அக்நிபுராணம்

ஏவம் குர்ய்யாத் ஸதா ஸ்த்ரீணம் ரக்ஷணம் ப்ரு'திவீபதிஃ । ந சாஸாம் விஶ்வஸேஜ்ஜாது புத்ரமாதுர்விஶேஷதஃ ।। ௨௨௪.

இவ்வாறு, அரசன் எப்போதும் பெண்களை பாதுகாக்க வேண்டும்; அவர்களிடம், குறிப்பாக மகனும் தாயாரும் தொடர்பாக, முழுமையாக நம்பிக்கை வைக்கக் கூடாது.

புஷ்கர உவாச ராஜபுத்ரஸ்ய ரக்ஷா ச கர்த்தவ்யா ப்ரு'திவீக்ஷிதா । தர்மார்த்காமஶாஸ்த்ராணி தநுர்வேதஞ்ச ஶிக்ஷயேத் ।। ௨௨௫.

புஷ்கரன் கூறினான்: அரசன், இளவரசனை பாதுகாத்து, தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகிய நூல்களையும், வில் வித்தையையும் கற்றுக்கொள்ளச் செய்ய வேண்டும்.

ஶில்பாநி ஶிக்ஷயேச்சைவமாப்தைர்மித்யாப்ரியம்வதைஃ । ஶரீரரக்ஷாவ்யாஜேந ரக்ஷிணோऽஸ்ய நியோஜயேத் ।। ௨௨௫.

அதோடு, நம்பகமான ஆசான்களிடம் கலைகளையும் கற்றுக்கொள்ளச் செய்ய வேண்டும்; பொய் பேசும் அல்லது பாசாங்கு பேசும் ஆசான்களைத் தவிர்க்க வேண்டும். உடல் பாதுகாப்பு என்ற காரணத்தில் காவலர்களை நியமிக்க வேண்டும்.

ந சாஸ்ய ஸங்கோ தாதவ்யஃ க்ருத்தலுப்தவிமாநிதைஃ । அஶக்யந்து குணாதாநம் கர்த்து தம் பந்தயேத் ஸுகைஃ ।। ௨௨௫.

கோபம், பேராசை, அகம்பாவம் கொண்டவர்களுடன் அவனை சேர விடக் கூடாது; நல்ல பண்புகள் உள்ளவராக இருந்தாலும், கட்டுப்படுத்த முடியாதவராக இருந்தால், சுகங்கள் வழங்கி கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

அதிகாரேஷு ஸர்வேஷு விநீதம் விநியோஜயேத் । ம்ரு'கயாம் பாநமக்ஷாம்ஶ்ச ராஜ்யநாஶம் ஸ்த்யஜேந்ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௫.

அனைத்து பொறுப்புகளிலும் ஒழுங்காக நடக்கும் இளவரசனை நியமிக்க வேண்டும்; வேட்டையாடல், மது அருந்தல், சூதாடல், நாட்டை அழிக்கும் செயல்களை அரசன் தவிர்க்க வேண்டும்.

திவாஸ்வப்நம் வ்ரு'தாட்யாஞ்ச வாக்பாருஷ்யம் விவர்ஜயேத் । நிந்தாஞ்ச தண்டபாருஷ்யமர்ததூஷணமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ।। ௨௨௫.

பகலில் தூங்குதல், இலக்கில்லாமல் அலைதல், கடுமையான பேச்சு, பழி கூறுதல், கடுமையான தண்டனை, செல்வத்தை தவறாக பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

ஆகாராணாம் ஸமுச்சேதோ துர்காதீநாமஸத்க்ரியா । அர்தாநாம் தூஷணம் ப்ரோக்தம் விப்ரகீர்ணத்வமேவ ச ।। ௨௨௫.

கோட்டைகள் போன்ற பாதுகாப்பிடங்களை அழித்தல், அவற்றை கவனிக்காமல் விடுதல், செல்வத்தை தவறாக பயன்படுத்துதல், குழப்பம் ஏற்படுத்துதல் ஆகியவை செல்வம் அழிவதற்கான காரணங்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

அதேஶகாலே யத்தாநமபாத்ரே தாநமேவ ச । அர்தேஷு தூஷணம் ப்ரோக்தமஸத்கர்மப்ரவர்த்தநம் ।। ௨௨௫.

தவறான இடத்திலும், தவறான நேரத்திலும், தகுதியில்லாதவர்களுக்கு, அல்லது சுயநலத்துக்காக கொடுப்பது—all இவை தவறான செயல்களாகும்; இவை தர்மத்துக்கு எதிரானவற்றை உண்டாக்கும்.

காமம் க்ரோதம் மதம் மாநம் லோபம் தர்பஞ்ச வர்ஜயேத் । ததோ ப்ரு'த்யஜயங்‌க்ரு'த்வா பௌரஜாநபதம் ஜயேத் ।। ௨௨௫.

ஆசை, கோபம், மதம், பெருமை, பேராசை, அகந்தை ஆகியவற்றை விட்டு விட வேண்டும்; பிறகு, தன் பணியாளர்களை அடக்கி, நகரிலும் கிராமத்திலும் உள்ள மக்களை வெல்ல வேண்டும்.

ஜயேத்‌பாஹ்யாநரீந் பஶ்சாத்வாஹ்யாஶ்ச த்ரிவிதாரயஃ । குரவஸ்தே யதா பூர்வம் குல்யாநந்தரக்ரு'த்ரிமாஃ ।। ௨௨௬.

முதலில் வெளிப்படையான எதிரிகளை வெல்ல வேண்டும்; பின்னர் உள்ளார்ந்த எதிரிகளையும், மூன்று வகையான பகைவர்களையும் வெல்ல வேண்டும்; பெரியவர்கள், உறவினர்கள், செயற்கை உறவினர்கள் ஆகியோரை முன்னோர்களைப் போல் மதிக்க வேண்டும்.

பித்ரு'பைதாமத்தம் மித்ரம் ஸாமந்தஞ்ச ததா ரிபோஃ । க்ரு'த்ரிமஞ்ச மஹாபாகா மித்ரந்த்ரிவிதமுச்யதே ।। ௨௨௬.

தந்தை, தாத்தா ஆகியோரின் நண்பர், தோழன், எல்லை அரசர், பகைவர், செயற்கை நண்பர்—இவை மூன்று வகையான நண்பர்களாகக் கூறப்படுகின்றன, அருமை உடையவரே.

ஸ்வாம்யமாத்யஞ்ஜநபதா துர்கம் தண்டஸ்ததைவ ச। கோபோ மித்ரஞ்ச தர்மஜ்ஞ ஸப்தாங்கம் ராஜ்யமுச்யதே ।। ௨௨௫.

அரசன், அமைச்சர்கள், நாடு, கோட்டை, பொக்கிஷம், படை, நண்பன்—இவை ஏழு அரசின் உறுப்புகளாக அறிஞரே, கூறப்படுகின்றன.

மூலம் ஸ்வாமீ ஸ வை ரக்ஷ்யஸ்தஸ்மாத்ராஜ்யம்௧ பிஶேஷதஃ । ராஜ்யாங்கத்ரோஹிணம் ஹந்யாத்காலே தீக்ஷ்ணோ ம்ரு'துர்பவேத் ।। ௨௨௫.

அரசன் தான் அடிப்படையாக இருப்பதால், அவனை பாதுகாக்க வேண்டும்; அதனால், நாடு அவனை மிக முக்கியமாக சார்ந்துள்ளது. அரசின் உறுப்புகளுக்கு துரோகம் செய்பவரை, சூழ்நிலைக்கேற்றபடி கடுமையோ மென்மையோ கொண்டு, அழிக்க வேண்டும்.

ஏவம் லோகத்வயம் ராஜ்ஞோ ப்ரு'த்யைர்ஹாஸம் விவர்ஜயேத் । ப்ரு'த்யாஃ பரிபவந்தீஹ ந்ரு'பம் ஹர்ஷணஸத்கதம் ।। ௨௨௫.

இவ்வாறு, இரு உலகிலும் அரசன் தன் பணியாளர்களால் இகழப்படுவதை தவிர்க்க வேண்டும்; ஏனெனில், இங்கு பணியாளர்கள் அரசனை இகழ்ந்தால், அவனது மகிழ்ச்சியும் நல்ல பெயரும் அழிகின்றன.

லோகஸங்‌க்ரஹணார்தாய க்ரு'தகவ்யஸநோ பவேத் । ஸ்மிதபூர்வாபிபாஷீ ஸ்யாத் லோகாநாம் ரஞ்ஜநம் சரேத் ।। ௨௨௫.

மக்களை ஈர்க்கும் பொருட்டு, கொடுப்பது பழக்கமாக வேண்டும்; மென்மையான புன்னகையுடன் பேச வேண்டும்; மக்களை மகிழ்விக்கச் செயல்பட வேண்டும்.

தீர்கஸூத்ரஸ்ய ந்ரு'பதேஃ கர்மஹாநிர்த்ருவம் பவேத் । ராகே தர்பே ச மாநே ச த்ரோஹே பாபே ச கர்மணி ।। ௨௨௫.

மெதுவாக செயல்படும் அரசனுக்கு, அவனது வேலை நிச்சயமாக கெடும்; ஆசை, பெருமை, அகந்தை, பகை, தீய செயல் ஆகியவற்றால் அவனது செயல்கள் அழிகின்றன.

அப்ரியே சைவ பக்தவ்யே தீர்க்ஸூத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே। குப்தமந்த்ரோ பவேத்ராஜா நாபதோ குப்தமந்த்ரதஃ ।। ௨௨௫.

வெறுப்பானதை சொல்ல வேண்டியபோது மெதுவாக இருப்பது சிறந்தது; அரசன் தன் ஆலோசனையை ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டும்; ரகசிய ஆலோசனை கொண்ட அரசனுக்கு அபாயம் வராது.

ஆகாரைரிங்கிதைர்கத்யா சைஷ்டயா பாஷிதேந ச ।। ௨௨௫.

உடல் தோற்றம், சைகை, நடையால், செயல், பேச்சு ஆகியவற்றால்—

நேத்ரவக்த்ரவிகாராப்யாம் க்ரு'ஹ்யதேऽந்தர்கதம் புநஃ । நைகஸ்து மந்த்ரயேநுமந்த்ரம் ந ராஜா பஹுபிஃ ஸஹ ।। ௨௨௫.

கண், முகம் ஆகியவற்றின் மாற்றத்தால் உள்ளார்ந்ததை அறிய முடியும்; ஒருவரும் தனியாக ஆலோசனை செய்யக் கூடாது; அரசன் பலருடன் கூட ஆலோசனை செய்யக்கூடாது.

பஹுபிர்மந்த்ரயேத் காமம் ராஜா மந்த்ராந் ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। மந்த்ரிணாமபிநோ குர்யாந்மந்த்ரீ மந்த்ரப்ரகாஶநம் ।। ௨௨௫.

அரசன் விரும்பினால் பலருடன் ஆலோசனை செய்யலாம்; ஆனால் ஒவ்வொரு ஆலோசனையையும் தனித்தனியாக பரிசீலிக்க வேண்டும்; அமைச்சர்கள் கூட, ஒருவர் மற்றவரிடம் ஆலோசனையை வெளிப்படுத்தக் கூடாது.

க்வாபி கஸ்யாபி௩ விஶ்வாஸோ பவதீஹஸதா ந்ரு'ணாம் । நிஶ்சயஶ்ச ததா மந்த்ரே கார்ய்ய ஏகேந ஸூரிணா ।। ௨௨௫.

மனிதர்களில் எங்கேயாவது, யாரிடமாவது நம்பிக்கை எப்போதும் இருக்கும்; ஆனால் ஆலோசனையில் முடிவை ஒரு அறிவுடையவன் தான் எடுக்க வேண்டும்.

நஶ்யேதவிநயாத்ராஜாராஜ்யஞ்ச விநயால்லபேத் । த்ரைவித்யேப்யஸ்த்ரயீம் வித்யாம் தண்டநீதிஞ்ச ஶாஶ்வதீம் ।। ௨௨௫.

ஒழுக்கம் இல்லாத அரசன் அழிகிறான்; ஒழுக்கத்தால் தான் அரசை பெறுகிறான்; மூன்று வேதங்களிலிருந்து, மூவகை அறிவும், நிரந்தரமான தண்டனை நிதியும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆந்வீக்ஷிகீஞ்சார்தவித்யாம் வார்த்தாரம்பாம்ஶ்ச லோகதஃ । ஜிதேந்த்ரியோ ஹிஶக்ரோதி வஶே ஸ்தாபயிதும் ப்ரஜாஃ ।। ௨௨௫.

ஆராய்ச்சி அறிவும், செல்வ அறிவும், வாழ்வாதார வழிகளும் உலகத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; தன் உணர்ச்சிகளை வென்றவன் தான் மக்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதைச் செய்ய முடியும்.

பூஜ்யா தேவா த்விஜாஃ ஸர்வே தத்யாத்தாநாநி தேஷு ச । த்விஜே தாநஞ்சக்ஷயோऽயம் நிதிஃ கைஶ்சிந்நி நாஶ்யதே ।। ௨௨௫.

எல்லா தேவர்களையும், இருமுறை பிறந்தவர்களையும் மதிக்க வேண்டும்; அவர்களுக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்; இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு தானம் செய்வது ஒருபோதும் அழியாத பொக்கிஷம்; சிலர் அது அழிவதில்லை என்கின்றனர்.

ஸங்‌க்ராமேஷ்வநிவர்த்தித்வம் ப்ரஜாநாம் பரிபாலநம் । தாநாநி ப்ராஹ்மணாநாஞ்ச ராஜ்ஞோ நிஃ ஶ்ரேயஸம்பரம் ।। ௨௨௫.

போரில் பின்வாங்காமல் இருப்பது, மக்களை பாதுகாப்பது, ப்ராமணர்களுக்கு தானம் செய்வது—இவை அரசனுக்கு மிக உயர்ந்த நன்மை.

க்ரு'பணாநாதவ்ரு'த்தாநாம் விதவாநாஞ்ச யோஷிதாம் । யோகக்ஷேமஞ்ச வ்ரு'த்திஞ்ச ததைவ பரிகல்பயேத் ।। ௨௨௫.

ஏழைகள், ஆதரவற்றவர்கள், முதியவர்கள், விதவை பெண்கள் ஆகியோரின் வாழ்வையும் பாதுகாப்பையும் அவர் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாநாம் கார்யந்தாபஸபூஜநம் । ந விஶ்வஸேச்ச ஸர்வத்ர தாபஸேஷு ச விஶ்வஸேத் ।। ௨௨௫.

சமூகத்தின் வகுப்புகளும் வாழ்க்கை நிலையங்களும் நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும்; தவசிகளை மதிக்க வேண்டும்; ஆனால் எல்லோரையும் நம்பக் கூடாது, தவசிகளை மட்டும் நம்பலாம்.

விஶ்வாஸயேச்சாபி பரந்தத்த்வபூதேந ஹேதுநா । வககவச்சிந்தயேதர்தம் ஸிம்ஹவச்ச பராக்ரமேத் ।। ௨௨௫.

உயர்ந்த உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு மட்டுமே நம்பிக்கை அளிக்க வேண்டும்; கொக்கு போல் சிந்தித்து, சிங்கம் போல் துணிச்சலுடன் செயல்பட வேண்டும்.

வ்ரு'கவச்சாவலும்பேத் ஶஶவச்ச விநிஷ்பதேத் । த்ரு'டப்ரஹாரீ ச பவேத் ததா ஶூகரவந்ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௫.

நரி போல் பிடித்து, முயல் போல் விலகி, பன்றி போல் உறுதியாக தாக்க வேண்டும், அரசே.