அக்நிபுராணம்

யோகவிஜ்ஞாநஸத்த்வாட்யம் மஹாபக்ஷம் ப்ரியம்பதம் । ஆயதிக்ஷமமத்வைதம் மித்ரம் குர்வீத ஸத்குல ।। ௨௩௯.

நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்த, யோக அறிவு நிறைந்த, மனவலிமை மிகுந்த, பெரிய துணை, இனிமையான சொற்கள் பேசும், பொறுமை உடைய, நிலைத்த மனம் கொண்டவனை நண்பனாக கொள்ள வேண்டும்.

தூராதேவாபிகமநம் ஸ்பஷ்டார்தஹ்ரு'தயாநுகா । வாக்‌ ஸத்க்ரு'த்ய ப்ரதாநஞ்ச த்ரிவிதோ மித்ரஸங்க்ரஹஃ ।। ௨௩௯.

நண்பத்துவம் மூன்று வகைப்படும்: தொலைவிலிருந்தும் அணுகுதல், தெளிவான அர்த்தமும் மனதையும் பின்பற்றும் சொற்கள், மரியாதையுடன் கொடுப்பது.

தர்மகாமார்தஸம்யோகோ மித்ராத்து த்ரிவிதம் பலம் । ஔரஸம் தத்ர ஸந்நத்தம்௧௬ ததா வம்ஶக்ரமாகதம் ।। ௨௩௯.

நண்பத்திலிருந்து தர்மம், ஆசை, செல்வம் ஆகிய மூன்று வகை பலன்கள் கிடைக்கும்; அவற்றில் இயற்கையானது, உறுதியானது, வம்ச வழியாக வந்தது என்பவை உள்ளன.

ரக்ஷஇதம் வ்ஸஸநேப்யஶ்ச மித்ரம் ஜ்ஞேயம் சதுர்விதம் । மித்ரே குணாஃ ஸத்யதாத்யாஃ ஸமாநஸுகதுஃகதா ।। ௨௩௯.

நண்பன் நான்கு வகை என்று அறிய வேண்டும்; அவன் ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுவான். நண்பனிடம் உண்மை, நேர்மை, சந்தோஷமும் துக்கமும் சமமாக பகிர்தல் போன்ற நல்ல பண்புகள் இருக்க வேண்டும்.

வக்ஷ்யேऽநுஜீவிநாம் வ்ரு'த்தம் ஸேவீ ஸேவேத பூபதிம் । தக்ஷதா பத்ரதா தார்ட்ய க்ஷாந்திஃ க்லேஶஸஹிஷ்ணுதா ।। ௨௩௯.

நான் உடன்பிறப்புகளின் நடத்தை பற்றி சொல்கிறேன்: ஊழியன் அரசனை சேவை செய்ய வேண்டும்; திறமை, நல்ல பழக்கம், உறுதி, பொறுமை, துன்பங்களை சகிப்பது ஆகியவை அவனுக்கு வேண்டும்.

ஸந்தோஷஃ ஶீலபுத்ஸாஹோ மண்டயத்யநுஜீவிநம் । யதாகாலமுபாஸீத ராஜாநம் ஸேவகோ நயாத் ।। ௨௩௯.

திருப்தி, நல்ல நடத்தை, உற்சாகம் ஆகியவை ஊழியனை அழகுபடுத்தும்; ஊழியன் அரசனை நேரத்துக்கு ஏற்ப, நெறிகளுக்கேற்ப சேவை செய்ய வேண்டும்.

பரஸ்தாநகமம் க்ரௌர்ய்யமௌத்தத்யம் மத்ஸரந்த்யஜேத் । விக்ரு'ஹ்ய கதநம் ப்ரு'த்யோ ந குர்ய்யாஜ் ஜ்யாயஸா ஸஹ ।। ௨௩௯.

ஊழியன் பிறரிடம் போதல், கொடுமை, அகம்பாவம், பொறாமை ஆகியவற்றை விட்டுவிட வேண்டும்; தன் மேலாளருடன் வாதம் அல்லது சண்டை செய்யக் கூடாது.

குஹ்யம் மர்ம்ம ச மந்த்ரஞ்ச ந ச பர்த்துஃ ப்ரகாஶயேத் । ரக்தாத் வ்ரு'த்திம் ஸமீஹேத் விரக்தம் ஸந்த்யஜேந்ந்ரு'பம் ।। ௨௩௯.

அரசனின் ரகசியங்கள், பலவீனங்கள், ஆலோசனைகள் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தக் கூடாது; தன்னை விரும்பும் அரசனிடம் வாழ்வாதாரம் தேட வேண்டும், விருப்பமில்லாத அரசனை விட்டு விலக வேண்டும்.

ஆஜீவ்யஃ ஸர்வ்வஸத்த்வாநாம் ராஜா பர்ஜந்யவத்பவேத் । ஆயத்வாரேஷு சாப்த்யர்தம் தநம் சாதததீதி ச ।। ௨௩௯.

அரசன் எல்லா உயிர்களுக்கும் மேகம் போல் வாழ்வாதாரம் தருபவனாக இருக்க வேண்டும்; அவன் பொருளைச் சரியான வழியில் சேகரிக்கலாம்.

குர்ய்யாதுத்யோகஸம்பந்நாநத்யக்ஷஆந் ஸர்வகர்ம்மஸு । க்ரு'ஷிர்வ்வணிக்பதோ துர்கம் ஸேதுஃ குஞ்ஜரபந்தநம் ।। ௨௩௯.

அரசன் எல்லா வேலைகளுக்கும் முயற்சி செய்யும் மேற்பார்வையாளர்களை நியமிக்க வேண்டும்: விவசாயம், வணிகப் பாதைகள், கோட்டைகள், பாலங்கள், யானைகளை கட்டுவது போன்றவை.

கந்யாகரபலாதாநம் ஶுந்யாநாம் ச நிவேஶநம் । அஷ்டவர்கமிமம் ராஜா ஸாதுவ்ரு'த்தோऽநுபாலயேத் ।। ௨௩௯.

அரசன் சுரங்கங்கள், வரிவசூல், காலியிருக்கும் நிலங்களை குடியமர்த்தல் ஆகியவற்றை நடத்த வேண்டும்; நல்லொழுக்கம் கொண்ட அரசன் இந்த எட்டுவித கடமைகளையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஆமுக்திகேப்யஶ்சௌரேப்யஃ பௌரேப்யோ ராஜவல்லபாத் । ப்ரு'திவீபதிலோபாச்ச சப்ரஜாநாம் பஞ்சதா பயம் ।। ௨௩௯.

மறைமுகமாக திருடும் திருடர்கள், கொள்ளையர்கள், நகரவாசிகள், அரசனுக்குப் பிடித்தவர்கள், அரசனின் பேராசை ஆகிய ஐந்து காரணங்களால் رعியர்களுக்கு பயம் உண்டாகும்.

அவேக்ஷ்யைதத்ப்யம் காலே ஆததீத கரம் ந்ரு'பஃ । அப்யந்தரம் ஶரீரம் ஸ்வம் வாஹ்யம் ராஷ்ட்ரஞ்ச ரக்ஷயேத் ।। ௨௩௯.

இவற்றிலிருந்து அரசன் சரியான நேரத்தில் வரி வசூலிக்க வேண்டும்; தன் உடல், உள்ளக மக்கள், நாட்டை வெளிப்புற ஆபத்திலிருந்து பாதுகாக்க வேண்டும்.

தட்யாம்ஸ்து தண்டயேத்ராஜா ஸ்வம் ரக்ஷேச்சஃவிஷாதிதஃ । ஸ்த்ரியஃ புத்ராம்ஶ்ச ஶத்ருப்யோ விஶ்வஸேந்ந கதாசந ।। ௨௩௯.

தண்டனைக்கு உரியவர்களுக்கு அரசன் தண்டனை கொடுக்க வேண்டும்; விஷத்திலிருந்து தன்னை பாதுகாக்க வேண்டும்; பெண்கள், மகன்கள், பகைவர்கள் மீது ஒருபோதும் நம்பிக்கை வைக்கக் கூடாது.

ராம உவாச ப்ரபாவோத்ஸாஹஶக்திப்‌யாம் மந்த்ரஶக்திஃ ப்ரஶஸ்யதே । ப்ரபாவோத்ஸாஹவாந் காவ்யோ ஜிதோ தேவபுரோதஸா ।। ௨௪௧.

ராமன் சொன்னார்: ஆற்றலும் முயற்சியும் சேர்ந்தால் ஆலோசனையின் வலிமை பெரிது; ஆற்றலும் முயற்சியும் கொண்ட கவியன் தேவர்களின் புரோகிதரை வென்றான்.

மந்த்ரயேதேஹ கார்ய்யாணி நாநாப்தைர்ந்நாபிபஶ்சிதா । அஶக்யாரம்பவ்ரு'த்தீநாம் குதஃ க்லேஶாத்ரு'தே பலம் ।। ௨௪௧.

இங்கு அறிவுள்ளவர்களோடு தான் காரியங்கள் ஆலோசிக்கப்பட வேண்டும்; அறியாதவர்களோடு அல்ல. செய்ய முடியாத காரியங்களை தொடங்குபவர்களுக்கு முயற்சி இல்லாமல் பலன் எங்கே?

அவிஜ்ஞாதஸ்ய விஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாதஸ்ய ச நிஶ்சயஃ । அர்தத்வைதஸ்ய ஸந்தேஹச்சேதநம் ஶேஷதர்ஶநம் ।। ௨௪௧.

அறியாததை அறிதல், அறிந்ததை உறுதி செய்தல், சந்தேகங்களை தீர்த்தல், எஞ்சியதை புரிந்துகொள்வது ஆகியவை ஆலோசனையின் பலன்கள்.

ஸஹாயாஃ ஸாதநோபாயா விபாகோ தேஶகாலயோஃ । விபத்தேஶ்ச ப்ரதீகாரஃ பஞட்சாந்நோ மந்த்ர இஷ்யதே ।। ௨௪௧.

உடன்பிறப்புகள், சாதிப்பதற்கான வழிகள், இடம் காலத்துக்கு ஏற்ப பிரித்தல், இடர்பாடுகளுக்கான தீர்வு—இவை ஐந்தும் ஆலோசனையின் கூறுகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

மநஃப்ரஸாதஃ ஶ்ரத்தா ச ததா கரணபாடவம் । ஸஹாயோத்தாநஸம்பச்ச கர்ம்மணாம் ஸித்திலக்ஷணம் ।। ௨௪௧.

மன அமைதி, நம்பிக்கை, செயலில் திறமை, துணைவர்களின் முயற்சி, செயல்களில் வெற்றி—இவை சாதனையின் அடையாளங்கள்.

மதஃ ப்ரமாதஃ காமஶ்ச ஸுப்தப்ரலபிதாநி ச । பிந்தந்தி மந்த்ரம் ப்ரச்சந்நாஃ காமிந்யோ ரமதாந்ததா ।। ௨௪௧.

பெருமை, கவனக்குறைவு, ஆசை, தூக்கத்தில் பேசுதல் ஆகிய மறைந்த குறைகள் ஆலோசனையை அழிக்கின்றன; இன்பத்தில் மனம் வைத்த பெண்களும் அதுபோலவே.

ப்ரகல்பஃ ஸ்ம்ரு'திமாந்வாக்மீ ஶஸ்த்ரே ஶாஸ்த்ரே ச நிஷ்டிதஃ । அப்யஸ்தகர்ம்மாம் ந்ரு'பதேர்தூதோ பவிதுமர்ஹதி ।। ௨௪௧.

தைரியமும், நல்ல நினைவாற்றலும், வசீகரமாகப் பேசும் திறனும், ஆயுதம் மற்றும் நூல்களில் தேர்ச்சி கொண்டதும், கடமையில் அலட்சியம் இல்லாதவனும் அரசனுக்குத் தூதராகத் தகுதியானவன்.

ஸாமர்த்யாத் பாததோ ஹீநோ தூதஸ்து த்ரிவிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௪௧.

ஒரு தூதர் தன் திறமைக்கேற்ப மூன்று வகைப்படும்; அவனிடம் ஏதாவது குறைவிருந்தால் அதன்படி வகைப்படுத்தப்படுகிறார்.

நாவிஜ்ஞாதம் புரம் ஶத்ரோஃ ப்ரவிஶேச்ச ந ஶம்ஸதம்। காலமீக்ஷேத கார்ய்யார்தமநுஜ்ஞாதஶ்ச நிஷ்பதேத் ।। ௨௪௧.

பகைவரின் நகரம் பற்றி அறியாமல் உள்ளே செல்லக் கூடாது; வதந்திகளை நம்பிக் கூடாது; செய்யவேண்டிய காரியத்திற்கு சரியான நேரத்தை பார்த்து, அனுமதி பெற்றபின் மட்டும் புறப்பட வேண்டும்.

சித்ரஞ்ச ஶத்ரோர்ஜாநீயாத் கோஷமித்ரபலாநி ச । ராகாபராகௌ ஜாநீயாத் த்ரு'ஷ்டிகாத்ரவிசேஷ்டிதைஃ ।। ௨௪௧.

பகைவரின் பலவீனங்கள், செல்வம், நண்பர்கள், படைகள் ஆகியவற்றை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்; அவர்களின் கண்கள், உடல், நடத்தை ஆகியவற்றை கவனித்து விருப்பம், வெறுப்பு ஆகியவற்றை அறிய வேண்டும்.

குர்ய்யாச்சதுர்விதம் ஸ்தோத்ரம் பக்ஷயோருபயோரபி । தபஸ்விவ்யஞ்ஜநோபேதைஃ ஸுசரைஃ ஸஹ ஸம்வஸேத் ।। ௨௪௧.

இரு தரப்பினரையும் பற்றி நான்கு விதமான அறிக்கைகள் தயாரிக்க வேண்டும்; நல்ல பழக்கமுள்ள, அறிகுறிகள் கொண்ட தவசிகளுடன் வாழ வேண்டும்.

சரஃ ப்ரகாஶோ தூதஃ ஸ்யாதப்ர்காஶஶ்சரோ த்விதா । பணிக் க்ரு'ஷீபலோ லிங்கீ பிக்ஷுகாத்யாத்மகாஶ்சராஃ ।। ௨௪௧.

ஒரு உளவாளி வெளிப்படையாகவோ மறைவாகவோ இருப்பான்; மறைவான உளவாளி இரண்டு வகை: வணிகர், விவசாயி, கூலி, தவசு, பிச்சைக்காரர் போன்றவர்கள் உளவாளிகளாகச் செயல்படுவர்.

யாயாதரிம் வ்யஸநிநம் நிஷ்பலே தூதசேஷ்டிதே । ப்ரக்ரு'திவ்யஸநம் யத்ஸ்யாத்தத் ஸமீக்ஷ்ய ஸமுத்பதேத் ।। ௨௪௧.

தூதர்களால் எதுவும் நடக்காதபோது, துன்பத்தில் இருக்கும் பகைவரை அணுக வேண்டும்; இயற்கைத் துன்பம் ஏற்பட்டதை கவனித்து அதன்படி செயல்பட வேண்டும்.

அநயாத்வ்யஸ்யதி ஶ்ரேயஸ்தஸ்மாத்தத்வ்யஸநம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஹுதாஶநோ ஜலம் வ்யாதிர்துர்பிக்ஷம் மரகம் ததா ।। ௨௪௧.

அழிவை உண்டாக்குவது துன்பம் எனப்படுகிறது; அது தீ, நீர், நோய், பஞ்சம், தொற்று ஆகியவை ஆகும்.

இதி பஞ்சவிதம் தைவம் வ்யஸநம் மாநுஷம் பரம்। தைவம் புருஷகாரேண ஶாந்த்யா ச ப்ரஶமந்நயேத் ।। ௨௪௧.

இவ்வாறு ஐந்து வகையான துன்பங்கள் உள்ளன: தெய்வீகம் மற்றும் மனிதர் ஏற்படுத்தியது; தெய்வீகத் துன்பம் மனித முயற்சி மற்றும் சமாதானத்தால் தணிக்கப்படுகிறது.