வேண்டும்.

ஸாமதாநம் ச பேதஶ்ச தண்டோபேக்ஷேந்த்ரஜாலகம் । மாயோபாயாஃ ஸப்த பரே நிக்ஷிபேத்ஸாதநாய தாந் ।। ௨௪௧.

சமாதானம், பரிசு, பிளவு, தண்டனை, புறக்கணிப்பு, மாயை, வஞ்சனை ஆகிய ஏழு முறைகளையும் குறிக்கோளை அடைய பயன்படுத்த வேண்டும்.

சதுர்விதம் ஸ்ம்ரு'தம் ஸாம உபகாராநுகீர்த்தநாத் । மிதஃஸம்பந்தகதநம் ம்ரு'துபூர்வ்வம் ச பாஷணம் ।। ௨௪௧.

சமாதானம் நான்கு வகைப்படும்: முன்பு செய்த உதவிகளை நினைவுபடுத்துதல், இருவருக்குள்ள உறவைப் பேசுதல், மென்மையான வார்த்தைகள் பேசுதல் ஆகியவை அடங்கும்.

ஆயாதே தர்ஶநம் வாசா தவாஹமிதி சார்பணம் । யஃ ஸம்ப்ராப்ததநோத்ஸர்க உத்தமாதமமத்யமஃ ।। ௨௪௧.

யாராவது வந்தால், 'நான் உன்னுடையவன்' என்று சொல்லி, வார்த்தையாலும் பொருளாலும் வரவேற்க வேண்டும்; கொடுக்கப்படும் செல்வம் உயர்ந்தது, நடுத்தரமானது, தாழ்ந்தது என மூன்று வகை உண்டு.

ப்ரதிதாநம் ததா தஸ்ய க்ரு'ஹீதஸ்யாநுமோதநம் । த்ரவ்யதாநமபூர்வ்வம் ச ஸ்வயங்க்ராஹப்ரவர்த்தநம் ।। ௨௪௧.

அந்த நேரத்தில், பெற்றதை ஒப்புக்கொண்டு, புதிதாக பொருள் கொடுத்து, தானாக முனைந்து கொடுப்பது போன்ற பதிலளிப்பு செய்ய வேண்டும்.

தேயஶ்ச சப்ரதிமோக்ஷஶ்ச தாநம் பஞ்சவிதம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஸ்நேஹராகாபநயநஸம்ஹர்ஷோத்பாதநம் ததா ।। ௨௪௧.

கொடுக்கல், விடுவித்தல், தானம் ஆகியவை ஐந்து வகை என்று கூறப்படுகிறது; பாசம், ஆசை ஆகியவற்றை நீக்குதல், மகிழ்ச்சி ஏற்படுத்துதல் ஆகியனவும் அடங்கும்.

மிதோ பேதஶ்ச பேதஜ்ஞைர்பேதஶ்ச த்ரிவிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । பதோऽர்தஹரணம் சைவ பரிக்லேஶஸ்த்ரிதா தமஃ ।। ௨௪௧.

பிரிவு மூன்று வகை என்று வல்லவர்கள் கூறுகின்றனர்: பிரித்துவிடுதல், செல்வத்தைப் பறித்தல், துன்பம் கொடுத்தல் ஆகியவை தண்டனையின் மூன்று வகைகள்.

ப்ரகாஶஶ்சாப்ர்காஶஶ்ச லோகத்விஷ்டாந் ப்ரகாஶதஃ । உத்விஜேத ஹதைர்ல்லோகஸ்தேஷு பிண்டஃ ப்ரஶஸ்யதே ।। ௨௪௧.

தெளிவானதும் மறைவானதும் ஆகிய செயல்கள் உண்டு; மக்கள் வெறுக்கும் நபர்களை வெளிப்படையாக தண்டிக்க வேண்டும்; கொலை மூலம் பயம் ஏற்படுத்தி, அங்கு வெகுமதி வழங்குவது சிறந்தது.

விஶேஷேணோபநிஷத்யோகைர்ஹந்யாச்சஸ்த்ராதிநா த்விஷஃ । ஜாதிமாத்ரம் த்விஜம் நைவ ஹந்யாத் ஸாமோத்தரம் வஶே ।। ௨௪௧.

பகைவரை மறைமுறையிலும் ஆயுதத்தாலும் அழிக்க வேண்டும்; ஆனால் இருமுறை பிறந்தவரை பிறப்புக்காக மட்டும் கொல்லக் கூடாது—அவரை சமாதானம் மூலம் அடக்க வேண்டும்.

ப்ரலிம்பந்நிவ சேதாம்ஸி த்ரு'ஷ்ட்வாஸாது பிபந்நிவ । க்ரஸந்நிவாம்ரு'தம் ஸாம ப்ரயுஞ்ஜீத ப்ரியம் வசஃ ।। ௨௪௧.

மனதை தணிக்கும் போல், அமுதம் குடிப்பது போல், விழுங்குவது போல் இனிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி சமாதானம் செய்ய வேண்டும்.

மித்யாபிஶஸ்தஃ ஶ்ரீகாம ஆஹூயாப்ரதிமாநிதஃ । ராஜத்வேஷீ சாதிகர ஆத்மஸம்பாவிதஸ்ததா ।। ௨௪௧.

தவறாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர், செல்வம் விரும்புபவர், அழைக்கப்பட்டும் மதிக்கப்படாதவர், அரசனை வெறுப்பவர், சட்டத்திற்கு விரோதமாக நடப்பவர், தன்னை உயர்ந்தவர் என நினைப்பவர்—

விச்சிந்நதர்ம்மகாமார்தஃ க்ருத்தோ மாநீ விமாநிதஃ । அகாரணாத் பரித்யக்தஃ க்ரு'தவைரோऽபி ஸாந்த்விதஃ ।। ௨௪௧.

தர்மம், ஆசை, செல்வம் ஆகியவை இழந்தவர், கோபம் கொண்டவர், பெருமை கொண்டவர், அவமதிக்கப்பட்டவர், காரணமில்லாமல் விலக்கப்பட்டவர், பகைவராக மாறியவரும்—even அவரையும் சமாதானம் செய்ய வேண்டும்.

ஹ்ரு'தத்ர்வ்யகலத்ரஶ்ச பூஜார்ஹோऽப்ரதிபூஜிதஃ । ஏதாம்ஸ்து பேதயேச்சத்ரௌ ஸ்திதாந்நித்யாந் ஸுஶங்கிதாந் ।। ௨௪௧.

செல்வம் அல்லது மனைவி பறிக்கப்பட்டவர், மதிக்கப்பட வேண்டியவர் மதிக்கப்படாதவர்—இவர்கள் எப்போதும் சந்தேகத்தில் இருப்பதால், பகைவரிடையே பிரித்து வைக்க வேண்டும்.

ஆகதாந் பூஜயேத் காமைர்ந்நிஜாம்ஶ்ச ப்ரஶமந்நயேத் । ஸாமத்ரு'ஷ்டாநுஸந்தாநமத்யுக்ரபயதர்ஶநம் ।। ௨௪௧.

வந்தவர்களை அவர்கள் விரும்பும் பொருள்களால் மதிக்க வேண்டும்; தன் மக்களை அமைதியாக்க வேண்டும்; மிகுந்த பயம் ஏற்பட்டபோது சமாதானம் செய்வது முக்கியம்.

ப்ரதாநதாநமாநம் ச பேதோபாயாஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ । மித்ரம் ஹதம் க்காஷ்டமிவ குணஜக்தம் விஶீர்ய்யதே ।। ௨௪௧.

முக்கியமான கொடை, மரியாதை மற்றும் பிரிப்பதற்கான முறைகள் கூறப்பட்டன; நண்பன் அழிந்துவிட்டால், புழுவால் உண்ட மரம் போல் சிதறி விடுவான்.

த்ரிஶக்திர்த்தேஶகாலஜ்ஞோ தண்டேநாஸ்தம் நயேதரீந் । மைத்ரீப்ரதாநம் கல்யாணபுத்திம் ஸாந்த்வேந ஸாதயேத் ।। ௨௪௧.

மூன்று சக்திகள், இடம், காலம் ஆகியவற்றை அறிந்தவன் பகைவரை தண்டனையால் அடக்க வேண்டும்; நட்பும் நல்ல மனமும் கொண்டவரை சமாதானத்தால் வெல்ல வேண்டும்.

லுப்தம் க்ஷீணஞ்ச சதாநேந மித்ராநந்யோந்யஶங்கயா । தண்டஸ்ய தர்ஶநாத்‌துஷ்டாந் புத்ரப்ராதாதி ஸாமதஃ ।। ௨௪௧.

பேராசை உள்ளவரையும் பலகுறைவானவரையும் கொடையால் வெல்ல வேண்டும்; ஒருவரை ஒருவர் சந்தேகிக்கும் நண்பர்களையும், கெட்டவர்களையும்—மகன், சகோதரன் போன்றவர்களையும்—தண்டனை அல்லது சமாதானம் மூலம் அடக்க வேண்டும்.

தாநபேதைஶ்சமூமுக்யாந் யோதாந் ஜநபதாதிகாந் । ஸாமந்தாடவிகாந் பேததண்டாப்யாமபராத்தகாந் ।। ௨௪௧.

பரிசு கொடுப்பதும், பிரிவை ஏற்படுத்துவதும் கொண்டு படைத் தலைவர்கள், போராளிகள், நாட்டினரும், எல்லை அரசர்களும், காடுகளில் வாழ்பவர்களும் தவறு செய்தால் அவர்களைப் பிரித்து, தண்டனையால் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

தேவதாப்ரதிமாநாந்து பூஜயாந்தர்கதைர்ந்நரைஃ । புமாந் ஸ்த்ரீவஸ்த்ரஸம்வீதோ நிஶி சாத்‌புததர்ஶநஃ ।। ௨௪௧.

தெய்வங்களின் உருவங்களை உள்ளே மறைந்திருக்கும் மனிதர்கள் வழியாக வழிபட வேண்டும்; ஒரு ஆண், பெண் ஆடையில் இரவு நேரத்தில் அற்புதமாக தோன்றுவான்.

வேதாலோல்காபிஶாசாநாம் ஶிவாநாம் ச ஸ்வரூபிகீ । காமதோ ரூபதாரித்வம் ஶஸ்த்ராகந்யஶ்மாம்புவர்ஷணம் ।। ௨௪௧.

வேதாளர்கள், ஆந்தைகள், பிசாசுகள், சிவன் ஆகியோரின் உருவங்களை விருப்பப்படி எடுத்துக்கொள்ளவும், பல்வேறு உருவங்களை ஏற்கவும், ஆயுதம், நெருப்பு, கல், நீர் போன்றவற்றை பெய்யும் வல்லமை பெறலாம்.

தமோऽநிலோऽநலோ மேவ இதி மாயா ஹ்யமாநுஷீ। ஜகாந கீசகம் பீம ஆஸ்திதஃ ஸ்த்ரீஸ்வரூபதாம் ।। ௨௪௧.

இருள், காற்று, நெருப்பு, மாயை ஆகியவை மனிதரல்ல; பீமன் பெண் வடிவம் கொண்டு, கீசகனை இவற்றால் அழித்தான்.