அக்நிபுராணம்

யந்த்ரமுக்தே பாணிமுக்தே அமுக்தே முக்ததாரிதே । அஸ்த்ராசார்ய்யோ நியுத்தே ச குஶலோ ந்ரு'பதேர்ஹிதஃ ।। ௨௨௦.

யந்திரங்களில், கைபோர் மற்றும் ஆயுதமில்லாத, ஆயுதமுள்ள போரில் நிபுணர்; ஆயுத ஆசான் போர் கற்றல் மற்றும் அரசனுக்குப் பயனளிப்பதில் சிறந்தவர் ஆவார்.

வ்ரு'த்தஶ்சாந்தஃபுராத்யக்ஷஃ பஞ்சாஶத்வார்ஷிகாஃ ஸ்த்ரியஃ । ஸப்தத்யவ்தாஸ்து புருஷாஶ்சரேயுஃ ஸர்வகர்மஸு ।। ௨௨௦.

அக்ரகார அறை மேலாளராக வயதானவர் இருக்க வேண்டும்; பெண்கள் ஐம்பது வயதுக்கு மேல் இருக்க வேண்டும்; ஆண்கள் எழுபது வயது வரை எல்லா பணிகளிலும் ஈடுபடலாம்.

ஜாக்ரத்ஸ்யாதாயுதாகாரே ஜ்ஞாத்வா வ்ரு'த்திர்விதீயதே । உத்தமாதமமத்யாநி புத்‌த்வா கர்மாணி பார்திவஃ ।। ௨௨௦.

ஆயுதகூடத்தில் எப்போதும் ஒருவர் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்; அவர்களின் நடத்தையை அறிந்து, அவர்களுக்கு உரிய பணிகளை வழங்க வேண்டும்; அரசர் சிறந்ததும், நடுத்தரமும், தாழ்ந்ததும் ஆகிய பணிகளை தெளிவாக பிரித்து ஒதுக்க வேண்டும்.

உத்தமாதமமத்யாநி புருஷாணி நியோஜயேத் । ஜயேச்சுஃ ப்ரு'திவீம் ராகஜா ஸஹாயாநாநயேத்திதாந் ।। ௨௨௦.

அரசர், ஆண்களை சிறந்த, நடுத்தர, தாழ்ந்த பணிகளுக்கு நியமிக்க வேண்டும்; பூமியை வெல்ல விரும்பினால், உண்மையுள்ள நண்பர்களை சேர்க்க வேண்டும்.

தர்மிஷ்டாந் தர்மகார்யேஷு ஶூராந் ஸங்‌க்ராமகர்மஸு । நிபுணாநர்தக்ரு'த்யேஷு௧ ஸர்வத்ர ச ததா ஶுசீந் ।। ௨௨௦.

நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களை தர்ம பணிகளில், வீரர்களை போர் பணிகளில், திறமையுள்ளவர்களை பொருள் சம்பந்தமான பணிகளில், தூய்மையுள்ளவர்களை எல்லா பணிகளிலும் நியமிக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீஷு ஷண்டாந்நியுஞ்ஜீத தீக்ஷ்ணாந் தாருணகர்மஸு । யோ யத்ர விதிதோ ராஜ்ஞா ஶுசித்வேந து தந்நரம் ।। ௨௨௦.

பெண்கள் இடத்தில் உண்ணாமை உள்ளவர்களை வைத்திருக்க வேண்டும்; கடுமையான பணிகளுக்கு கடுமையானவர்களை நியமிக்க வேண்டும்; அரசர் யாரை தூய்மையுடன் அறிந்திருக்கிறாரோ, அவரை அதற்கேற்ப பணியில் அமர்த்த வேண்டும்.

தர்மே சார்தே ச காமே ச நியுஞ்ஜீதாதமேऽதமாந் । ராஜா யதார்ஹம் குர்ய்யாச்ச உபதாபிஃ பரீக்ஷிதாந் ।। ௨௨௦.

தர்மம், பொருள், காமம் ஆகியவற்றில் தாழ்ந்தவர்களுக்கு தாழ்ந்த பணிகளை வழங்க வேண்டும்; அரசர் அவர்களை சோதனை செய்து, தகுதியோடு நடக்க வேண்டும்.

ஸமந்த்ர ச யதாந்யாயாத் குர்ய்யாத்தஸ்திவநேசராந் । தத்பதாந்வேஷணே யத்தாநத்யக்ஷாம்ஸ்தத்ர காரயேத் ।। ௨௨௦.

அரசர் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, நீதியோடு காடிலும் யானைகளிடமும் இருப்பவர்களை நியமிக்க வேண்டும்; அவர்களின் செயல்களை கவனிக்க, விழிப்புடன் இருக்கும் மேற்பார்வையாளர்களை நியமிக்க வேண்டும்.

யஸ்மிந் கர்மணி கௌஶல்யம் யஸ்ய தஸ்மிந் நியோஜயேத் । பித்ரு'பைதாம்ஹாந் ப்ரு'த்யாந் ஸர்வகர்மஸு யோஜயேத் ।। ௨௨௦.

யாருக்கு எந்த வேலை நன்றாகத் தெரிகிறதோ, அவரை அந்த வேலைக்கு நியமிக்க வேண்டும்; பூர்வீக வேலைக்காரர்களை எல்லா பணிகளிலும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

துஷ்டாநப்யத வாऽதுஷ்டாந் ஸம்ஶ்ரயேத ப்ரயத்நதஃ । துஷ்டம் ஜ்ஞாத்வா விஶ்வஸேந்ந தத்‌வ்ரு'த்திம் வர்த்தயேத்வஶே ।। ௨௨௦.

தீயவராக இருந்தாலும் இல்லையெனினும், கவனமாக அவர்களிடம் அடைக்கலம் பெற வேண்டும்; தீயவர் என்பதை அறிந்த பின்பு, அவர்களை நம்பாமல், அவர்களின் நடத்தையை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க வேண்டும்.

தேஶாந்தராகதாந் பார்ஶ்வே சாரைர்ஜ்ஞாத்வா ஹி பூஜயேத் । ஶத்ரவோऽக்நிர்விஷம் ஸர்போ நிஸ்த்ரிம்ஶமபி சைகதஃ ।। ௨௨௦.

வெளி நாடுகளில் இருந்து வந்தவர்களை, உளவாளிகள் மூலம் ஆராய்ந்து, பிறகு மரியாதை செய்ய வேண்டும்; பகைவர்கள், நெருப்பு, விஷம், பாம்பு, வாள் ஆகியவை ஒவ்வொன்றும் ஆபத்தானவை.

ப்ரு'த்யாவஶிஷ்டம் விஜ்ஞேயாஃ குப்ரு'த்யாஶ்ச ததைகதஃ। சாரசக்ஷுர்பவேத்ராஜா நியுஞ்ஜீத ஸதாசராந் ।। ௨௨௦.

வஞ்சக வேலைக்காரர்களையும், கெட்ட வேலைக்காரர்களையும் ஒரே மாதிரியாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்; அரசர் எப்போதும் உளவாளிகளை கண்களாக வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஜநஸ்யாவிஹிதாந் ஸோம்யாம்ஸ்ததாஜ்ஞாதாந் பரஸ்பரம் । வணிஜோ மந்த்ரகுஶலாந் ஸாம்வத்ஸரசிகித்ஸகாந் ।। ௨௨௦.

மக்களில் தவறாக நடக்கும் அல்லது ஒருவருக்கொருவர் தெரியாதவர்களை, ஆலோசனையில் நிபுணமான வணிகர்களையும், வருடம் முழுவதும் சிகிச்சை செய்யும் வைத்தியர்களையும்—

ததா ப்ரவ்ரஜிதாகாராந் பலாபலவிவேகிநஃ । நைகஸ்ய ராஜா ஶ்ரத்தத்யாச்ச்ரத்தத்யாத் பஹுவாக்யதஃ ।। ௨௨௦.

அதேபோல், தவசிகளாக நடக்கும், பலவீனங்களை உணரும்வர்களையும்— அரசர் ஒருவரை மட்டும் நம்பக் கூடாது; பலர் பேசுவதை நம்ப வேண்டும்.

ராகாபராகௌ ப்ரு'த்யாநாம் ஜநஸ்ய ச குணாகுணாந் । ஶுபாநாமஶுபாநாஞ்ச ஜ்ஞாநங்குர்ய்யாத்வஸாய ச ।। ௨௨௦.

வேலைக்காரர்களின் விருப்பம், வெறுப்பு, மக்களின் நல்லது, கெட்டது ஆகியவற்றை அரசர் தெளிவாக அறிந்து, நல்லவர்களையும் கெட்டவர்களையும் தக்க இடத்தில் அமர்த்த வேண்டும்.

அநுராககரம் கர்ம சரேஜ்ஜஹ்யாத்விராகஜம் । ஜநாநுராகயா லக்ஷ்ம்யாம் ராஜா ஸ்யாஜ்ஜநரஞ்ஜநாத் ।। ௨௨௦.

மக்களின் மனம் கவரும் செயல்களை செய்ய வேண்டும்; வெறுப்பு ஏற்படும் செயல்களை விட்டு விட வேண்டும்; மக்களின் விருப்பத்தைப் பெற்று, அவர்களின் மகிழ்ச்சியால் அரசர் செல்வம் பெறுவார்.

ஏகவிம்ஶத்யதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ புஷ்கர உவாச ப்ரு'த்யஃ குர்யாத்து ராஜாஜ்ஞாம் ஶிஷ்யவத்ஸச்ச்ரியஃ பதேஃ । ந க்ஷிபேத்வசநம் ராஜ்ஞோ அநுகூலம் ப்ரியம் வதேத் ।। ௨௨௧.

புஷ்கரன் சொன்னான்: ஒரு வேலைக்காரன் அரசரின் கட்டளையை, மாணவன் போல் மரியாதையுடன் நிறைவேற்ற வேண்டும்; அரசரின் வார்த்தையை புறக்கணிக்காமல், அவருக்கு உகந்ததும் இனிமையானதும் பேச வேண்டும்.

ரஹோகதஸ்ய வக்தவ்யமப்ரியம் யத்திதம் பவேத் । ந நியுக்தோ ஹரேத்வித்தம் நோபேக்ஷேத்தஸ்ய மாநகம் ।। ௨௨௧.

அரசருக்கு பயனளிக்கும் ஆனால் கேட்பதற்கு கடினமானதை தனிமையில் சொல்ல வேண்டும்; கட்டளை இல்லாமல் அரசரின் பொருளை எடுக்கக் கூடாது; அவருடைய மரியாதையை தவிர்க்கக் கூடாது.

ராஜ்ஞஶ்ச ந ததாகார்ய்யம் வேஶபாஷாவிசேஷ்டிதம் । அந்தஃபுரசராத்யக்ஷோ வைரபூதைர்ந்நிராக்ரு'தைஃ ।। ௨௨௧.

அரசருக்கு ஏற்றதல்லாத செயல்களும், கீழ்மையான பேச்சும், அசிங்கமான நடையும் செய்யக் கூடாது; அக்ரகார அறை மேலாளர் பகைவராக இருப்பவர்களுடன் சேர கூடாது.

ஸம்ஸர்க ந வ்ரஜேத்‌ப்ரு'த்யோ ராஜ்ஞோ குஹ்யஞ்ச கோபயேத் । ப்ரதர்ஶ்ய கௌஶலம் கிஞ்சித்ராஜாநந்து விஶேஷயேத் ।। ௨௨௧.

ஒரு ஊழியன் அரசருடன் மிக நெருக்கமாக பழகக் கூடாது; அரசரின் ரகசியங்களை நன்கு காப்பாற்ற வேண்டும். சிறிது திறமையை வெளிப்படுத்தி, அரசரிடம் தனக்கென சிறப்பாக நடக்க வேண்டும்.

ராஜ்ஞா யச்ச்ராவிதம் குஹ்யம் ந தல்லோகே ப்ரகாஶயேத் । ஆஜ்ஞாப்யமாநே பாந்யஸ்மிந் கிங்கரோமீதி வா வதேத் ।। ௨௨௧.

அரசர் சொன்ன ரகசியங்களை உலகத்தில் எங்கும் வெளிப்படுத்தக் கூடாது; வேறு ஏதாவது செய்யும்படி கட்டளையிட்டால், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

நாநிர்த்திஷ்டே௨ த்வாரி விஶேந்நாயோக்யே புவி ராஜத்ரு'க ।। ௨௨௧.

அனுமதி இல்லாமல் எந்தவொரு கதவிலும் நுழையக் கூடாது; அரசருக்குப் பொருந்தாத இடத்துக்கும் செல்லக் கூடாது.

ஶாட்யம் லௌல்யம் ஸபைஶூந்யம் நாஸ்திக்யம் க்ஷுத்ரதாததா ।। ௨௨௧.

ஏமாற்றம், பேராசை, பழிச்சொல், கடவுளை மறுப்பது, தாழ்வு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

சாபல்யஞ்ச பரித்யாஜ்யம் நித்யம் ராகஜாநுஜீவிநா । ஶ்ருதேந வித்யாஶில்பைஶ்ச ஸம்யோஜ்யாத்மாநமாத்மநா ।। ௨௨௧.

அரசரைச் சார்ந்து வாழ்பவர் எப்போதும் சில்லறைச் செயல்களை விட்டு விலக வேண்டும்; கல்வி, அறிவு, திறமை ஆகியவற்றுடன் தன்னை இணைக்க வேண்டும்.

நமஸ்கார்யாஃ ஸதா சாஸ்ய புத்ரவல்லபமந்த்ரிணஃ ।। ௨௨௧.

அரசருக்கு மிகவும் பிடித்த அமைச்சர்களை எப்போதும் தன் பிள்ளைகளைப் போல் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

ஸசிவைர்ந்நாஸ்ய விஶ்வாஸோ ராஜசித்தப்ரியஞ்சரேத் । த்யஜேத்விரக்தம் ரக்தாத்து வ்ரு'த்திமீஹேத ராஜவித் ।। ௨௨௧.

அரசரின் அமைச்சர்களை முழுமையாக நம்பக் கூடாது; அரசருக்கு விருப்பமானபடி நடக்க வேண்டும். அரசரால் விரோதப்படுபவர்களை விட்டு விலகி, அரசரால் விரும்பப்படுபவர்களிடம் வாழ்வை நாட வேண்டும்.

அப்ரு'ஷ்டஶ்சாஸ்ய ந ப்ரூயாத் காமம் குர்ய்யாத்ததாபதி । ப்ரஸந்நோ வாக்யஸங்‌க்ராஹீ ரஹஸ்யே ந ச ஶங்கதே ।। ௨௨௧.

அரசர் கேட்காமல் தானாக பேசக் கூடாது; அவசரத்தில் விருப்பப்படி செய்யலாம்; அரசர் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கும்போது வார்த்தைகளை கவனமாக பயன்படுத்த வேண்டும்; ரகசியமாக இருக்கும்போது சந்தேகம் கொள்ளக் கூடாது.

குஶலாதிபரிப்ரஶ்நம் ஸம்ப்ரயச்சதி சாஸநம் । தத்கதாஶ்ரவணாத்‌த்ரு'ஷ்டோ அப்ரியாண்யபி நந்ததே ।। ௨௨௧.

அரசர் நலம் விசாரித்து இருக்க இடம் கொடுத்தால், அரசரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன் தைரியம் பெற்று, விருப்பமில்லாத விஷயங்களிலும் மகிழ்ச்சி அடைவான்.

அல்பம் தத்தம் ப்ரக்ரு'ஹ்ணாதி ஸ்மரேத் கதாந்தரேஷ்வபி । இதி ரக்தஸ்ய கர்த்தவ்யம் ஸேவாமந்யஸ்ய வர்ஜயேத் ।। ௨௨௧.

சிறிய பரிசும் பெற்றால் அதை ஏற்று, பிறகு பேசும்போது அதை நினைவில் வைக்க வேண்டும்; அரசரால் விரும்பப்படுபவரின் நடத்தை இப்படித்தான், மற்றவர்களுக்கு சேவை செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.