அக்நிபுராணம்

வஸ்த்ராதிகஸ்ய தர்ம்மஜ்ஞ ததா தர்மோ ந ஹீயதே । யோ நிக்ஷேபம் காதயதி யஶ்சாநிக்ஷிப்ய யாசதே ।। ௨௨௭.

தர்மத்தை அறிந்தவரே, உடை போன்ற பொருட்களுக்கும் இதே விதி பொருந்தும்; சட்டம் குறையாது. வைமையத்தை அழிப்பவனும், வைமையம் இல்லாமல் கேட்டவனும் —

தாவுபௌ சௌரவச்சாஸ்யௌ தண்ட்யௌ வா த்விகுணம் தமம் । அஜ்ஞாநாத்யஃ புமாந் குர்ய்யாத் பரத்ரவ்யஸ்ய விக்ரயம் ।। ௨௨௭.

யாராவது அறியாமலே பிறருடைய பொருளை விற்றால், அவனும், அதுபோல இருவரும் திருடன் போல் தண்டனை பெற வேண்டும்; மேலும் இரட்டிப்பு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

நிர்த்தோஷோ ஜ்ஞாநபூர்வந்து சௌரவத்தண்டமர்ஹதி

யாராவது குற்றமில்லாதவராக இருந்தாலும், அறிந்து செய்கிறான் என்றால் அவனும் திருடன் போல் தண்டனைக்கு உரியவன்.

மூல்யமாதாய யஃ ஶில்பம் ந தத்யாத் தண்ட்ய ஏவ ஸஃ ।। ௨௨௭.௧௧ ப்ரதிஶ்ருத்யாப்ரதாதாரம் ஸுவர்ணம் தண்டயேந்ந்ரு'பஃ । ப்ரு'தி க்ரு'ஹ்ய ந குர்ய்யாத்யஃ கர்மாஷ்டௌ க்ரு'ஷ்ணலா தமஃ ।। ௨௨௮.

யாராவது வேலைக்காக பணம் பெற்றுவிட்டு, அந்த வேலை செய்யாமல் விட்டுவிட்டால், அவன் தண்டனைக்கு ஆளாக வேண்டும்.

அகாலே து த்யஜந் ப்ரு'த்யம் தண்ட்யஃ ஸ்யாத்தாவதேவ து । க்ரீத்வா விக்ரீய வா கிஞ்சித்யஸ்யேஹாநுஶயோ பவேத் ।। ௨௨௮.

ஒருவன் வேலைக்காரனை காலம் முடிவதற்கு முன் விட்டு அனுப்பினால், அவன் அந்த அளவு தண்டனை பெற வேண்டும்; ஏதேனும் பொருளை வாங்கி அல்லது விற்றுவிட்டு பின்னர் மனதில் வருந்தினால்—

ஸோऽந்தர்தஶாஹாத்தத்ஸ்வாமீ தத்யாச்சைவாததீத ச । பரேண து தஶாஹஸ்ய நாதத்யாந்நைவ தாபயேத் ।। ௨௨௮.

பத்து நாட்களுக்குள் உரிமையாளர் அதை திரும்பக் கொடுக்கலாம் அல்லது திரும்பப் பெறலாம்; ஆனால் பத்து நாட்கள் கடந்த பிறகு, அதை மீண்டும் எடுக்கவும், எடுக்கச் செய்யவும் கூடாது.

தத்தாப்யதத்தா ஸா ஸஸ்ய ராஜ்ஞா தண்ட்யஃ ஶதத்வயம் । ப்ரதாய கந்யாம் யோऽந்யஸ்மை புநஸ்தாம் ஸம்ப்ரயச்சதி ।। ௨௨௭.

ஒரு பெண்ணை கொடுத்துவிட்டாலும், இன்னும் வழங்கப்படவில்லை என்றாலும், அதை மறுபடியும் வேறொருவருக்கு கொடுத்தால், கொடுத்தவர் இருநூறு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

தண்டஃ கார்ய்யோ நரேந்த்ரேண தஸ்யாப்யுத்தமஸாஹஸஃ । ஸத்யங்‌காரேண வாசா ச யுக்தம் புண்யமஸம்ஶயம் ।। ௨௨௭.

அதற்கும் அரசன் மிக உயர்ந்த அபராதம் விதிக்க வேண்டும்; உண்மையான எண்ணமும் சொல்லும் இருந்தால், அதில் சந்தேகமில்லாமல் புண்ணியம் உண்டு.

லுப்தோऽந்யத்ர ச விக்ரேதா ஷட்‌ஶதம் தண்டமர்ஹதி । தத்யார்த்தநும் ந யஃ பாலோ க்ரு'ஹீத்வா பக்தவேதநம் ।। ௨௨௭.

பிற இடத்தில் பேராசை கொண்ட விற்பனையாளர் ஆறுநூறு அபராதம் பெற வேண்டும்; மேய்ச்சல் பார்ப்பவன் உணவு, கூலி பெற்றுவிட்டு, அரை வில் அளவு கொடுக்காமல் இருந்தால் அவனும் குற்றவாளி.

ஸ து தண்ட்யஃ ஶதம் ராஜ்ஞா ஸுவர்ணம் வாப்யரக்ஷிதா । தநுஃஶதம் பரீணா்ஹோ க்ராமஸ்ய து ஸமந்ததஃ ।। ௨௨௮.

அவன் அரசனால் நூறு அபராதம் அல்லது ஒரு பொன் அபராதம் பெற வேண்டும், பாதுகாப்பு செய்யவில்லை என்றால்; ஒரு கிராமத்திற்கு சுற்றிலும் நூறு வில் அளவு எல்லை ஆகும்.

த்விகுணம் த்ரிகுணம் வாபி நகரஸ்ய ச கல்பயேத் । வ்ரு'தி தத்ர ப்ரகுர்வீத யாமுஷ்ட்ரோ நாவலோகயேத் ।। ௨௨௭.

நகரத்திற்கு அதற்கும் இரட்டிப்பு அல்லது மும்மடங்கு எல்லை அமைக்க வேண்டும்; அங்கு ஒட்டகக் காவலர் பயிரை பார்வையிடக் கூடாது.

தத்ராபரிவ்ரு'தே தாந்யே ஹிம்ஸிதே நைவ தண்டநம் । க்ரு'ஹந்தடாகமாராமம் க்ஷேத்ரம் வா பீஷயா ஹரந் ।। ௨௨௭.

பாதுகாப்பில்லாத வயலில் தானியம் சேதமடைந்தால், தண்டனை இல்லை; ஆனால் வீட்டை, தோட்டத்தை, நிலத்தை பயமுறுத்தி பிடித்தால்—

ஶதாநி பஞ்ச தண்ட்யஃ ஸ்யாதஜ்ஞாநாத்‌த்விஶதோதமஃ । மர்யாதாபேதகாஃ ஸர்வே தண்ட்யாஃ ப்ரதமஸாஹஸம் ।। ௨௨௭.

அவன் ஐந்நூறு அபராதம் பெற வேண்டும்; அறியாமலே செய்தால் இருநூறு அபராதம்; எல்லை மீறுபவர்கள் அனைவரும் முதல் நிலை அபராதம் பெற வேண்டும்.

ஶதம் ப்ராஹ்மணமாக்ருஶ்ய க்ஷத்ரியோ தண்டமர்ஹதி । வைஶ்யஶ்ச த்விஶதம் ராம ஶூத்ரஶ்ச பதமர்ஹதி ।। ௨௨௭.

ஒரு க்ஷத்திரியன் ஒரு பிராமணனை தவறாக பேசினால் நூறு அபராதம் பெற வேண்டும்; வைசியன் சொன்னால் இருநூறு அபராதம், ராமா, சூத்திரன் சொன்னால் உடல் தண்டனைக்கு ஆளாக வேண்டும்.

பஞ்சாஶத்‌ப்ராஹ்மணோ தண்ட்யஃ க்ஷத்ரியஸ்யாபிஶம்ஸநே । வைஶ்யே வாப்யர்த்தபஞ்சாஶச்சூத்ரே த்வாதஶகோ தமஃ ।। ௨௨௭.

பிராமணன் க்ஷத்திரியனை தவறாக பேசினால் ஐம்பது அபராதம்; வைசியன் மீது சொன்னால் இருபத்தைந்து அபராதம்; சூத்திரன் மீது சொன்னால் பன்னிரண்டு அபராதம்.

க்ஷத்ரியஸ்யாப்நுயாத்வைஶ்யஃ ஸாஹஸம் பூர்வமேவ து । ஶூத்ரஃ க்ஷத்ரியமாக்ருஶ்ய ஜிஹ்வாச்சேதநமாப்நுயாத் ।। ௨௨௮.

வைசியன் க்ஷத்திரியனை தவறாக பேசினால் முதல் நிலை அபராதம் பெற வேண்டும்; சூத்திரன் க்ஷத்திரியனை தவறாக பேசினால் அவனது நாக்கு வெட்டப்பட வேண்டும்.

தர்மோபதேஶம் விப்ராணாம் ஶூத்ரஃ குர்வம்ஶ்ச தண்டபாக் । ஶ்ருததேஶாதிவிததீ தாப்யோ த்விகுணஸாஹஸம் ।। ௨௨௭.

சூத்திரன் பிராமணர்களுக்கு தர்மம் போதித்தால் அவன் தண்டனைக்கு ஆளாக வேண்டும்; கேட்டது, பார்த்தது குறித்து பொய் சாட்சி சொன்னால் இரட்டிப்பு உயர்ந்த அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

உத்தமஃ ஸாஹஸஸ்தஸ்ய யஃ பாபைருத்தமாந் க்ஷிபேத் । ப்ரமாதாத்யைர்மயா ப்ரோக்தம் ப்ரீத்யா தண்டார்த்தமர்ஹதி ।। ௨௨௭.

நல்லவர்களை தீய வார்த்தைகளால் பழித்தால் மிக உயர்ந்த அபராதம் பெற வேண்டும்; ஆனால் கவனக்குறைவு அல்லது பாசத்தால் செய்தால், நான் கூறியபடி பாதி அபராதம் மட்டும் செலுத்த வேண்டும்.

மாதரம் பிதரம் ஜ்யேஷ்டம் ப்ராதரம் ஶ்வஶுரம் குரும் । ஆக்ஷாரயஞ்சதம் தண்ட்யஃ பந்தாநம் சாததத்‌குரோஃ ।। ௨௨௭.

தாயை, தந்தையை, மூத்த அண்ணனை, மாமனாரை, ஆசானை தவறாக பேசினால், அல்லது ஆசானின் பாதையை எடுத்துக்கொண்டால், நூறு அபராதம் பெற வேண்டும்.

அந்த்யஜாதிர்த்விஜாதிந்து யேநாங்கேநாபராத்நுயாத் । ததேவச்சேதயேத்தஸ்ய க்ஷிப்ரமேவாவிசாரயந் ।। ௨௨௭.

ஒரு கீழ் ஜாதியையோ, அல்லது ஒரு இரண்டாவது பிறப்பை உடையவரையோ, எந்த உறுப்பால் தவறு செய்தாலும், அந்த உறுப்பை அரசன் தயங்காமல் உடனே வெட்ட வேண்டும்.

அவநிஷ்டீவதோ தர்பாத்‌ த்வாவோஷ்டௌ சேதயேந்ந்ரு'பஃ । அபமூத்ரயதோ மேட்ரமபஶப்தயதோ குதம் ।। ௨௨௭.

யாராவது அகந்தையால் தரையில் துப்பினால், அரசன் அவருடைய இரு உதடுகளையும் வெட்ட வேண்டும்; வெளிப்படையாக சிறுநீர் கழித்தால், அவருடைய ஆணுறுப்பை வெட்ட வேண்டும்; தவறான வார்த்தைகள் பேசினால், பின்பகுதியை வெட்ட வேண்டும்.

உத்க்ரு'ஷ்டாஸநஸம்ஸ்தஸ்ய நீசஸ்யாதோநிக்ரு'ந்தநம் । யோ யதங்கம் ச ருஜயேத்ததங்கந்தஸ்ய கர்த்தயேத் ।। ௨௨௭.

ஒரு கீழ் ஜாதியவர் உயர்ந்த இடத்தில் அமர்ந்தால், அவருடைய இடுப்பை வெட்ட வேண்டும்; மேலும், யார் எந்த உறுப்பால் தீங்கு விளைவித்தாரோ, அந்த உறுப்பை வெட்ட வேண்டும்.

அர்த்தபாதகராஃ கார்யா கோகஜாஶ்வோஷ்ட்ரகாதகாஃ । வ்ரு'க்ஷந்து விபலம் க்ரு'த்த்வா ஸுவர்ண தண்டமர்ஹதி ।। ௨௨௭.

மாடு, யானை, குதிரை, ஒட்டகத்தை கொல்வோருக்கு பாதியும் கைவும் துண்டிக்கப்பட வேண்டும்; பழம் தராத மரத்தை வெட்டினவனுக்கு பொன்னால் அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

த்விகுணம் தாப்யேச்சிந்நே பதி ஸீம்நி ஜலாஶயே । த்ரவ்யாணி யோ ஹரேத்யஸ்ய ஜ்ஞாநதோऽஜ்ஞாநதோऽபி வா ।। ௨௨௭.

வழி, எல்லை, அல்லது நீர்த் தொட்டியில் சொத்துகளை திருடினாலோ சேதப்படுத்தினாலோ, அது தெரிந்தோ தெரியாமலோ இரட்டிப்பு மதிப்பை அபராதமாக கொடுக்க வேண்டும்.

ஸ ஸஸ்யோத்பாத்ய துஷ்டிந்து ராஜ்ஞே தத்யாத்ததோ தமம் । யஸ்து ரஜ்ஜும் கடம் கூபாத்தரேச்சிந்த்யாச்ச தாம் ப்ரபாம் ।। ௨௨௭.

அவன் பெற்ற பயிரோ லாபமோ அரசருக்கு கொடுத்து, பிறகு விதிக்கப்பட்ட தண்டனையைச் செலுத்த வேண்டும்; யார் கிணற்றிலிருந்து கயிறு அல்லது குடம் எடுத்தாலும், பொதுநீர்வழியின் கயிறை வெட்டினாலும்,

ஸ தண்டம் ப்ராப்நுயாந்‌மாஸம் தண்ட்யஃ ஸ்யாத் ப்ராணிதாஃட²நே । தாந்யம் தஶப்யஃ கும்பேப்யோ ஹரதோऽப்யதிகம் பதஃ ।। ௨௨௭.

அவருக்கு ஒரு மாதம் தண்டனை விதிக்க வேண்டும்; உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படுத்தினால், மரண தண்டனை வழங்க வேண்டும்; பத்து குடங்களுக்குமேல் தானியத்தை திருடினால், மரண தண்டனைக்குத் தகுதியானவன்.

ஶேஷேऽப்யேகாதஶகுணம் தஸ்ய தண்டம் ப்ரகல்பயேத் । ஸுவர்ணரஜதீதீநாம் ந்ரு'ஸ்த்ரீணாம் ஹரணே பதஃ ।। ௨௨௭.

மீதமுள்ளவற்றுக்கு பதிலாக பதினொன்று மடங்கு அபராதம் விதிக்க வேண்டும்; தங்கம், வெள்ளி அல்லது பெண்களை திருடினால், மரண தண்டனை அளிக்க வேண்டும்.

யேந யேந யதாஹ்கேந ஸ்தேநோ ந்ரு'ஷு விசேஷ்டதே । தத்ததேவ ஹரேதஸ்ய ப்ரத்யாதேஶாய பார்திவஃ ।। ௨௨௭.

யார் எந்த உறுப்பால் திருட்டு செய்கிறாரோ, அரசன் அந்த உறுப்பையே அவரிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணஃ ஶாகதாந்யாதி அல்பம் க்ரு'ஹ்ணந்ந தோஷபாக் । கோதேவார்தம் ஹரம்ஶ்சாபி ஹந்யாத்துஷ்டம் பதோத்யதம் ।। ௨௨௭.

ஒரு பிராமணர் சிறிதளவு காய்கறி அல்லது தானியம் எடுத்தால் குற்றம் இல்லை; ஆனால், மாடு அல்லது தேவதைக்காக திருடும் தீயவன் தீங்கு செய்ய முனைந்தால், அவனை கொல்ல வேண்டும்.