அக்நிபுராணம்

ராஜ்ஞா யச்ச்ராவிதம் குஹ்யம் ந தல்லோகே ப்ரகாஶயேத் । ஆஜ்ஞாப்யமாநே பாந்யஸ்மிந் கிங்கரோமீதி வா வதேத் ।। ௨௨௧.

அரசர் சொன்ன ரகசியங்களை உலகத்தில் எங்கும் வெளிப்படுத்தக் கூடாது; வேறு ஏதாவது செய்யும்படி கட்டளையிட்டால், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

நாநிர்த்திஷ்டே௨ த்வாரி விஶேந்நாயோக்யே புவி ராஜத்ரு'க ।। ௨௨௧.

அனுமதி இல்லாமல் எந்தவொரு கதவிலும் நுழையக் கூடாது; அரசருக்குப் பொருந்தாத இடத்துக்கும் செல்லக் கூடாது.

ஶாட்யம் லௌல்யம் ஸபைஶூந்யம் நாஸ்திக்யம் க்ஷுத்ரதாததா ।। ௨௨௧.

ஏமாற்றம், பேராசை, பழிச்சொல், கடவுளை மறுப்பது, தாழ்வு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

சாபல்யஞ்ச பரித்யாஜ்யம் நித்யம் ராகஜாநுஜீவிநா । ஶ்ருதேந வித்யாஶில்பைஶ்ச ஸம்யோஜ்யாத்மாநமாத்மநா ।। ௨௨௧.

அரசரைச் சார்ந்து வாழ்பவர் எப்போதும் சில்லறைச் செயல்களை விட்டு விலக வேண்டும்; கல்வி, அறிவு, திறமை ஆகியவற்றுடன் தன்னை இணைக்க வேண்டும்.

நமஸ்கார்யாஃ ஸதா சாஸ்ய புத்ரவல்லபமந்த்ரிணஃ ।। ௨௨௧.

அரசருக்கு மிகவும் பிடித்த அமைச்சர்களை எப்போதும் தன் பிள்ளைகளைப் போல் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

ஸசிவைர்ந்நாஸ்ய விஶ்வாஸோ ராஜசித்தப்ரியஞ்சரேத் । த்யஜேத்விரக்தம் ரக்தாத்து வ்ரு'த்திமீஹேத ராஜவித் ।। ௨௨௧.

அரசரின் அமைச்சர்களை முழுமையாக நம்பக் கூடாது; அரசருக்கு விருப்பமானபடி நடக்க வேண்டும். அரசரால் விரோதப்படுபவர்களை விட்டு விலகி, அரசரால் விரும்பப்படுபவர்களிடம் வாழ்வை நாட வேண்டும்.

அப்ரு'ஷ்டஶ்சாஸ்ய ந ப்ரூயாத் காமம் குர்ய்யாத்ததாபதி । ப்ரஸந்நோ வாக்யஸங்‌க்ராஹீ ரஹஸ்யே ந ச ஶங்கதே ।। ௨௨௧.

அரசர் கேட்காமல் தானாக பேசக் கூடாது; அவசரத்தில் விருப்பப்படி செய்யலாம்; அரசர் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கும்போது வார்த்தைகளை கவனமாக பயன்படுத்த வேண்டும்; ரகசியமாக இருக்கும்போது சந்தேகம் கொள்ளக் கூடாது.

குஶலாதிபரிப்ரஶ்நம் ஸம்ப்ரயச்சதி சாஸநம் । தத்கதாஶ்ரவணாத்‌த்ரு'ஷ்டோ அப்ரியாண்யபி நந்ததே ।। ௨௨௧.

அரசர் நலம் விசாரித்து இருக்க இடம் கொடுத்தால், அரசரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன் தைரியம் பெற்று, விருப்பமில்லாத விஷயங்களிலும் மகிழ்ச்சி அடைவான்.

அல்பம் தத்தம் ப்ரக்ரு'ஹ்ணாதி ஸ்மரேத் கதாந்தரேஷ்வபி । இதி ரக்தஸ்ய கர்த்தவ்யம் ஸேவாமந்யஸ்ய வர்ஜயேத் ।। ௨௨௧.

சிறிய பரிசும் பெற்றால் அதை ஏற்று, பிறகு பேசும்போது அதை நினைவில் வைக்க வேண்டும்; அரசரால் விரும்பப்படுபவரின் நடத்தை இப்படித்தான், மற்றவர்களுக்கு சேவை செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

புஷ்கர உவாச துர்கஸம்பத்திமாக்யாஸ்யே துர்கதேஶே வஸேந்ந்ரு'பஃ । வைஶ்யஶூத்ரஜநப்ராயோऽஹ்யநாஹார்ய்யஸ்ததாபரைஃ ।। ௨௨௨.

புஷ்கரன் சொன்னான்: கோட்டையின் செல்வத்தைப் பற்றி விளக்குகிறேன்; அரசன் கோட்டையுள்ள பகுதியில் வாழ வேண்டும், அங்கு பெரும்பாலும் வணிகரும், சுத்ரரும் வாழ வேண்டும்; வெளிநாட்டவரால் எளிதில் அடைய முடியாத இடமாக இருக்க வேண்டும்.

கிஞ்சித்‌ப்ராஹ்மணஸம்யுக்தோ பஹுகர்ம்மகரஸ்ததா । அதேவமாத்ரு'கோ பக்தஜலோ தேஶஃ ப்ரஶஸ்யநே ।। ௨௨௨.

சில ப்ராமணர்கள், அதிகமான தொழிலாளர்கள், கலப்பினம் இல்லாதவர்கள், சேவைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள், நிறைய நீர் உள்ள இடம் — இப்படிப்பட்ட பகுதி சிறந்ததாகப் போற்றப்படுகிறது.

அகம்யஃ பரசக்ராணாம் வ்யாலதஸ்கரவர்ஜிதஃ ।। ௨௨௨.

அந்த இடம் பகைவரின் படைகளால் எளிதில் அடைய முடியாததாகவும், காட்டு மிருகங்களும் திருடர்களும் இல்லாததாகவும் இருக்க வேண்டும்.

ஷண்ணாமேகதமம் துர்கம் தச்ச க்ரு'த்வா வஸேத்‌ பலீ । தநுர்தும்ர்கம் மஹீதுர்கம் நரதுர்கம் ததைவ ச ।। ௨௨௨.

ஆறு வகையான கோட்டைகளில், வலிமைமிக்க அரசன் ஒன்றை அமைத்து, அதில் வாழ வேண்டும்; அம்பு கோட்டை, மண் கோட்டை, மனிதர் கோட்டை, மரம், நீர், மலை ஆகிய கோட்டைகள்.

வார்க்ஷஞ்சைவாம்புதுர்கஞ்ச கிரிதுர்கஞ்ச பார்கவ । ஸர்வோத்தமம் ஶைலதுர்கமபேத்யம் சாந்யபேதநம் ।। ௨௨௨.

இவற்றில், பாகரவரே, மலைக்கோட்டை எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது; அதை வெல்ல முடியாது, மற்ற கோட்டைகளை உடைக்கும் வலிமையும் அதற்கு உண்டு.

பூரந்தத்ர ச ஹட்டாத்யதேவதாயதநாதிகம் । அநுயந்த்ராயுதோபேதம் ஸோதகம் துர்கமுத்தமம் ।। ௨௨௨.

அங்கு நகரம், சந்தை, கோயில்கள் போன்றவை, இயந்திரங்கள், ஆயுதங்கள், நீர் ஆகியவை உள்ள கோட்டை சிறந்ததாகும்.

ராஜரக்ஷாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ரக்ஷ்யோ பூபோ விஷாதிதஃ । பஞ்சாங்கஸ்து ஶிரீஷஃ ஸ்யாந்மூத்ரபிஷ்டோ விபார்த்தநஃ ।। ௨௨௨.

இப்போது அரசனைப் பாதுகாப்பது பற்றி சொல்கிறேன்; அரசன் விஷத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; ஐந்து வகை எதிர்விஷம் — சிறீஷம், மூத்திரத்தில் அரைத்தது, விபார்த்தனம்.

ஶதாவரீ சிந்நருஹா விஷக்நீ தண்டுலீயகம் । கோஷாதகீ ச கல்ஹாரீ ப்ராஹ்மீ சித்ரபடோலிகா ।। ௨௨௨.

சதாவரி, சின்னருஹா, விஷக்னி, தண்டுலியகம், கொஷாதகி, கல்ஹாரி, ப்ராமி, சித்ரபடோலிகா ஆகியவை.

மண்டூகபர்ணீ வாராஹீ தாத்ர்யாநந்தகமேவ ச । உந்மாதிநீ ஸோமராஜீ விஷக்நம் ரத்நமேவ ச ।। ௨௨௨.

மண்டூகபர்ணி, வாராஹி, தாத்ரி, ஆனந்தம், உன்மாதினி, சோமராஜி, விஷக்னம், ரத்னம் ஆகியவை —

வாஸ்துலக்ஷணஸம்யுக்தே வஸந் துர்கே ஸுராந்யஜேத் । ப்ரஜாஶ்ச பாலயேத்‌துஷ்டாஞ்ஜயேத்தாநாநி தாபயேத் ।। ௨௨௨.

அழகு குறியுள்ள கோட்டையில் வாழ்ந்து, தேவர்களை வழிபட வேண்டும்; மக்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும், தீயவர்களை அடக்க வேண்டும், தானம் வழங்கப்பட வேண்டும்.

தேவத்ரவ்யாதிஹரணாத் கல்பந்து நரகே வஸேத் । தேவாலயாநி குர்வீத தேவபூஜாரதோ ந்ரு'பஃ ।। ௨௨௨.

தேவர்களுக்கு சொந்தமானதை எடுத்தால் நரகத்தில் வாழ நேரிடும்; அரசன் கோயில்கள் கட்டி, தேவபூஜையில் ஈடுபட வேண்டும்.

ஸுராலயாஃ பாலநீயாஃ ஸ்தாபநீயாஶ்ச தேவதாஃ । ம்ரு'ண்மயாத்தாருஜம் புண்யம் தாருஜாதிஷ்டகாமயம் ।। ௨௨௨.

கோயில்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; தேவதைகள் நிறுவப்பட வேண்டும்; மண், மரம், கல்லால் செய்யப்பட்ட உருவங்கள் புண்ணியம் தரும்.

ஐஷ்டகாச்சைலஜம் புண்யம் ஶைலஜாத் ஸ்வர்ணரத்நஜம் । க்ரீடந் ஸுரக்ரு'ஹம் குர்வந் புக்திமுக்திமவாப்நுயாத் ।। ௨௨௨.

கல்லும் கல்லிலும், பொன்னிலும், ரத்தினத்திலும் செய்யப்பட்ட உருவங்கள் மிகப் புண்ணியம் தரும்; தேவர்களுக்காக கோயில் கட்டினால், இன்பமும் விடுதலையும் பெறுவான்.

சித்ர்க்ரு'த் கீதவாத்யாதிப்ரேக்ஷணீயாதிதாநக்ரு'த் । தைலாஜ்யமதுதுக்தாத்யைஃ ஸ்நாப்ய தேவம் திவம் வ்ரஜேத் ।। ௨௨௨.

படங்கள் அமைத்து, பாடல், இசை, காணிக்கை வழங்கி, எண்ணெய், நெய், தேன், பால் முதலியவற்றால் தேவனை அபிஷேகம் செய்தால், சொர்க்கம் அடைவான்.

பூஜயேத் பாலயேத்விப்ராந் த்விஜஸ்வந்ந ஹரேந்ந்ரு'பஃ । ஸுவர்ணமேகம் காமேகாம் பூமேரப்யேகமங்குலம் ।। ௨௨௨.

அரசன் பிராமணர்களை மதித்து பாதுகாக்க வேண்டும்; அவர்களுக்குரிய உணவை எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது; ஒருவன் ஒரு பொன், ஒரு பசு, ஒரு விரலளவு நிலம் எடுத்தாலும்—

ஹரந்நரகமாப்நோதி யாவதாஹூதஸம்ப்லவம் । துராசாரந்ந த்விஷேச்ச ஸர்வபாபேஷ்வபி ஸ்திதம் ।। ௨௨௨.

அதை எடுத்தவன், யுகாந்தம் வரை நரகத்தை அடைவான்; தீயவர்களை வெறுக்கக் கூடாது, அவர்கள் எவ்வளவு பாவங்களில் இருந்தாலும்.

நைவாஸ்தி ப்ராஹ்மணபதாத் பாபம் குருதரம் க்வசித் । அதைவம் தைவதம் குர்ய்யுஃ குர்ய்யுர்த்தைவமதைவதம் ।। ௨௨௨.

பிராமணனை கொல்வதைவிட பெரிய பாவம் எங்கும் இல்லை; தெய்வத்தை தெய்வமல்லாததாகவும், தெய்வமல்லாததை தெய்வமாகவும் ஆக்குபவர்கள்—

ப்ராஹ்ணணீ ருததீ ஹந்தி குலம் ராஜ்யம் ப்ர்ஜாஸ்ததா ।। ௨௨௨.

ஒரு பிராமணப் பெண் அழுது கொண்டிருப்பாள் என்றால், அது குடும்பத்தையும், நாட்டையும், மக்களையும் அழிக்கிறது.

ஸாத்வீஸ்த்ரீணாம் பாலநஞ்ச ராஜா குர்ய்யாச்ச தார்மிகஃ । ஸ்த்ரியா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டயா பாவ்யம் க்ரு'ஹகார்யைகதக்ஷயா ।। ௨௨௨.

நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்களை அரசன் பாதுகாக்க வேண்டும்; ஒரு பெண் மகிழ்ச்சியுடன், வீட்டு வேலைகளில் நிபுணையாக இருக்க வேண்டும்.

ஸுஸம்ம்க்ரு'தோபஸ்கரயா வ்யயே சாமுக்தஹஸ்தயா । யஸ்மை தத்யாத்பிதா த்வேநாம் ஶுஶ்ரஷேத்தம் பதி ஸதா ।। ௨௨௨.

வீட்டுப் பொருட்களை ஒழுங்காக வைத்திருக்க வேண்டும், வீணாக செலவு செய்யக் கூடாது; தந்தை யாரிடம் பெண்ணை கொடுக்கிறாரோ, அவள் எப்போதும் அந்த கணவனை சேவை செய்ய வேண்டும்.