அக்நிபுராணம்

தேஶாந்தராகதாந் பார்ஶ்வே சாரைர்ஜ்ஞாத்வா ஹி பூஜயேத் । ஶத்ரவோऽக்நிர்விஷம் ஸர்போ நிஸ்த்ரிம்ஶமபி சைகதஃ ।। ௨௨௦.

வெளி நாடுகளில் இருந்து வந்தவர்களை, உளவாளிகள் மூலம் ஆராய்ந்து, பிறகு மரியாதை செய்ய வேண்டும்; பகைவர்கள், நெருப்பு, விஷம், பாம்பு, வாள் ஆகியவை ஒவ்வொன்றும் ஆபத்தானவை.

ப்ரு'த்யாவஶிஷ்டம் விஜ்ஞேயாஃ குப்ரு'த்யாஶ்ச ததைகதஃ। சாரசக்ஷுர்பவேத்ராஜா நியுஞ்ஜீத ஸதாசராந் ।। ௨௨௦.

வஞ்சக வேலைக்காரர்களையும், கெட்ட வேலைக்காரர்களையும் ஒரே மாதிரியாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்; அரசர் எப்போதும் உளவாளிகளை கண்களாக வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஜநஸ்யாவிஹிதாந் ஸோம்யாம்ஸ்ததாஜ்ஞாதாந் பரஸ்பரம் । வணிஜோ மந்த்ரகுஶலாந் ஸாம்வத்ஸரசிகித்ஸகாந் ।। ௨௨௦.

மக்களில் தவறாக நடக்கும் அல்லது ஒருவருக்கொருவர் தெரியாதவர்களை, ஆலோசனையில் நிபுணமான வணிகர்களையும், வருடம் முழுவதும் சிகிச்சை செய்யும் வைத்தியர்களையும்—

ததா ப்ரவ்ரஜிதாகாராந் பலாபலவிவேகிநஃ । நைகஸ்ய ராஜா ஶ்ரத்தத்யாச்ச்ரத்தத்யாத் பஹுவாக்யதஃ ।। ௨௨௦.

அதேபோல், தவசிகளாக நடக்கும், பலவீனங்களை உணரும்வர்களையும்— அரசர் ஒருவரை மட்டும் நம்பக் கூடாது; பலர் பேசுவதை நம்ப வேண்டும்.

ராகாபராகௌ ப்ரு'த்யாநாம் ஜநஸ்ய ச குணாகுணாந் । ஶுபாநாமஶுபாநாஞ்ச ஜ்ஞாநங்குர்ய்யாத்வஸாய ச ।। ௨௨௦.

வேலைக்காரர்களின் விருப்பம், வெறுப்பு, மக்களின் நல்லது, கெட்டது ஆகியவற்றை அரசர் தெளிவாக அறிந்து, நல்லவர்களையும் கெட்டவர்களையும் தக்க இடத்தில் அமர்த்த வேண்டும்.

அநுராககரம் கர்ம சரேஜ்ஜஹ்யாத்விராகஜம் । ஜநாநுராகயா லக்ஷ்ம்யாம் ராஜா ஸ்யாஜ்ஜநரஞ்ஜநாத் ।। ௨௨௦.

மக்களின் மனம் கவரும் செயல்களை செய்ய வேண்டும்; வெறுப்பு ஏற்படும் செயல்களை விட்டு விட வேண்டும்; மக்களின் விருப்பத்தைப் பெற்று, அவர்களின் மகிழ்ச்சியால் அரசர் செல்வம் பெறுவார்.

ஏகவிம்ஶத்யதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ புஷ்கர உவாச ப்ரு'த்யஃ குர்யாத்து ராஜாஜ்ஞாம் ஶிஷ்யவத்ஸச்ச்ரியஃ பதேஃ । ந க்ஷிபேத்வசநம் ராஜ்ஞோ அநுகூலம் ப்ரியம் வதேத் ।। ௨௨௧.

புஷ்கரன் சொன்னான்: ஒரு வேலைக்காரன் அரசரின் கட்டளையை, மாணவன் போல் மரியாதையுடன் நிறைவேற்ற வேண்டும்; அரசரின் வார்த்தையை புறக்கணிக்காமல், அவருக்கு உகந்ததும் இனிமையானதும் பேச வேண்டும்.

ரஹோகதஸ்ய வக்தவ்யமப்ரியம் யத்திதம் பவேத் । ந நியுக்தோ ஹரேத்வித்தம் நோபேக்ஷேத்தஸ்ய மாநகம் ।। ௨௨௧.

அரசருக்கு பயனளிக்கும் ஆனால் கேட்பதற்கு கடினமானதை தனிமையில் சொல்ல வேண்டும்; கட்டளை இல்லாமல் அரசரின் பொருளை எடுக்கக் கூடாது; அவருடைய மரியாதையை தவிர்க்கக் கூடாது.

ராஜ்ஞஶ்ச ந ததாகார்ய்யம் வேஶபாஷாவிசேஷ்டிதம் । அந்தஃபுரசராத்யக்ஷோ வைரபூதைர்ந்நிராக்ரு'தைஃ ।। ௨௨௧.

அரசருக்கு ஏற்றதல்லாத செயல்களும், கீழ்மையான பேச்சும், அசிங்கமான நடையும் செய்யக் கூடாது; அக்ரகார அறை மேலாளர் பகைவராக இருப்பவர்களுடன் சேர கூடாது.

ஸம்ஸர்க ந வ்ரஜேத்‌ப்ரு'த்யோ ராஜ்ஞோ குஹ்யஞ்ச கோபயேத் । ப்ரதர்ஶ்ய கௌஶலம் கிஞ்சித்ராஜாநந்து விஶேஷயேத் ।। ௨௨௧.

ஒரு ஊழியன் அரசருடன் மிக நெருக்கமாக பழகக் கூடாது; அரசரின் ரகசியங்களை நன்கு காப்பாற்ற வேண்டும். சிறிது திறமையை வெளிப்படுத்தி, அரசரிடம் தனக்கென சிறப்பாக நடக்க வேண்டும்.

ராஜ்ஞா யச்ச்ராவிதம் குஹ்யம் ந தல்லோகே ப்ரகாஶயேத் । ஆஜ்ஞாப்யமாநே பாந்யஸ்மிந் கிங்கரோமீதி வா வதேத் ।। ௨௨௧.

அரசர் சொன்ன ரகசியங்களை உலகத்தில் எங்கும் வெளிப்படுத்தக் கூடாது; வேறு ஏதாவது செய்யும்படி கட்டளையிட்டால், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

நாநிர்த்திஷ்டே௨ த்வாரி விஶேந்நாயோக்யே புவி ராஜத்ரு'க ।। ௨௨௧.

அனுமதி இல்லாமல் எந்தவொரு கதவிலும் நுழையக் கூடாது; அரசருக்குப் பொருந்தாத இடத்துக்கும் செல்லக் கூடாது.

ஶாட்யம் லௌல்யம் ஸபைஶூந்யம் நாஸ்திக்யம் க்ஷுத்ரதாததா ।। ௨௨௧.

ஏமாற்றம், பேராசை, பழிச்சொல், கடவுளை மறுப்பது, தாழ்வு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

சாபல்யஞ்ச பரித்யாஜ்யம் நித்யம் ராகஜாநுஜீவிநா । ஶ்ருதேந வித்யாஶில்பைஶ்ச ஸம்யோஜ்யாத்மாநமாத்மநா ।। ௨௨௧.

அரசரைச் சார்ந்து வாழ்பவர் எப்போதும் சில்லறைச் செயல்களை விட்டு விலக வேண்டும்; கல்வி, அறிவு, திறமை ஆகியவற்றுடன் தன்னை இணைக்க வேண்டும்.

நமஸ்கார்யாஃ ஸதா சாஸ்ய புத்ரவல்லபமந்த்ரிணஃ ।। ௨௨௧.

அரசருக்கு மிகவும் பிடித்த அமைச்சர்களை எப்போதும் தன் பிள்ளைகளைப் போல் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

ஸசிவைர்ந்நாஸ்ய விஶ்வாஸோ ராஜசித்தப்ரியஞ்சரேத் । த்யஜேத்விரக்தம் ரக்தாத்து வ்ரு'த்திமீஹேத ராஜவித் ।। ௨௨௧.

அரசரின் அமைச்சர்களை முழுமையாக நம்பக் கூடாது; அரசருக்கு விருப்பமானபடி நடக்க வேண்டும். அரசரால் விரோதப்படுபவர்களை விட்டு விலகி, அரசரால் விரும்பப்படுபவர்களிடம் வாழ்வை நாட வேண்டும்.

அப்ரு'ஷ்டஶ்சாஸ்ய ந ப்ரூயாத் காமம் குர்ய்யாத்ததாபதி । ப்ரஸந்நோ வாக்யஸங்‌க்ராஹீ ரஹஸ்யே ந ச ஶங்கதே ।। ௨௨௧.

அரசர் கேட்காமல் தானாக பேசக் கூடாது; அவசரத்தில் விருப்பப்படி செய்யலாம்; அரசர் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கும்போது வார்த்தைகளை கவனமாக பயன்படுத்த வேண்டும்; ரகசியமாக இருக்கும்போது சந்தேகம் கொள்ளக் கூடாது.

குஶலாதிபரிப்ரஶ்நம் ஸம்ப்ரயச்சதி சாஸநம் । தத்கதாஶ்ரவணாத்‌த்ரு'ஷ்டோ அப்ரியாண்யபி நந்ததே ।। ௨௨௧.

அரசர் நலம் விசாரித்து இருக்க இடம் கொடுத்தால், அரசரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன் தைரியம் பெற்று, விருப்பமில்லாத விஷயங்களிலும் மகிழ்ச்சி அடைவான்.

அல்பம் தத்தம் ப்ரக்ரு'ஹ்ணாதி ஸ்மரேத் கதாந்தரேஷ்வபி । இதி ரக்தஸ்ய கர்த்தவ்யம் ஸேவாமந்யஸ்ய வர்ஜயேத் ।। ௨௨௧.

சிறிய பரிசும் பெற்றால் அதை ஏற்று, பிறகு பேசும்போது அதை நினைவில் வைக்க வேண்டும்; அரசரால் விரும்பப்படுபவரின் நடத்தை இப்படித்தான், மற்றவர்களுக்கு சேவை செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

புஷ்கர உவாச துர்கஸம்பத்திமாக்யாஸ்யே துர்கதேஶே வஸேந்ந்ரு'பஃ । வைஶ்யஶூத்ரஜநப்ராயோऽஹ்யநாஹார்ய்யஸ்ததாபரைஃ ।। ௨௨௨.

புஷ்கரன் சொன்னான்: கோட்டையின் செல்வத்தைப் பற்றி விளக்குகிறேன்; அரசன் கோட்டையுள்ள பகுதியில் வாழ வேண்டும், அங்கு பெரும்பாலும் வணிகரும், சுத்ரரும் வாழ வேண்டும்; வெளிநாட்டவரால் எளிதில் அடைய முடியாத இடமாக இருக்க வேண்டும்.

கிஞ்சித்‌ப்ராஹ்மணஸம்யுக்தோ பஹுகர்ம்மகரஸ்ததா । அதேவமாத்ரு'கோ பக்தஜலோ தேஶஃ ப்ரஶஸ்யநே ।। ௨௨௨.

சில ப்ராமணர்கள், அதிகமான தொழிலாளர்கள், கலப்பினம் இல்லாதவர்கள், சேவைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள், நிறைய நீர் உள்ள இடம் — இப்படிப்பட்ட பகுதி சிறந்ததாகப் போற்றப்படுகிறது.

அகம்யஃ பரசக்ராணாம் வ்யாலதஸ்கரவர்ஜிதஃ ।। ௨௨௨.

அந்த இடம் பகைவரின் படைகளால் எளிதில் அடைய முடியாததாகவும், காட்டு மிருகங்களும் திருடர்களும் இல்லாததாகவும் இருக்க வேண்டும்.

ஷண்ணாமேகதமம் துர்கம் தச்ச க்ரு'த்வா வஸேத்‌ பலீ । தநுர்தும்ர்கம் மஹீதுர்கம் நரதுர்கம் ததைவ ச ।। ௨௨௨.

ஆறு வகையான கோட்டைகளில், வலிமைமிக்க அரசன் ஒன்றை அமைத்து, அதில் வாழ வேண்டும்; அம்பு கோட்டை, மண் கோட்டை, மனிதர் கோட்டை, மரம், நீர், மலை ஆகிய கோட்டைகள்.

வார்க்ஷஞ்சைவாம்புதுர்கஞ்ச கிரிதுர்கஞ்ச பார்கவ । ஸர்வோத்தமம் ஶைலதுர்கமபேத்யம் சாந்யபேதநம் ।। ௨௨௨.

இவற்றில், பாகரவரே, மலைக்கோட்டை எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது; அதை வெல்ல முடியாது, மற்ற கோட்டைகளை உடைக்கும் வலிமையும் அதற்கு உண்டு.

பூரந்தத்ர ச ஹட்டாத்யதேவதாயதநாதிகம் । அநுயந்த்ராயுதோபேதம் ஸோதகம் துர்கமுத்தமம் ।। ௨௨௨.

அங்கு நகரம், சந்தை, கோயில்கள் போன்றவை, இயந்திரங்கள், ஆயுதங்கள், நீர் ஆகியவை உள்ள கோட்டை சிறந்ததாகும்.

ராஜரக்ஷாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ரக்ஷ்யோ பூபோ விஷாதிதஃ । பஞ்சாங்கஸ்து ஶிரீஷஃ ஸ்யாந்மூத்ரபிஷ்டோ விபார்த்தநஃ ।। ௨௨௨.

இப்போது அரசனைப் பாதுகாப்பது பற்றி சொல்கிறேன்; அரசன் விஷத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; ஐந்து வகை எதிர்விஷம் — சிறீஷம், மூத்திரத்தில் அரைத்தது, விபார்த்தனம்.

ஶதாவரீ சிந்நருஹா விஷக்நீ தண்டுலீயகம் । கோஷாதகீ ச கல்ஹாரீ ப்ராஹ்மீ சித்ரபடோலிகா ।। ௨௨௨.

சதாவரி, சின்னருஹா, விஷக்னி, தண்டுலியகம், கொஷாதகி, கல்ஹாரி, ப்ராமி, சித்ரபடோலிகா ஆகியவை.

மண்டூகபர்ணீ வாராஹீ தாத்ர்யாநந்தகமேவ ச । உந்மாதிநீ ஸோமராஜீ விஷக்நம் ரத்நமேவ ச ।। ௨௨௨.

மண்டூகபர்ணி, வாராஹி, தாத்ரி, ஆனந்தம், உன்மாதினி, சோமராஜி, விஷக்னம், ரத்னம் ஆகியவை —

வாஸ்துலக்ஷணஸம்யுக்தே வஸந் துர்கே ஸுராந்யஜேத் । ப்ரஜாஶ்ச பாலயேத்‌துஷ்டாஞ்ஜயேத்தாநாநி தாபயேத் ।। ௨௨௨.

அழகு குறியுள்ள கோட்டையில் வாழ்ந்து, தேவர்களை வழிபட வேண்டும்; மக்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும், தீயவர்களை அடக்க வேண்டும், தானம் வழங்கப்பட வேண்டும்.