அக்நிபுராணம்

காகஶங்கீ பவேந்நித்யமஜ்ஞாதாம் வஸதிம் வஸேத்। நாபரீக்ஷிதபூர்வஞ்ச போஜநம் ஶயநம் ஸ்ப்ரு'ஶேத் ।। ௨௨௫.

எப்போதும் காகம் போல் எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்; அறியாத இடத்தில் தங்க வேண்டும்; முன்பே பரிசோதிக்கப்படாத உணவு, படுக்கை ஆகியவற்றை தொடக் கூடாது.

நாவிஜ்ஞாதாம் ஸ்த்ரியம் கச்சேந்நாஜ்ஞாதாம் நாவமாருஹேத் । ராஷ்ட்ரகர்ஷீ ப்ரஸ்யதே சராஜ்யார்தாச்சைவ ஜீவிதாத் ।। ௨௨௫.

அறியாத பெண்ணை அணுகக் கூடாது; தெரியாத படகில் ஏறக் கூடாது; கவனமின்றி நடந்த அரசன் தனது நாட்டையும் உயிரையும் இழக்கிறான்.

ப்ரு'தோ வத்ஸோ ஜாதபலஃ கர்மயோக்யோ யதா பவேத் । ததா ராஷ்ட்ரம் மஹாபாக ப்ரு'தம் கர்மஸஹம் பவேத் ।। ௨௨௫.

கன்றுக்குட்டி வளர்ந்து வேலை செய்யும் நிலையில் வரும் போல், நல்ல ஆதரவுடன் இருக்கும் நாடும் செயலாற்றும் திறன் பெறும், பெருமையே.

ஸர்வம் கர்மேதமாயத்தம் விதாநே தைவபௌருஷே । தயோர்தைவசசிந்த்யம் ஹி பௌருஷே வித்யதே க்ரியா ।। ௨௨௫.

எல்லா செயல்களும் விதியும் மனித முயற்சியும் சார்ந்தவை; இதில் விதியை எண்ண வேண்டும், ஆனால் செயல் மனித முயற்சியில் உள்ளது.

புஷ்கர உவாச ஸ்வமேவ கர்ம தைவாக்யம் வித்தி தேஹாந்தராஜிதம் । தஸ்மாத் பௌருஷமேவேஹ ஶ்ரேஷ்டமாஹுர்மநீஷிணஃ ।। ௨௨௬.

புஷ்கரன் சொன்னான்: விதி என்று சொல்லப்படுவது முன்பிருந்த உடலில் செய்த கர்மமே; அதனால், இந்த உலகில் மனித முயற்சியே சிறந்தது என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.

ப்ரதிகூலம் ததா தைவம் பௌருஷேண விஹந்யதே । ஸாத்த்விகாத் கர்ம்மணஃ பூர்வாத் ஸித்திஃ ஸ்யாத்பௌருஷம் விநா ।। ௨௨௬.

எதிர்மறை விதியையும் மனித முயற்சி வெல்லும்; ஆனால் முன்பு செய்த நல்ல செயலால் முயற்சி இல்லாமலேயும் வெற்றி கிடைக்கும்.

பௌருஷம் தைவஸம்பத்த்யா காலே பலதி பார்கவ । தைவம் புருஷகாரஶ்ச த்வயம் பும்ஸஃ பலாவஹம் ।। ௨௨௬.

மனித முயற்சி விதியின் அருளுடன் சேர்ந்தால் கனிவை தரும், பார்கவா; விதியும் முயற்சியும் இரண்டும் மனிதனுக்கு பலனை தரும்.

க்ரு'ஷேர்வ்ரு'ஷ்டிஸமாயோகாத் காலே ஸ்யுஃ பலஸித்தயஃ । ஸதர்ம்மம் பௌருஷம் குர்யாந்நாலஸோ ந ச தைவவாந் ।। ௨௨௬.

விவசாயம் மழை சேரும்போது காலத்துக்கு ஏற்ப பயிர் விளைபோல், கடமையைப் பின்பற்றி செயல்பட வேண்டும்; சோம்பேறியாகவோ விதி மட்டுமே நம்பியவனாகவோ இருக்கக் கூடாது.

ஸாமாதிபிருபாயைஸ்து ஸர்வே ஸித்த்யந்த்யுபக்ரமாஃ । ஸாம சோபப்ரதாநஞ்ச சபேததண்டௌ ததாபரௌ ।। ௨௨௬.

சமரசம் போன்ற வழிகளால் எல்லா முயற்சிகளும் வெற்றி பெறும்; சமரசம், பரிசு, பிளவு, தண்டனை ஆகிய நான்கு முக்கியமான வழிகள்.

மாயோபேக்ஷேந்த்ரஜாலஞ்ச உபாயாஃ ஸப்த தாஞ்ச்ச்ரு'ணு । த்விவிதம் காதிதம் ஸாம தத்யஞ்சாதத்யமேவ ச ।। ௨௨௬.

கேள்: சமரசம், பரிசு, பிளவு, தண்டனை, மாயை, புறக்கணிப்பு, மாயாஜாலம் — இவை ஏழு வழிகள்; சமரசம் இருவகை — உண்மை மற்றும் தொடர்ந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

தத்ராப்யதத்யம் ஸாதூநாமாக்ரோஶாயைவ ஜாயதே । மஹாகுலீநா ஹ்ய்ரு'ஜவோ தர்மநித்யா ஜிதேந்த்ரியாஃ ।। ௨௨௬.

இதில், பொய் சமரசம் தீயவர்களை கண்டிக்க மட்டுமே பயன்படும்; உயர்ந்த குலம், நேர்மை, தர்மத்தில் நிலை, மனக்கட்டுப்பாடு உள்ளவர்கள்—

ஸாமஸாத்யா அதத்யைஶ்ச க்ரு'ஹ்யந்தே ராக்ஷஸா அபி । ததா ததுபகாராணாம் க்ரு'தாநாஞ்சைவ வர்ணநம் ।। ௨௨௬.

உண்மையான சமரசத்தால் ராட்சசர்களையும் வெல்ல முடியும்; இப்படிப்பட்ட செயல்களின் பயன் இங்கு கூறப்பட்டது.

ஆத்மீயாந் தர்ஶயேதாஶாம் யேந தோஷேண பிப்யதி । பராஸ்தேநைவ தே பேத்யா ரக்ஷ்யோ வை ஜ்ஞாதிபேதகஃ ।। ௨௨௬.

தன் மக்களுக்கு அவர்கள் பயப்படும் குறையை வைத்து நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த வேண்டும்; அதே வழியில் பிறரைப் பிளக்கலாம்; ஆனால் உறவினர்களிடையே பிளவை ஏற்படுத்துபவரை கவனமாக பாதுகாக்க வேண்டும்.

அந்தஃகோஷஞ்சோபஶாம்யம் குர்வந் ஶத்ரோஶ்ச தம் ஜயேத் ।। ௨௨௬.

உள் சுற்றத்தினை அமைதிப்படுத்தி, அவ்வாறு செய்தால் பகைவரையும் வெல்ல முடியும்.

உபாயஶ்ரேஷ்டம் தாநம் ஸ்யாத்தாநாதுபயலோகபாக் । ந ஸோऽஸ்தி நாம தாநேந வஶகோ யோ ந ஜாயதே ।। ௨௨௬.

எல்லா வழிகளிலும் சிறந்தது கொடை; கொடை கொடுத்தால் இரு உலகிலும் நன்மை கிடைக்கும். கொடையால் வசப்படாதவர் யாரும் இல்லை.

தாநவாநேவ ஶக்நோதி ஸம்ஹதாந் பேதிதும் பராந் । த்ரயாஸாத்யம் ஸாதயேத்தம் தண்டேந ச க்ரு'தேந ச ।। ௨௨௬.

கொடை அளிப்பவரே ஒன்றாக இணைந்துள்ள பகைவரை பிரிக்க முடியும்; மூவராலும் முடியாததை, தண்டனை மற்றும் செயலில் கொண்டு முடிக்க முடியும்.

தண்டே ஸர்வம் ஸ்திதம் தண்டோ நாஶயேத் துஷ்ப்ரணீக்ரு'தஃ । அதண்ட்யாந் தண்டயந்நஸ்யேத்தண்ட்யாந் ராஜாப்யதண்டயந் ।। ௨௨௬.

எல்லாம் தண்டனையில் நிலைத்திருக்கிறது; தண்டனை தவறாக வழங்கப்பட்டால் அனைத்தும் அழியும். குற்றமற்றவரை தண்டிப்பதும், குற்றவாளியை தண்டிக்காமலும் அரசன் அழிவை சந்திப்பான்.

தேவதைத்யோரகநராஃ ஸித்தா பூதாஃ பதத்ரிணஃ । உத்க்ரமேயுஃ ஸ்வமர்யாதாம் யதி தண்டாந் ந பாலயேத் ।। ௨௨௬.

தேவர்கள், அசுரர்கள், பாம்புகள், மனிதர்கள், சித்தர்கள், பூதங்கள், பறவைகள் — தண்டனை நிலைத்திருக்காவிட்டால் தங்கள் எல்லைகளை மீறிவிடுவார்கள்.

யஸ்மாததாந்தாந் தமயத்யதண்ட்யாந்தண்டயத்யபி । தமநாத்தம்டநாச்சைவ தஸ்மாத்தண்டம் விதுர்புதாஃ ।। ௨௨௬.

அடங்காதவர்களை அடக்குவதாலும், தண்டிக்க முடியாதவர்களையும் தண்டிப்பதாலும், அடக்கம் மற்றும் தண்டனை மூலம் அறிவாளிகள் அவரை தண்டனை என அறிகின்றனர்.

தேஜஸா துர்ந்நிரீக்ஷ்யோ ஹி ராஜா பாஸ்கரவத்ததஃ। லோகப்ரஸாதம் கச்சேத தர்ஶநாச்சந்த்ரவத்ததஃ ।। ௨௨௬.

அரசன் தனது ஒளியால் சூரியனைப் போல நேரில் பார்க்க முடியாதவனாக இருக்கிறான்; அவன் தோற்றத்தால் சந்திரனைப் போல உலகிற்கு மகிழ்ச்சி தருகிறான்.

ஜகத்வ்யாப்நோதி வை சாரைரதோ ராஜா ஸமீரணஃ । தோஷநிக்ரஹகாரித்வாத்ராஜா வைவஸ்வதஃ ப்ரபுஃ ।। ௨௨௬.

அவன் தனது உளவாளிகளால் உலகம் முழுவதும் பரவி இருக்கிறான்; அதனால் அரசன் காற்றைப் போலான். குற்றங்களை அடக்குவதால் அரசன் வைவஸ்வதனாக இருக்கிறான்.

யதா தஹதி துர்புத்திம் ததா பவதி பாவகஃ । யதா தாநம் த்விஜாதிப்யா தத்யாத் தஸ்மாத்தநேஶ்வரஃ ।। ௨௨௬.

தீய எண்ணம் கொண்டவர்களை அழிக்கும்போது அவன் அக்னியைப் போலான்; இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு கொடை அளிக்கும்போது அவன் செல்வத்தின் ஆண்டவனாகிறான்.

தநதாராப்ரவர்ஷித்வாத்தேவாதௌ வருணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । க்ஷமயா தாரயம்ல்லோகாந் பார்யிவஃ பார்திவோ பவேத் ।। ௨௨௬.

செல்வம் பெருகச் செய்வதால் தேவர்களில் வருணனாக அழைக்கப்படுகிறான்; பொறுமையால் உலகங்களைத் தாங்குவதால் அரசன் பார்ஜன்யனைப் போல இருக்கிறான்.

புஷ்கர உவாச தண்டப்ரணயநம் வக்ஷ்யே யேந ராஜ்ஞஃ பரா கதிஃ । த்ரியவம் க்ரு'ஷ்ணலம் வித்தி மாஷஸ்தத்‌பஞ்சகம் பவேத் ।। ௨௨௭.

புஷ்கரன் சொன்னான்: அரசன் உயர்ந்த நிலையை அடைய தண்டனை விதிப்பது எப்படி என்பதை நான் விளக்குகிறேன். மூன்று யவம் ஒன்று கிருஷ்ணலம், ஐந்து கிருஷ்ணலம் ஒன்று மாஷம் என்று அறிக.

க்ரு'ஷ்ணலாநாம் ததா ஷஷ்ட்யா௧ கர்ஷார்த்தம் ராம கீர்த்திதம் । ஸுவர்ணஶ்ச விநிர்த்திஷ்டோ ராம ஷோடஶமாஷகஃ ।। ௨௨௭.

அறுபது கிருஷ்ணலம் அரை கர்ஷம் ஆகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது, இராமா; ஒரு சுவர்ணம் பதினாறு மாஷம் என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது, இராமா.

நிஷ்கஃ ஸுவர்ணாஶ்சத்வாரோ தரணம் தஶபிஸ்து தைஃ । தாம்ரரூப்யஸுவர்ணாநாம் மாநமேதத் ப்ரகீர்த்திம்தம் ।। ௨௨௭.

நான்கு சுவர்ணம் ஒன்று நிஷ்கம், பத்து நிஷ்கம் ஒன்று தரணம்; தாமிரம், வெள்ளி, தங்கத்திற்கு இது தான் அளவு என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

மத்யமஃ பஞ்ச விஜ்ஞேயஃ ஸஹஸ்ரமபி சோத்தம । சௌரைரமூஷிதோ யஸ்து மூஷிதோऽஸ்மீதி பாஷதே ।। ௨௨௭.

நடுத்தர தண்டனை ஐந்து, மிக உயர்ந்தது ஆயிரம். திருடர்களால் பொருள் இழந்தவன் 'நான் கொள்ளையடிக்கப்பட்டேன்' என்று சொன்னால்,

தத்‌ப்ரதாதரி பூபாலே ஸ தண்ட்யஸ்தாவதேவ து । யோ யாவத்விபரீதார்தம் மித்யா வா யோ வதேத்து தம் ।। ௨௨௭.

அரசன் அந்த பொருளை திருப்பி கொடுத்தால், அவ்வளவுக்கு தண்டனை விதிக்க வேண்டும். ஆனால் யார் பொய் பேசினாலும், எதிர்மறை நோக்கில் சொன்னாலும்,

கூடஸாக்ஷ்யந்து குர்வாணாம்ஸ்த்ரீந் வர்ணாம்ஶ்ச ப்ரதாபயேத் ।। ௨௨௭.

பொய் சாட்சி கூறுபவரும் மூன்று மடங்கு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.