அக்நிபுராணம்

கிஞ்சித்‌ப்ராஹ்மணஸம்யுக்தோ பஹுகர்ம்மகரஸ்ததா । அதேவமாத்ரு'கோ பக்தஜலோ தேஶஃ ப்ரஶஸ்யநே ।। ௨௨௨.

சில ப்ராமணர்கள், அதிகமான தொழிலாளர்கள், கலப்பினம் இல்லாதவர்கள், சேவைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள், நிறைய நீர் உள்ள இடம் — இப்படிப்பட்ட பகுதி சிறந்ததாகப் போற்றப்படுகிறது.

அகம்யஃ பரசக்ராணாம் வ்யாலதஸ்கரவர்ஜிதஃ ।। ௨௨௨.

அந்த இடம் பகைவரின் படைகளால் எளிதில் அடைய முடியாததாகவும், காட்டு மிருகங்களும் திருடர்களும் இல்லாததாகவும் இருக்க வேண்டும்.

ஷண்ணாமேகதமம் துர்கம் தச்ச க்ரு'த்வா வஸேத்‌ பலீ । தநுர்தும்ர்கம் மஹீதுர்கம் நரதுர்கம் ததைவ ச ।। ௨௨௨.

ஆறு வகையான கோட்டைகளில், வலிமைமிக்க அரசன் ஒன்றை அமைத்து, அதில் வாழ வேண்டும்; அம்பு கோட்டை, மண் கோட்டை, மனிதர் கோட்டை, மரம், நீர், மலை ஆகிய கோட்டைகள்.

வார்க்ஷஞ்சைவாம்புதுர்கஞ்ச கிரிதுர்கஞ்ச பார்கவ । ஸர்வோத்தமம் ஶைலதுர்கமபேத்யம் சாந்யபேதநம் ।। ௨௨௨.

இவற்றில், பாகரவரே, மலைக்கோட்டை எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது; அதை வெல்ல முடியாது, மற்ற கோட்டைகளை உடைக்கும் வலிமையும் அதற்கு உண்டு.

பூரந்தத்ர ச ஹட்டாத்யதேவதாயதநாதிகம் । அநுயந்த்ராயுதோபேதம் ஸோதகம் துர்கமுத்தமம் ।। ௨௨௨.

அங்கு நகரம், சந்தை, கோயில்கள் போன்றவை, இயந்திரங்கள், ஆயுதங்கள், நீர் ஆகியவை உள்ள கோட்டை சிறந்ததாகும்.

ராஜரக்ஷாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ரக்ஷ்யோ பூபோ விஷாதிதஃ । பஞ்சாங்கஸ்து ஶிரீஷஃ ஸ்யாந்மூத்ரபிஷ்டோ விபார்த்தநஃ ।। ௨௨௨.

இப்போது அரசனைப் பாதுகாப்பது பற்றி சொல்கிறேன்; அரசன் விஷத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; ஐந்து வகை எதிர்விஷம் — சிறீஷம், மூத்திரத்தில் அரைத்தது, விபார்த்தனம்.

ஶதாவரீ சிந்நருஹா விஷக்நீ தண்டுலீயகம் । கோஷாதகீ ச கல்ஹாரீ ப்ராஹ்மீ சித்ரபடோலிகா ।। ௨௨௨.

சதாவரி, சின்னருஹா, விஷக்னி, தண்டுலியகம், கொஷாதகி, கல்ஹாரி, ப்ராமி, சித்ரபடோலிகா ஆகியவை.

மண்டூகபர்ணீ வாராஹீ தாத்ர்யாநந்தகமேவ ச । உந்மாதிநீ ஸோமராஜீ விஷக்நம் ரத்நமேவ ச ।। ௨௨௨.

மண்டூகபர்ணி, வாராஹி, தாத்ரி, ஆனந்தம், உன்மாதினி, சோமராஜி, விஷக்னம், ரத்னம் ஆகியவை —

வாஸ்துலக்ஷணஸம்யுக்தே வஸந் துர்கே ஸுராந்யஜேத் । ப்ரஜாஶ்ச பாலயேத்‌துஷ்டாஞ்ஜயேத்தாநாநி தாபயேத் ।। ௨௨௨.

அழகு குறியுள்ள கோட்டையில் வாழ்ந்து, தேவர்களை வழிபட வேண்டும்; மக்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும், தீயவர்களை அடக்க வேண்டும், தானம் வழங்கப்பட வேண்டும்.

தேவத்ரவ்யாதிஹரணாத் கல்பந்து நரகே வஸேத் । தேவாலயாநி குர்வீத தேவபூஜாரதோ ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௨.

தேவர்களுக்கு சொந்தமானதை எடுத்தால் நரகத்தில் வாழ நேரிடும்; அரசன் கோயில்கள் கட்டி, தேவபூஜையில் ஈடுபட வேண்டும்.

ஸுராலயாஃ பாலநீயாஃ ஸ்தாபநீயாஶ்ச தேவதாஃ । ம்ரு'ண்மயாத்தாருஜம் புண்யம் தாருஜாதிஷ்டகாமயம் ।। ௨௨௨.

கோயில்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; தேவதைகள் நிறுவப்பட வேண்டும்; மண், மரம், கல்லால் செய்யப்பட்ட உருவங்கள் புண்ணியம் தரும்.

ஐஷ்டகாச்சைலஜம் புண்யம் ஶைலஜாத் ஸ்வர்ணரத்நஜம் । க்ரீடந் ஸுரக்ரு'ஹம் குர்வந் புக்திமுக்திமவாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

கல்லும் கல்லிலும், பொன்னிலும், ரத்தினத்திலும் செய்யப்பட்ட உருவங்கள் மிகப் புண்ணியம் தரும்; தேவர்களுக்காக கோயில் கட்டினால், இன்பமும் விடுதலையும் பெறுவான்.

சித்ர்க்ரு'த் கீதவாத்யாதிப்ரேக்ஷணீயாதிதாநக்ரு'த் । தைலாஜ்யமதுதுக்தாத்யைஃ ஸ்நாப்ய தேவம் திவம் வ்ரஜேத் ।। ௨௨௨.

படங்கள் அமைத்து, பாடல், இசை, காணிக்கை வழங்கி, எண்ணெய், நெய், தேன், பால் முதலியவற்றால் தேவனை அபிஷேகம் செய்தால், சொர்க்கம் அடைவான்.

பூஜயேத் பாலயேத்விப்ராந் த்விஜஸ்வந்ந ஹரேந்ந்ரு'பஃ । ஸுவர்ணமேகம் காமேகாம் பூமேரப்யேகமங்குலம் ।। ௨௨௨.

அரசன் பிராமணர்களை மதித்து பாதுகாக்க வேண்டும்; அவர்களுக்குரிய உணவை எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது; ஒருவன் ஒரு பொன், ஒரு பசு, ஒரு விரலளவு நிலம் எடுத்தாலும்—

ஹரந்நரகமாப்நோதி யாவதாஹூதஸம்ப்லவம் । துராசாரந்ந த்விஷேச்ச ஸர்வபாபேஷ்வபி ஸ்திதம் ।। ௨௨௨.

அதை எடுத்தவன், யுகாந்தம் வரை நரகத்தை அடைவான்; தீயவர்களை வெறுக்கக் கூடாது, அவர்கள் எவ்வளவு பாவங்களில் இருந்தாலும்.

நைவாஸ்தி ப்ராஹ்மணபதாத் பாபம் குருதரம் க்வசித் । அதைவம் தைவதம் குர்ய்யுஃ குர்ய்யுர்த்தைவமதைவதம் ।। ௨௨௨.

பிராமணனை கொல்வதைவிட பெரிய பாவம் எங்கும் இல்லை; தெய்வத்தை தெய்வமல்லாததாகவும், தெய்வமல்லாததை தெய்வமாகவும் ஆக்குபவர்கள்—

ப்ராஹ்ணணீ ருததீ ஹந்தி குலம் ராஜ்யம் ப்ர்ஜாஸ்ததா ।। ௨௨௨.

ஒரு பிராமணப் பெண் அழுது கொண்டிருப்பாள் என்றால், அது குடும்பத்தையும், நாட்டையும், மக்களையும் அழிக்கிறது.

ஸாத்வீஸ்த்ரீணாம் பாலநஞ்ச ராஜா குர்ய்யாச்ச தார்மிகஃ । ஸ்த்ரியா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டயா பாவ்யம் க்ரு'ஹகார்யைகதக்ஷயா ।। ௨௨௨.

நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்களை அரசன் பாதுகாக்க வேண்டும்; ஒரு பெண் மகிழ்ச்சியுடன், வீட்டு வேலைகளில் நிபுணையாக இருக்க வேண்டும்.

ஸுஸம்ம்க்ரு'தோபஸ்கரயா வ்யயே சாமுக்தஹஸ்தயா । யஸ்மை தத்யாத்பிதா த்வேநாம் ஶுஶ்ரஷேத்தம் பதி ஸதா ।। ௨௨௨.

வீட்டுப் பொருட்களை ஒழுங்காக வைத்திருக்க வேண்டும், வீணாக செலவு செய்யக் கூடாது; தந்தை யாரிடம் பெண்ணை கொடுக்கிறாரோ, அவள் எப்போதும் அந்த கணவனை சேவை செய்ய வேண்டும்.

ம்ரு'தே பர்த்தரி ஸ்வர்ய்யாயாத் ப்ரஹ்மசர்யே ஸ்திதாங்கநா । பரவேஶ்மருசிர்ந்ந ஸ்யாந்ந ஸ்யாத் கலஹஶாலிநீ ।। ௨௨௨.

கணவர் இறந்தபின், பெண் தவப்பெண்ணாக இருந்தால் சொர்க்கம் அடைவாள்; பிறர் வீட்டில் மகிழ்ச்சி காணக் கூடாது, சண்டை பிடிக்கக் கூடாது.

மண்டநம் வர்ஜயேந்நாரீ ததா ப்ரோஷிதபர்த்ரு'கா । தேவதாராதநபரா திஷ்டேத்பர்த்த்ரு'ஹிதே ரதா ।। ௨௨௨.

கணவர் இல்லாதபோது, பெண் அலங்காரம் செய்ய வேண்டாம்; அவள் தேவபூஜையில் ஈடுபட்டு, கணவரின் நலனில் மனமிட வேண்டும்.

தாரயேந்மங்கலார்தாய கிஞ்சிதாபரணந்ததா । பர்த்ராக்நி யா விஶேந்நாரீ ஸாபி ஸ்வர்கமவாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

மங்களத்திற்காக சிறிது ஆபரணம் அணிய வேண்டும்; கணவருடன் அக்னியில் செல்லும் பெண்ணும் சொர்க்கம் அடைவாள்.

ஶ்ரியஃ ஸம்பூஜநங்கார்ய்யம் க்ரு'ஹஸம்மார்ஜநாதிகம் । த்வாதஶ்யாம்காத்திகே விஷ்ணும் காம் ஸவத்ஸாம் ததேத்ததா ।। ௨௨௨.

ஶ்ரீ தேவியை வழிபட வேண்டும், வீடு சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; கார்த்திகை மாதம் பன்னிரண்டாம் நாளில், விஷ்ணுவுக்கு கன்றுடன் பசுவை தர வேண்டும்.

ஸப்தம்யாம் மார்கஶீர்ஷே து ஸிதேऽப்யர்ச்ய திவாகரம் ।। ௨௨௨.

மார்கழி மாதம் வளர்பட்ச சப்தமியில், சூரியனை வழிபட வேண்டும்.

புஷ்கர உவாச க்ராமஸ்யாதிபதி குர்ய்யாத்தஶக்ராமாதிபம் ந்ரு'பஃ । ஶதக்ராமாதிபஞ்சாந்யம் ததைவ விஷயேஸ்வரம் ।। ௨௨௩.

புஷ்கரன் சொன்னான்: அரசன் ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் தலைவரை நியமிக்க வேண்டும்; பத்து கிராமங்களுக்கு ஒரு தலைவரை, நூறு கிராமங்களுக்கு மற்றொரு தலைவரை, அதுபோல் ஒரு வட்டத்திற்கு ஒரு தலைவரையும் நியமிக்க வேண்டும்.

தேஷாம் போகவிபாகஶ்ச பவேத் கர்ம்மாநுரூபதஃ । நித்யமேவ ததா கார்ய்யம் தேதஷாஞ்சாரைஃ பரீக்ஷணம் ।। ௨௨௩.

அவரவர் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப அவர்களின் அனுபவமும் செல்வப் பகிர்வும் அமையும்; அவர்களின் நடத்தை எப்போதும் அதற்கேற்ப பரிசோதிக்கப்பட வேண்டும்.

க்ராமே தோஷாந் ஸமுத்பந்நாந் க்ராமேஶஃ ப்ரஶமம் நயேத் । அஶக்தோ தஶபாலஸ்ய ஸ து கத்வா நிவேதயேத் ।। ௨௨௩.

ஊரில் குறைகள் தோன்றினால், ஊர்தலைவர் அவற்றைத் தீர்க்க வேண்டும்; அவர் முடியாவிட்டால், பத்து வீடுகளுக்குத் தலைவரிடம் சென்று தெரிவிக்க வேண்டும்.

ஶ்ருத்வாபி தஶபாலோऽபி தத்ர யுக்திமுபாசரேத் । வித்தாத்யாப்நோதி ராஜா வை விஷ்யாத்து ஸுரக்ஷஇதாத் ।। ௨௨௩.

பத்து வீடுகளுக்குத் தலைவர் அதை கேட்டவுடன் சரியான முறையில் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்; மன்னன் மாவட்டத்திலிருந்து செல்வம் முதலியன பெற்றுத் தக்க பாதுகாப்பை வழங்குகிறார்.

தநவாந்தர்ம்மமாப்நோதி தநவாந் காமமஶ்நுதே । உச்சித்யந்தே விநா ஹ்யர்தை௧ க்ரியா க்ரீஷ்மே ஸரித்யதா ।। ௨௨௩.

செல்வம் உள்ளவர்களுக்கு தர்மமும் கிடைக்கும்; செல்வம் உள்ளவர்களே இன்பங்களும் அனுபவிக்கிறார்கள்; பொருள் இல்லாமல் எந்தச் செயலும் நடக்காது, வெயில்காலத்தில் ஆறுகள் வற்றுவது போல்.