அக்நிபுராணம்

ஜகத்வ்யாப்நோதி வை சாரைரதோ ராஜா ஸமீரணஃ । தோஷநிக்ரஹகாரித்வாத்ராஜா வைவஸ்வதஃ ப்ரபுஃ ।। ௨௨௬.

அவன் தனது உளவாளிகளால் உலகம் முழுவதும் பரவி இருக்கிறான்; அதனால் அரசன் காற்றைப் போலான். குற்றங்களை அடக்குவதால் அரசன் வைவஸ்வதனாக இருக்கிறான்.

யதா தஹதி துர்புத்திம் ததா பவதி பாவகஃ । யதா தாநம் த்விஜாதிப்யா தத்யாத் தஸ்மாத்தநேஶ்வரஃ ।। ௨௨௬.

தீய எண்ணம் கொண்டவர்களை அழிக்கும்போது அவன் அக்னியைப் போலான்; இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு கொடை அளிக்கும்போது அவன் செல்வத்தின் ஆண்டவனாகிறான்.

தநதாராப்ரவர்ஷித்வாத்தேவாதௌ வருணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । க்ஷமயா தாரயம்ல்லோகாந் பார்யிவஃ பார்திவோ பவேத் ।। ௨௨௬.

செல்வம் பெருகச் செய்வதால் தேவர்களில் வருணனாக அழைக்கப்படுகிறான்; பொறுமையால் உலகங்களைத் தாங்குவதால் அரசன் பார்ஜன்யனைப் போல இருக்கிறான்.

புஷ்கர உவாச தண்டப்ரணயநம் வக்ஷ்யே யேந ராஜ்ஞஃ பரா கதிஃ । த்ரியவம் க்ரு'ஷ்ணலம் வித்தி மாஷஸ்தத்‌பஞ்சகம் பவேத் ।। ௨௨௭.

புஷ்கரன் சொன்னான்: அரசன் உயர்ந்த நிலையை அடைய தண்டனை விதிப்பது எப்படி என்பதை நான் விளக்குகிறேன். மூன்று யவம் ஒன்று கிருஷ்ணலம், ஐந்து கிருஷ்ணலம் ஒன்று மாஷம் என்று அறிக.

க்ரு'ஷ்ணலாநாம் ததா ஷஷ்ட்யா௧ கர்ஷார்த்தம் ராம கீர்த்திதம் । ஸுவர்ணஶ்ச விநிர்த்திஷ்டோ ராம ஷோடஶமாஷகஃ ।। ௨௨௭.

அறுபது கிருஷ்ணலம் அரை கர்ஷம் ஆகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது, இராமா; ஒரு சுவர்ணம் பதினாறு மாஷம் என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது, இராமா.

நிஷ்கஃ ஸுவர்ணாஶ்சத்வாரோ தரணம் தஶபிஸ்து தைஃ । தாம்ரரூப்யஸுவர்ணாநாம் மாநமேதத் ப்ரகீர்த்திம்தம் ।। ௨௨௭.

நான்கு சுவர்ணம் ஒன்று நிஷ்கம், பத்து நிஷ்கம் ஒன்று தரணம்; தாமிரம், வெள்ளி, தங்கத்திற்கு இது தான் அளவு என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

மத்யமஃ பஞ்ச விஜ்ஞேயஃ ஸஹஸ்ரமபி சோத்தம । சௌரைரமூஷிதோ யஸ்து மூஷிதோऽஸ்மீதி பாஷதே ।। ௨௨௭.

நடுத்தர தண்டனை ஐந்து, மிக உயர்ந்தது ஆயிரம். திருடர்களால் பொருள் இழந்தவன் 'நான் கொள்ளையடிக்கப்பட்டேன்' என்று சொன்னால்,

தத்‌ப்ரதாதரி பூபாலே ஸ தண்ட்யஸ்தாவதேவ து । யோ யாவத்விபரீதார்தம் மித்யா வா யோ வதேத்து தம் ।। ௨௨௭.

அரசன் அந்த பொருளை திருப்பி கொடுத்தால், அவ்வளவுக்கு தண்டனை விதிக்க வேண்டும். ஆனால் யார் பொய் பேசினாலும், எதிர்மறை நோக்கில் சொன்னாலும்,

கூடஸாக்ஷ்யந்து குர்வாணாம்ஸ்த்ரீந் வர்ணாம்ஶ்ச ப்ரதாபயேத் ।। ௨௨௭.

பொய் சாட்சி கூறுபவரும் மூன்று மடங்கு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

விவாஸயேத் ப்ராஹ்மணந்து போஜ்யோ விதிர்ந்ந ஹீரிதஃ । நிக்ஷேபஸ்ய ஸமம் மூல்யம் தண்ட்யோ நிக்ஷேபபுக் ததா ।। ௨௨௭.

பிராமணரை நாடு கடத்த வேண்டும், ஆனால் உணவு பறிக்கக் கூடாது; இது விதி. வைமையம் செய்தவன் வைமையத்தின் முழு மதிப்பும் அபராதமாகக் கொடுக்க வேண்டும்.

வஸ்த்ராதிகஸ்ய தர்ம்மஜ்ஞ ததா தர்மோ ந ஹீயதே । யோ நிக்ஷேபம் காதயதி யஶ்சாநிக்ஷிப்ய யாசதே ।। ௨௨௭.

தர்மத்தை அறிந்தவரே, உடை போன்ற பொருட்களுக்கும் இதே விதி பொருந்தும்; சட்டம் குறையாது. வைமையத்தை அழிப்பவனும், வைமையம் இல்லாமல் கேட்டவனும் —

தாவுபௌ சௌரவச்சாஸ்யௌ தண்ட்யௌ வா த்விகுணம் தமம் । அஜ்ஞாநாத்யஃ புமாந் குர்ய்யாத் பரத்ரவ்யஸ்ய விக்ரயம் ।। ௨௨௭.

யாராவது அறியாமலே பிறருடைய பொருளை விற்றால், அவனும், அதுபோல இருவரும் திருடன் போல் தண்டனை பெற வேண்டும்; மேலும் இரட்டிப்பு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

நிர்த்தோஷோ ஜ்ஞாநபூர்வந்து சௌரவத்தண்டமர்ஹதி

யாராவது குற்றமில்லாதவராக இருந்தாலும், அறிந்து செய்கிறான் என்றால் அவனும் திருடன் போல் தண்டனைக்கு உரியவன்.

மூல்யமாதாய யஃ ஶில்பம் ந தத்யாத் தண்ட்ய ஏவ ஸஃ ।। ௨௨௭.௧௧ ப்ரதிஶ்ருத்யாப்ரதாதாரம் ஸுவர்ணம் தண்டயேந்ந்ரு'பஃ । ப்ரு'தி க்ரு'ஹ்ய ந குர்ய்யாத்யஃ கர்மாஷ்டௌ க்ரு'ஷ்ணலா தமஃ ।। ௨௨௮.

யாராவது வேலைக்காக பணம் பெற்றுவிட்டு, அந்த வேலை செய்யாமல் விட்டுவிட்டால், அவன் தண்டனைக்கு ஆளாக வேண்டும்.

அகாலே து த்யஜந் ப்ரு'த்யம் தண்ட்யஃ ஸ்யாத்தாவதேவ து । க்ரீத்வா விக்ரீய வா கிஞ்சித்யஸ்யேஹாநுஶயோ பவேத் ।। ௨௨௮.

ஒருவன் வேலைக்காரனை காலம் முடிவதற்கு முன் விட்டு அனுப்பினால், அவன் அந்த அளவு தண்டனை பெற வேண்டும்; ஏதேனும் பொருளை வாங்கி அல்லது விற்றுவிட்டு பின்னர் மனதில் வருந்தினால்—

ஸோऽந்தர்தஶாஹாத்தத்ஸ்வாமீ தத்யாச்சைவாததீத ச । பரேண து தஶாஹஸ்ய நாதத்யாந்நைவ தாபயேத் ।। ௨௨௮.

பத்து நாட்களுக்குள் உரிமையாளர் அதை திரும்பக் கொடுக்கலாம் அல்லது திரும்பப் பெறலாம்; ஆனால் பத்து நாட்கள் கடந்த பிறகு, அதை மீண்டும் எடுக்கவும், எடுக்கச் செய்யவும் கூடாது.

தத்தாப்யதத்தா ஸா ஸஸ்ய ராஜ்ஞா தண்ட்யஃ ஶதத்வயம் । ப்ரதாய கந்யாம் யோऽந்யஸ்மை புநஸ்தாம் ஸம்ப்ரயச்சதி ।। ௨௨௭.

ஒரு பெண்ணை கொடுத்துவிட்டாலும், இன்னும் வழங்கப்படவில்லை என்றாலும், அதை மறுபடியும் வேறொருவருக்கு கொடுத்தால், கொடுத்தவர் இருநூறு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

தண்டஃ கார்ய்யோ நரேந்த்ரேண தஸ்யாப்யுத்தமஸாஹஸஃ । ஸத்யங்‌காரேண வாசா ச யுக்தம் புண்யமஸம்ஶயம் ।। ௨௨௭.

அதற்கும் அரசன் மிக உயர்ந்த அபராதம் விதிக்க வேண்டும்; உண்மையான எண்ணமும் சொல்லும் இருந்தால், அதில் சந்தேகமில்லாமல் புண்ணியம் உண்டு.

லுப்தோऽந்யத்ர ச விக்ரேதா ஷட்‌ஶதம் தண்டமர்ஹதி । தத்யார்த்தநும் ந யஃ பாலோ க்ரு'ஹீத்வா பக்தவேதநம் ।। ௨௨௭.

பிற இடத்தில் பேராசை கொண்ட விற்பனையாளர் ஆறுநூறு அபராதம் பெற வேண்டும்; மேய்ச்சல் பார்ப்பவன் உணவு, கூலி பெற்றுவிட்டு, அரை வில் அளவு கொடுக்காமல் இருந்தால் அவனும் குற்றவாளி.

ஸ து தண்ட்யஃ ஶதம் ராஜ்ஞா ஸுவர்ணம் வாப்யரக்ஷிதா । தநுஃஶதம் பரீணா்ஹோ க்ராமஸ்ய து ஸமந்ததஃ ।। ௨௨௮.

அவன் அரசனால் நூறு அபராதம் அல்லது ஒரு பொன் அபராதம் பெற வேண்டும், பாதுகாப்பு செய்யவில்லை என்றால்; ஒரு கிராமத்திற்கு சுற்றிலும் நூறு வில் அளவு எல்லை ஆகும்.

த்விகுணம் த்ரிகுணம் வாபி நகரஸ்ய ச கல்பயேத் । வ்ரு'தி தத்ர ப்ரகுர்வீத யாமுஷ்ட்ரோ நாவலோகயேத் ।। ௨௨௭.

நகரத்திற்கு அதற்கும் இரட்டிப்பு அல்லது மும்மடங்கு எல்லை அமைக்க வேண்டும்; அங்கு ஒட்டகக் காவலர் பயிரை பார்வையிடக் கூடாது.

தத்ராபரிவ்ரு'தே தாந்யே ஹிம்ஸிதே நைவ தண்டநம் । க்ரு'ஹந்தடாகமாராமம் க்ஷேத்ரம் வா பீஷயா ஹரந் ।। ௨௨௭.

பாதுகாப்பில்லாத வயலில் தானியம் சேதமடைந்தால், தண்டனை இல்லை; ஆனால் வீட்டை, தோட்டத்தை, நிலத்தை பயமுறுத்தி பிடித்தால்—

ஶதாநி பஞ்ச தண்ட்யஃ ஸ்யாதஜ்ஞாநாத்‌த்விஶதோதமஃ । மர்யாதாபேதகாஃ ஸர்வே தண்ட்யாஃ ப்ரதமஸாஹஸம் ।। ௨௨௭.

அவன் ஐந்நூறு அபராதம் பெற வேண்டும்; அறியாமலே செய்தால் இருநூறு அபராதம்; எல்லை மீறுபவர்கள் அனைவரும் முதல் நிலை அபராதம் பெற வேண்டும்.

ஶதம் ப்ராஹ்மணமாக்ருஶ்ய க்ஷத்ரியோ தண்டமர்ஹதி । வைஶ்யஶ்ச த்விஶதம் ராம ஶூத்ரஶ்ச பதமர்ஹதி ।। ௨௨௭.

ஒரு க்ஷத்திரியன் ஒரு பிராமணனை தவறாக பேசினால் நூறு அபராதம் பெற வேண்டும்; வைசியன் சொன்னால் இருநூறு அபராதம், ராமா, சூத்திரன் சொன்னால் உடல் தண்டனைக்கு ஆளாக வேண்டும்.

பஞ்சாஶத்‌ப்ராஹ்மணோ தண்ட்யஃ க்ஷத்ரியஸ்யாபிஶம்ஸநே । வைஶ்யே வாப்யர்த்தபஞ்சாஶச்சூத்ரே த்வாதஶகோ தமஃ ।। ௨௨௭.

பிராமணன் க்ஷத்திரியனை தவறாக பேசினால் ஐம்பது அபராதம்; வைசியன் மீது சொன்னால் இருபத்தைந்து அபராதம்; சூத்திரன் மீது சொன்னால் பன்னிரண்டு அபராதம்.

க்ஷத்ரியஸ்யாப்நுயாத்வைஶ்யஃ ஸாஹஸம் பூர்வமேவ து । ஶூத்ரஃ க்ஷத்ரியமாக்ருஶ்ய ஜிஹ்வாச்சேதநமாப்நுயாத் ।। ௨௨௮.

வைசியன் க்ஷத்திரியனை தவறாக பேசினால் முதல் நிலை அபராதம் பெற வேண்டும்; சூத்திரன் க்ஷத்திரியனை தவறாக பேசினால் அவனது நாக்கு வெட்டப்பட வேண்டும்.

தர்மோபதேஶம் விப்ராணாம் ஶூத்ரஃ குர்வம்ஶ்ச தண்டபாக் । ஶ்ருததேஶாதிவிததீ தாப்யோ த்விகுணஸாஹஸம் ।। ௨௨௭.

சூத்திரன் பிராமணர்களுக்கு தர்மம் போதித்தால் அவன் தண்டனைக்கு ஆளாக வேண்டும்; கேட்டது, பார்த்தது குறித்து பொய் சாட்சி சொன்னால் இரட்டிப்பு உயர்ந்த அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

உத்தமஃ ஸாஹஸஸ்தஸ்ய யஃ பாபைருத்தமாந் க்ஷிபேத் । ப்ரமாதாத்யைர்மயா ப்ரோக்தம் ப்ரீத்யா தண்டார்த்தமர்ஹதி ।। ௨௨௭.

நல்லவர்களை தீய வார்த்தைகளால் பழித்தால் மிக உயர்ந்த அபராதம் பெற வேண்டும்; ஆனால் கவனக்குறைவு அல்லது பாசத்தால் செய்தால், நான் கூறியபடி பாதி அபராதம் மட்டும் செலுத்த வேண்டும்.

மாதரம் பிதரம் ஜ்யேஷ்டம் ப்ராதரம் ஶ்வஶுரம் குரும் । ஆக்ஷாரயஞ்சதம் தண்ட்யஃ பந்தாநம் சாததத்‌குரோஃ ।। ௨௨௭.

தாயை, தந்தையை, மூத்த அண்ணனை, மாமனாரை, ஆசானை தவறாக பேசினால், அல்லது ஆசானின் பாதையை எடுத்துக்கொண்டால், நூறு அபராதம் பெற வேண்டும்.