அக்நிபுராணம்

கடிந்யா ஜப்தயா ஸ்ப்டஷ்டே கோமூத்ராக்ரு'திரேகயா। ஆரப்யைகம் த்ரிகம் யாவத்த்ரிசதுஷ்காவஸாநகம்

ஜபத்தின் உறுதியால், பசு சிறுநீரைப் போன்ற தெளிவான கோட்டால், ஒன்றிலிருந்து துவங்கி, மூன்று, மூன்று நான்கு முடிவுவரை தொடர வேண்டும்.

மருத் வ்யோம மருத்வீஜைஶ்சதுஃ ஷஷ்டிபதே ததா। அக்ஷாணாம் பதநாத் ஸ்பர்ஶாத்விஷமாதௌ ஶுபாதிகம்

மருத்துகள், ஆகாயம், மருத்பிறப்புகள் ஆகியவற்றுடன், அறுபத்து நான்கு படிகளில்; கற்கள் விழும் போது அல்லது தொடும் போது, ஒற்றை எண்களில் தொடக்கத்தில் நல்லது முதலியவை தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

ஏகத்ரிகாதிமாரப்ய அந்தே சாஷ்டத்ரிகம் ததா। த்வஜாத்யாயாஃ ஸமா ஹீநா விஷமாஃ ஶோபநாதிதாஃ

ஒற்றை அல்லது மும்மை தொடக்கம், எட்டும் மூன்றும் முடிவிலும்; கொடி முதலியவற்றில் குறைவானவை தீமையை, சீரற்றவை நன்மை முதலியவற்றை தரும்.

ஆஇபல்லவிதைஃ காத்யைஃ ஷோடஶஸ்வரபூர்வ்வகைஃ। ஆத்யைஸ்தைஃ ஸஸ்வரைஃ காத்யைஸ்த்ரிபுராநாமமந்த்ரகாஃ

ஆ, இ, ப, ல், வி முதலியவை, பதினாறு உயிர்மொழிகளுடன்; அவை தொடக்க உயிர்களும், அவற்றுடன் கூடிய உயிர்களும் மூன்று நகரங்களுக்கான மந்திரங்களை உருவாக்குகின்றன.

ஹ்ரீம் வீஜாஃ ப்ரணவாத்யாஃ ஸ்யுர்ந்நமோऽந்தா யத்ர பூஜநே। மந்த்ரா விம்ஶதிஸாஹஸ்ராஃ ஶதம் ஷஷ்ட்யதிகம் ததஃ

ஹ்ரீம் பீஜமும், ஓம் முதலானவை, நமோடு முடிவடையும் வழிபாட்டிலும்; மந்திரங்கள் இருபதாயிரம், அதற்கு மேல் நூறு அறுபது கூடும்.

ஆம் ஹ்ரீம் மந்த்ராஃ ஸரஸ்வத்யாஶ்சண்டிகாயாஸ்ததைவ ச। ததா கௌர்ய்யாஶ்ச துர்காயா ஆம் ஶ்ரீம் மந்த்ராஃ ஶ்ரியஸ்ததா

ஆம், ஹ்ரீம் என்ற மந்திரங்கள் சரஸ்வதி மற்றும் சண்டிகைக்கு; அதுபோல் கௌரி, துர்கைக்கு, ஆம், ஸ்ரீம் என்ற மந்திரங்கள் ஸ்ரீவுக்கு உரியது.

ததா க்ஷௌம் கௌம் மந்த்ராஃ ஸூர்ய்யஸ்ய ஆம் ஹௌம் மந்த்ராஃ ஶிவஸ்ய ச। ஆம் கம் மந்த்ரா கணேஶஸ்ய ஆம் மந்த்ராஶ்ச ததா ஹரேஃ

அதேபோல், க்ஷௌம், கௌம் என்ற மந்திரங்கள் சூரியனுக்காகவும்; ஆம், ஹௌம் என்றவை சிவனுக்காகவும்; ஆம், கம் என்றவை கணேசனுக்காகவும்; ஆம் என்ற மந்திரங்கள் ஹரிக்கும் உரியது.

ஶதார்த்தைகாதிகைஃ காத்யைஸ்ததா ஷோடஶபிஃ ஸ்வரைஃ। காத்யைஸ்தைஃ ஸஸ்வரைராத்யைஃ காந்தைர்ம்மந்த்ராஸ்ததாகிலாஃ

நூற்றியம்பது ஒன்று தொடக்க எழுத்துகளும், பதினாறு உயிர்களும்; அவை தொடக்க எழுத்துகளும் உயிர்களும் சேர்ந்து எல்லா மந்திரங்களும் உருவாகின்றன.

ரவீஶதேவீவிஷ்ணூநாம் கப்திதேவேந்த்ரவர்த்தநாத்। ஶதத்ரயம் ஷஷ்ட்யதிகம் ப்ரத்யேகம் மண்டலம் க்ரமாத்। அபிஷிக்தோ ஜபேத் த்யாயேச்சிஷ்யாதீந் தீக்ஷயேத்‌குருஃ

சூரியன், ஈசன், தேவி, விஷ்ணு ஆகியோருக்காக, எழுத்துகளின் இயக்கம், இந்திரன் முதலியவர்களின் வழியில், ஒவ்வொரு மண்டலத்திற்கும் மூன்று நூறு அறுபது வரிசையாக; குரு அபிஷேகம் செய்து, ஜபம் செய்து, தியானித்து, சீடர்களை திக்ஷை அளிக்க வேண்டும்.

ஈஶ்வர உவாச ப்ரதிஷ்டாம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி க்ரமாத் ஸங்‌க்ஷேபதோ குஹ। பீடம் ஶக்திம் ஶிவோ லிங்கம் தத்யோகஃ ஸ ஶிவாணுபிஃ

ஈச்வரன் கூறினார்: குகா, நான் இப்போது நிறுவலை சுருக்கமாகவும், வரிசையாகவும் விளக்குகிறேன்; பீடம், சக்தி, சிவன், லிங்கம், அவற்றின் சங்கமம் ஆகியவை சிவ அணுவுடன் இணைகின்றன.

ப்ரதிஷ்டாயாஃ பஞ்ச பேதாஸ்தேஷாம் ரூபம் வதாமி தே। யத்ர ப்ரஹ்மஶிலாயோகஃ ஸா ப்ரதிஷ்டா விஶேஷதஃ

நிறுவலுக்கு ஐந்து வகைகள் உள்ளன; அவற்றின் வடிவங்களை நான் சொல்கிறேன்: பிரம்ம கல்லுடன் சங்கமம் ஏற்படுமிடமே சிறப்பாக நிறுவல் எனப்படுகிறது.

ஸ்தாபநந்து யதாயோகம் பீட ஏவ நிவேஶநம்। ப்ரதிஷ்டாபிந்நபீடஸ்ய ஸ்திதஸ்தாபநமுச்யதே

சரியான முறையில் நிறுவுவது பீடத்தை அமைப்பதாகும்; நிறுவலுடன் பிரிக்க முடியாத பீடம் நிலையான நிறுவல் எனப்படுகிறது.

உத்தாபநஞ்ச ஸா ப்ரோக்தா லிங்கோத்தாரபுரஃஸரா। யஸ்யா து லிங்கமாரோப்ய ஸம்ஸ்காரஃ க்ரியதே புதைஃ

லிங்கத்தை எடுத்துப் பின் உயர்த்துவது தான் உயர்த்தல் எனப்படுகிறது; அதில், லிங்கத்தை உயர்த்தி, ஞானிகள் சடங்குகளை நடத்துகிறார்கள்.

ஆஸ்தாபநம் ததுத்திஷ்டம் த்விதா விஷ்ணவாதிகஸ்ய ச । ஆஸு ஸர்வ்வாஸு சைதந்யம் நியுஞ்ஜீத பரம் ஶிவம்

விஷ்ணு முதலியவர்களுக்கு இரண்டு வகையான நிறுவல் முறைகள் கூறப்பட்டுள்ளன. இவை அனைத்திலும் உயர்ந்த, நன்மை தரும் உயிரோட்டத்தை அழைக்க வேண்டும்.

யதாதாராதிபேதேந ப்ராஸாதேஷ்வபி பஞ்சதா। பரீக்ஷாமத மேதிந்யாஃ குர்ய்யாத்ப்ராஸாதகாம்யயா

அடித்தளம் முதலிய வேறுபாடுகளால் கோயில்களிலும் ஐந்து வகைகள் உண்டு. அப்போது, கோயில் கட்ட விரும்பும் போது, நிலத்தை ஆராய வேண்டும்.

ஶுக்லாஜ்யகந்தா ரக்தா ச ரக்தகந்தா ஸுகந்திநீ । பீதா க்ரு'ஷ்ணா ஸுராதநதா விப்ராதீநாம் மஹீ க்ரமாத்

வெள்ளை, நெய் மணம் கொண்டது; சிவப்பு, சிவப்பு மணம் மற்றும் நல்ல வாசனை; மஞ்சள், கருப்பு, மதுவின் வாசனை இல்லாதது—இவை பிராமணர் முதலியவர்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக ஏற்ற நிலங்கள்.

பூர்வ்வேஶோத்தரஸர்வத்ர பூர்வா சைஷாம் விஶிஷ்யதே । ஆகாதே ஹாஸ்திகே யஸ்யாஃ பூர்ணே ம்ரு'ததிகா பவேத்

கிழக்கு, வடக்கு மற்றும் எல்லா திசைகளிலும், கிழக்கு நிலம் சிறப்பாகப் புகழப்படுகிறது. குழியில் அது நிறைந்து, அதிக மண் கிடைத்தால் அது சிறந்ததாகும்.

உத்தமாந்தாம் மஹீம் வித்யாத்தோயாத்யைர்வா ஸமுக்ஷிதாம்। அஸ்த்யங்காராதிபிர்துஷ்டாமத்யந்தம் ஶோதயேத் குருஃ

நிலம் மிக உயர்ந்தது முதல் கீழ்மையானது வரை அறியப்பட வேண்டும், அல்லது தண்ணீர் முதலியவற்றால் கழுவப்பட்டிருக்கலாம். எலும்பு, நெருப்பு நிலம் போன்றவற்றால் மாசுபட்டிருந்தால், ஆசான் அதை முற்றிலும் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

நகரக்ராமதுர்கார்தம் க்ரு'ஹப்ராஸாதகாரணம் । கநநைர்கோகுலாவாஸைஃ கர்ஷணைர்வா முஹுர்முஹுஃ

நகரம், கிராமம், கோட்டை, வீடு, கோயில் கட்டும் நோக்கத்திற்காக, பலமுறை தோண்டி அல்லது மாடுகள் கொண்டு உழுது நிலத்தை தயார் செய்ய வேண்டும்.

மண்டபே த்வாரபூஜாதி மந்த்ரத்ரு'ப்த்யவஸாநகம் । கர்ம்ம நிர்வர்த்யாகோராஸ்த்ரம் ஸஹஸ்ரம் விதிநா யஜேத்

மண்டபத்தில், வாயில் பூஜை முதலியவற்றை செய்து, மந்திரங்களால் கிரியையை முடித்த பின், ஆகோர ஆயுதத்தால் ஆயிரம் ஹோமங்களை விதிப்படி செய்ய வேண்டும்.

ஸமீக்ரு'த்யோபலிப்தாயாம் பூமௌ ஸம்ஶோதயேத்திஶஃ। ஸ்வர்ணதத்யக்ஷதை ரேகாஃ ப்ரகுர்வீத ப்ரதக்ஷிணம்

நிலத்தை சமப்படுத்தி பூசிய பிறகு, திசைகளை சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; தங்கம், தயிர், முறியாத தானியங்கள் கொண்டு, வலமாக கோடுகள் வரைய வேண்டும்.

மத்யாதீஶாநகோஷ்டஸ்தே பூர்ணகும்பே ஶிவம் யஜேத்। வாசஸ்துமப்யர்ச்ய தத்தோயைஃ ஸிஞ்சேத் குத்தாலகாதிகம்

நடுவிலும், ஈசான்ய மூலையிலும், நிரம்பிய குடத்தை வைத்து, சிவனை வழிபட வேண்டும்; அர்ச்சகர் பெருமையை செய்து, அந்த நீரால் தோண்டும் கருவிகளைத் தெளிக்க வேண்டும்.

வாஹ்யே ரக்ஷோகணாநிஷ்ட்வா விதிநா திக்பலிம் க்ஷிபேத்। பூமிம் ஸம்ஸிச்ய ஸம்ஸ்நாப்ய குத்தாலாத்யம் ப்ரபூஜயேத்

வெளியில் பிசாசுகளை முறையாக சமாதானப்படுத்தி, திசைகளுக்கு பலி செலுத்த வேண்டும்; நிலத்தை தெளித்து, குளிப்பாட்டி, தோண்டும் கருவிகள் முதலியவற்றை வழிபட வேண்டும்.

அந்யம் வஸ்த்ரயுகச்சந்நம் கும்பம் ஸ்கந்தே த்விஜந்மநஃ। நிதாய கீதவாத்யாதிப்ரஹ்மகோஷஸமாகுலம்

இன்னொரு குடம், இரண்டு துணிகளால் மூடப்பட்டு, ஒரு பிராமணரின் தோளில் வைக்கப்படுகிறது; பாடல், இசை, வேத ஒலி ஆகியவற்றுடன் அது செல்கிறது.

பூஜாம் கும்பே ஸமாஹ்ரு'த்ய ப்ராப்தே லக்நேऽக்நிகோஷ்டகே। குத்தாலேநாபிஷிக்தேந மத்வக்தேந து காநயேத்

குடத்தைப் பூஜை செய்து முடித்த பின், அக்னி குழி தோண்டும் நல்ல நேரம் வந்ததும், தேன் பூசப்பட்ட புனிதமான கரண்டியால் தோண்ட வேண்டும்.

நைர்ரு'த்யாம் க்ஷேபயேந்ம்ரு'த்ஸ்நாம் காதே கும்பஜலம் க்ஷிபேத்। புரஸ்ய பூர்வ்வஸீமாந்தம் நயேத் யாவதபீப்ஸிதம்

தெற்குப் பசுமோட்டில் மண்ணை வைக்க வேண்டும்; குடத்திலுள்ள நீரை குழியில் ஊற்ற வேண்டும்; பிறகு, விரும்பிய கிழக்கு எல்லை வரை அதை அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.

அத தத்ர க்ஷணம் ஸ்தித்வா ப்ராமயேத் பரிதஃ புரம்। ஸிஞ்சந் ஸீமாந்தசிஹ்ணாநி யாவதீஶாநகோசரம்

அங்கே ஒரு கணம் நின்று, சுற்றிலும் நிலத்தைச் சுற்றி நடக்க வேண்டும்; எல்லை குறிகளை வடகிழக்கு பகுதி வரை நீர் தெளித்து செல்ல வேண்டும்.

அர்க்யதாநமிதம் ப்ரோக்தம் தத்ர கும்பபரிப்ரமாத்। இத்தம் பரிக்ரஹம் பூமேஃ குர்வ்வீத ததநந்தரம்

இந்த அர்க்யம் வழங்கும் கிரியை, குடத்தைச் சுற்றி நடந்த பிறகு செய்யப்படுகிறது; இவ்வாறு நிலத்தை கைப்பற்ற வேண்டும்.

கர்கராந்தம் ஜலாந்தம் வா ஶல்யதோஷஜிகாம்ஸயா। காநயேத் பூஃ குமாரீம் சேத் விதிநா ஶல்யமுத்தரேத்

நிலம் கல்லோடு அல்லது நீருடன் இருந்தால், குறைபாடுகளை நீக்குவதற்காக நிலத்தை தோண்ட வேண்டும்; அங்கு ஏதாவது பொருள் இருந்தால், ஒரு கன்னி அதை விதிப்படி எடுக்க வேண்டும்.