அக்நிபுராணம்

மண்டநம் வர்ஜயேந்நாரீ ததா ப்ரோஷிதபர்த்ரு'கா । தேவதாராதநபரா திஷ்டேத்பர்த்த்ரு'ஹிதே ரதா ।। ௨௨௨.

கணவர் இல்லாதபோது, பெண் அலங்காரம் செய்ய வேண்டாம்; அவள் தேவபூஜையில் ஈடுபட்டு, கணவரின் நலனில் மனமிட வேண்டும்.

தாரயேந்மங்கலார்தாய கிஞ்சிதாபரணந்ததா । பர்த்ராக்நி யா விஶேந்நாரீ ஸாபி ஸ்வர்கமவாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

மங்களத்திற்காக சிறிது ஆபரணம் அணிய வேண்டும்; கணவருடன் அக்னியில் செல்லும் பெண்ணும் சொர்க்கம் அடைவாள்.

ஶ்ரியஃ ஸம்பூஜநங்கார்ய்யம் க்ரு'ஹஸம்மார்ஜநாதிகம் । த்வாதஶ்யாம்காத்திகே விஷ்ணும் காம் ஸவத்ஸாம் ததேத்ததா ।। ௨௨௨.

ஶ்ரீ தேவியை வழிபட வேண்டும், வீடு சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; கார்த்திகை மாதம் பன்னிரண்டாம் நாளில், விஷ்ணுவுக்கு கன்றுடன் பசுவை தர வேண்டும்.

ஸப்தம்யாம் மார்கஶீர்ஷே து ஸிதேऽப்யர்ச்ய திவாகரம் ।। ௨௨௨.

மார்கழி மாதம் வளர்பட்ச சப்தமியில், சூரியனை வழிபட வேண்டும்.

புஷ்கர உவாச க்ராமஸ்யாதிபதி குர்ய்யாத்தஶக்ராமாதிபம் ந்ரு'பஃ । ஶதக்ராமாதிபஞ்சாந்யம் ததைவ விஷயேஸ்வரம் ।। ௨௨௩.

புஷ்கரன் சொன்னான்: அரசன் ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் தலைவரை நியமிக்க வேண்டும்; பத்து கிராமங்களுக்கு ஒரு தலைவரை, நூறு கிராமங்களுக்கு மற்றொரு தலைவரை, அதுபோல் ஒரு வட்டத்திற்கு ஒரு தலைவரையும் நியமிக்க வேண்டும்.

தேஷாம் போகவிபாகஶ்ச பவேத் கர்ம்மாநுரூபதஃ । நித்யமேவ ததா கார்ய்யம் தேதஷாஞ்சாரைஃ பரீக்ஷணம் ।। ௨௨௩.

அவரவர் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப அவர்களின் அனுபவமும் செல்வப் பகிர்வும் அமையும்; அவர்களின் நடத்தை எப்போதும் அதற்கேற்ப பரிசோதிக்கப்பட வேண்டும்.

க்ராமே தோஷாந் ஸமுத்பந்நாந் க்ராமேஶஃ ப்ரஶமம் நயேத் । அஶக்தோ தஶபாலஸ்ய ஸ து கத்வா நிவேதயேத் ।। ௨௨௩.

ஊரில் குறைகள் தோன்றினால், ஊர்தலைவர் அவற்றைத் தீர்க்க வேண்டும்; அவர் முடியாவிட்டால், பத்து வீடுகளுக்குத் தலைவரிடம் சென்று தெரிவிக்க வேண்டும்.

ஶ்ருத்வாபி தஶபாலோऽபி தத்ர யுக்திமுபாசரேத் । வித்தாத்யாப்நோதி ராஜா வை விஷ்யாத்து ஸுரக்ஷஇதாத் ।। ௨௨௩.

பத்து வீடுகளுக்குத் தலைவர் அதை கேட்டவுடன் சரியான முறையில் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்; மன்னன் மாவட்டத்திலிருந்து செல்வம் முதலியன பெற்றுத் தக்க பாதுகாப்பை வழங்குகிறார்.

தநவாந்தர்ம்மமாப்நோதி தநவாந் காமமஶ்நுதே । உச்சித்யந்தே விநா ஹ்யர்தை௧ க்ரியா க்ரீஷ்மே ஸரித்யதா ।। ௨௨௩.

செல்வம் உள்ளவர்களுக்கு தர்மமும் கிடைக்கும்; செல்வம் உள்ளவர்களே இன்பங்களும் அனுபவிக்கிறார்கள்; பொருள் இல்லாமல் எந்தச் செயலும் நடக்காது, வெயில்காலத்தில் ஆறுகள் வற்றுவது போல்.

விஶேஷோ நாஸ்தி லோகேஷு பதிதஸ்யாதநஸ்ய ச । பதிதாந்ந து க்ரு'ஹ்ணந்தி தரித்ரோ ந ப்ரயச்சதி ।। ௨௨௩.

உலகில் வீழ்ந்தவருக்கும், பணம் இல்லாதவருக்கும் வேறுபாடு இல்லை; வீழ்ந்தவரிடமிருந்து எவரும் ஏற்க மாட்டார்கள், ஏழை தரவும் மாட்டான்.

ராஷ்ட்ரபீடாகரோ ராஜா நரகே வஸதே சிரம் ।। ௨௨௩.

தன் நாட்டைச் சுரண்டும் மன்னன் நீண்ட காலம் நரகத்தில் தங்குவான்.

கிம் யஜ்ஞைஸ்தபஸா தஸ்ய ப்ரஜா யஸ்ய ந ரக்ஷிதாஃ । ஸுரக்ஷிதாஃ ப்ரசஜா யஸ்ய ஸ்வர்கஸ்தஸ்ய க்ரு'ஹோபமஃ ।। ௨௨௩.

மக்களை பாதுகாக்காதவருக்கு யாகம் செய்தாலும், தவம் இருந்தாலும் என்ன பயன்? மக்களை நன்றாகப் பாதுகாக்கும் ஒருவருக்கு சொர்க்கமே தன் வீடு போன்றது.

அரக்ஷிதாஃ ப்ர்ஜா யஸ்ய நரகம் தஸ்ய மந்திரம் । ராஜா ஷட்‌பாகமாதத்தே ஸுக்ரு'தாத்‌துஷ்க்ரு'தாதபி ।। ௨௨௨.

மக்கள் பாதுகாப்பில்லாதவருக்கு அவன் அரண்மனை நரகம் போன்றது; மன்னன் நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டிலிருந்தும் ஆறாவது பங்கைக் கொள்கிறான்.

தர்ம்மாகமோ ரக்ஷணாச்ச பாபாப்நோத்யரக்ஷணாத் । ஸுபகா விடபீதேவ ராஜவல்லபதஸ்கரைஃ ।। ௨௨௨.

பாதுகாப்பு செய்தால் தர்மம் கிடைக்கும்; பாதுகாப்பு செய்யாமல் விட்டால் பாவம் ஏற்படும். அதிர்ஷ்டசாலி பெண், ஒரு வேசை போல், மன்னன், அவனது நெருங்கியோர், திருடர்கள் ஆகியோரால் பாதிக்கப்படுவாள்.

நிதிம்த்விஜாத்தமஃ ப்ராப்ய க்ரு'ஹ்ணீயாத்ஸகலம் ததா ।। ௨௨௨.

பெரிய பிராமணன் புதையலைக் கண்டால், அதனை முழுமையாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

சதுர்தமஷ்டமம் பாகம் ததா ஷோடஶமம் த்விஜஃ । வர்ணகமேண தத்யாச்ச நிதிம் பாத்ரே து தர்ம்மதஃ ।। ௨௨௨.

பிராமணன், அந்தச் செல்வத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு, எட்டில் ஒரு பங்கு, அல்லது பதினாறில் ஒரு பங்கைக் கொடுத்து, தகுதியானவருக்கு தர்மப்படி வழங்க வேண்டும்.

அந்ரு'தந்து வதந் தண்ட்யஃ௭ ஸுவித்தஸ்யாம்ஶமஷ்டமம் । ப்ரணஷ்டஸ்வாமிகம்ரு'க்‌தம் ராஜா த்ர்யவ்தம் நிதாபயேத் ।। ௨௨௨.

பொய் பேசுபவருக்கு, செல்வத்தில் எட்டில் ஒரு பங்கு அபராதமாக விதிக்க வேண்டும்; காணாமல் போன சொத்தின் உரிமையாளர் கிடைக்காவிட்டால், மன்னன் அதை மூன்று ஆண்டுகள் வைத்திருக்க வேண்டும்.

அர்வாக்‌ த்ர்யப்தாத்தரேத்‌ஸ்வாமீ பரேண ந்ரு'பதிர்ஹரேத் । மமேதமிதியா ப்ரூயாத் ஸோऽர்தயுக்தோ யதாவிதி ।। ௨௨௨.

மூன்று ஆண்டுக்குள் உரிமையாளர் வந்து கோரினால், அவனுக்கே சொத்து வழங்க வேண்டும்; அதற்கு பிறகு மன்னன் எடுத்துக்கொள்ளலாம். உரிமை கோருபவர், 'இது எனது சொத்து' என்று முறையாக கூற வேண்டும்.

ஸம்பாத்ய ரூபஸங்க்யாதோந் ஸ்வாமீ தத்‌ த்ரவ்யமர்ஹதி । பாலதாயாதிகம்ரு'க்தம்௮ தாவத்ராஜாநுபாலபேத் ।। ௨௨௨.

உரிமையாளர் வடிவம், எண்ணிக்கை ஆகியவற்றைச் சொல்லி நிரூபித்தால், அவனுக்கே அந்தச் சொத்து உரியது; சிறுவர்கள், வாரிசுகள் சொத்தையும் அதுவரை மன்னன் பாதுகாக்க வேண்டும்.

யாவத்ஸ்யாத்ஸ ஸமாவ்ரு'த்தோ யாவத்வாதீதஶைஶவஃ । பாலபுத்ராஸு சைவம் ஸ்யாத்ரக்ஷணம் நிஷ்குலாஸு ச ।। ௨௨௨.

அந்த சிறுவன் வயது வந்துவரும் வரை அல்லது பிள்ளை பருவம் கடந்துவரும் வரை, சிறு மகன்கள் மற்றும் குடும்பமில்லாதவர்களின் சொத்தையும் மன்னன் பாதுகாக்க வேண்டும்.

பதிவ்ரதாஸு ச ஸ்த்ரீஷு விதபாஸ்வதுராஸு ச । ஜீவந்தீநாந்து தாஸாம் யே ஸம்ஹரேயுஃ ஸ்வவாந்தவாஃ ।। ௨௨௨.

பதிவிரதைகள், விதவைகள், பாதுகாப்பற்ற பெண்கள் ஆகியோருக்கும் இப்படியே; அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது, அவர்களது உறவினர்கள் சொத்தைப் பறித்தால்,

தாஞ்‌சிஷ்யாச்சௌரதண்டேந தார்ம்மிகஃ க்ரு'திவீபதிஃ । ஸாமாந்யதோ ஹ்ரு'தஞ்சௌரைஸ்தத்வை தத்யாத் ஸ்வயம் ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௨.

அவர்களைத் திருடர்களுக்கான தண்டனையுடன் நீதிமான் மன்னன் தண்டிக்க வேண்டும்; திருடர்கள் எடுத்த சொத்தை, மன்னன் தானே திரும்ப வழங்க வேண்டும்.

சௌரரக்ஷாதிகாரிப்யோ ராஜாபி ஹ்ரு'தமாப்நுயாத் । அஹ்ரு'தே யோ ஹ்ரு'தம் ப்ரூயாந்நிஃ ஸார்யோ தண்ட்ய ஏவ ஸஃ ।। ௨௨௨.

திருடர்களைத் தடுக்க பொறுப்பானவர்களிடமிருந்தும், மன்னனே திருடப்பட்டதை மீட்டுக்கொள்ளலாம்; திருடப்பட்ட சொத்தை பொய் கூறி கோருபவர் வெளியேற்றப்பட்டு தண்டிக்கப்பட வேண்டும்.

ந தத்ராஜ்ஞா ப்ரதாதவ்யம் க்ரு'ஹே யத்‌ க்ரு'ஹகைர்ஹ்ரு'தம் । ஸ்ராஷ்ட்ரபண்யாதாதத்யாத்ராஜா விம்ஶதிமம் த்விஜ ।। ௨௨௨.

ஒரு அரசன், வீட்டுக்குள் வீட்டுக்காரர்கள் திருடியதை ஏற்கக் கூடாது. ஆனால் நாட்டின் பொருள்களில், இருமுறை பிறந்தவர்களிடம் இருபதில் ஒரு பங்கு மட்டும் அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

ஶுல்காம்ஶம் பரதேஶாச்ச க்ஷயவ்யயப்ரகாஶகம் । ஜ்ஞாத்வா ஸங்கல்பயேச்சுல்கம் லாபம் வணிக்யதாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

வெளிநாட்டு வரிவசூலியில் இழப்பு, செலவுகள் எவ்வாறு என்பதை அறிந்து, வணிகருக்கு லாபம் கிடைக்கும் வகையில் அரசன் வரி நிர்ணயிக்க வேண்டும்.

விம்ஶாம்ஶம் லாபமாதத்யாத்தண்டநீயஸ்ததோऽந்யயா । ஸ்த்ரீணாம் ப்ரவ்ரஜிதாநாஞ்ச௯ தரஶுல்கம் விவர்ஜயேத் ।। ௨௨௨.

லாபத்தில் இருபதில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்; தண்டனை இருந்தால் அதற்கு மேலுமெடுக்கலாம். ஆனால் பெண்கள் மற்றும் துறவிகளிடம் கடைசி வரி வசூலிக்கக் கூடாது.

தரேஷு தாஸதோஷேண நஷ்டம் தாஸாஸ்து தாபயேத் । ஶூகதாந்யேஷு ஷட்‌பாகம் ஶிம்பிதாந்யே ததாஷ்டமம் ।। ௨௨௨.

கடவைத் தாண்டும் போது ஊழியர்களின் தவறால் ஏதாவது இழந்தால், அந்த ஊழியர்களே திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; தோட்டியுள்ள தானியிலிருந்து அறில் ஒரு பங்கு, பாசிப்பருப்பிலிருந்து எட்டில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

ராஜா வந்யார்தமாதத்யாத்தேஶகாலாநுரூபகம் । பஞ்சஷங்பாகமாதத்யாத் ராஜா பஶுஹிரண்யயோஃ ।। ௨௨௨.

அரசன், காட்டு பொருள்களுக்கு இடமும் காலத்துக்கும் ஏற்ப பங்கு எடுக்க வேண்டும்; மாடுகள் மற்றும் பொன்னில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அல்லது அறில் ஒரு பங்கு அரசன் எடுக்க வேண்டும்.

கந்தௌஷதிரஸாநாஞ்ச பாண்டாநாம் ஸர்வஸ்யாஸ்மமயஸ்ய ச । பத்ரஶாகத்ரு'ணாநாஞ்ச வம்ஶவைணவசர்ம்மணம் ।। ௨௨௨.

அருகம்பூ, மருந்து மூலிகைகள், சாறு, எல்லா வகை பாத்திரங்கள், கல் பொருட்கள், இலை, கீரை, புல், மூங்கில், குழல், தோல் ஆகியவற்றிலிருந்து அரசன் பங்கு எடுக்க வேண்டும்.