அக்நிபுராணம்

பதிவ்ரதாஸு ச ஸ்த்ரீஷு விதபாஸ்வதுராஸு ச । ஜீவந்தீநாந்து தாஸாம் யே ஸம்ஹரேயுஃ ஸ்வவாந்தவாஃ ।। ௨௨௨.

பதிவிரதைகள், விதவைகள், பாதுகாப்பற்ற பெண்கள் ஆகியோருக்கும் இப்படியே; அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது, அவர்களது உறவினர்கள் சொத்தைப் பறித்தால்,

தாஞ்‌சிஷ்யாச்சௌரதண்டேந தார்ம்மிகஃ க்ரு'திவீபதிஃ । ஸாமாந்யதோ ஹ்ரு'தஞ்சௌரைஸ்தத்வை தத்யாத் ஸ்வயம் ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௨.

அவர்களைத் திருடர்களுக்கான தண்டனையுடன் நீதிமான் மன்னன் தண்டிக்க வேண்டும்; திருடர்கள் எடுத்த சொத்தை, மன்னன் தானே திரும்ப வழங்க வேண்டும்.

சௌரரக்ஷாதிகாரிப்யோ ராஜாபி ஹ்ரு'தமாப்நுயாத் । அஹ்ரு'தே யோ ஹ்ரு'தம் ப்ரூயாந்நிஃ ஸார்யோ தண்ட்ய ஏவ ஸஃ ।। ௨௨௨.

திருடர்களைத் தடுக்க பொறுப்பானவர்களிடமிருந்தும், மன்னனே திருடப்பட்டதை மீட்டுக்கொள்ளலாம்; திருடப்பட்ட சொத்தை பொய் கூறி கோருபவர் வெளியேற்றப்பட்டு தண்டிக்கப்பட வேண்டும்.

ந தத்ராஜ்ஞா ப்ரதாதவ்யம் க்ரு'ஹே யத்‌ க்ரு'ஹகைர்ஹ்ரு'தம் । ஸ்ராஷ்ட்ரபண்யாதாதத்யாத்ராஜா விம்ஶதிமம் த்விஜ ।। ௨௨௨.

ஒரு அரசன், வீட்டுக்குள் வீட்டுக்காரர்கள் திருடியதை ஏற்கக் கூடாது. ஆனால் நாட்டின் பொருள்களில், இருமுறை பிறந்தவர்களிடம் இருபதில் ஒரு பங்கு மட்டும் அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

ஶுல்காம்ஶம் பரதேஶாச்ச க்ஷயவ்யயப்ரகாஶகம் । ஜ்ஞாத்வா ஸங்கல்பயேச்சுல்கம் லாபம் வணிக்யதாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

வெளிநாட்டு வரிவசூலியில் இழப்பு, செலவுகள் எவ்வாறு என்பதை அறிந்து, வணிகருக்கு லாபம் கிடைக்கும் வகையில் அரசன் வரி நிர்ணயிக்க வேண்டும்.

விம்ஶாம்ஶம் லாபமாதத்யாத்தண்டநீயஸ்ததோऽந்யயா । ஸ்த்ரீணாம் ப்ரவ்ரஜிதாநாஞ்ச௯ தரஶுல்கம் விவர்ஜயேத் ।। ௨௨௨.

லாபத்தில் இருபதில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்; தண்டனை இருந்தால் அதற்கு மேலுமெடுக்கலாம். ஆனால் பெண்கள் மற்றும் துறவிகளிடம் கடைசி வரி வசூலிக்கக் கூடாது.

தரேஷு தாஸதோஷேண நஷ்டம் தாஸாஸ்து தாபயேத் । ஶூகதாந்யேஷு ஷட்‌பாகம் ஶிம்பிதாந்யே ததாஷ்டமம் ।। ௨௨௨.

கடவைத் தாண்டும் போது ஊழியர்களின் தவறால் ஏதாவது இழந்தால், அந்த ஊழியர்களே திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; தோட்டியுள்ள தானியிலிருந்து அறில் ஒரு பங்கு, பாசிப்பருப்பிலிருந்து எட்டில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

ராஜா வந்யார்தமாதத்யாத்தேஶகாலாநுரூபகம் । பஞ்சஷங்பாகமாதத்யாத் ராஜா பஶுஹிரண்யயோஃ ।। ௨௨௨.

அரசன், காட்டு பொருள்களுக்கு இடமும் காலத்துக்கும் ஏற்ப பங்கு எடுக்க வேண்டும்; மாடுகள் மற்றும் பொன்னில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அல்லது அறில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

கந்தௌஷதிரஸாநாஞ்ச பாண்டாநாம் ஸர்வஸ்யாஸ்மமயஸ்ய ச । பத்ரஶாகத்ரு'ணாநாஞ்ச வம்ஶவைணவசர்ம்மணம் ।। ௨௨௨.

அருகம்பூ, மருந்து மூலிகைகள், சாறு, எல்லா வகை பாத்திரங்கள், கல் பொருட்கள், இலை, கீரை, புல், மூங்கில், குழல், தோல் ஆகியவற்றிலிருந்து அரசன் பங்கு எடுக்க வேண்டும்.

வைதலாநாஞ்ச பாண்டாநாம் ஸர்வஸ்யாஶ்மமயஸ்ய ச । ஷட்‌பாகமேவ சாதத்யாந்மதுமாம்ஸஸ்ய ஸர்ஷிபஃ ।। ௨௨௨.

மரப் பாத்திரங்கள் மற்றும் எல்லா கல் பொருட்களில் அறில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்; அதுபோல் தேன், இறைச்சி, கடுகில் கூட அரசன் பங்கு எடுக்க வேண்டும்.

ம்ரியந்நபி ந சாதத்யாத் ப்ராஹ்மணேப்யஸ்ததா கரம் । யஸ்ய ராஜ்ஞஸ்து விஷயே ஶ்ரோத்ரியஃ ஸீததி க்ஷுதா ।। ௨௨௨.

அரசன் உயிர் போனாலும் பிராமணர்களிடம் வரி வசூலிக்கக் கூடாது; ஒரு பண்டித பிராமணன் அரசரின் நாட்டில் பசிக்கொண்டிருந்தால்—

தஸ்ய ஸீததி தத்ராஷ்ட்ரம் வ்யாதிதுர்பிக்ஷதஸ்தரைஃ । ஶ்ருதம் வ்ரு'த்தந்து விஜ்ஞாய வ்ரு'த்திம் தஸ்ய ப்ரகல்பயேத் ।। ௨௨௨.

அந்த நாட்டில் நோய், பஞ்சம், இன்னல்கள் ஏற்படும்; இதை அறிந்த அரசன், அந்த பிராமணனுக்கு வாழ்வாதாரம் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

க்ஷேச்ச ஸர்வதஸ்த்வேநம் பிதா புத்ரமிவௌரஸம் । ஸம்ரக்ஷ்யமாணோ ராஜ்ஞா யஃ குருதே தர்மமந்வஹம் ।। ௨௨௨.

அரசன், எங்கும் தன் சொந்த மகனைப் போல அவனை பாதுகாக்க வேண்டும்; அரசனால் பாதுகாக்கப்பட்டு, தினமும் தர்மம் செய்யும் ஒருவர்—

தேநாயுர்வர்த்ததே ராஜ்ஞோ த்ரவிணம் ராஷ்ட்ரமேவ ச । கர்ம்ம குர்யுர்ந்நரேந்த்ரஸ்ய மாஸேநைகஞ்ச௧௦ ஶில்பிநஃ ।। ௨௨௨.

அவரால் அரசனுக்கு ஆயுள், செல்வம், நாட்டும் வளர்கின்றன; கலைஞர்கள் மாதம் ஒருமுறை அரசனுக்காக தங்கள் வேலை செய்ய வேண்டும்.

ராஜதர்மாஃ புஷ்கர உவாச வக்ஷ்யேऽந்தஃ புரசிந்தாம் ச தர்மாத்யாஃ புருஷார்தகாஃ । அந்யோந்யரக்ஷயா தேஷாம் ஸேவா கார்யா ஸ்த்ரியா ந்ரு'பைஃ ।। ௨௨௪.

புஷ்கரன் சொன்னான்: இப்போது நான் அந்தப்புரம் பற்றிய சிந்தனையும், வாழ்க்கையின் குறிக்கோளுக்கு வழிவகுக்கும் கடமைகளையும் விளக்குகிறேன். அவற்றில், பெண்கள் ஒருவரை ஒருவர் பாதுகாப்பதும், சேவை செய்வதையும் அரசர்கள் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

தர்மமூலோऽர்தவிடபஸ்ததா கர்ம்மபலோ மஹாந் । த்ரிவர்கபாதபஸ்தத்ர ரக்ஷயா பலபாக்‌ பவேத் ।। ௨௨௪.

தர்மம் என்பது வேர், செல்வம் என்பது தண்டு, செயலின் பலன் மிகப் பெரியது; இந்த மூன்று குறிக்கோள்களின் மரத்தில் பாதுகாப்பால் பலனில் பங்கு கிடைக்கும்.

காமாதீநாஃ௧ ஸ்த்ரியோ ராம ததர்தம் ரத்நஸங்‌க்ரஹஃ । ஸேவ்யாஸ்தா நாதிஸேவ்யாஸ்ச பூபுஜா விஷயைஷிணா ।। ௨௨௪.

பெண்கள் ஆசைக்கு உட்பட்டவர்கள், இராமா; அதற்காகவே நகைகள் சேகரிப்பது முக்கியம். நாட்டை அனுபவிக்க விரும்பும் அரசன், அவர்களை அக்கறையுடன் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்; ஆனால் அதில் மிகை செய்யக் கூடாது.

துஷ்டாந்யாசரதே௪ யா து நாபிநந்ததி தத்கதாம்। ஐக்யம் த்விஷத்பிர்வ்ரஜதி கர்வம் வஹதி சோத்ததா ।। ௨௨௪.

தீய பெண் தவறான செயல்கள் செய்கிறாள், நல்ல பேச்சை விரும்பவில்லை, பகைவருடன் சேர்கிறாள், பெருமை மற்றும் அகந்தையுடன் நடக்கிறாள்.

சும்பிதா மார்ஷ்டி வதநம் தத்தந்ந பஹு மந்யதே । ஸ்வபித்யாதௌ ப்ரஸுப்தாபி ததா பஶ்சாத்விபுத்யதே ।। ௨௨௪.

அவளை முத்தமிட்டால் முகத்தைத் துடைக்கிறாள், கொடுத்த உணவை மதிக்கவில்லை, ஆரம்பத்திலும் பிறகும் தூங்குகிறாள், பின்னர் தான் விழிக்கிறாள்.

ஸ்ப்ரு'ஷ்டா துநோதி காத்ராணி காத்ரஞ்ச விருணாத்தி யா । ஈஷச்ச்ரு'ணோதி வாக்யாநி ப்ரியாண்யபி பராங்‌முகீ ।। ௨௨௪.

தொட்டால் உடலை அசைக்கிறாள், உடலை விலக்குகிறாள்; அன்பான வார்த்தைகளையும் பெரிதாகக் கேட்கவில்லை, முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்கிறாள்.

தத்காமிதாஸு ச ஸ்த்ரீஸு மத்யஸ்தேவ ச லக்ஷ்யதே । ஜ்ஞாதமண்டநகாலாபி ந கரோதி ச மண்டநம் ।। ௨௨௪.

ஆசைப்படப்படும் பெண்களில், ஒருத்தி மனமில்லாமல் இருப்பதை இப்படி அறியலாம்: அலங்கரிக்க வேண்டிய நேரம் என்று தெரிந்தும், அவள் அலங்காரம் செய்யவில்லை.

த்ரு'ஷ்ட்வைவ ஹ்ரு'ஷ்டா பவதி வீக்ஷிதே ச பராங்‌முகீ ।। ௨௨௪.

அவளை பார்த்தவுடன் மகிழ்ச்சி பொங்குகிறாள்; நேரில் பார்த்தால் முகத்தை திருப்பிக்கொள்கிறாள்.

த்ரு'ஶ்யமாநா ததாந்யத்ர த்ரு'ஷ்டிம் க்ஷிபதி சஞ்சலாம் । ததாப்யுபாவர்த்தயிதும் நைவ ஶக்ரோத்யஶேஷதஃ ।। ௨௨௪.

வேறு இடத்தில் அவளைப் பார்க்கும்போது, அவள் கண்கள் சஞ்சலமாக அங்கும் இங்கும் செல்கின்றன; ஆனாலும், முழுமையாகத் திரும்பி விட முடியவில்லை.

விவ்ரு'ணீதி ததாஹ்காநி ஸ்வஸ்யா குஹ்யாநி பார்கவ । கஹிதஞ்ச ததைவாங்கம் ப்ரயத்நேந நிகூஹதி ।। ௨௨௪.

பார்க்க, பாகவா, அவள் தன் உடலையும் இரகசியங்களையும் வெளிப்படுத்துகிறாள்; ஆனால் பிடிக்கப்பட்ட இடத்தை மட்டும் கவனமாக மறைக்கிறாள்.

தத்தர்ஶநே ச குருதே வாலாலிட்கநசும்பநம் । ஆபாஷ்யமாணா பவதி ஸத்யவாக்யா ததைவ ச ।। ௨௨௪.

அவனைப் பார்த்தவுடன், விளையாட்டு சைகைகள், அணைப்பு, முத்தம் எல்லாம் செய்கிறாள்; பேசும்போது உண்மையாக பதில் அளிக்கிறாள்.

ஸ்ப்ரு'ஷ்டா புலகிதைரங்கைஃ ஸ்வேதேநைவ ச பஜ்யதே । கரோதி ச ததா ராம ஸுலபத்ரவ்யயாசநம் ।। ௨௨௪.

தொட்டால் அவளது உடல் புளகிதமாகி, வியர்வை பூசப்படுகிறது; ராமா, அவள் எளிதாக சிறிய பொருட்களை வேண்டுகிறாள்.

ததஃ ஸ்வல்பமபி ப்ராப்ய கரோதி பரமாம் முதம் । நாமஸங்கீர்த்தநாதேவ முதிதா பஹு மந்யதே ।। ௨௨௪.

பின்னர், சிறிது எதையாவது பெற்றாலும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறாள்; தன் பெயர் புகழப்பட்டாலே பெரிதும் மகிழ்கிறாள்.

கரகஜாங்காங்கிதாந்யஸ்ய பலாநி ப்ரேஷயத்யபி । தத்ப்ரேஷிதஞ்ச ஹ்ரு'தயே விந்யஸத்யபி சாதராத் ।। ௨௨௪.

தன் கையால் குறியிட்ட பழங்களை அவன் பக்கம் அனுப்புகிறாள்; அவன் அனுப்பியதை அன்புடன் தன் மார்பில் வைத்துக் கொள்கிறாள்.

ஆலிங்கநைஶ்ச காத்ராணி லிம்பதீவாம்ரு'தேந யா । ஸுப்தே ஸ்வபித்யதாதௌ ச ததா தஸ்ய விபுத்யதே ।। ௨௨௪.

அணைப்பு மூலம் அவள் அவனது உடலை அமிர்தம் போல மூடுகிறாள்; அவன் தூங்கினால் அவளும் தூங்குகிறாள்; முதலில் அவன் விழித்தால் அவளும் விழிக்கிறாள்.