அக்நிபுராணம்

கந்யாகரபலாதாநம் ஶுந்யாநாம் ச நிவேஶநம் । அஷ்டவர்கமிமம் ராஜா ஸாதுவ்ரு'த்தோऽநுபாலயேத் ।। ௨௩௯.

அரசன் சுரங்கங்கள், வரிவசூல், காலியிருக்கும் நிலங்களை குடியமர்த்தல் ஆகியவற்றை நடத்த வேண்டும்; நல்லொழுக்கம் கொண்ட அரசன் இந்த எட்டுவித கடமைகளையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஆமுக்திகேப்யஶ்சௌரேப்யஃ பௌரேப்யோ ராஜவல்லபாத் । ப்ரு'திவீபதிலோபாச்ச சப்ரஜாநாம் பஞ்சதா பயம் ।। ௨௩௯.

மறைமுகமாக திருடும் திருடர்கள், கொள்ளையர்கள், நகரவாசிகள், அரசனுக்குப் பிடித்தவர்கள், அரசனின் பேராசை ஆகிய ஐந்து காரணங்களால் رعியர்களுக்கு பயம் உண்டாகும்.

அவேக்ஷ்யைதத்ப்யம் காலே ஆததீத கரம் ந்ரு'பஃ । அப்யந்தரம் ஶரீரம் ஸ்வம் வாஹ்யம் ராஷ்ட்ரஞ்ச ரக்ஷயேத் ।। ௨௩௯.

இவற்றிலிருந்து அரசன் சரியான நேரத்தில் வரி வசூலிக்க வேண்டும்; தன் உடல், உள்ளக மக்கள், நாட்டை வெளிப்புற ஆபத்திலிருந்து பாதுகாக்க வேண்டும்.

தட்யாம்ஸ்து தண்டயேத்ராஜா ஸ்வம் ரக்ஷேச்சஃவிஷாதிதஃ । ஸ்த்ரியஃ புத்ராம்ஶ்ச ஶத்ருப்யோ விஶ்வஸேந்ந கதாசந ।। ௨௩௯.

தண்டனைக்கு உரியவர்களுக்கு அரசன் தண்டனை கொடுக்க வேண்டும்; விஷத்திலிருந்து தன்னை பாதுகாக்க வேண்டும்; பெண்கள், மகன்கள், பகைவர்கள் மீது ஒருபோதும் நம்பிக்கை வைக்கக் கூடாது.

ராம உவாச ப்ரபாவோத்ஸாஹஶக்திப்‌யாம் மந்த்ரஶக்திஃ ப்ரஶஸ்யதே । ப்ரபாவோத்ஸாஹவாந் காவ்யோ ஜிதோ தேவபுரோதஸா ।। ௨௪௧.

ராமன் சொன்னார்: ஆற்றலும் முயற்சியும் சேர்ந்தால் ஆலோசனையின் வலிமை பெரிது; ஆற்றலும் முயற்சியும் கொண்ட கவியன் தேவர்களின் புரோகிதரை வென்றான்.

மந்த்ரயேதேஹ கார்ய்யாணி நாநாப்தைர்ந்நாபிபஶ்சிதா । அஶக்யாரம்பவ்ரு'த்தீநாம் குதஃ க்லேஶாத்ரு'தே பலம் ।। ௨௪௧.

இங்கு அறிவுள்ளவர்களோடு தான் காரியங்கள் ஆலோசிக்கப்பட வேண்டும்; அறியாதவர்களோடு அல்ல. செய்ய முடியாத காரியங்களை தொடங்குபவர்களுக்கு முயற்சி இல்லாமல் பலன் எங்கே?

அவிஜ்ஞாதஸ்ய விஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாதஸ்ய ச நிஶ்சயஃ । அர்தத்வைதஸ்ய ஸந்தேஹச்சேதநம் ஶேஷதர்ஶநம் ।। ௨௪௧.

அறியாததை அறிதல், அறிந்ததை உறுதி செய்தல், சந்தேகங்களை தீர்த்தல், எஞ்சியதை புரிந்துகொள்வது ஆகியவை ஆலோசனையின் பலன்கள்.

ஸஹாயாஃ ஸாதநோபாயா விபாகோ தேஶகாலயோஃ । விபத்தேஶ்ச ப்ரதீகாரஃ பஞட்சாந்நோ மந்த்ர இஷ்யதே ।। ௨௪௧.

உடன்பிறப்புகள், சாதிப்பதற்கான வழிகள், இடம் காலத்துக்கு ஏற்ப பிரித்தல், இடர்பாடுகளுக்கான தீர்வு—இவை ஐந்தும் ஆலோசனையின் கூறுகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

மநஃப்ரஸாதஃ ஶ்ரத்தா ச ததா கரணபாடவம் । ஸஹாயோத்தாநஸம்பச்ச கர்ம்மணாம் ஸித்திலக்ஷணம் ।। ௨௪௧.

மன அமைதி, நம்பிக்கை, செயலில் திறமை, துணைவர்களின் முயற்சி, செயல்களில் வெற்றி—இவை சாதனையின் அடையாளங்கள்.

மதஃ ப்ரமாதஃ காமஶ்ச ஸுப்தப்ரலபிதாநி ச । பிந்தந்தி மந்த்ரம் ப்ரச்சந்நாஃ காமிந்யோ ரமதாந்ததா ।। ௨௪௧.

பெருமை, கவனக்குறைவு, ஆசை, தூக்கத்தில் பேசுதல் ஆகிய மறைந்த குறைகள் ஆலோசனையை அழிக்கின்றன; இன்பத்தில் மனம் வைத்த பெண்களும் அதுபோலவே.

ப்ரகல்பஃ ஸ்ம்ரு'திமாந்வாக்மீ ஶஸ்த்ரே ஶாஸ்த்ரே ச நிஷ்டிதஃ । அப்யஸ்தகர்ம்மாம் ந்ரு'பதேர்தூதோ பவிதுமர்ஹதி ।। ௨௪௧.

தைரியமும், நல்ல நினைவாற்றலும், வசீகரமாகப் பேசும் திறனும், ஆயுதம் மற்றும் நூல்களில் தேர்ச்சி கொண்டதும், கடமையில் அலட்சியம் இல்லாதவனும் அரசனுக்குத் தூதராகத் தகுதியானவன்.

ஸாமர்த்யாத் பாததோ ஹீநோ தூதஸ்து த்ரிவிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௪௧.

ஒரு தூதர் தன் திறமைக்கேற்ப மூன்று வகைப்படும்; அவனிடம் ஏதாவது குறைவிருந்தால் அதன்படி வகைப்படுத்தப்படுகிறார்.

நாவிஜ்ஞாதம் புரம் ஶத்ரோஃ ப்ரவிஶேச்ச ந ஶம்ஸதம்। காலமீக்ஷேத கார்ய்யார்தமநுஜ்ஞாதஶ்ச நிஷ்பதேத் ।। ௨௪௧.

பகைவரின் நகரம் பற்றி அறியாமல் உள்ளே செல்லக் கூடாது; வதந்திகளை நம்பிக் கூடாது; செய்யவேண்டிய காரியத்திற்கு சரியான நேரத்தை பார்த்து, அனுமதி பெற்றபின் மட்டும் புறப்பட வேண்டும்.

சித்ரஞ்ச ஶத்ரோர்ஜாநீயாத் கோஷமித்ரபலாநி ச । ராகாபராகௌ ஜாநீயாத் த்ரு'ஷ்டிகாத்ரவிசேஷ்டிதைஃ ।। ௨௪௧.

பகைவரின் பலவீனங்கள், செல்வம், நண்பர்கள், படைகள் ஆகியவற்றை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்; அவர்களின் கண்கள், உடல், நடத்தை ஆகியவற்றை கவனித்து விருப்பம், வெறுப்பு ஆகியவற்றை அறிய வேண்டும்.

குர்ய்யாச்சதுர்விதம் ஸ்தோத்ரம் பக்ஷயோருபயோரபி । தபஸ்விவ்யஞ்ஜநோபேதைஃ ஸுசரைஃ ஸஹ ஸம்வஸேத் ।। ௨௪௧.

இரு தரப்பினரையும் பற்றி நான்கு விதமான அறிக்கைகள் தயாரிக்க வேண்டும்; நல்ல பழக்கமுள்ள, அறிகுறிகள் கொண்ட தவசிகளுடன் வாழ வேண்டும்.

சரஃ ப்ரகாஶோ தூதஃ ஸ்யாதப்ர்காஶஶ்சரோ த்விதா । பணிக் க்ரு'ஷீபலோ லிங்கீ பிக்ஷுகாத்யாத்மகாஶ்சராஃ ।। ௨௪௧.

ஒரு உளவாளி வெளிப்படையாகவோ மறைவாகவோ இருப்பான்; மறைவான உளவாளி இரண்டு வகை: வணிகர், விவசாயி, கூலி, தவசு, பிச்சைக்காரர் போன்றவர்கள் உளவாளிகளாகச் செயல்படுவர்.

யாயாதரிம் வ்யஸநிநம் நிஷ்பலே தூதசேஷ்டிதே । ப்ரக்ரு'திவ்யஸநம் யத்ஸ்யாத்தத் ஸமீக்ஷ்ய ஸமுத்பதேத் ।। ௨௪௧.

தூதர்களால் எதுவும் நடக்காதபோது, துன்பத்தில் இருக்கும் பகைவரை அணுக வேண்டும்; இயற்கைத் துன்பம் ஏற்பட்டதை கவனித்து அதன்படி செயல்பட வேண்டும்.

அநயாத்வ்யஸ்யதி ஶ்ரேயஸ்தஸ்மாத்தத்வ்யஸநம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஹுதாஶநோ ஜலம் வ்யாதிர்துர்பிக்ஷம் மரகம் ததா ।। ௨௪௧.

அழிவை உண்டாக்குவது துன்பம் எனப்படுகிறது; அது தீ, நீர், நோய், பஞ்சம், தொற்று ஆகியவை ஆகும்.

இதி பஞ்சவிதம் தைவம் வ்யஸநம் மாநுஷம் பரம்। தைவம் புருஷகாரேண ஶாந்த்யா ச ப்ரஶமந்நயேத் ।। ௨௪௧.

இவ்வாறு ஐந்து வகையான துன்பங்கள் உள்ளன: தெய்வீகம் மற்றும் மனிதர் ஏற்படுத்தியது; தெய்வீகத் துன்பம் மனித முயற்சி மற்றும் சமாதானத்தால் தணிக்கப்படுகிறது.

உத்தாபிதேந நீத்யா ச மாநுஷம் வ்யஸநம் ஹரேத் । மந்த்ரோ மந்த்ரபலாவாப்திஃ கார்ய்யாநுஷ்டாநமாயதிஃ ।। ௨௪௧.

மனிதர் ஏற்படுத்தும் துன்பம் நல்ல நெறி மற்றும் செயலால் நீங்கும்; ஆலோசனை, அதன் பலனை அடைதல், மற்றும் காரியங்களை சரியாகச் செய்வது அவசியம்.

ஆயவ்யயௌ தண்டநீதிரமித்ரப்ரதிதஷேதநம் । வ்யஸநஸ்ய ப்ரதீகாரோ ராஜ்யராஜாபிரக்ஷணம் ।। ௨௪௧.

வருமானம், செலவு, நீதிமுறை, பகைவரையும் போட்டியாளர்களையும் கட்டுப்படுத்துதல்—இவை துன்பங்களுக்கு எதிரான மருந்தும், நாட்டையும் அரசனையும் பாதுகாப்பதற்கும் தேவையானவை.

இத்யமாத்யஸ்ய கர்ம்மதம் இந்தி ஸவ்யஸநாந்விதஃ । ஹிரண்யதாந்யவஸ்த்ராணி வாஹநம் ப்ரஜயா பவேத் ।। ௨௪௧.

இவ்வாறு அமைச்சரின் கடமைகள்—even துன்பங்கள் வந்தாலும்—விளக்கப்பட்டுள்ளன; அவர் தங்கம், தானியம், vasthiram, வாகனம், சந்ததி ஆகியவற்றை வைத்திருக்க வேண்டும்.

ததாந்யே த்ரவ்யநிசயா ஹந்தி ஸவ்யஸநா ப்ரஜா । ப்ர்ஜாநாமாபதிஸ்தாநாம் ரக்ஷணம் கோஷதண்டயோஃ ।। ௨௪௧.

அதேபோல், மற்ற செல்வங்களும் துன்பத்தால் அழிகின்றன; மக்கள் துன்பத்தில் இருக்கும்போது, அவர்களை பாதுகாப்பது பொக்கிஷமும் தண்டனையும் சார்ந்தது.

பௌராத்யாஶ்சோபகுர்வந்தி ஸம்ஶ்ரயாதிஹ துர்த்திநம் । தூஷ்ணீம் யுத்தம் ஜநத்ராணம் மித்ராமித்ரபரிக்ரஹஃ ।। ௨௪௧.

நகரவாசிகள் மற்றும் பிறரும் கஷ்டமான நேரத்தில் ஆதரவளிக்கிறார்கள்; புகலிடம் தருதல், அமைதியான போர், மக்களை பாதுகாப்பது, நண்பர் பகைவரை வேறுபடுத்திக் கொள்வது அவசியம்.

ஸாமந்தாதி க்ரு'தே தோஷே நஶ்யேத்தத்வ்யஸநாச்ச தத் । ப்ரு'த்யாநாம் பரணம் தாநம் ப்ர்ஜாமித்ரபரிக்ரஹஃ ।। ௨௪௧.

எல்லை அதிகாரி தவறு செய்தால், அந்தத் துன்பத்தால் அவன் அழிகிறான்; ஊழியர்களை பராமரித்தல், தானம் கொடுத்தல், மக்களில் நண்பர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தல் அவசியம்.

தர்ம்மகாமாதிபேதஶ்ச துர்கஸம்ஸ்காரபூஷணம் । கோஷாத்தத்வ்யஸநாத்தந்தி கோஷமூலோ ஹி பூபதிஃ ।। ௨௪௧.

தர்மம், ஆசை முதலான வேறுபாடுகள், கோட்டைகளை வலுப்படுத்துதல்—இவை எல்லாம் பொக்கிஷம் இல்லாமல் போனால் அழிகின்றன; அரசன் பொக்கிஷத்தில் தான் நிலைத்திருப்பான்.

மித்ராமித்ராவநீஹேமஸாதநம் ரிபுமர்த்தநம் । தூரகார்ய்யாஶுகாரித்வம் தண்டாத்தத்வ்யஸநாத்தரேத் ।। ௨௪௧.

நண்பர் பகைவரை கையாளும் வழிகள், செல்வம், பகைவரை அழிப்பது, தொலைவில் உள்ள காரியங்களை விரைவில் செய்வது—இவை தண்டனை என்ற துன்பத்தால் அழிகின்றன.

ஸம்ஸ்தம்பயதி மித்ராணி அமித்ரம் நாஶயத்யபி । தநாத்யைருபகாரித்வம் மித்ராத்தத்வ்யஸநாத்தரேத் ।। ௨௪௧.

இது நண்பர்களை வலுப்படுத்தி, பகைவரை அழிக்கிறது; செல்வம் மற்றும் பிற உதவிகள் நண்பர் துன்பத்தால் இழக்கப்படுகின்றன.

ராஜாச ஸவ்யஸநீ ஹந்யாத்ராஜகார்ய்யாணி யாநி ச । வாக்தண்டயோஶ்ச பாருஷ்யமர்ததூஷணமேவ ச ।। ௨௪௧.

துன்பம் வந்த அரசன் அரசியல் காரியங்களை அழிக்கிறான்; கடுமையான சொற்கள், தண்டனை, செல்வம் கெடுதல் ஆகியவையும் நிகழும்.