அக்நிபுராணம்

த்ரிவிதா ரிபவோ ஜ்ஞேயாஃ குல்யாநந்தரக்ரு'த்ரிமாஃ । பூர்வபூர்வோ குருஸ்தேஷாம் துஶ்சிகித்ஸ்யதமோ மதஃ ।। ௨௩௩.

மூன்று வகையான எதிரிகள் அறியப்பட வேண்டும்: குடும்பத்தில் பிறந்தவர், அருகிலுள்ளவர், செயற்கை எதிரி; இதில் முதலில் இருப்பவர் மிகவும் கையாள முடியாதவர் எனக் கருதப்படுகிறார்.

அநந்தரோऽபி யஃ ஶத்ருஃ ஸோऽபி மே க்ரு'த்ரிமோ மதஃ । பார்ஷ்ணிக்ராஹோ பவேச்சத்ரோமித்ராணி ரிபவஸ்ததா ।। ௨௩௩.

அருகிலுள்ள எதிரியும் எனக்கு செயற்கை எதிரி என்று கருதப்படுகிறார்; பின்புறம் பிடிப்பவன் எதிரி, அதுபோல எதிரியின் நண்பர்களும் எதிரிகள்.

பார்ஷ்ணிக்ராஹமுபாயைஶ்ச ஶாமயேச்ச ததா ஸ்வகம் । மித்ரேண ஶத்ரோருச்சேதம் ப்ரஶம்ஸந்தி புராதநாஃ ।। ௨௩௩.

பின்புறம் பிடிப்பவனை முறைகளைப் பயன்படுத்தி சமாதானப்படுத்த வேண்டும்; தன்னுடையவரையும் அப்படியே; நண்பன் மூலம் எதிரியை அழிப்பதைப் பழமையானோர் புகழ்ந்துள்ளனர்.

மித்ரஞ்ச ஶத்ருதாமேதி ஸாமந்தத்வாதநந்தரம் । ஶத்ரும் ஜிகீஷுருச்சிந்த்யாத்௪ ஸ்வயம் ஶக்நோதி சேத்யதி ।। ௨௩௩.

நண்பன் அருகில் இருந்தால், அவன் பகைவனாக மாறலாம்; அதனால், ஒருவர் பகையை வெல்ல விரும்பினால், தானே முயன்று, முடிந்தால் அந்த உறவை துண்டிக்க வேண்டும்.

ப்ரதாபவ்ரு'த்தௌ தேநாபி நாமித்ராஜ்ஜாயதே பயம் । யதாஸ்ய நோத்விஜேல்லோகோ விஶ்வாஸஶ்ச யதா பவேத் ।। ௨௩௩.

அவனுடைய வலிமை அதிகரித்தாலும், பகைவர்களைப் பயப்பட தேவையில்லை; மக்கள் அவனைப் பற்றி கலக்கம் அடையாமல், நம்பிக்கை நிலை பெற வேண்டும்.

புஷ்கர உவாச ஸாமபேதௌ மயா ப்ரோக்தௌ தாநதண்டௌ ததைவ ச । தண்டஃ ஸ்வதேஶே கதிதஃ பரதேஶே வ்ரவீமி தே ।। ௨௩௪.

புஷ்கரன் சொன்னான்: சமம், பாகுபாடு, தானம், தண்டனை ஆகியவற்றை நான் விளக்கியேன்; தண்டனை தன் நாட்டில் எப்படி செய்ய வேண்டும் என்று கூறினேன், இப்போது பிற நாட்டில் தண்டனை செய்வது பற்றி சொல்கிறேன்.

ப்ரகாஶஶ்சாப்ரகாஶஶ்ச த்விவிதோ தண்ட உச்யதே । லுண்டநம் க்ராமகாதஶ்ச ஶஸ்யகாதோऽக்நிதீபநம் ।। ௨௩௪.

தண்டனை இரண்டு வகை என்று கூறப்படுகிறது: வெளிப்படையானதும், மறைமுகமானதும்; கொள்ளை, கிராமங்களை அழித்தல், பயிர்களை அழித்தல், தீ வைப்பது போன்றவை இதில் அடங்கும்.

ப்ரகாஶோऽத விஷம் வஹ்நிர்விவிதைஃ புருஷைர்வதஃ । தூஷணஞ்சைவ ஸாதூநாமுதகாநாஞ்ச ச தூஷணம் ।। ௨௩௪.

வெளிப்படையான தண்டனையில், விஷம், தீ, பலர் மூலம் கொலை செய்தல், நல்லவர்களையும் நீரூற்றுகளையும் கெடுக்கும் செயல்களும் அடங்கும்.

தண்டப்ரணயணம் ப்ரோக்தமுபேக்ஷாம் ஶ்ர்ரு'ணு பார்கவ । யதா மந்யேத ந்ரு'பதீ ரணே ந மம விக்ரஹஃ ।। ௨௩௪.

தண்டனை விதிப்பது பற்றி சொன்னேன்; இப்போது, பார்கவா, கவனிக்காமை பற்றி கேள்: ஒரு அரசன் போரில், 'எனக்கு இங்கு சண்டை இல்லை' என்று நினைத்தால் அது கவனிக்காமை.

அநர்தாயாநுபந்தஃ ஸ்யாத் ஸந்திநா ச ததா பவேத் । ஸாமலப்தாஸ்பதஞ்சாத்ர தாநஞ்சார்தக்ஷயங்கரம் ।। ௨௩௪.

தீங்கு அல்லது இழப்பு ஏற்படுமானால், அது உடன்படிக்கையாலும் வரலாம்; சமம் மூலம் கிடைத்த நிலை, தானம் மூலம் செல்வம் குறைவது ஆகியவை இங்கு உண்டு.

பேததண்டாநுபந்தஃ ஸ்யாத்ததோபேக்ஷாம் ஸமாஶ்ரயேத் । ந சாயம் மம ஶக்நோதி கிஞ்சித் கர்த்துமுபத்ரவம் ।। ௨௩௪.

பாகுபாடு அல்லது தண்டனை தீங்கு தருமானால், கவனிக்காமையை நாட வேண்டும்; 'அவன் எனக்கு எந்தத் தொந்தரவும் செய்ய முடியாது' என்று எண்ண வேண்டும்.

ந சாஹமஸ்ய ஶக்நோமி தத்ரோபேக்ஷாம் ஸமாஶ்ரயேத் । அவஜ்ஞோபஹதஸ்தத்ர ராஜ்ஞா கார்ய்யோ ரிபுர்புவேத் ।। ௨௩௪.

நானும் அவனைத் தீங்கு செய்ய முடியவில்லை என்றால், அங்கேயும் கவனிக்காமையை நாட வேண்டும்; பகைவர் அவமதிப்பால் பாதிக்கப்பட்டால், அரசன் அவனை எதிர்த்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

மாயோபாயம் ப்ரவக்ஷ்யாமி உத்பாதைரந்ரு'தைஶ்சரத் । ஶத்ரோருத்வேஜநம் ஶத்ரோஃ ஶிவிரஸ்தஸ்ய பக்ஷிணஃ ।। ௨௩௪.

மாயை முறையை நான் விளக்குகிறேன்: அபசூன்கள் மற்றும் பொய்கள் மூலம் பகைவரை கலக்கம் செய்ய வேண்டும், குறிப்பாக அவர் படைவீட்டில் இருப்பவரை.

ஸ்தூலஸ்ய தஸ்ய புச்சஸ்தாம் க்ரு'த்வோல்காம் விபுலாம் த்விஜ । விஸ்ரு'ஜேச்ச ததஶ்சைவமுல்காபாதம் ப்ரதர்ஶயேத் ।। ௨௩௪.

பெரிய பறவையின் வாலில் பெரிய தீக்குச்சி கட்டி, அதை விட வேண்டும்; அப்படி செய்தால், தீக்குச்சி விழும் நிகழ்வை காட்டலாம்.

ஏவமந்யே தர்ஶநீயா உத்பாதா பஹவோऽபி ச । உத்வேஜநம் ததா குர்ய்யாத் குஹகைர்விவிதைர்த்விஷாம் ।। ௨௩௪.

இவ்வாறு, பல்வேறு கண்கூடாகப் பார்க்கக்கூடிய அபசூன்கள் காட்டலாம்; பகைவரை பலவிதமான மாயை முறைகளால் கலக்கம் செய்யலாம்.

ஸாம்வத்ஸராஸ்தாபஸாஶ்ச நாஶம் ப்ரூயுஃ பரஸ்ய ச । ஜிகீஷுஃ ப்ரு'திவீம் ராஜா தேந சோத்வேஜயேத் பராந் ।। ௨௩௪.

ஒரு வருடம் தவம் செய்தவர்கள் பகைவருக்கு அழிவு வரப்போகிறது என்று அறிவிக்கலாம்; பூமியை வெல்ல விரும்பும் அரசன் இதன்மூலம் பகைவரை கலக்கம் செய்ய வேண்டும்.

தேவதாநாம் ப்ரஸாதஶ்ச கீர்த்தநீயஃ பரஸ்ய து । ஆகதந்நோऽமித்ரபலம் ப்ரஹரத்வமபீதவத் ।। ௨௩௪.

தனக்காக தெய்வங்களின் அருள் கிடைத்தது என்று கூற வேண்டும்; பகைவருக்காக, 'அவர்களின் படை வந்துவிட்டது, அஞ்சாமல் தாக்குங்கள்!' என்று அறிவிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ப்ரூயாத்ரணே ப்ராப்தே பக்நாஃ ஸர்வே பரே இதி । க்ஷ்வேடாஃ கிலகிலாஃ கார்ய்யா வாச்யஃ ஶத்ருர்ஹதஸ்ததா ।। ௨௩௪.

போர் வந்தபோது, 'மற்ற எல்லோரும் தோற்றுவிட்டார்கள்' என்று சொல்ல வேண்டும்; கூச்சல், ஆர்ப்பாட்டம் எழுப்பி, பகைவர் சாய்ந்துவிட்டான் என்று அறிவிக்க வேண்டும்.

தேவாஜ்ஞாவ்ரு'ம்ஹிதோ ராஜா ஸந்நத்தஃ ஸமரம் ப்ரதி । இந்த்ரஜாலம் ப்ரவக்ஷ்யாமி இந்த்ரம் காலேந தர்ஶயேத் ।। ௨௩௪.

தெய்வ ஆணையால் வலிமை பெற்ற அரசன், போருக்கு ஆயத்தமாக நின்று, மாயை யுக்தியை பயன்படுத்த வேண்டும்; சரியான நேரத்தில் இந்திரனை காட்ட வேண்டும்.

சதுரங்கம் பலம் ராஜா ஸஹாயயயயயார்தம் திவௌகஸாம் । பலந்து தர்ஶயேத் ப்ராப்தம் ரக்தவ்ரு'ஷ்டிஞ்சரேத்ரிபௌ ।। ௨௩௪.

அரசன், தன் நான்கு வகை படையையும், துணைவர்களையும், தேவர்களுக்காகவும் காட்ட வேண்டும்; படை வந்துவிட்டது என்று காட்டி, பகைவர்மீது இரத்தம் பொழியும் மாயை செய்ய வேண்டும்.

சிந்நாநி ரிபூஶீர்ஷாணி ப்ராஸாதாக்ரேஷு தர்ஶயேத் । ஷாட்‌குண்யம்ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி தத்வரௌ ஸந்திவிக்ரஹௌ ।। ௨௩௪.

பகைவரின் துண்டிக்கப்பட்ட தலைகளை அரண்மனை முன் காட்ட வேண்டும்; இப்போது ஆறு வகை நயத்தை, குறிப்பாக உடன்படிக்கை மற்றும் சண்டை குறித்து விளக்குகிறேன்.

ஸந்திஶ்ச விக்ரஹஶ்சைவ யாநமாஸநமேவ ச । த்வைதீபாவஃ ஸம்ஶயஶ்ச ஷட்‌குணாஃ பரிகீர்த்திதாஃ ।। ௨௩௪.

இணைப்பு, பகை, படை செல்லுதல், இடத்தில் நிலைபேறு, இரண்டுபிரிவு, சந்தேகம் — இவை ஆறு வகை நயங்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளன.

பணபந்தஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ஸந்திரபகாரஸ்து விக்ரஹஃ। ஜிகீஷோஃ ஶத்ருவிஷயே யாநம் யாத்ராऽபிவீயதே ।। ௨௩௪.

இணைப்பு என்பது உடன்படிக்கை என அறியப்படுகிறது; பகை என்பது எதிர்ப்பு; பகைவரை வெல்லும் விருப்பம் படை செல்லுதல் எனப்படுகிறது.

விக்ர்ஹேண ஸ்வகே தேஶே ஸ்திதிராஸநமுச்யம்தே । பலார்த்தேந ப்ரயாணந்து த்வைதீபாவஃ ஸ உச்யதே ।। ௨௩௪.

பகைநிலையில் தன் நாட்டில் நிலைபேறாக இருப்பது இடத்தில் இருப்பதாகும்; படையின் பாதியை மட்டும் கொண்டு செல்லுதல் இரண்டுபிரிவு எனப்படுகிறது.

உதாஸீநோ மத்யமோ வா ஸம்ஶ்ரயாத்ஸம்ஶ்ரயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸமேந ஸந்திரந்வேஷ்யோऽஹீநேந ச பலீயஸா ।। ௨௩௪.

நடுநிலையோடு அல்லது இடைநிலையோடு சேர்ந்து பாதுகாப்பு பெறுவது தஞ்சம் என்று கூறப்படுகிறது; சமமானவரோடு அல்லது வலிமையானவரோடு இணைப்பு நாட வேண்டும்.

ஹீநேந விக்ரஹஃ கார்யஃ ஸ்வயம் ராஜ்ஞா பலீயஸா । தத்ராபி ஶுத்தபார்ஷ்ணிஸ்து பலீயாம்ஸம் ஸமாஶ்ரயேத் ।। ௨௩௪.

பலவீனமான அரசர் வலிமையானவருடன் நேரடியாக பகை நடத்த வேண்டும்; அப்போதும் தூய்மையான துணை இருப்பவர் வலிமையானவரிடம் தஞ்சம் நாட வேண்டும்.

ஆஸீநஃ கர்மவிச்சேதம் ஶக்தஃ கர்த்து ரிபோர்யதா । அஶுத்தபார்ஷ்ணிஶ்சாஸீத விக்ரு'ஹ்ய வஸுதாதிபஃ ।। ௨௩௪.

இடத்தில் இருந்து பகைவரின் செயலைத் தடுக்க வல்லவரானால் அரசர் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்; தூய்மையற்ற துணை இருந்தால் பகை நடத்த வேண்டும்.

அஶுத்தபார்ஷ்ணிர்பலவாந் த்வைதீபாவம் ஸமாஶ்ரயேத் । வலிநா விக்ரு'ஹீதஸ்து௨ யோऽஸந்தேஹேந பார்திவஃ ।। ௨௩௪.

தூய்மையற்ற துணையுடன் வலிமை உள்ள அரசர் இரண்டுபிரிவு முறையை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; வலிமைமிக்கவர் தாக்கினால் சந்தேகம் கொள்ளக் கூடாது.

ஸம்ஶ்ரயஸ்தேந வக்தவ்யோ குணாநாமகமோ குணஃ । பஹுக்ஷயவ்யயாயாஸம்௩ தேஷாம் யாநம் ப்ரகீர்த்திதம் ।। ௨௩௪.

அப்போதில் தஞ்சம் நாட வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது; நயங்களில் இது சிறந்தது. படை செல்லுதல் அதிக இழப்பு, செலவு, சிரமம் தரும்.