அக்நிபுராணம்

ராஷ்ட்ரபீடாகரோ ராஜா நரகே வஸதே சிரம் ।। ௨௨௩.

தன் நாட்டைச் சுரண்டும் மன்னன் நீண்ட காலம் நரகத்தில் தங்குவான்.

கிம் யஜ்ஞைஸ்தபஸா தஸ்ய ப்ரஜா யஸ்ய ந ரக்ஷிதாஃ । ஸுரக்ஷிதாஃ ப்ரசஜா யஸ்ய ஸ்வர்கஸ்தஸ்ய க்ரு'ஹோபமஃ ।। ௨௨௩.

மக்களை பாதுகாக்காதவருக்கு யாகம் செய்தாலும், தவம் இருந்தாலும் என்ன பயன்? மக்களை நன்றாகப் பாதுகாக்கும் ஒருவருக்கு சொர்க்கமே தன் வீடு போன்றது.

அரக்ஷிதாஃ ப்ர்ஜா யஸ்ய நரகம் தஸ்ய மந்திரம் । ராஜா ஷட்‌பாகமாதத்தே ஸுக்ரு'தாத்‌துஷ்க்ரு'தாதபி ।। ௨௨௨.

மக்கள் பாதுகாப்பில்லாதவருக்கு அவன் அரண்மனை நரகம் போன்றது; மன்னன் நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டிலிருந்தும் ஆறாவது பங்கைக் கொள்கிறான்.

தர்ம்மாகமோ ரக்ஷணாச்ச பாபாப்நோத்யரக்ஷணாத் । ஸுபகா விடபீதேவ ராஜவல்லபதஸ்கரைஃ ।। ௨௨௨.

பாதுகாப்பு செய்தால் தர்மம் கிடைக்கும்; பாதுகாப்பு செய்யாமல் விட்டால் பாவம் ஏற்படும். அதிர்ஷ்டசாலி பெண், ஒரு வேசை போல், மன்னன், அவனது நெருங்கியோர், திருடர்கள் ஆகியோரால் பாதிக்கப்படுவாள்.

நிதிம்த்விஜாத்தமஃ ப்ராப்ய க்ரு'ஹ்ணீயாத்ஸகலம் ததா ।। ௨௨௨.

பெரிய பிராமணன் புதையலைக் கண்டால், அதனை முழுமையாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

சதுர்தமஷ்டமம் பாகம் ததா ஷோடஶமம் த்விஜஃ । வர்ணகமேண தத்யாச்ச நிதிம் பாத்ரே து தர்ம்மதஃ ।। ௨௨௨.

பிராமணன், அந்தச் செல்வத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு, எட்டில் ஒரு பங்கு, அல்லது பதினாறில் ஒரு பங்கைக் கொடுத்து, தகுதியானவருக்கு தர்மப்படி வழங்க வேண்டும்.

அந்ரு'தந்து வதந் தண்ட்யஃ௭ ஸுவித்தஸ்யாம்ஶமஷ்டமம் । ப்ரணஷ்டஸ்வாமிகம்ரு'க்‌தம் ராஜா த்ர்யவ்தம் நிதாபயேத் ।। ௨௨௨.

பொய் பேசுபவருக்கு, செல்வத்தில் எட்டில் ஒரு பங்கு அபராதமாக விதிக்க வேண்டும்; காணாமல் போன சொத்தின் உரிமையாளர் கிடைக்காவிட்டால், மன்னன் அதை மூன்று ஆண்டுகள் வைத்திருக்க வேண்டும்.

அர்வாக்‌ த்ர்யப்தாத்தரேத்‌ஸ்வாமீ பரேண ந்ரு'பதிர்ஹரேத் । மமேதமிதியா ப்ரூயாத் ஸோऽர்தயுக்தோ யதாவிதி ।। ௨௨௨.

மூன்று ஆண்டுக்குள் உரிமையாளர் வந்து கோரினால், அவனுக்கே சொத்து வழங்க வேண்டும்; அதற்கு பிறகு மன்னன் எடுத்துக்கொள்ளலாம். உரிமை கோருபவர், 'இது எனது சொத்து' என்று முறையாக கூற வேண்டும்.

ஸம்பாத்ய ரூபஸங்க்யாதோந் ஸ்வாமீ தத்‌ த்ரவ்யமர்ஹதி । பாலதாயாதிகம்ரு'க்தம்௮ தாவத்ராஜாநுபாலபேத் ।। ௨௨௨.

உரிமையாளர் வடிவம், எண்ணிக்கை ஆகியவற்றைச் சொல்லி நிரூபித்தால், அவனுக்கே அந்தச் சொத்து உரியது; சிறுவர்கள், வாரிசுகள் சொத்தையும் அதுவரை மன்னன் பாதுகாக்க வேண்டும்.

யாவத்ஸ்யாத்ஸ ஸமாவ்ரு'த்தோ யாவத்வாதீதஶைஶவஃ । பாலபுத்ராஸு சைவம் ஸ்யாத்ரக்ஷணம் நிஷ்குலாஸு ச ।। ௨௨௨.

அந்த சிறுவன் வயது வந்துவரும் வரை அல்லது பிள்ளை பருவம் கடந்துவரும் வரை, சிறு மகன்கள் மற்றும் குடும்பமில்லாதவர்களின் சொத்தையும் மன்னன் பாதுகாக்க வேண்டும்.

பதிவ்ரதாஸு ச ஸ்த்ரீஷு விதபாஸ்வதுராஸு ச । ஜீவந்தீநாந்து தாஸாம் யே ஸம்ஹரேயுஃ ஸ்வவாந்தவாஃ ।। ௨௨௨.

பதிவிரதைகள், விதவைகள், பாதுகாப்பற்ற பெண்கள் ஆகியோருக்கும் இப்படியே; அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது, அவர்களது உறவினர்கள் சொத்தைப் பறித்தால்,

தாஞ்‌சிஷ்யாச்சௌரதண்டேந தார்ம்மிகஃ க்ரு'திவீபதிஃ । ஸாமாந்யதோ ஹ்ரு'தஞ்சௌரைஸ்தத்வை தத்யாத் ஸ்வயம் ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௨.

அவர்களைத் திருடர்களுக்கான தண்டனையுடன் நீதிமான் மன்னன் தண்டிக்க வேண்டும்; திருடர்கள் எடுத்த சொத்தை, மன்னன் தானே திரும்ப வழங்க வேண்டும்.

சௌரரக்ஷாதிகாரிப்யோ ராஜாபி ஹ்ரு'தமாப்நுயாத் । அஹ்ரு'தே யோ ஹ்ரு'தம் ப்ரூயாந்நிஃ ஸார்யோ தண்ட்ய ஏவ ஸஃ ।। ௨௨௨.

திருடர்களைத் தடுக்க பொறுப்பானவர்களிடமிருந்தும், மன்னனே திருடப்பட்டதை மீட்டுக்கொள்ளலாம்; திருடப்பட்ட சொத்தை பொய் கூறி கோருபவர் வெளியேற்றப்பட்டு தண்டிக்கப்பட வேண்டும்.

ந தத்ராஜ்ஞா ப்ரதாதவ்யம் க்ரு'ஹே யத்‌ க்ரு'ஹகைர்ஹ்ரு'தம் । ஸ்ராஷ்ட்ரபண்யாதாதத்யாத்ராஜா விம்ஶதிமம் த்விஜ ।। ௨௨௨.

ஒரு அரசன், வீட்டுக்குள் வீட்டுக்காரர்கள் திருடியதை ஏற்கக் கூடாது. ஆனால் நாட்டின் பொருள்களில், இருமுறை பிறந்தவர்களிடம் இருபதில் ஒரு பங்கு மட்டும் அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

ஶுல்காம்ஶம் பரதேஶாச்ச க்ஷயவ்யயப்ரகாஶகம் । ஜ்ஞாத்வா ஸங்கல்பயேச்சுல்கம் லாபம் வணிக்யதாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

வெளிநாட்டு வரிவசூலியில் இழப்பு, செலவுகள் எவ்வாறு என்பதை அறிந்து, வணிகருக்கு லாபம் கிடைக்கும் வகையில் அரசன் வரி நிர்ணயிக்க வேண்டும்.

விம்ஶாம்ஶம் லாபமாதத்யாத்தண்டநீயஸ்ததோऽந்யயா । ஸ்த்ரீணாம் ப்ரவ்ரஜிதாநாஞ்ச௯ தரஶுல்கம் விவர்ஜயேத் ।। ௨௨௨.

லாபத்தில் இருபதில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்; தண்டனை இருந்தால் அதற்கு மேலுமெடுக்கலாம். ஆனால் பெண்கள் மற்றும் துறவிகளிடம் கடைசி வரி வசூலிக்கக் கூடாது.

தரேஷு தாஸதோஷேண நஷ்டம் தாஸாஸ்து தாபயேத் । ஶூகதாந்யேஷு ஷட்‌பாகம் ஶிம்பிதாந்யே ததாஷ்டமம் ।। ௨௨௨.

கடவைத் தாண்டும் போது ஊழியர்களின் தவறால் ஏதாவது இழந்தால், அந்த ஊழியர்களே திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; தோட்டியுள்ள தானியிலிருந்து அறில் ஒரு பங்கு, பாசிப்பருப்பிலிருந்து எட்டில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

ராஜா வந்யார்தமாதத்யாத்தேஶகாலாநுரூபகம் । பஞ்சஷங்பாகமாதத்யாத் ராஜா பஶுஹிரண்யயோஃ ।। ௨௨௨.

அரசன், காட்டு பொருள்களுக்கு இடமும் காலத்துக்கும் ஏற்ப பங்கு எடுக்க வேண்டும்; மாடுகள் மற்றும் பொன்னில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அல்லது அறில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

கந்தௌஷதிரஸாநாஞ்ச பாண்டாநாம் ஸர்வஸ்யாஸ்மமயஸ்ய ச । பத்ரஶாகத்ரு'ணாநாஞ்ச வம்ஶவைணவசர்ம்மணம் ।। ௨௨௨.

அருகம்பூ, மருந்து மூலிகைகள், சாறு, எல்லா வகை பாத்திரங்கள், கல் பொருட்கள், இலை, கீரை, புல், மூங்கில், குழல், தோல் ஆகியவற்றிலிருந்து அரசன் பங்கு எடுக்க வேண்டும்.

வைதலாநாஞ்ச பாண்டாநாம் ஸர்வஸ்யாஶ்மமயஸ்ய ச । ஷட்‌பாகமேவ சாதத்யாந்மதுமாம்ஸஸ்ய ஸர்ஷிபஃ ।। ௨௨௨.

மரப் பாத்திரங்கள் மற்றும் எல்லா கல் பொருட்களில் அறில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்; அதுபோல் தேன், இறைச்சி, கடுகில் கூட அரசன் பங்கு எடுக்க வேண்டும்.

ம்ரியந்நபி ந சாதத்யாத் ப்ராஹ்மணேப்யஸ்ததா கரம் । யஸ்ய ராஜ்ஞஸ்து விஷயே ஶ்ரோத்ரியஃ ஸீததி க்ஷுதா ।। ௨௨௨.

அரசன் உயிர் போனாலும் பிராமணர்களிடம் வரி வசூலிக்கக் கூடாது; ஒரு பண்டித பிராமணன் அரசரின் நாட்டில் பசிக்கொண்டிருந்தால்—

தஸ்ய ஸீததி தத்ராஷ்ட்ரம் வ்யாதிதுர்பிக்ஷதஸ்தரைஃ । ஶ்ருதம் வ்ரு'த்தந்து விஜ்ஞாய வ்ரு'த்திம் தஸ்ய ப்ரகல்பயேத் ।। ௨௨௨.

அந்த நாட்டில் நோய், பஞ்சம், இன்னல்கள் ஏற்படும்; இதை அறிந்த அரசன், அந்த பிராமணனுக்கு வாழ்வாதாரம் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

க்ஷேச்ச ஸர்வதஸ்த்வேநம் பிதா புத்ரமிவௌரஸம் । ஸம்ரக்ஷ்யமாணோ ராஜ்ஞா யஃ குருதே தர்மமந்வஹம் ।। ௨௨௨.

அரசன், எங்கும் தன் சொந்த மகனைப் போல அவனை பாதுகாக்க வேண்டும்; அரசனால் பாதுகாக்கப்பட்டு, தினமும் தர்மம் செய்யும் ஒருவர்—

தேநாயுர்வர்த்ததே ராஜ்ஞோ த்ரவிணம் ராஷ்ட்ரமேவ ச । கர்ம்ம குர்யுர்ந்நரேந்த்ரஸ்ய மாஸேநைகஞ்ச௧௦ ஶில்பிநஃ ।। ௨௨௨.

அவரால் அரசனுக்கு ஆயுள், செல்வம், நாட்டும் வளர்கின்றன; கலைஞர்கள் மாதம் ஒருமுறை அரசனுக்காக தங்கள் வேலை செய்ய வேண்டும்.

ராஜதர்மாஃ புஷ்கர உவாச வக்ஷ்யேऽந்தஃ புரசிந்தாம் ச தர்மாத்யாஃ புருஷார்தகாஃ । அந்யோந்யரக்ஷயா தேஷாம் ஸேவா கார்யா ஸ்த்ரியா ந்ரு'பைஃ ।। ௨௨௪.

புஷ்கரன் சொன்னான்: இப்போது நான் அந்தப்புரம் பற்றிய சிந்தனையும், வாழ்க்கையின் குறிக்கோளுக்கு வழிவகுக்கும் கடமைகளையும் விளக்குகிறேன். அவற்றில், பெண்கள் ஒருவரை ஒருவர் பாதுகாப்பதும், சேவை செய்வதையும் அரசர்கள் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

தர்மமூலோऽர்தவிடபஸ்ததா கர்ம்மபலோ மஹாந் । த்ரிவர்கபாதபஸ்தத்ர ரக்ஷயா பலபாக்‌ பவேத் ।। ௨௨௪.

தர்மம் என்பது வேர், செல்வம் என்பது தண்டு, செயலின் பலன் மிகப் பெரியது; இந்த மூன்று குறிக்கோள்களின் மரத்தில் பாதுகாப்பால் பலனில் பங்கு கிடைக்கும்.

காமாதீநாஃ௧ ஸ்த்ரியோ ராம ததர்தம் ரத்நஸங்‌க்ரஹஃ । ஸேவ்யாஸ்தா நாதிஸேவ்யாஸ்ச பூபுஜா விஷயைஷிணா ।। ௨௨௪.

பெண்கள் ஆசைக்கு உட்பட்டவர்கள், இராமா; அதற்காகவே நகைகள் சேகரிப்பது முக்கியம். நாட்டை அனுபவிக்க விரும்பும் அரசன், அவர்களை அக்கறையுடன் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்; ஆனால் அதில் மிகை செய்யக் கூடாது.

துஷ்டாந்யாசரதே௪ யா து நாபிநந்ததி தத்கதாம்। ஐக்யம் த்விஷத்பிர்வ்ரஜதி கர்வம் வஹதி சோத்ததா ।। ௨௨௪.

தீய பெண் தவறான செயல்கள் செய்கிறாள், நல்ல பேச்சை விரும்பவில்லை, பகைவருடன் சேர்கிறாள், பெருமை மற்றும் அகந்தையுடன் நடக்கிறாள்.

சும்பிதா மார்ஷ்டி வதநம் தத்தந்ந பஹு மந்யதே । ஸ்வபித்யாதௌ ப்ரஸுப்தாபி ததா பஶ்சாத்விபுத்யதே ।। ௨௨௪.

அவளை முத்தமிட்டால் முகத்தைத் துடைக்கிறாள், கொடுத்த உணவை மதிக்கவில்லை, ஆரம்பத்திலும் பிறகும் தூங்குகிறாள், பின்னர் தான் விழிக்கிறாள்.