அக்நிபுராணம்

ஸதாஶிவபதவ்யாபி மண்டபம் தாம ஶாங்கரம்। பதாகாஶக்திஸம்யுக்தம் தத்த்வத்ரு'ஷ்ட்யாவலோகயேத்

சதாசிவனின் உலகம் முழுவதும் பரவி, சங்கரனின் இல்லமாக விளங்கும் மண்டபத்தை, கொடிகளும் சக்திகளும் இணைந்ததாக, தத்துவக் கணோட்டத்துடன் காண வேண்டும்.

திவ்யாந்தரிக்ஷபூமிஷ்டவிக்நாநுத்ஸார்ய்ய பூர்வவத்। ப்ரவிஶேத் பஶ்சிமத்வாரா ஶேஷத்வாராணி தர்ஶயேத்

தெய்வீக, வானம், பூமி ஆகிய இடங்களில் உள்ள இடையூறுகளை முன்புபோல் அகற்றி, மேற்குப் பக்க வாசலில் நுழைந்து, மீதமுள்ள வாசல்களை காண்பிக்க வேண்டும்.

ப்ரதக்ஷிணக்ரமாத்‌கத்வா நிவிஷ்டோ வேதிதக்ஷிணே। உத்தராபிமுகஃ குர்ய்யாத் பூதஶுத்திம் யதா புரா

வலமாகச் சுற்றி, வேதியின் தெற்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்து, வடக்கு நோக்கி, முன்னர் செய்தபடி பூதசுத்தி செய்ய வேண்டும்.

அந்தர்ய்யாகம் விஶேஷார்க்யம் மந்த்ரத்ரவ்யாதிஶோதநம்। குர்வ்வீம்த ஆத்மநஃ பூஜாம் பஞ்சகவ்யாதி பூர்வவத்

உள் யாகம், சிறப்பு அர்க்யம், மந்திரம் மற்றும் பொருட்களின் சுத்திகரிப்பு, பசுவின் ஐந்து பொருட்களால் தன்னை முன்புபோல் பூஜிக்க வேண்டும்.

ஸாதாரங்கலஸந்தஸ்மிந் விந்யஸேத்ததநந்தரம்। விஶேஷாச்சிசவதத்த்வாய தத்த்வத்ரயமநுக்ரமாத்

பொதுவான ஆசனத்தில், அதற்குப் பிறகு, சிவ தத்துவத்திற்காக, அந்த மூன்று தத்துவங்களை முறையே வைக்க வேண்டும்.

லலாடஸ்கந்தபாதாந்தம் ஶிவவித்யாத்மகம் பரம்। ருத்ரநாராயணப்ரஹ்மதைவதம் நிஜஸஞ்சரைஃ

நெற்றியிலிருந்து தோளும் காலடியும் வரை பரவும் சிவவித்யையின் பரமத்துவம், ருத்ரன், நாராயணன், பிரம்மா ஆகிய தெய்வங்களை அவரவர் இயக்கங்களோடு நினைவு கொள்ள வேண்டும்.

ஓம் ஹம் ஹாம் । மூர்த்தீஸ்ததீஶ்வரம்ஸ்தத்ர பூர்வவத்விநிவேஶயேத்। தத்வ்யாபகம் ஶிவம் ஸாங்கம் ஶிவஹஸ்தஞ்ச மூர்த்தநி

'ஓம் ஹம் ஹாம்' என்று கூறி, அந்த ரூபத்தையும் அதற்குரிய ஈசுவரனையும் முன்புபோல் நிறுவி, எல்லா இடங்களிலும் பரவும் சிவனை அவன் உடலுடன், சிவஹஸ்தத்தைத் தலையில் வைக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மரந்த்ரப்ரவிஷ்டேந தேஜஸா பாஹ்யஸாந்தரம் । தமஃ படலமாதூய ப்ரத்யோதிததிகந்தரம்

பிரம்மரந்திரம் வழியாக பிரவேசிக்கும் பிரகாசத்தால், உள்ளும் புறமும் ஒளிவிட்டு, இருளை அகற்றி, எல்லா திசைகளும் பிரகாசமாகும்.

ஆத்மாநம் மூர்த்திபைஃ ஸார்த்வம் ஸ்ரக்வஸ்த்ரகுஸுமாதிபிஃ । பூஷயித்வா ஶிவோஸ்மீதி த்யாத்வா போதாஸிமுத்திரேத்

தன்னை, ரூபங்களோடும், மாலைகள், vastrangal, பூக்கள் முதலியவற்றால் அலங்கரித்து, 'நான் சிவன்' என்று தியானித்து, ஞான வாளை எடுத்துக் கொண்டு எழ வேண்டும்.

சதுஷ்பதாந்தஸம்ஸ்காரைஃ ஸம்ஸ்குர்ய்யாந்மஶமண்டபம்। விக்ஷிப்ய விகிராதீநி குஶகூர்சோபஸம்ஹரேத்

நான்கு மூலைகளிலும் சடங்குகளை செய்து, மண்டபத்தைப் புனிதமாக்கி, குசக் புல் முதலியவற்றை சிதறி, பின்னர் சேர்த்து எடுக்க வேண்டும்.

ஆஸநீக்ரு'த்ய வர்த்தந்யாம் வாஸ்த்வாதீந் பூர்வவத்யஜேத்। ஶிவகும்பாஸ்த்ரவர்த்தந்யௌ பூஜயேச்ச ஸ்திராஸநே

வளர்ச்சியில் ஆசனங்களை அமைத்து, வாஸ்து முதலியவற்றை முன்புபோல் பூஜித்து, சிவகும்பமும் வளர்ச்சி குடமும் நிலையான ஆசனத்தில் பூஜிக்க வேண்டும்.

ஸ்வதிக்ஷு கலஶாரூடாம்ல்லோகபாலாநநுக்ரமாத்। ஸஹஸ்த்ரநயநம் ஶக்ரம் வஜ்ரபாணிம் விபாவயேத்

திசைகளில் தங்கியுள்ள உலகத்தை காக்கும் தெய்வங்களை தத்தம் திசைகளில் குடங்களின் மீது இருப்பதாகவும், ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரனை, வஜ்ராயுதம் பிடித்தவனை மனதில் காண வேண்டும்.

ஐராவதகஜாரூடம் ஸ்வர்ணவண கிரீடிநம்। ஸஹஸ்ரநயநம் ஶக்ரம் வஜ்ரபாணிம் விபாவயேத்

ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரன், வஜ்ராயுதம் கையில் கொண்டு, பொன்னால் ஆன கிரீடம் சூடியவனாக, ஐராவதம் என்னும் யானையின் மீது அமர்ந்திருக்கிறான் என மனதில் தியானிக்க வேண்டும்.

ஸப்தார்ச்சிஷம் ச விப்ராணமக்ஷமாலாம் கமண்டலும்। ஜ்வாலாமாலாகுலம் ரக்தம் ஶக்திஹஸ்தமஜாஸநம்

ஏழு ஜ்வாலைகள் உடையவன், அட்டமாலை மற்றும் கமண்டலு கையில் வைத்திருப்பவன், தீ மாலையால் சூழப்பட்டு, சிவந்த நிறத்துடன், சக்தியை கையில் கொண்டு, ஆட்டின் மீது அமர்ந்திருப்பதாக அக்கினியை மனதில் காண வேண்டும்.

மஹிஷஸ்தம் தண்டஹஸ்தம் யமம் காலாநலம் ஸ்மரேத்। ரக்தநேத்ரம் கராரூடம் கட்கஹஸ்தஞ்ச நைர்ரு'்ரு'தம்

மகிஷத்தின் மீது அமர்ந்து, கையில் தண்டம் பிடித்துக் காலத்தின் தீயாக விளங்கும் யமனை நினைக்க வேண்டும்; சிவந்த கண்கள் உடையவன், கழுதையின் மீது அமர்ந்திருப்பவன், கையில் வாள் கொண்ட நைருத்தியையும் நினைக்க வேண்டும்.

வருணம் மகரே ஶ்வேதம் நாகபாஶதரம் ஸ்மரேத்। வாயும் ச ஹரிணே நீலம் குவேரம் மேகஸம்ஸ்திதம்

வெள்ளை நிறத்தில், மகரத்தின் மீது அமர்ந்து, நாகபாசம் கையில் வைத்திருக்கும் வருணனை நினைக்க வேண்டும்; நீல நிறத்தில், மானின் மீது அமர்ந்திருக்கும் வாயுவையும், மேகத்தின் மீது இருக்கிற குபேரனையும் நினைக்க வேண்டும்.

த்ரிஶூலிநம் வ்ரு'ஷே சேஶம் கூர்ம்மேநந்தந்து சக்ரிணம்। ப்ரஹ்மாணம் ஹம்ஸகம் த்யாயேச்சதுர்வக்த்ரம் சதுர்புஜம்

திரிசூலம் கையில் கொண்டு, காளையின் மீது அமர்ந்திருக்கும் சிவனை; சக்கரம் கையில் கொண்டு, ஆமையும் ஆனந்தனும் மீது அமர்ந்திருக்கும் விஷ்ணுவையும்; நான்கு முகமும் நான்கு கரமும் உடைய ஹம்சத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும் பிரம்மாவையும் தியானிக்க வேண்டும்.

ஸ்தம்பமூலேஷு கும்பேஷு வேத்யாம் தர்மாதிகாந் யஜேத்। திக்ஷு கும்பேஷ்வநந்தாதீந் பூஜயந்த்யபி கேசந

கம்பங்களின் அடியில், குடங்களில், வேதியிலும், தர்மன் முதலானவர்களை வழிபட வேண்டும்; திசைகளில், சிலர் ஆனந்தன் முதலானவர்களையும் குடங்களில் பூஜிக்கிறார்கள்.

ஶிவாஜ்ஞாம் ஶ்ராவயேத் கும்பம் ப்ராமயேதாத்மப்ரு'ஷ்டகம் । பூர்வவத் ஸ்தாபயேதாதௌ கும்பம் ததநு வர்த்தநீம்

சிவனின் கட்டளையை அறிவித்து, குடத்தை தன் முதுகின் பக்கமாகச் சுற்றி, முன்னதாக செய்தது போல முதலில் குடத்தையும், அதன் பிறகு வளர்ச்சி பானையையும் வைக்க வேண்டும்.

ஶிவம் ஸ்திராஸநம் கும்பே ஶஸ்த்ரார்தம்ஞ்ச த்ருவாஸநம்। பூஜயித்வா யதாபூர்வம் ஸ்ப்ரு'ஶேதுத்பவமுத்ரயா

சிவனை நிலையான ஆசனத்தில் குடத்தில் நிறுவி, ஆயுதத்திற்கான உறுதியான ஆசனத்தையும் அமைத்து, முன்னதாக செய்தபடி பூஜித்து, பிறகு உத்பத்தி முத்திரையால் தொட வேண்டும்.

நிஜயாகம் ஜகந்நாத ரக்ஷ பக்தாநுகம்பயா। ஏபிஃ ஸம்ஶ்ராவ்ய ரக்ஷார்தம் கும்பே கட்கம் நிவேஶயேத்

உலக நாதா, பக்தர்களுக்கு கருணையால் எனது யாகத்தை காப்பாற்றும் பொருட்டு, இந்த ரக்ஷை மந்திரங்களைச் சொல்லி, குடத்தில் வாளை வைக்க வேண்டும்.

தீக்ஷாஸ்தாபநயோஃ கும்பே ஸ்தண்டிலே மண்டலேऽதவா। மண்டலேப்யர்ச்ய தேவேஶம் வ்ரஜேத்வை குண்டஸந்நிதௌ

தீட்சை மற்றும் நிறுவும் போது, குடத்தில், தரையில் அல்லது மண்டலத்தில், மண்டலத்தில் தேவநாதனை வழிபட்டு, பிறகு குண்டத்தின் அருகே செல்ல வேண்டும்.

குண்டநாபிம் புரஸ்க்ரு'த்ய நிவிஷ்டா மூர்த்திதாரிணஃ। குரோராதேஶதஃ குர்யுர்ந்நிஜகுண்டேஷு ஸம்ஸ்க்ரு'திம்

குண்டத்தின் நாபியை முன்னிலைப்படுத்தி, உருவங்களை நிறுவி, குருவின் கட்டளையின்படி, தத்தம் குண்டங்களில் சடங்குகளை நடத்த வேண்டும்.

ஜபேயுர்ஜாபிநஃ ஸங்‌க்யம் மந்த்ரமந்யே து ஸம்ஹிதாம் । படேயுர்ப்ராஹ்மணாஃ ஶாந்திம் ஸ்வஶாகாவேதபாரகாஃ

ஜபம் செய்பவர்கள் எண்ணிக்கையுடன் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; மற்றவர்கள் சங்கிதையைப் பாட வேண்டும்; தங்கள் வேதக் கிளையில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர்கள் சாந்தி ஸூக்தங்களைப் பாட வேண்டும்.

ஶ்ரீஸூக்தம் பாவமாநீஶ்ச மைத்ரகஞ்ச வ்ரு'ஷாகபிம்। ரு'க்‌வேதீ பூர்வதிக்‌பாகே ஸர்வமேதத் ஸமுச்சரேத்

஋க்வேதம் பயிலும் ஒருவர், கிழக்கு திசையில், ஸ்ரீ ஸூக்தம், பாவமானி, மைத்ரக மற்றும் வ்ருஷாகபி ஆகிய ஸூக்தங்களை அனைத்தும் சேர்த்து பாட வேண்டும்.

தேவவ்ரதந்து பாருண்டம் ஜ்யஷ்டஸாம ரதந்தரம்। புருஷம் கீதிமேதாநி ஸாமவேதீ து தக்ஷஇணே

சாமவேதம் பயிலும் ஒருவர், தெற்கு திசையில், தேவவ்ரதம், பாருண்டம், ஜ்யேஷ்டசாமன், ரதந்தரம், புருஷம் மற்றும் கீதிகளைப் பாட வேண்டும்.

ருத்ரம் புருஷஸூக்தஞ்ச ஶ்லோகாத்யாயம் விஶேஷதஃ। ப்ரஹ்மணஞ்ச யஜுர்வேதீ பஶ்சிமாயாம் ஸமுச்சரேத்

யஜுர்வேதம் பயிலும் ஒருவர், மேற்குத் திசையில், குறிப்பாக ருத்ரம், புருஷ ஸூக்தம், ஆரம்பமான ஸ்லோகங்கள் மற்றும் பிராமணத்தைப் பாட வேண்டும்.

நீலருத்ரம் ததாதர்வீ ஸூக்ஷ்மாஸூக்ஷ்மந்ததைவ ச। உத்தரேऽதர்வஶீர்ஷஞ்ச தத்‌பரஸ்து ஸமுத்தரேத்

வடக்கு திசையில், அதர்வவேதம் பயிலும் ஒருவர், நீலருத்ரம், சூட்சமமான மற்றும் மிகச் சூட்சமமான ஸூக்தங்கள், அதர்வசீர்ஷம் ஆகியவற்றை முறையாகப் பாட வேண்டும்.

ஆசார்ய்யஶ்சாக்நிமுத்பாத்ய ப்ரதிகுண்டம்த ப்ரதாபயேத் । வஹ்நேஃ பூர்வாதிகாந் பாகாந் பூர்வகுண்டதிதஃ க்ரமாத்

ஆசாரியர், அக்கினியை ஏற்றி, ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி குண்டங்களை ஒப்படைக்க வேண்டும்; அக்கினியின் கிழக்கு பக்கம் தொடங்கி, முதல் குண்டத்திலிருந்து ஒவ்வொரு பாகத்தையும் ஒழுங்காகப் பகிர வேண்டும்.