அக்நிபுராணம்

கும்பேऽநலே ஶிவே ஸ்வஸ்மிம்ஸ்ததஸ்தத்க்ரு'த்யமாவிஶேத்। அநுக்ராஹ்யாஸ்த்வயா ஶிஷ்யாஃ ஶாஸ்த்ரேண ஸுபரீக்ஷிதாஃ

கும்பத்தில், அக்னியில், சிவனில், தன்னிடமும் அந்த அந்த செயல்களை செய்ய வேண்டும்; சிஷ்யர்கள், நூலால் நன்கு பரிசோதிக்கப்பட்டு, உன்னால் ஏற்கப்பட வேண்டும்.

பூபபந்மாநவாதீநாமபிஷேகாதபீப்ஸிதம்। ஆம் ஶ்ராம் ஶ்ரௌம் பஶும் ஹூம் படிதி அஸ்த்ரராஜாபிஷேகதஃ

மன்னர்கள், பிராமணர்கள், மனிதர்கள் மற்றும் பிறருக்காக, அபிஷேகம் விருப்பப்படி செய்யலாம்; 'ஆம், ஶ்ராம், ஶ்ரௌம், பஶும், ஹூம், பட்' என்று ஆயுத ராஜா மந்திரத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

ஈஶ்வர உவாச அபிஷிக்தஃ ஶிவம் விஷ்ணும் பூஜயேத்பாஸ்கராதிகாந்। ஶங்கபேர்ய்யாதிநிர்காஷைஃ ஸ்நாபயேத் பஞ்சகவ்யகே

ஈஸ்வரர் கூறினார்: அபிஷேகம் பெற்றவன் சிவன், விஷ்ணு, சூரியன் மற்றும் பிற தேவதைகளை வழிபட வேண்டும்; சங்கு, பெருங்கொம்பு போன்ற ஒலியுடன், பஞ்சகவ்யத்தால் அவர்களை குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

யோ தேவாந்தேபலோகம் ஸ யாதி ஸ்வகுலமுத்தரந்। வர்ஷகோடிஸஹஸ்ரேஷு யத் பாபம் ஸமுபார்ஜ்ஜிதம்

யார் தேவதைகளையும், தேவலோகத்தையும் வழிபடுகிறாரோ, அவர் தன் குடும்பத்தை உயர்த்தி, அதில் சேர்வார்; கோடி வருடங்கள் கூட சேர்த்த பாவம் இருந்தாலும்—

க்ரு'தாப்யங்கேந தேவாநாம் பஸ்மீபவதி பாவகே। ஆடகேந க்ரு'தாத்யைஶ்வ தேவாந் ஸ்நாப்ய ஸுரோ பவேத்

நெய்யால் தேவதைகளை பூசித்தால், அது அக்னியில் எரிந்து போகும்; ஒரு அளவுக்கு நெய்யால் தேவதைகளை குளிக்கச் செய்தால், அவர் தெய்வீக நிலையை அடைவார்.

சந்தநேநாநுலிப்யாத நாந்தாத்யைஃ பூஜயேத்ததா। அல்பாயாஸந ஸ்துதிபி ஸ்துதா தேவாஸ்து ஸர்வதா

சந்தனத்தை பூசி, நந்தி முதலான பொருட்களால் வழிபட்டு, எளிதாகப் பாடும் புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் எப்போதும் தேவர்களை போற்றி வர வேண்டும்.

அதீதாநாகதஜ்ஞாநமந்த்ரதீபுக்திமுக்திதாஃ। க்ரு'ஹீத்வா ப்ரஶ்நஸூக்ஷ்மார்ணே ஹ்ரு'தே த்வாப்யாம் ஶுபாஶுபம்

அவர்கள் கடந்த காலம், வரப்போகும் காலம், மந்திரத்தின் அர்த்தம், புத்தி, அனுபவம், விடுதலை ஆகியவற்றை அளிக்கின்றனர்; நுண்ணிய கேள்விகளை எடுத்துக்கொண்டு, இரு வழிகளால் நல்லதும் கெட்டதும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

த்ரிபிர்ஜீவோ மூலதாதுஶ்சதுர்பிப்ராஹ்மணாதிதீஃ। பஞ்சாதௌ பூததத்த்வாதி ஶேஷ சைவம் ஜபாதிகம்

மூன்று கொண்டு உயிரும் அடிப்படையும், நான்கு கொண்டு பிராமணர் முதலியோரின் அறிவும், ஐந்து தொடக்கத்தில் பஞ்சபூதங்கள் முதலியவை, மீதியெல்லாம் ஜபம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடையவை ஆகும்.

ஏகத்ரிகாதித்ரிகாந்தே பதே த்விபமகாந்தகே। அஶுபம் மத்யமம் மத்யேஷ்விந்த்ரஶ்த்ரிஷு ந்ரு'பஃ ஶுபஃ

ஒற்றை, மும்மை, மும்மை முடிவிலும், இரட்டை முடிவிலும், நடுவில் கெட்டது, நடுவில் நடுத்தரமானது, மூன்றில் இந்திரன் நல்லது என அரசே, கூறப்படுகிறது.

ஸங்‌கயாவ்ரு'ந்தே ஜீவிதாப்தம் யமோऽப்ததராஹா த்ருவம்। ஸூர்ய்யேபாஸ்யேஶதுர்காஶ்ரீவிஷ்ணுமந்த்ரைர்ல்லிகேத் கஜே

எண்களின் கூட்டத்தில், ஆயுள், யமன், வருடம், திதி, துருவம் ஆகியவற்றால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது; சூரியன், சந்திரன், ஈசன், துர்கை, ஸ்ரீ, விஷ்ணு ஆகியோருக்கான மந்திரங்களை கொண்டு, பீச்சு பட்டையில் எழுத வேண்டும்.

கடிந்யா ஜப்தயா ஸ்ப்டஷ்டே கோமூத்ராக்ரு'திரேகயா। ஆரப்யைகம் த்ரிகம் யாவத்த்ரிசதுஷ்காவஸாநகம்

ஜபத்தின் உறுதியால், பசு சிறுநீரைப் போன்ற தெளிவான கோட்டால், ஒன்றிலிருந்து துவங்கி, மூன்று, மூன்று நான்கு முடிவுவரை தொடர வேண்டும்.

மருத் வ்யோம மருத்வீஜைஶ்சதுஃ ஷஷ்டிபதே ததா। அக்ஷாணாம் பதநாத் ஸ்பர்ஶாத்விஷமாதௌ ஶுபாதிகம்

மருத்துகள், ஆகாயம், மருத்பிறப்புகள் ஆகியவற்றுடன், அறுபத்து நான்கு படிகளில்; கற்கள் விழும் போது அல்லது தொடும் போது, ஒற்றை எண்களில் தொடக்கத்தில் நல்லது முதலியவை தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

ஏகத்ரிகாதிமாரப்ய அந்தே சாஷ்டத்ரிகம் ததா। த்வஜாத்யாயாஃ ஸமா ஹீநா விஷமாஃ ஶோபநாதிதாஃ

ஒற்றை அல்லது மும்மை தொடக்கம், எட்டும் மூன்றும் முடிவிலும்; கொடி முதலியவற்றில் குறைவானவை தீமையை, சீரற்றவை நன்மை முதலியவற்றை தரும்.

ஆஇபல்லவிதைஃ காத்யைஃ ஷோடஶஸ்வரபூர்வ்வகைஃ। ஆத்யைஸ்தைஃ ஸஸ்வரைஃ காத்யைஸ்த்ரிபுராநாமமந்த்ரகாஃ

ஆ, இ, ப, ல், வி முதலியவை, பதினாறு உயிர்மொழிகளுடன்; அவை தொடக்க உயிர்களும், அவற்றுடன் கூடிய உயிர்களும் மூன்று நகரங்களுக்கான மந்திரங்களை உருவாக்குகின்றன.

ஹ்ரீம் வீஜாஃ ப்ரணவாத்யாஃ ஸ்யுர்ந்நமோऽந்தா யத்ர பூஜநே। மந்த்ரா விம்ஶதிஸாஹஸ்ராஃ ஶதம் ஷஷ்ட்யதிகம் ததஃ

ஹ்ரீம் பீஜமும், ஓம் முதலானவை, நமோடு முடிவடையும் வழிபாட்டிலும்; மந்திரங்கள் இருபதாயிரம், அதற்கு மேல் நூறு அறுபது கூடும்.

ஆம் ஹ்ரீம் மந்த்ராஃ ஸரஸ்வத்யாஶ்சண்டிகாயாஸ்ததைவ ச। ததா கௌர்ய்யாஶ்ச துர்காயா ஆம் ஶ்ரீம் மந்த்ராஃ ஶ்ரியஸ்ததா

ஆம், ஹ்ரீம் என்ற மந்திரங்கள் சரஸ்வதி மற்றும் சண்டிகைக்கு; அதுபோல் கௌரி, துர்கைக்கு, ஆம், ஸ்ரீம் என்ற மந்திரங்கள் ஸ்ரீவுக்கு உரியது.

ததா க்ஷௌம் கௌம் மந்த்ராஃ ஸூர்ய்யஸ்ய ஆம் ஹௌம் மந்த்ராஃ ஶிவஸ்ய ச। ஆம் கம் மந்த்ரா கணேஶஸ்ய ஆம் மந்த்ராஶ்ச ததா ஹரேஃ

அதேபோல், க்ஷௌம், கௌம் என்ற மந்திரங்கள் சூரியனுக்காகவும்; ஆம், ஹௌம் என்றவை சிவனுக்காகவும்; ஆம், கம் என்றவை கணேசனுக்காகவும்; ஆம் என்ற மந்திரங்கள் ஹரிக்கும் உரியது.

ஶதார்த்தைகாதிகைஃ காத்யைஸ்ததா ஷோடஶபிஃ ஸ்வரைஃ। காத்யைஸ்தைஃ ஸஸ்வரைராத்யைஃ காந்தைர்ம்மந்த்ராஸ்ததாகிலாஃ

நூற்றியம்பது ஒன்று தொடக்க எழுத்துகளும், பதினாறு உயிர்களும்; அவை தொடக்க எழுத்துகளும் உயிர்களும் சேர்ந்து எல்லா மந்திரங்களும் உருவாகின்றன.

ரவீஶதேவீவிஷ்ணூநாம் கப்திதேவேந்த்ரவர்த்தநாத்। ஶதத்ரயம் ஷஷ்ட்யதிகம் ப்ரத்யேகம் மண்டலம் க்ரமாத்। அபிஷிக்தோ ஜபேத் த்யாயேச்சிஷ்யாதீந் தீக்ஷயேத்‌குருஃ

சூரியன், ஈசன், தேவி, விஷ்ணு ஆகியோருக்காக, எழுத்துகளின் இயக்கம், இந்திரன் முதலியவர்களின் வழியில், ஒவ்வொரு மண்டலத்திற்கும் மூன்று நூறு அறுபது வரிசையாக; குரு அபிஷேகம் செய்து, ஜபம் செய்து, தியானித்து, சீடர்களை திக்ஷை அளிக்க வேண்டும்.

ஈஶ்வர உவாச ப்ரதிஷ்டாம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி க்ரமாத் ஸங்‌க்ஷேபதோ குஹ। பீடம் ஶக்திம் ஶிவோ லிங்கம் தத்யோகஃ ஸ ஶிவாணுபிஃ

ஈச்வரன் கூறினார்: குகா, நான் இப்போது நிறுவலை சுருக்கமாகவும், வரிசையாகவும் விளக்குகிறேன்; பீடம், சக்தி, சிவன், லிங்கம், அவற்றின் சங்கமம் ஆகியவை சிவ அணுவுடன் இணைகின்றன.

ப்ரதிஷ்டாயாஃ பஞ்ச பேதாஸ்தேஷாம் ரூபம் வதாமி தே। யத்ர ப்ரஹ்மஶிலாயோகஃ ஸா ப்ரதிஷ்டா விஶேஷதஃ

நிறுவலுக்கு ஐந்து வகைகள் உள்ளன; அவற்றின் வடிவங்களை நான் சொல்கிறேன்: பிரம்ம கல்லுடன் சங்கமம் ஏற்படுமிடமே சிறப்பாக நிறுவல் எனப்படுகிறது.

ஸ்தாபநந்து யதாயோகம் பீட ஏவ நிவேஶநம்। ப்ரதிஷ்டாபிந்நபீடஸ்ய ஸ்திதஸ்தாபநமுச்யதே

சரியான முறையில் நிறுவுவது பீடத்தை அமைப்பதாகும்; நிறுவலுடன் பிரிக்க முடியாத பீடம் நிலையான நிறுவல் எனப்படுகிறது.

உத்தாபநஞ்ச ஸா ப்ரோக்தா லிங்கோத்தாரபுரஃஸரா। யஸ்யா து லிங்கமாரோப்ய ஸம்ஸ்காரஃ க்ரியதே புதைஃ

லிங்கத்தை எடுத்துப் பின் உயர்த்துவது தான் உயர்த்தல் எனப்படுகிறது; அதில், லிங்கத்தை உயர்த்தி, ஞானிகள் சடங்குகளை நடத்துகிறார்கள்.

ஆஸ்தாபநம் ததுத்திஷ்டம் த்விதா விஷ்ணவாதிகஸ்ய ச । ஆஸு ஸர்வ்வாஸு சைதந்யம் நியுஞ்ஜீத பரம் ஶிவம்

விஷ்ணு முதலியவர்களுக்கு இரண்டு வகையான நிறுவல் முறைகள் கூறப்பட்டுள்ளன. இவை அனைத்திலும் உயர்ந்த, நன்மை தரும் உயிரோட்டத்தை அழைக்க வேண்டும்.

யதாதாராதிபேதேந ப்ராஸாதேஷ்வபி பஞ்சதா। பரீக்ஷாமத மேதிந்யாஃ குர்ய்யாத்ப்ராஸாதகாம்யயா

அடித்தளம் முதலிய வேறுபாடுகளால் கோயில்களிலும் ஐந்து வகைகள் உண்டு. அப்போது, கோயில் கட்ட விரும்பும் போது, நிலத்தை ஆராய வேண்டும்.

ஶுக்லாஜ்யகந்தா ரக்தா ச ரக்தகந்தா ஸுகந்திநீ । பீதா க்ரு'ஷ்ணா ஸுராதநதா விப்ராதீநாம் மஹீ க்ரமாத்

வெள்ளை, நெய் மணம் கொண்டது; சிவப்பு, சிவப்பு மணம் மற்றும் நல்ல வாசனை; மஞ்சள், கருப்பு, மதுவின் வாசனை இல்லாதது—இவை பிராமணர் முதலியவர்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக ஏற்ற நிலங்கள்.

பூர்வ்வேஶோத்தரஸர்வத்ர பூர்வா சைஷாம் விஶிஷ்யதே । ஆகாதே ஹாஸ்திகே யஸ்யாஃ பூர்ணே ம்ரு'ததிகா பவேத்

கிழக்கு, வடக்கு மற்றும் எல்லா திசைகளிலும், கிழக்கு நிலம் சிறப்பாகப் புகழப்படுகிறது. குழியில் அது நிறைந்து, அதிக மண் கிடைத்தால் அது சிறந்ததாகும்.

உத்தமாந்தாம் மஹீம் வித்யாத்தோயாத்யைர்வா ஸமுக்ஷிதாம்। அஸ்த்யங்காராதிபிர்துஷ்டாமத்யந்தம் ஶோதயேத் குருஃ

நிலம் மிக உயர்ந்தது முதல் கீழ்மையானது வரை அறியப்பட வேண்டும், அல்லது தண்ணீர் முதலியவற்றால் கழுவப்பட்டிருக்கலாம். எலும்பு, நெருப்பு நிலம் போன்றவற்றால் மாசுபட்டிருந்தால், ஆசான் அதை முற்றிலும் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

நகரக்ராமதுர்கார்தம் க்ரு'ஹப்ராஸாதகாரணம் । கநநைர்கோகுலாவாஸைஃ கர்ஷணைர்வா முஹுர்முஹுஃ

நகரம், கிராமம், கோட்டை, வீடு, கோயில் கட்டும் நோக்கத்திற்காக, பலமுறை தோண்டி அல்லது மாடுகள் கொண்டு உழுது நிலத்தை தயார் செய்ய வேண்டும்.