அக்நிபுராணம்

ஸத்த்வேந ஸத்யஶௌசாப்யாம் ததா ஶீலாதிபிர்குணைஃ । த்யஜ்யந்தே தே நரா ஸத்யஃ ஸந்த்யக்தா யே த்வயாமலே ।। ௨௩௭.

அமலே, உன் அருள் விலகும் மனிதர்களை, நல்லொழுக்கம், உண்மை, தூய்மை, நல்ல பண்புகள் ஆகியவை உடனே விட்டு விலகும்.

த்வயாவலோகிதாஃ ஸத்யஃ ஶீலாத்யைரகிலைர்குணேஃ । குலைஶ்வர்ய்யைஶ்ச யுஜ்யந்தே புருஷா நிர்கணா அபி ।। ௨௩௭.

தேவியே, உன் பார்வை விழும் மனிதர்கள், அவர்களுக்கு பண்புகள் இல்லையெனினும், நல்லொழுக்கம் போன்ற எல்லா நற்குணங்களும், குடும்ப செல்வமும் உடனே கிடைக்கும்.

ஸஶ்லாக்யஃ ஸ குணீ தந்யஃ ஸ குலீநஃ ஸ புத்திமாந் । ஸ ஶூரஃ ஸ ச விக்ராந்தோ யஸ்த்வயா தேவி வீக்ஷிதஃ ।। ௨௩௭.

தேவியே, உன் பார்வை விழும் மனிதன் புகழ் பெறுவான், நல்ல பண்புகள் உடையவன், அதிர்ஷ்டசாலி, உயர்ந்த குடும்பத்தவன், அறிவாளி, வீரன், தைரியசாலி—all these.

ஸத்யோ வைகுண்யமாயாந்தி ஶீலாத்யாஃ ஸகலா குணாஃ । பராமுங்‌முகீ ஜகத்தாத்ரீ யஸ்ய த்வம் விஷ்ணுவல்லபே ।। ௨௩௭.

விஷ்ணுவின் பிரியமானவளே, உலகத்தைப் பேணும் தேவியே, உன் அருள் விலகும் மனிதரிடமிருந்து நல்லொழுக்கம் போன்ற எல்லா நற்குணங்களும் உடனே விலகிச் செல்கின்றன.

ந தே வர்ணயிதும் ஶக்தா குணாந் ஜிஹ்வாபி வேதஸஃ । ப்ரஸீத தேவி பத்மாக்ஷி நாஸ்மாம்ஸ்த்யாக்ஷஈஃ கதாசந ।। ௨௩௭.

பத்மாக்ஷி தேவியே, உன் குணங்களைப் பற்றி பிரம்மாவின் நாவும் விவரிக்க முடியாது; தயை செய், எங்களை ஒருபோதும் விட்டு விலகாதே.

புஷ்கர உவாச । ஏவம் ஸ்துதா ததௌ ஶ்ரீஶ்ச வரமிந்த்ராய சேப்ஸிதம் । ஸுஸ்திரத்வம் சராஜ்யஸ்ய ஸங்‌க்ராமவிஜயாதிகம் ।। ௨௩௭.

புஷ்கரன் சொன்னான்: இப்படிச் புகழப்பட்ட பின்பு, ஸ்ரீ தேவி இந்திரனுக்கு அவன் விரும்பிய வரங்களை அளித்தாள்—அரசின் நிலைத்தன்மை, போர் வெற்றி போன்றவற்றை.

ஸ்வஸ்தோத்ரபாடஶ்ரவணகர்த்ரூ'ணாம் புக்திமுக்திதம் । ஶ்ரீஸ்தோத்ரம் தஸ்மாத் படேச்ச ஶ்ர்ரு'ணுயாந்நரஃ ।। ௨௩௭.

ஆகையால், ஸ்ரீ தேவியைப் பற்றிய இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் பாடுகிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு அனுபவமும், விடுதலையும் கிடைக்கும்; அதனால், இதை ஒருவர் பாடவும், கேட்கவும் வேண்டும்.

அக்நிருவாச நீதிஸ்தே புஷ்கரோக்தா து ராமோக்தா லக்ஷ்மணாய யா । ஜயாய தாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ர்ரு'ணு தர்ம்மாதிவர்த்தநீம் ।। ௨௩௮.

அக்னி சொன்னான்: புஷ்கரன் கூறிய நெறியும், ராமன் லக்ஷ்மணனுக்கு வெற்றிக்காகச் சொன்னதையும், இப்போது நான் கூறுகிறேன்; அது தர்மம் முதலியவற்றை வளர்க்கும், கேள்.

ராம உவாச ந்யாயேநார்ஜ்ஜநமர்தஸ்ய வர்த்தநம் ரக்ஷணம் சரேத் । ஸத்பாத்ரப்ரதிபத்திஶ்ச ராஜவ்ரு'த்தம் சதுர்விதம் ।। ௨௩௮.

ராமன் சொன்னான்: நீதியுடன் செல்வம் சம்பாதிக்க வேண்டும், அதை வளர்க்கவும் பாதுகாக்கவும் வேண்டும், அதை நல்லவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்—இவை அரசனின் நான்கு கடமைகள்.

நயஸ்ய விநயோ மூலம் விநயஃ ஶாஸ்த்ரநிஶ்சயாத் । விநயோ ஹீந்த்ரியஜயஸ்தைர்யுக்தஃ பாலயேந்மஹீம் ।। ௨௩௮.

ஒழுக்கமே நல்லாட்சி வளர்வதற்கான அடிப்படை; அந்த ஒழுக்கம் வேதங்களின் உறுதியிலிருந்து பிறக்கிறது. உண்மையில், உணர்வுகளை அடக்கிக் கொள்ளுவதே ஒழுக்கம். இவற்றுடன் கூடியவன் பூமியை ஆள வேண்டும்.

க்ரபாவஃ ஶுசிதா மைத்ரீ த்யாகஃ ஸத்யம் க்ரு'தஜ்ஞதா । குலம் ஶீலம் தமஶ்சேதி குணாஃ ஸம்பத்திஹேதவஃ ।। ௨௩௮.

நல்ல வம்சம், தூய்மை, நட்பு, தானம், உண்மை, நன்றி, குடும்பம், நல்ல பழக்கம், அடக்கம் — இவை எல்லாம் செல்வம் பெருகும் காரணங்கள்.

ப்ரகீர்ணவிஷயாரண்யே தாவந்தம் விப்ரமாதிநம் । ஜ்ஞாநாங்குஶேந குர்வ்வீத வஶ்யமிந்த்ரியதந்திநம் ।। ௨௩௮.

பல்வேறு பொருள்களில் மனம் காட்டில் ஓடிக் கலைந்து விடும்; அந்த உணர்வுகளை, அறிவின் அங்குசம் கொண்டு கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

காமஃ க்ரோதஸ்ததா லோபோ ஹர்ஷோ மாநோ மதஸ்ததா । ஷட்‌வர்கமுதஸ்ரு'ஜேதேநமஸ்மிம்ஸ்த்யக்தே ஸுகீ ந்ரு'பஃ ।। ௨௩௮.

ஆசை, கோபம், பேராசை, மகிழ்ச்சி, பெருமை, மதம் — இந்த ஆறு குற்றங்களையும் விட்டுவிட வேண்டும்; இவற்றை விட்டு வாழும் அரசன் சந்தோஷமாக இருப்பான்.

ஆந்வீக்ஷிகீம் த்ரயீம் வார்த்தாம் தண்டநீதிம் ச பார்திவஃ । தத்வித்யைஸ்தத்‌க்ரியோபைதைஶ்சிந்தயேத்விநயாந்விதஃ ।। ௨௩௮.

ஒரு அரசன், ஒழுக்கத்துடன், ஆராய்ச்சி, வேதங்கள், வணிகம், அரசியல் ஆகியவற்றை அவற்றுக்கு உரிய அறிவும் முறைகளும் கொண்டு சிந்திக்க வேண்டும்.

ஆந்வீக்ஷிக்யார்தவிஜ்ஞாநம் தர்ம்மாதர்மௌ த்ரயீஸ்திதௌ । அர்தாநர்தௌ து வார்த்தாயாம் தண்டநீத்யாம் நயாநயௌ ।। ௨௩௮.

ஆராய்ச்சியில் பொருளை அறியலாம்; வேதங்களில் தர்மமும் அதர்மமும் உள்ளது; வணிகத்தில் லாபம், நஷ்டம் தெரியும்; அரசியலில் நல்வழி, தவறான வழி காணலாம்.

அஹிம்ஸா ஸூந்ரு'தா வாணீ ஸத்யம் ஶௌசம் தயா க்ஷமா । வணிநாம் லிங்கிநாம் சைவ ஸாமாந்யோ தர்ம்ம உச்யதே ।। ௨௩௮.

அக்ரோதம், இனிய சொற்கள், உண்மை, தூய்மை, இரக்கம், பொறுமை — இவை எல்லாம் இல்லற வாழ்வோருக்கும் துறவோருக்கும் பொதுவான தர்மம் என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ரஜாஃ ஸமநுக்ரு'ஹ்ணீயாத் குர்ய்யாதாசாரஸம்ஸ்திதிம் । வாக்‌ ஸூந்ரு'தா தயா தாநம் ஹிநோபகதரக்ஷணம் ।। ௨௩௮.

அவன் தன் رعயத்தினரை பாதுகாத்து, நல்ல நடத்தை நிலைநிறுத்தி, இனிய சொற்கள் பேசிக், இரக்கம் காட்டி, தானம் செய்து, துன்புறும் மக்களை காப்பாற்ற வேண்டும்.

இதி வ்ரு'த்தம் ஸதாம் ஸாதுஹிதம் ஸத்புருஷவ்ரதம் । ஆதிவ்யாதிபரீதாய அத்ய ஶ்வோ வா விநாஶிநே ।। ௨௩௮.

இப்படி நடப்பது நல்லவர்களின் விரதம்; இது நல்லோருக்கு பயனளிக்கும். துயரம், நோய் வந்தவர்களுக்கு, இன்று அல்லது நாளை, இது துணையாக இருக்கும்.

கோ ஹி ராஜா ஶரீராய தர்ம்மாபேதம் ஸமாசரேத் । ந ஹி ஸ்வஸுகமந்விச்சந் பீடயேத் க்ரு'பணம் ஜநம் ।। ௨௩௮.

தன் உடலை 위해த் தவறான செயல்கள் செய்யும் அரசன் யார்? தன் சந்தோஷத்துக்காக, துன்புறும் மக்களை சும்மா வதைக்கக் கூடாது.

க்ரு'பணஃ பீட்யமாநோ ஹி மந்யுநா இந்தி பார்திவம் । க்ரியதேऽப்யர்ஹணீயாய ஸ்வஜநாய யதாஞ்ஜலிஃ ।। ௨௩௮.

துன்புறும் மக்கள் துன்பப்படும்போது, அவர்கள் கோபம் அரசனை நோக்கி திரும்பும்; அது, தகுதியுள்ளவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்துவது போல் ஆகும்.

ததஃ ஸாதுதரஃ கார்யோ துர்ஜநாய ஶிவாதிம்நா । ப்ரியமேவாபிகாதவ்யம் ஸத்ஸு நித்யம் த்விஷத்ஸு ச ।। ௨௩௮.

அதனால், தீயவர்களிடம் கூட நல்லது செய்ய வேண்டும்; நல்ல எண்ணத்துடன் நடக்க வேண்டும்; நல்லவர்களுக்கும், பகைவர்களுக்கும் எப்போதும் இனிமையாக நடக்க வேண்டும்.

தேவாஸ்தே ப்ரியவக்தாரஃ பஶவஃ க்ரூரவாதிநஃ । ஶுசிராஸ்திக்யபூதாத்மா பூஜயேத்தேவதாஃ ஸதா ।। ௨௩௮.

இனிமையாக பேசுபவர்கள் தேவரைப் போல்; கடுமையாக பேசுபவர்கள் மிருகங்களைப் போல். தூய மனமும் நம்பிக்கையும் உள்ளவன் எப்போதும் தேவதைகளை வழிபட வேண்டும்.

தேவதாவத் குருஜநமாத்மவச்ச ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநம் । ப்ரணிபாதேந ஹி குரும் ஸதோऽம்ரு'ஷாநுசேஷ்டிதைஃ ।। ௨௩௮.

தேவர்கள், ஆசான்கள், நண்பர்கள் — இவர்கள் அனைவரையும் தன்னைப் போல் மதிக்க வேண்டும்; ஆசானை பணிவுடன், பொய்யில்லாமல் அணுக வேண்டும்.

குர்வ்வீதாபிமுகாந் ப்ரு'த்யைர்த்தவாந் ஸுக்ரு'தகர்ம்மணா । மத்‌பாவேந ஹரேந்மித்ரம் ஸம்ப்ரமேண ச பாந்தவாந் ।। ௨௩௮.

நல்ல செயல் செய்த ஊழியர்களிடம் அன்புடன் நடக்க வேண்டும்; நண்பர்களிடம் பாசத்துடன், உறவினர்களிடம் மரியாதையுடன் நடக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீப்ரு'த்யாந் ப்ரேம்தாநாப்யாம் தாக்ஷிண்யேநேதரம் ஜநம் । அநிந்தா பரக்ரு'த்யேஷு ஸ்வதர்ம்மபரிபாலநம் ।। ௨௩௮.

பெண்கள், ஊழியர்கள் ஆகியோரிடம் அன்பும் தானமும் காட்ட வேண்டும்; பிறரிடம் மரியாதை காட்ட வேண்டும்; பிறர் செயலை குறை கூறாமல், தன் தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டும்.

க்ரு'பணேஷு தயாலுத்வம் ஸர்வத்ர மதுரா கிரஃ । ப்ராணைரப்யபகாரித்வம் மித்ராயாவ்யபிசாரிணே ।। ௨௩௮.

துன்புறும் மக்களுக்கு இரக்கம் காட்ட வேண்டும்; எல்லோரிடமும் இனிமையாக பேச வேண்டும்; நண்பனிடம் உயிரைக் கூட தியாகம் செய்து நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்.

க்ரு'ஹாகதே பரிஷ்வங்கஃ ஸக்த்யா தாநம் ஸஹிஷ்ணுதா । ஸ்வஸம்ரு'த்திஷ்வநுத்ஸேகஃ பரரவ்ரு'த்திஷ்வமத்ஸரஃ ।। ௨௩௮.

விருந்தினர் வந்தால் அவரை அணைத்து வரவேற்க வேண்டும்; தக்க அளவில் தானம் செய்ய வேண்டும்; பொறுமையாக இருக்க வேண்டும்; தன் செல்வத்தில் பெருமை கொள்ளக்கூடாது; பிறர் செல்வத்தில் பொறாமை கொள்ளக்கூடாது.

அபரோபதாபி வசநம் மௌநவ்ரதசரிஷ்ணுதா । பந்துபிர்பத்தஸம்யோகஃ ஸ்வஜநே சதுரஶ்ரதா ।। ௨௩௮.

நேரடி எதிர்ப்பு இல்லையென்றாலும், சொற்கள், மௌன விரதம் கடைபிடிப்பது, உறவினர்களுடன் இணைவு, சொந்தவர்களிடையே புத்திசாலித்தனம் — இவை எல்லாம் உள்ளன.

ராம உவாச ஸ்வாம்யமாத்யஞ்ச ராஷ்ட்ரஞ்ச துர்கம் கோஷோ பலம் ஸுஹ்ரு'தம் । பரஸ்பரோபகாரீதம் ஸப்தாங்கம் ராகஜ்யமுச்ய்தே ।। ௨௩௯.

ராமர் கூறினார்: அரசன், அமைச்சர், நாட்டுப் பகுதி, கோட்டை, பொக்கிஷம், படை, நண்பன் — இவை ஒருவருக்கொருவர் உதவியாக இருக்கும் ஏழு உறுப்புகள் ராஜ்யத்திற்குரியவை எனப்படுகிறது.