அக்நிபுராணம்

ஆஸீததீதகல்பாந்தே ப்ராஹ்மோ நைமித்திகோ லயஃ । ஸமுத்ரோபப்லுதாஸ்தத்ர லோகா பூராதிகா முநே

முன்னைய கல்பத்தின் முடிவில் பிரம்மாவின் காரணமாக ஒரு தற்காலிக அழிவு ஏற்பட்டது. அப்போது, முனிவரே, பூமி முதலான உலகங்கள் கடலில் மூழ்கின.

மநுர்வைவஸ்வதஸ்தேபே தபோ வை புக்திமுக்தயே। ஏகதா க்ரு'தமாலாயாம் குர்வதோ ஜலதர்பணம்

விவஸ்வானின் மகன் மனு, அனுபவமும் விடுதலையும் பெற விரும்பி தவம் செய்தார். ஒருநாள், க்ருதமாலா நதியில் தண்ணீர் அர்ப்பணிக்கையில்,

தஸ்யாஞ்சல்யுதகே மத்ஸ்யஃ ஸ்வல்ப ஏகோऽப்யபத்யத। க்ஷேப்துகாமம் ஜலே ப்ராஹ ந மாம் க்ஷிப நரோத்தம

அவரது கையில் இருந்த தண்ணீரில் ஒரு சிறிய மீன் மட்டும் தோன்றியது. அதை மீண்டும் நீரில் விட முயன்றபோது, 'மிகச் சிறந்த மனிதரே, என்னை விடாதீர்கள்' என்று அந்த மீன் பேசியது.

க்ராஹாதிப்யோ பயம் மேऽத்யதச்ச்ருத்வா கலஶேऽக்ஷிபத்। ஸ து வ்ரு'த்தஃ புநர்மத்ஸ்யஃ ப்ராஹ தம் தேஹி மே ப்ரு'ஹத்

'நான் இன்று முதலை போன்ற உயிரினங்களுக்குப் பயப்படுகிறேன்' என்று கேட்டதும், அவர் அதை ஒரு கலசத்தில் வைத்தார். ஆனால் அந்த மீன் வளர்ந்து, மீண்டும் 'எனக்கு பெரிய இடம் கொடுங்கள்' என்று கூறியது.

ஸ்தாநமேதத்வசஃ ஶ்ருத்வா ராஜாऽதோதஞ்சநேऽக்ஷிபத்। தத்ர வ்ரு'த்தோऽப்ரவீத் பூபம் ப்ரு'து தேஹி பதம் மநோ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ராஜா, அதை ஒரு பெரிய நீர்க்குடுவையில் வைத்தார். அங்கேயும் அது வளர, 'மன்னா, எனக்கு விசாலமான இடம் கொடுங்கள்' என்று மீண்டும் கேட்டது.

ஸரோவரே புநஃ க்ஷிப்தோ வவ்ரு'தே தத்ப்ரமாணவாந் । ஊசே தேஹி ப்ரு'ஹத் ஸ்தாநப்ராக்ஷிபச்சாம்புதௌ ததஃ

மீண்டும் ஒரு ஏரியில் வைத்தபோது அது அந்த அளவுக்கு வளர்ந்தது. 'இன்னும் பெரிய இடம் கொடுங்கள்' என்று கூற, அவர் அதை கடலிலும் விட்டார்.

லக்ஷயோஜநவிஸ்தீர்ணஃ க்ஷணமாத்ரேண ஸோऽபவத்। மத்ஸ்யம் தமத்‌புதம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மிதஃ ப்ராவ்ரவீந்‌ மநுஃ

ஒரு கணத்தில் அது நூறு ஆயிரம் யோஜனை அகலமாக ஆனது. அந்த அதிசயமான மீனைப் பார்த்து மனு ஆச்சரியப்பட்டு பேசினார்:

கோ பவாந்நநு வை விஷ்ணுஃ நாராயண நமோऽஸ்துதே। மாயயா மோஹயஸி மாம் கிமர்தம் த்வம் ஜநார்தந

'நீங்கள் யார்? நிச்சயமாக நீங்கள் விஷ்ணு, நாராயணா, உமக்கு வணக்கம். ஜனார்த்தனா, உங்கள் மாயையால் என்னை ஏன் குழப்புகிறீர்கள்?'

மநுநோக்தோऽப்ரவீந்மத்ஸ்யோ மநும் வை பாலநே ரதம்। அவதீர்ணோ பவாயாஸ்ய ஜகதோ துஷ்டநஷ்டயே

மனுவின் வார்த்தைக்கு மீன் பதிலளித்து, உலகைக் காக்க விரும்பும் மனுவிடம், 'இந்த உலகத்தின் நன்மைக்காகவும், தீயவர்களை அழிக்கவும் நான் அவதரித்துள்ளேன்' என்றது.

ஸப்தமே திவஸே த்வவ்திஃ ப்லாவயிப்யதி வை ஜகத் । உபஸ்திதாயாம் நாவி த்வம் பீஜாதீநி விதாய ச

'ஏழாம் நாளில் கடல் உலகத்தை மூழ்கடிக்கும். அப்போது, படகு வந்ததும், விதைகள் முதலியவற்றைச் சேர்த்து வைத்துக்கொள்.'

ஸப்தர்ஷிபிஃ பரிவ்ரு'தோ நிஶாம் ப்ராஹ்மீம் சரிஷ்யஸி। உபஸ்திதஸ்ய மே ஶ்ர்ரு'ங்கே நிபத்நீஹி மஹாஹிநா

'ஏழு முனிவர்களுடன் சேர்ந்து பிரம்மாவின் இரவை கடப்பாய். நான் வந்ததும், பெரிய பாம்பால் படகை என் கொம்பில் கட்டு.'

இத்யுக்த்வாந்தர்த்ரு'தே மத்ஸ்யோ மநுஃ காலப்ரதீக்ஷகஃ । ஸ்திதஃ ஸமுத்ர உத்வேலே நாவமாருருஹே ததா

இவ்வாறு கூறிவிட்டு மீன் மறைந்தது. மனு காலத்தை எதிர்பார்த்து காத்தார். கடல் பெருக்கெடுத்தபோது அவர் படகில் ஏறினார்.

ஏகஶ்ர்ரு'ங்கதரோ மத்ஸ்யோ ஹைமோ நியுதயோஜநஃ। நாலம்பபந்த தச்ச்ரு'ங்கே மத்ஸ்யாக்யம் ச புராணகம்

ஒரு கொம்புள்ள, பொன்னிறமான, கோடிக்கணக்கான யோஜனை அளவுள்ள அந்த மீனின் கொம்பில் கயிறு கட்டப்பட்டது. அதற்கு 'மத்ஸ்ய புராணம்' என்று பெயர்.

ஶுஶ்ராவ மத்ஸ்யாத்பாபக்நம் ஸம்ஸ்துவந் ஸ்துதிபிஶ்ச தம் । ப்ரஹ்மவேதப்ரஹர்த்தாரம் ஹயக்ரீவஞ்ச தாநவம்

பாவங்களை நீக்கும் அந்த மீனிடம் மனு பாடல்கள் பாடி புகழ்ந்தபோது, வேதங்களைத் திருடிய ஹயக்ரீவன் என்ற அசுரனைப் பற்றியும் கேட்டார்.

அவதீத் வேதமந்த்நாத்யாந் பாலயாமாஸ கேஶவஃ। ப்ராப்தே கல்பேऽத பாராஹே கூர்ம்மரூபோऽபவத்தரிஃ

வேதங்களை எடுத்த அசுரனை கேசவன் அழித்து, அவற்றை பாதுகாத்தார். புதிய கல்பம் வந்தபோது, ஹரி பன்றி வடிவமும், பின்னர் ஆமை வடிவமும் எடுத்தார்.

அக்நிருவாச அவதாரம் வராஹஸ்ய வக்ஷ்யேऽஹம் பாபநாஶநம் । ஹிரண்யாக்ஷோऽஸுரேஶோऽபூத் தேவாந் ஜித்வா திவி ஸ்திதஃ

அக்னி சொன்னார்: பாவங்களை அழிக்கும் வராக அவதாரத்தை நான் கூறுகிறேன். அசுரர்களின் தலைவன் ஹிரண்யாக்ஷன், தேவர்களை வென்று விண்ணுலகில் நிலைத்தான்.

தேவைர்கத்வா ஸ்துதோ விஷ்ணுர்யஜ்ஞரூபோ வராஹகஃ । அபூத் தம் தாநவம் ஹத்வா தைத்யைஃ ஸாகஞ்ச கண்டகம்

அப்போது தேவர்கள் அவனை அடைந்து, யஜ்ஞ ரூபமான வராக வடிவில் வந்த விஷ்ணுவை புகழ்ந்தார்கள். அவர் அந்த அசுரனை, மற்ற அசுரர்களுடன் சேர்த்து அழித்தார்.

தர்மதேவாதிரக்ஷாக்ரு'தம் ததஃ ஸோऽந்தர்த்ததே ஹரிஃ। ஹிரண்யாக்ஷஸ்ய வை ப்ராதா ஹிரண்யகஶிபுஸ்ததா

தர்ம தேவன் மற்றும் மற்ற தேவர்களை காப்பாற்றிய பிறகு, ஹரி மறைந்தார். ஹிரண்யாக்ஷனின் சகோதரன் ஹிரண்யகசிபு.

ஜிததேவயஜ்ஞபாகஃ ஸர்வதேவாதிகாரக்ரு'த்। நாரஸிம்ஹவபுஃ க்ரு'த்வா தம் ஜகாந ஸுரைஃ ஸஹ

அவன் தேவர்களின் யஜ்ஞ பாகத்தை கைப்பற்றினான், எல்லா தேவர்களுக்கும் அதிகாரம் செலுத்தினான். நரசிம்ம வடிவம் எடுத்து, தேவர்களுடன் சேர்ந்து அவனை அழித்தான்.

ஸ்வபதஸ்தாந் ஸுராம்ஶ்சக்ரே நாரஸிம்ஹஃ ஸுரைஃ ஸ்துதஃ। தேவாஸுரே புரா யுத்தே பலிப்ரப்ரு'திபிஃ ஸுராஃ

தேவர்கள் புகழ்ந்த நரசிம்மன், அவர்களை மீண்டும் தங்களது இடத்திற்கு கொண்டு வந்தான். பழைய காலத்தில், தேவாஸுர யுத்தத்தில், பாலி முதலியவர்களால் தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள்.

ஜிதாஃ ஸ்வர்காத்பரிப்ரப்டா ஹரிம் வை ஶரணம் கதாஃ। ஸுராணாமமயம் தத்த்வா அதித்யா கஶ்யபேந ச

தோற்று, விண்ணுலகிலிருந்து வீழ்ந்த தேவர்கள் ஹரியை அடைவதற்காக ஓடினார்கள். தேவர்களுக்காக, அதிதி மற்றும் கஷ்யபன் அவருக்கு மாயையற்ற உடலை அளித்தார்கள்.

ஸ்துதோऽஸௌ வாமநோ பூத்வா ஹ்யதித்யாம் ஸ க்ரதும் யயௌ। பலேஃ ஶ்ரீயஜமாநஸ்ய, ராஜத்வாரேऽக்ரு'ணாத் ஶ்ருதிம்

அவர்கள் புகழ்ந்தபோது, அவர் வாமனன் ஆகி, அதிதியின் யாகத்திற்கு சென்றார். பாலி என்ற அரசனின் அரண்மனை வாயிலில், அவர் வேத மந்திரங்களை ஓதினார்.

வேதாந் படந்தம் தம் ஶ்ருத்வா வாமநம் வரதோऽப்ரவீத்। நிவாரிதோऽபி ஶுக்ரேண பலிர்ப்ரூஹி யதிச்சஸி

வேதங்களை ஓதும் வாமனனை கேட்ட பாலி, வரம் அளிப்பவன், பேசினான்: சுக்ரனால் தடையிட்டாலும், பாலி சொன்னான், 'நீ விரும்புவதை கூறு'.

த்தத்தேऽஹம் ஸம்ப்ரதாஸ்யாமி,வாமநோ பலிமப்ரவீத்। பதத்ரயம் ஹி குர்வர்தம் தேஹி தாஸ்யே தமப்ரவீத்

வாமனன் பாலியிடம், 'நீ கேட்பதை நான் தருவேன். என் ஆசானுக்காக மூன்று அடிச் நிலம் தா' என்றான். பாலி, 'நான் தருகிறேன்' என்றான்.

தோயே து பதிதே ஹஸ்தே வாமநோऽபூதவாமநஃ। பூர்லோகம் ஸ புவர்லோகம் ஸ்வர்லேகஞ்ச பதத்ரயம்

தண்ணீர் கையில் ஊற்றியவுடன், வாமனன் சிறியவன் இல்லை. மூன்று அடியில் பூமி, அந்தரிக்ஷம், விண்ணுலகை எடுத்தான்.

சக்ரே பலிஞ்ச ஸுதலம் தச்சக்ராய ததௌ ஹரிஃ। ஶக்ரோ தேவைர்ஹரிம் ஸ்துத்வா புவநேஶஃ ஸுகீம் த்வபூத்

பாலியை சுதலத்திற்கு அனுப்பி, அந்த உலகை இந்திரனுக்கு ஹரி கொடுத்தான். இந்திரன், தேவர்களுடன் ஹரியை புகழ்ந்து, உலகங்களின் ஆனந்தமான ஆண்டவனானான்.

வக்ஷ்யே பரஶுராமஸ்ய சாவதாரம் ஶ்ர்ரு'ணு த்விஜ। உத்வதாந் க்ஷத்ரியாந் மத்வா பூபாரஹாணாய ஸஃ

பரசுராம அவதாரத்தை நான் கூறுகிறேன், இருமுறை பிறந்தவரே, கேளுங்கள். க்ஷத்திரியர்கள் பெருமை கொண்டதை பார்த்து, பூமியின் பாரத்தை குறைக்க அவர் வந்தார்.

அவதீர்ணோ ஹரிஃ ஶாந்த்யை தேவவிப்ராதிபாலகஃ। ஜமதக்நே ரேணுகாயாம் பார்கவஃ ஶஸ்த்ரபாரகஃ

சமாதானம் ஏற்பட ஹரி இறங்கி, தேவர்கள், பிராமணர்கள் முதலியவர்களை காத்தார். ஜமதக்னி மற்றும் ரேணுகையின் மகனாக, ஆயுதங்களில் தேர்ந்த பாகரவராக பிறந்தார்.

தத்தாத்ரேயப்ரஸாதேந கார்த்தவீர்யோ ந்ரு'பஸ்த்வபூத்। ஸஹஸ்த்ரபாஹுஃ ஸர்வோர்வீபதிஃ ஸ ம்ரு'கயாம் கதஃ

தத்தாத்ரேயரின் அருளால், கார்த்தவீர்யன் என்ற மன்னன் ஆயிரம் கை கொண்டவன், பூமியின் எல்லா பகுதிகளையும் ஆண்டவன் ஆனான். அவன் வேட்டைக்கு சென்றான்.