அக்நிபுராணம்

ஸுராலயாஃ பாலநீயாஃ ஸ்தாபநீயாஶ்ச தேவதாஃ । ம்ரு'ண்மயாத்தாருஜம் புண்யம் தாருஜாதிஷ்டகாமயம் ।। ௨௨௨.

கோயில்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; தேவதைகள் நிறுவப்பட வேண்டும்; மண், மரம், கல்லால் செய்யப்பட்ட உருவங்கள் புண்ணியம் தரும்.

ஐஷ்டகாச்சைலஜம் புண்யம் ஶைலஜாத் ஸ்வர்ணரத்நஜம் । க்ரீடந் ஸுரக்ரு'ஹம் குர்வந் புக்திமுக்திமவாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

கல்லும் கல்லிலும், பொன்னிலும், ரத்தினத்திலும் செய்யப்பட்ட உருவங்கள் மிகப் புண்ணியம் தரும்; தேவர்களுக்காக கோயில் கட்டினால், இன்பமும் விடுதலையும் பெறுவான்.

சித்ர்க்ரு'த் கீதவாத்யாதிப்ரேக்ஷணீயாதிதாநக்ரு'த் । தைலாஜ்யமதுதுக்தாத்யைஃ ஸ்நாப்ய தேவம் திவம் வ்ரஜேத் ।। ௨௨௨.

படங்கள் அமைத்து, பாடல், இசை, காணிக்கை வழங்கி, எண்ணெய், நெய், தேன், பால் முதலியவற்றால் தேவனை அபிஷேகம் செய்தால், சொர்க்கம் அடைவான்.

பூஜயேத் பாலயேத்விப்ராந் த்விஜஸ்வந்ந ஹரேந்ந்ரு'பஃ । ஸுவர்ணமேகம் காமேகாம் பூமேரப்யேகமங்குலம் ।। ௨௨௨.

அரசன் பிராமணர்களை மதித்து பாதுகாக்க வேண்டும்; அவர்களுக்குரிய உணவை எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது; ஒருவன் ஒரு பொன், ஒரு பசு, ஒரு விரலளவு நிலம் எடுத்தாலும்—

ஹரந்நரகமாப்நோதி யாவதாஹூதஸம்ப்லவம் । துராசாரந்ந த்விஷேச்ச ஸர்வபாபேஷ்வபி ஸ்திதம் ।। ௨௨௨.

அதை எடுத்தவன், யுகாந்தம் வரை நரகத்தை அடைவான்; தீயவர்களை வெறுக்கக் கூடாது, அவர்கள் எவ்வளவு பாவங்களில் இருந்தாலும்.

நைவாஸ்தி ப்ராஹ்மணபதாத் பாபம் குருதரம் க்வசித் । அதைவம் தைவதம் குர்ய்யுஃ குர்ய்யுர்த்தைவமதைவதம் ।। ௨௨௨.

பிராமணனை கொல்வதைவிட பெரிய பாவம் எங்கும் இல்லை; தெய்வத்தை தெய்வமல்லாததாகவும், தெய்வமல்லாததை தெய்வமாகவும் ஆக்குபவர்கள்—

ப்ராஹ்ணணீ ருததீ ஹந்தி குலம் ராஜ்யம் ப்ர்ஜாஸ்ததா ।। ௨௨௨.

ஒரு பிராமணப் பெண் அழுது கொண்டிருப்பாள் என்றால், அது குடும்பத்தையும், நாட்டையும், மக்களையும் அழிக்கிறது.

ஸாத்வீஸ்த்ரீணாம் பாலநஞ்ச ராஜா குர்ய்யாச்ச தார்மிகஃ । ஸ்த்ரியா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டயா பாவ்யம் க்ரு'ஹகார்யைகதக்ஷயா ।। ௨௨௨.

நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்களை அரசன் பாதுகாக்க வேண்டும்; ஒரு பெண் மகிழ்ச்சியுடன், வீட்டு வேலைகளில் நிபுணையாக இருக்க வேண்டும்.

ஸுஸம்ம்க்ரு'தோபஸ்கரயா வ்யயே சாமுக்தஹஸ்தயா । யஸ்மை தத்யாத்பிதா த்வேநாம் ஶுஶ்ரஷேத்தம் பதி ஸதா ।। ௨௨௨.

வீட்டுப் பொருட்களை ஒழுங்காக வைத்திருக்க வேண்டும், வீணாக செலவு செய்யக் கூடாது; தந்தை யாரிடம் பெண்ணை கொடுக்கிறாரோ, அவள் எப்போதும் அந்த கணவனை சேவை செய்ய வேண்டும்.

ம்ரு'தே பர்த்தரி ஸ்வர்ய்யாயாத் ப்ரஹ்மசர்யே ஸ்திதாங்கநா । பரவேஶ்மருசிர்ந்ந ஸ்யாந்ந ஸ்யாத் கலஹஶாலிநீ ।। ௨௨௨.

கணவர் இறந்தபின், பெண் தவப்பெண்ணாக இருந்தால் சொர்க்கம் அடைவாள்; பிறர் வீட்டில் மகிழ்ச்சி காணக் கூடாது, சண்டை பிடிக்கக் கூடாது.

மண்டநம் வர்ஜயேந்நாரீ ததா ப்ரோஷிதபர்த்ரு'கா । தேவதாராதநபரா திஷ்டேத்பர்த்த்ரு'ஹிதே ரதா ।। ௨௨௨.

கணவர் இல்லாதபோது, பெண் அலங்காரம் செய்ய வேண்டாம்; அவள் தேவபூஜையில் ஈடுபட்டு, கணவரின் நலனில் மனமிட வேண்டும்.

தாரயேந்மங்கலார்தாய கிஞ்சிதாபரணந்ததா । பர்த்ராக்நி யா விஶேந்நாரீ ஸாபி ஸ்வர்கமவாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

மங்களத்திற்காக சிறிது ஆபரணம் அணிய வேண்டும்; கணவருடன் அக்னியில் செல்லும் பெண்ணும் சொர்க்கம் அடைவாள்.

ஶ்ரியஃ ஸம்பூஜநங்கார்ய்யம் க்ரு'ஹஸம்மார்ஜநாதிகம் । த்வாதஶ்யாம்காத்திகே விஷ்ணும் காம் ஸவத்ஸாம் ததேத்ததா ।। ௨௨௨.

ஶ்ரீ தேவியை வழிபட வேண்டும், வீடு சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; கார்த்திகை மாதம் பன்னிரண்டாம் நாளில், விஷ்ணுவுக்கு கன்றுடன் பசுவை தர வேண்டும்.

ஸப்தம்யாம் மார்கஶீர்ஷே து ஸிதேऽப்யர்ச்ய திவாகரம் ।। ௨௨௨.

மார்கழி மாதம் வளர்பட்ச சப்தமியில், சூரியனை வழிபட வேண்டும்.

புஷ்கர உவாச க்ராமஸ்யாதிபதி குர்ய்யாத்தஶக்ராமாதிபம் ந்ரு'பஃ । ஶதக்ராமாதிபஞ்சாந்யம் ததைவ விஷயேஸ்வரம் ।। ௨௨௩.

புஷ்கரன் சொன்னான்: அரசன் ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் தலைவரை நியமிக்க வேண்டும்; பத்து கிராமங்களுக்கு ஒரு தலைவரை, நூறு கிராமங்களுக்கு மற்றொரு தலைவரை, அதுபோல் ஒரு வட்டத்திற்கு ஒரு தலைவரையும் நியமிக்க வேண்டும்.

தேஷாம் போகவிபாகஶ்ச பவேத் கர்ம்மாநுரூபதஃ । நித்யமேவ ததா கார்ய்யம் தேதஷாஞ்சாரைஃ பரீக்ஷணம் ।। ௨௨௩.

அவரவர் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப அவர்களின் அனுபவமும் செல்வப் பகிர்வும் அமையும்; அவர்களின் நடத்தை எப்போதும் அதற்கேற்ப பரிசோதிக்கப்பட வேண்டும்.

க்ராமே தோஷாந் ஸமுத்பந்நாந் க்ராமேஶஃ ப்ரஶமம் நயேத் । அஶக்தோ தஶபாலஸ்ய ஸ து கத்வா நிவேதயேத் ।। ௨௨௩.

ஊரில் குறைகள் தோன்றினால், ஊர்தலைவர் அவற்றைத் தீர்க்க வேண்டும்; அவர் முடியாவிட்டால், பத்து வீடுகளுக்குத் தலைவரிடம் சென்று தெரிவிக்க வேண்டும்.

ஶ்ருத்வாபி தஶபாலோऽபி தத்ர யுக்திமுபாசரேத் । வித்தாத்யாப்நோதி ராஜா வை விஷ்யாத்து ஸுரக்ஷஇதாத் ।। ௨௨௩.

பத்து வீடுகளுக்குத் தலைவர் அதை கேட்டவுடன் சரியான முறையில் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்; மன்னன் மாவட்டத்திலிருந்து செல்வம் முதலியன பெற்றுத் தக்க பாதுகாப்பை வழங்குகிறார்.

தநவாந்தர்ம்மமாப்நோதி தநவாந் காமமஶ்நுதே । உச்சித்யந்தே விநா ஹ்யர்தை௧ க்ரியா க்ரீஷ்மே ஸரித்யதா ।। ௨௨௩.

செல்வம் உள்ளவர்களுக்கு தர்மமும் கிடைக்கும்; செல்வம் உள்ளவர்களே இன்பங்களும் அனுபவிக்கிறார்கள்; பொருள் இல்லாமல் எந்தச் செயலும் நடக்காது, வெயில்காலத்தில் ஆறுகள் வற்றுவது போல்.

விஶேஷோ நாஸ்தி லோகேஷு பதிதஸ்யாதநஸ்ய ச । பதிதாந்ந து க்ரு'ஹ்ணந்தி தரித்ரோ ந ப்ரயச்சதி ।। ௨௨௩.

உலகில் வீழ்ந்தவருக்கும், பணம் இல்லாதவருக்கும் வேறுபாடு இல்லை; வீழ்ந்தவரிடமிருந்து எவரும் ஏற்க மாட்டார்கள், ஏழை தரவும் மாட்டான்.

ராஷ்ட்ரபீடாகரோ ராஜா நரகே வஸதே சிரம் ।। ௨௨௩.

தன் நாட்டைச் சுரண்டும் மன்னன் நீண்ட காலம் நரகத்தில் தங்குவான்.

கிம் யஜ்ஞைஸ்தபஸா தஸ்ய ப்ரஜா யஸ்ய ந ரக்ஷிதாஃ । ஸுரக்ஷிதாஃ ப்ரசஜா யஸ்ய ஸ்வர்கஸ்தஸ்ய க்ரு'ஹோபமஃ ।। ௨௨௩.

மக்களை பாதுகாக்காதவருக்கு யாகம் செய்தாலும், தவம் இருந்தாலும் என்ன பயன்? மக்களை நன்றாகப் பாதுகாக்கும் ஒருவருக்கு சொர்க்கமே தன் வீடு போன்றது.

அரக்ஷிதாஃ ப்ர்ஜா யஸ்ய நரகம் தஸ்ய மந்திரம் । ராஜா ஷட்‌பாகமாதத்தே ஸுக்ரு'தாத்‌துஷ்க்ரு'தாதபி ।। ௨௨௨.

மக்கள் பாதுகாப்பில்லாதவருக்கு அவன் அரண்மனை நரகம் போன்றது; மன்னன் நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டிலிருந்தும் ஆறாவது பங்கைக் கொள்கிறான்.

தர்ம்மாகமோ ரக்ஷணாச்ச பாபாப்நோத்யரக்ஷணாத் । ஸுபகா விடபீதேவ ராஜவல்லபதஸ்கரைஃ ।। ௨௨௨.

பாதுகாப்பு செய்தால் தர்மம் கிடைக்கும்; பாதுகாப்பு செய்யாமல் விட்டால் பாவம் ஏற்படும். அதிர்ஷ்டசாலி பெண், ஒரு வேசை போல், மன்னன், அவனது நெருங்கியோர், திருடர்கள் ஆகியோரால் பாதிக்கப்படுவாள்.

நிதிம்த்விஜாத்தமஃ ப்ராப்ய க்ரு'ஹ்ணீயாத்ஸகலம் ததா ।। ௨௨௨.

பெரிய பிராமணன் புதையலைக் கண்டால், அதனை முழுமையாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

சதுர்தமஷ்டமம் பாகம் ததா ஷோடஶமம் த்விஜஃ । வர்ணகமேண தத்யாச்ச நிதிம் பாத்ரே து தர்ம்மதஃ ।। ௨௨௨.

பிராமணன், அந்தச் செல்வத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு, எட்டில் ஒரு பங்கு, அல்லது பதினாறில் ஒரு பங்கைக் கொடுத்து, தகுதியானவருக்கு தர்மப்படி வழங்க வேண்டும்.

அந்ரு'தந்து வதந் தண்ட்யஃ௭ ஸுவித்தஸ்யாம்ஶமஷ்டமம் । ப்ரணஷ்டஸ்வாமிகம்ரு'க்‌தம் ராஜா த்ர்யவ்தம் நிதாபயேத் ।। ௨௨௨.

பொய் பேசுபவருக்கு, செல்வத்தில் எட்டில் ஒரு பங்கு அபராதமாக விதிக்க வேண்டும்; காணாமல் போன சொத்தின் உரிமையாளர் கிடைக்காவிட்டால், மன்னன் அதை மூன்று ஆண்டுகள் வைத்திருக்க வேண்டும்.

அர்வாக்‌ த்ர்யப்தாத்தரேத்‌ஸ்வாமீ பரேண ந்ரு'பதிர்ஹரேத் । மமேதமிதியா ப்ரூயாத் ஸோऽர்தயுக்தோ யதாவிதி ।। ௨௨௨.

மூன்று ஆண்டுக்குள் உரிமையாளர் வந்து கோரினால், அவனுக்கே சொத்து வழங்க வேண்டும்; அதற்கு பிறகு மன்னன் எடுத்துக்கொள்ளலாம். உரிமை கோருபவர், 'இது எனது சொத்து' என்று முறையாக கூற வேண்டும்.

ஸம்பாத்ய ரூபஸங்க்யாதோந் ஸ்வாமீ தத்‌ த்ரவ்யமர்ஹதி । பாலதாயாதிகம்ரு'க்தம்௮ தாவத்ராஜாநுபாலபேத் ।। ௨௨௨.

உரிமையாளர் வடிவம், எண்ணிக்கை ஆகியவற்றைச் சொல்லி நிரூபித்தால், அவனுக்கே அந்தச் சொத்து உரியது; சிறுவர்கள், வாரிசுகள் சொத்தையும் அதுவரை மன்னன் பாதுகாக்க வேண்டும்.