அக்நிபுராணம்

பித்ரு'பைதாமத்தம் மித்ரம் ஸாமந்தஞ்ச ததா ரிபோஃ । க்ரு'த்ரிமஞ்ச மஹாபாகா மித்ரந்த்ரிவிதமுச்யதே ।। ௨௨௬.

தந்தை, தாத்தா ஆகியோரின் நண்பர், தோழன், எல்லை அரசர், பகைவர், செயற்கை நண்பர்—இவை மூன்று வகையான நண்பர்களாகக் கூறப்படுகின்றன, அருமை உடையவரே.

ஸ்வாம்யமாத்யஞ்ஜநபதா துர்கம் தண்டஸ்ததைவ ச। கோபோ மித்ரஞ்ச தர்மஜ்ஞ ஸப்தாங்கம் ராஜ்யமுச்யதே ।। ௨௨௫.

அரசன், அமைச்சர்கள், நாடு, கோட்டை, பொக்கிஷம், படை, நண்பன்—இவை ஏழு அரசின் உறுப்புகளாக அறிஞரே, கூறப்படுகின்றன.

மூலம் ஸ்வாமீ ஸ வை ரக்ஷ்யஸ்தஸ்மாத்ராஜ்யம்௧ பிஶேஷதஃ । ராஜ்யாங்கத்ரோஹிணம் ஹந்யாத்காலே தீக்ஷ்ணோ ம்ரு'துர்பவேத் ।। ௨௨௫.

அரசன் தான் அடிப்படையாக இருப்பதால், அவனை பாதுகாக்க வேண்டும்; அதனால், நாடு அவனை மிக முக்கியமாக சார்ந்துள்ளது. அரசின் உறுப்புகளுக்கு துரோகம் செய்பவரை, சூழ்நிலைக்கேற்றபடி கடுமையோ மென்மையோ கொண்டு, அழிக்க வேண்டும்.

ஏவம் லோகத்வயம் ராஜ்ஞோ ப்ரு'த்யைர்ஹாஸம் விவர்ஜயேத் । ப்ரு'த்யாஃ பரிபவந்தீஹ ந்ரு'பம் ஹர்ஷணஸத்கதம் ।। ௨௨௫.

இவ்வாறு, இரு உலகிலும் அரசன் தன் பணியாளர்களால் இகழப்படுவதை தவிர்க்க வேண்டும்; ஏனெனில், இங்கு பணியாளர்கள் அரசனை இகழ்ந்தால், அவனது மகிழ்ச்சியும் நல்ல பெயரும் அழிகின்றன.

லோகஸங்‌க்ரஹணார்தாய க்ரு'தகவ்யஸநோ பவேத் । ஸ்மிதபூர்வாபிபாஷீ ஸ்யாத் லோகாநாம் ரஞ்ஜநம் சரேத் ।। ௨௨௫.

மக்களை ஈர்க்கும் பொருட்டு, கொடுப்பது பழக்கமாக வேண்டும்; மென்மையான புன்னகையுடன் பேச வேண்டும்; மக்களை மகிழ்விக்கச் செயல்பட வேண்டும்.

தீர்கஸூத்ரஸ்ய ந்ரு'பதேஃ கர்மஹாநிர்த்ருவம் பவேத் । ராகே தர்பே ச மாநே ச த்ரோஹே பாபே ச கர்மணி ।। ௨௨௫.

மெதுவாக செயல்படும் அரசனுக்கு, அவனது வேலை நிச்சயமாக கெடும்; ஆசை, பெருமை, அகந்தை, பகை, தீய செயல் ஆகியவற்றால் அவனது செயல்கள் அழிகின்றன.

அப்ரியே சைவ பக்தவ்யே தீர்க்ஸூத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே। குப்தமந்த்ரோ பவேத்ராஜா நாபதோ குப்தமந்த்ரதஃ ।। ௨௨௫.

வெறுப்பானதை சொல்ல வேண்டியபோது மெதுவாக இருப்பது சிறந்தது; அரசன் தன் ஆலோசனையை ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டும்; ரகசிய ஆலோசனை கொண்ட அரசனுக்கு அபாயம் வராது.

ஆகாரைரிங்கிதைர்கத்யா சைஷ்டயா பாஷிதேந ச ।। ௨௨௫.

உடல் தோற்றம், சைகை, நடையால், செயல், பேச்சு ஆகியவற்றால்—

நேத்ரவக்த்ரவிகாராப்யாம் க்ரு'ஹ்யதேऽந்தர்கதம் புநஃ । நைகஸ்து மந்த்ரயேநுமந்த்ரம் ந ராஜா பஹுபிஃ ஸஹ ।। ௨௨௫.

கண், முகம் ஆகியவற்றின் மாற்றத்தால் உள்ளார்ந்ததை அறிய முடியும்; ஒருவரும் தனியாக ஆலோசனை செய்யக் கூடாது; அரசன் பலருடன் கூட ஆலோசனை செய்யக்கூடாது.

பஹுபிர்மந்த்ரயேத் காமம் ராஜா மந்த்ராந் ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। மந்த்ரிணாமபிநோ குர்யாந்மந்த்ரீ மந்த்ரப்ரகாஶநம் ।। ௨௨௫.

அரசன் விரும்பினால் பலருடன் ஆலோசனை செய்யலாம்; ஆனால் ஒவ்வொரு ஆலோசனையையும் தனித்தனியாக பரிசீலிக்க வேண்டும்; அமைச்சர்கள் கூட, ஒருவர் மற்றவரிடம் ஆலோசனையை வெளிப்படுத்தக் கூடாது.

க்வாபி கஸ்யாபி௩ விஶ்வாஸோ பவதீஹஸதா ந்ரு'ணாம் । நிஶ்சயஶ்ச ததா மந்த்ரே கார்ய்ய ஏகேந ஸூரிணா ।। ௨௨௫.

மனிதர்களில் எங்கேயாவது, யாரிடமாவது நம்பிக்கை எப்போதும் இருக்கும்; ஆனால் ஆலோசனையில் முடிவை ஒரு அறிவுடையவன் தான் எடுக்க வேண்டும்.

நஶ்யேதவிநயாத்ராஜாராஜ்யஞ்ச விநயால்லபேத் । த்ரைவித்யேப்யஸ்த்ரயீம் வித்யாம் தண்டநீதிஞ்ச ஶாஶ்வதீம் ।। ௨௨௫.

ஒழுக்கம் இல்லாத அரசன் அழிகிறான்; ஒழுக்கத்தால் தான் அரசை பெறுகிறான்; மூன்று வேதங்களிலிருந்து, மூவகை அறிவும், நிரந்தரமான தண்டனை நிதியும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆந்வீக்ஷிகீஞ்சார்தவித்யாம் வார்த்தாரம்பாம்ஶ்ச லோகதஃ । ஜிதேந்த்ரியோ ஹிஶக்ரோதி வஶே ஸ்தாபயிதும் ப்ரஜாஃ ।। ௨௨௫.

ஆராய்ச்சி அறிவும், செல்வ அறிவும், வாழ்வாதார வழிகளும் உலகத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; தன் உணர்ச்சிகளை வென்றவன் தான் மக்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதைச் செய்ய முடியும்.

பூஜ்யா தேவா த்விஜாஃ ஸர்வே தத்யாத்தாநாநி தேஷு ச । த்விஜே தாநஞ்சக்ஷயோऽயம் நிதிஃ கைஶ்சிந்நி நாஶ்யதே ।। ௨௨௫.

எல்லா தேவர்களையும், இருமுறை பிறந்தவர்களையும் மதிக்க வேண்டும்; அவர்களுக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்; இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு தானம் செய்வது ஒருபோதும் அழியாத பொக்கிஷம்; சிலர் அது அழிவதில்லை என்கின்றனர்.

ஸங்‌க்ராமேஷ்வநிவர்த்தித்வம் ப்ரஜாநாம் பரிபாலநம் । தாநாநி ப்ராஹ்மணாநாஞ்ச ராஜ்ஞோ நிஃ ஶ்ரேயஸம்பரம் ।। ௨௨௫.

போரில் பின்வாங்காமல் இருப்பது, மக்களை பாதுகாப்பது, ப்ராமணர்களுக்கு தானம் செய்வது—இவை அரசனுக்கு மிக உயர்ந்த நன்மை.

க்ரு'பணாநாதவ்ரு'த்தாநாம் விதவாநாஞ்ச யோஷிதாம் । யோகக்ஷேமஞ்ச வ்ரு'த்திஞ்ச ததைவ பரிகல்பயேத் ।। ௨௨௫.

ஏழைகள், ஆதரவற்றவர்கள், முதியவர்கள், விதவை பெண்கள் ஆகியோரின் வாழ்வையும் பாதுகாப்பையும் அவர் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாநாம் கார்யந்தாபஸபூஜநம் । ந விஶ்வஸேச்ச ஸர்வத்ர தாபஸேஷு ச விஶ்வஸேத் ।। ௨௨௫.

சமூகத்தின் வகுப்புகளும் வாழ்க்கை நிலையங்களும் நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும்; தவசிகளை மதிக்க வேண்டும்; ஆனால் எல்லோரையும் நம்பக் கூடாது, தவசிகளை மட்டும் நம்பலாம்.

விஶ்வாஸயேச்சாபி பரந்தத்த்வபூதேந ஹேதுநா । வககவச்சிந்தயேதர்தம் ஸிம்ஹவச்ச பராக்ரமேத் ।। ௨௨௫.

உயர்ந்த உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு மட்டுமே நம்பிக்கை அளிக்க வேண்டும்; கொக்கு போல் சிந்தித்து, சிங்கம் போல் துணிச்சலுடன் செயல்பட வேண்டும்.

வ்ரு'கவச்சாவலும்பேத் ஶஶவச்ச விநிஷ்பதேத் । த்ரு'டப்ரஹாரீ ச பவேத் ததா ஶூகரவந்ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௫.

நரி போல் பிடித்து, முயல் போல் விலகி, பன்றி போல் உறுதியாக தாக்க வேண்டும், அரசே.

சித்ராகாரஶ்ச ஶிகிவத்‌ த்ரு'டபக்திஸ்ததா ஶ்வவத் । பவேச்ச மதுராபாஷீ ததா கோகிலவந்ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௬.

மயில் போல் அழகாக, நாய் போல் உறுதியான பக்தியுடன், குயில் போல் இனிமையாக பேச வேண்டும், அரசே.

காகஶங்கீ பவேந்நித்யமஜ்ஞாதாம் வஸதிம் வஸேத்। நாபரீக்ஷிதபூர்வஞ்ச போஜநம் ஶயநம் ஸ்ப்ரு'ஶேத் ।। ௨௨௫.

எப்போதும் காகம் போல் எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்; அறியாத இடத்தில் தங்க வேண்டும்; முன்பே பரிசோதிக்கப்படாத உணவு, படுக்கை ஆகியவற்றை தொடக் கூடாது.

நாவிஜ்ஞாதாம் ஸ்த்ரியம் கச்சேந்நாஜ்ஞாதாம் நாவமாருஹேத் । ராஷ்ட்ரகர்ஷீ ப்ரஸ்யதே சராஜ்யார்தாச்சைவ ஜீவிதாத் ।। ௨௨௫.

அறியாத பெண்ணை அணுகக் கூடாது; தெரியாத படகில் ஏறக் கூடாது; கவனமின்றி நடந்த அரசன் தனது நாட்டையும் உயிரையும் இழக்கிறான்.

ப்ரு'தோ வத்ஸோ ஜாதபலஃ கர்மயோக்யோ யதா பவேத் । ததா ராஷ்ட்ரம் மஹாபாக ப்ரு'தம் கர்மஸஹம் பவேத் ।। ௨௨௫.

கன்றுக்குட்டி வளர்ந்து வேலை செய்யும் நிலையில் வரும் போல், நல்ல ஆதரவுடன் இருக்கும் நாடும் செயலாற்றும் திறன் பெறும், பெருமையே.

ஸர்வம் கர்மேதமாயத்தம் விதாநே தைவபௌருஷே । தயோர்தைவசசிந்த்யம் ஹி பௌருஷே வித்யதே க்ரியா ।। ௨௨௫.

எல்லா செயல்களும் விதியும் மனித முயற்சியும் சார்ந்தவை; இதில் விதியை எண்ண வேண்டும், ஆனால் செயல் மனித முயற்சியில் உள்ளது.

புஷ்கர உவாச ஸ்வமேவ கர்ம தைவாக்யம் வித்தி தேஹாந்தராஜிதம் । தஸ்மாத் பௌருஷமேவேஹ ஶ்ரேஷ்டமாஹுர்மநீஷிணஃ ।। ௨௨௬.

புஷ்கரன் சொன்னான்: விதி என்று சொல்லப்படுவது முன்பிருந்த உடலில் செய்த கர்மமே; அதனால், இந்த உலகில் மனித முயற்சியே சிறந்தது என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.

ப்ரதிகூலம் ததா தைவம் பௌருஷேண விஹந்யதே । ஸாத்த்விகாத் கர்ம்மணஃ பூர்வாத் ஸித்திஃ ஸ்யாத்பௌருஷம் விநா ।। ௨௨௬.

எதிர்மறை விதியையும் மனித முயற்சி வெல்லும்; ஆனால் முன்பு செய்த நல்ல செயலால் முயற்சி இல்லாமலேயும் வெற்றி கிடைக்கும்.

பௌருஷம் தைவஸம்பத்த்யா காலே பலதி பார்கவ । தைவம் புருஷகாரஶ்ச த்வயம் பும்ஸஃ பலாவஹம் ।। ௨௨௬.

மனித முயற்சி விதியின் அருளுடன் சேர்ந்தால் கனிவை தரும், பார்கவா; விதியும் முயற்சியும் இரண்டும் மனிதனுக்கு பலனை தரும்.

க்ரு'ஷேர்வ்ரு'ஷ்டிஸமாயோகாத் காலே ஸ்யுஃ பலஸித்தயஃ । ஸதர்ம்மம் பௌருஷம் குர்யாந்நாலஸோ ந ச தைவவாந் ।। ௨௨௬.

விவசாயம் மழை சேரும்போது காலத்துக்கு ஏற்ப பயிர் விளைபோல், கடமையைப் பின்பற்றி செயல்பட வேண்டும்; சோம்பேறியாகவோ விதி மட்டுமே நம்பியவனாகவோ இருக்கக் கூடாது.

ஸாமாதிபிருபாயைஸ்து ஸர்வே ஸித்த்யந்த்யுபக்ரமாஃ । ஸாம சோபப்ரதாநஞ்ச சபேததண்டௌ ததாபரௌ ।। ௨௨௬.

சமரசம் போன்ற வழிகளால் எல்லா முயற்சிகளும் வெற்றி பெறும்; சமரசம், பரிசு, பிளவு, தண்டனை ஆகிய நான்கு முக்கியமான வழிகள்.