அக்நிபுராணம்

ஶிஷ்யம் நிவேஶ்ய பூர்வாஸ்யம் ஸகலீக்ரு'த்ய பூஜயேத்। காஞ்சிகௌதநம்ரு'த்‌பஸ்மதூர்வாகோமயகோலகைஃ

சிஷ்யனை கிழக்கு நோக்கி அமர்த்தி, அவனை முழுமையாக செய்து, கஞ்சிகை, சாதம், மண், பசுமை, தருபை, கோமயக் குண்டுகள் ஆகியவற்றால் பூஜை செய்ய வேண்டும்.

ஸித்தார்தததிதோயைஶ்ச குர்ய்யாந்நிர்ம்மஞ்சநம் ததஃ। க்ஷாரோதாநுக்ரமேணாத ஹ்ரு'தா வித்யேஶஶம்பரை

சித்தமான சாதம், தயிர், புனித நீர் கொண்டு அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; பிறகு, பால், சாதம், மற்றும் கல்வி ஆண்டவருக்கான மந்திரங்களால் முறையே செய்ய வேண்டும்.

கலஸைஃ ஸ்நாபயேச்சிஷ்யம் ஸ்வதாதாரணயாந்விதம்। பரிதாப்ய ஸிநே வஸ்த்ரே நிவேஶ்ய ஶிவதக்ஷிணே

கலசங்களால் சிஷ்யனை ஸ்வதா நிறுவலுடன் குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்; சுத்தமான vasthiram அணிவித்து, சிவனின் வலப்பக்கத்தில் அமர்த்த வேண்டும்.

பூர்வ்வோதிதாஸநே ஶிஷ்யம் புநஃ பூர்வவதர்ச்சயேத்। உஷ்ணீஷம் யோகபட்டஞ்ச முகுடம் கர்த்தரீம் கடீம்

முன்னதாக கூறிய இருக்கையில், மீண்டும் முன்புபோல் சிஷ்யனை பூஜிக்க வேண்டும்; தலையணி, யோகப் பட்டா, கிரீடம், கத்தி, குடம் ஆகியவற்றுடன் செய்ய வேண்டும்.

அக்ஷமாலாம் புஸ்தகாதி ஶிவிகாத்யதிகாரகம்। தீக்ஷாவ்யாக்யாப்ரதிஷ்டாத்யம் ஜ்ஞாத்வாऽத்யப்ரப்ரு'தி த்வயா

அக்ஷமாலை, புத்தகம் போன்றவை, பல்லக்கு மற்றும் அதிகார சின்னங்கள் கொண்டு, துவக்கம், விளக்கம், நிறுவல் ஆகிய கடமைகளை இன்று முதல் நீ அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஸுபரீக்ஷ்ய விதாதவ்யமாஜ்ஞாம் ஸம்ஶ்ராவயேதிதி। அபிவாத்ய ததஃ ஶிஷ்யம் ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம்

நன்கு பரிசோதித்து, அந்த விதியை செய்ய வேண்டும்; கட்டளை வழங்க வேண்டும்: 'சிஷ்யனை வணங்கி, பிறகு மகேஸ்வரனை பணிந்து—'

விக்நஜ்வாலாபநோதார்தம் குர்ய்யாத்விஜ்ஞாபநாம் யதா। அபிஷேகார்தமாதிஷ்டஸ்த்வயாऽஹம் குருமுர்த்திநா

அடைபாடுகள் மற்றும் தடைகள் நீங்க, இவ்வாறு வேண்ட வேண்டும்: 'குருவே, அபிஷேகத்திற்காக நீர் எனக்கு உத்தரவிட்டீர்.'

ஸம்ஹிதாபாரகஃ ஸோऽயமபிஷிக்தோ மயா ஶிவ। த்ரு'ப்தயே மந்த்ரசக்ரஸ்ய பஞ்சபஞ்சாஹுதீர்யஜேத்

'வேதங்களை முழுமையாக அறிந்த இவனை, நான் இப்போது அபிஷேகம் செய்தேன், சிவனே; மந்திர வட்டம் திருப்திக்காக, ஐந்து ஐந்து ஹோமங்கள் செய்யட்டும்.'

தத்யாத் பூர்ணாம் ததஃ ஶிஷ்யம் ஸ்தாபயேந்நிஜதக்ஷிணே। ஶிஷ்யதக்ஷிணபாணிஸ்தா அஹ்குலஷ்டாத்யங்குலீஃ க்ரமாத்

பிறகு முழு அர்ப்பணிப்பை செய்து, சிஷ்யனை தன் வலப்பக்கத்தில் அமர்த்த வேண்டும்; சிஷ்யனின் வலது கையில், சிறு விரல் முதல் மற்ற விரல்களை முறையே வைக்க வேண்டும்.

லாத்ர்சயேதுபபத்தாய தக்ததர்பாக்ரஶம்பரைஃ। குஸுமாநி கரே தத்வா ப்ரணாமம் காரயேதமும்

கட்டப்பட்டவரை, எரிந்த தர்பை முனைகளால் தொட வேண்டும்; மலர்களை அவன் கையில் வைத்து, அவனை வணங்கச் செய்ய வேண்டும்.

கும்பேऽநலே ஶிவே ஸ்வஸ்மிம்ஸ்ததஸ்தத்க்ரு'த்யமாவிஶேத்। அநுக்ராஹ்யாஸ்த்வயா ஶிஷ்யாஃ ஶாஸ்த்ரேண ஸுபரீக்ஷிதாஃ

கும்பத்தில், அக்னியில், சிவனில், தன்னிடமும் அந்த அந்த செயல்களை செய்ய வேண்டும்; சிஷ்யர்கள், நூலால் நன்கு பரிசோதிக்கப்பட்டு, உன்னால் ஏற்கப்பட வேண்டும்.

பூபபந்மாநவாதீநாமபிஷேகாதபீப்ஸிதம்। ஆம் ஶ்ராம் ஶ்ரௌம் பஶும் ஹூம் படிதி அஸ்த்ரராஜாபிஷேகதஃ

மன்னர்கள், பிராமணர்கள், மனிதர்கள் மற்றும் பிறருக்காக, அபிஷேகம் விருப்பப்படி செய்யலாம்; 'ஆம், ஶ்ராம், ஶ்ரௌம், பஶும், ஹூம், பட்' என்று ஆயுத ராஜா மந்திரத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

ஈஶ்வர உவாச அபிஷிக்தஃ ஶிவம் விஷ்ணும் பூஜயேத்பாஸ்கராதிகாந்। ஶங்கபேர்ய்யாதிநிர்காஷைஃ ஸ்நாபயேத் பஞ்சகவ்யகே

ஈஸ்வரர் கூறினார்: அபிஷேகம் பெற்றவன் சிவன், விஷ்ணு, சூரியன் மற்றும் பிற தேவதைகளை வழிபட வேண்டும்; சங்கு, பெருங்கொம்பு போன்ற ஒலியுடன், பஞ்சகவ்யத்தால் அவர்களை குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

யோ தேவாந்தேபலோகம் ஸ யாதி ஸ்வகுலமுத்தரந்। வர்ஷகோடிஸஹஸ்ரேஷு யத் பாபம் ஸமுபார்ஜ்ஜிதம்

யார் தேவதைகளையும், தேவலோகத்தையும் வழிபடுகிறாரோ, அவர் தன் குடும்பத்தை உயர்த்தி, அதில் சேர்வார்; கோடி வருடங்கள் கூட சேர்த்த பாவம் இருந்தாலும்—

க்ரு'தாப்யங்கேந தேவாநாம் பஸ்மீபவதி பாவகே। ஆடகேந க்ரு'தாத்யைஶ்வ தேவாந் ஸ்நாப்ய ஸுரோ பவேத்

நெய்யால் தேவதைகளை பூசித்தால், அது அக்னியில் எரிந்து போகும்; ஒரு அளவுக்கு நெய்யால் தேவதைகளை குளிக்கச் செய்தால், அவர் தெய்வீக நிலையை அடைவார்.

சந்தநேநாநுலிப்யாத நாந்தாத்யைஃ பூஜயேத்ததா। அல்பாயாஸந ஸ்துதிபி ஸ்துதா தேவாஸ்து ஸர்வதா

சந்தனத்தை பூசி, நந்தி முதலான பொருட்களால் வழிபட்டு, எளிதாகப் பாடும் புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் எப்போதும் தேவர்களை போற்றி வர வேண்டும்.

அதீதாநாகதஜ்ஞாநமந்த்ரதீபுக்திமுக்திதாஃ। க்ரு'ஹீத்வா ப்ரஶ்நஸூக்ஷ்மார்ணே ஹ்ரு'தே த்வாப்யாம் ஶுபாஶுபம்

அவர்கள் கடந்த காலம், வரப்போகும் காலம், மந்திரத்தின் அர்த்தம், புத்தி, அனுபவம், விடுதலை ஆகியவற்றை அளிக்கின்றனர்; நுண்ணிய கேள்விகளை எடுத்துக்கொண்டு, இரு வழிகளால் நல்லதும் கெட்டதும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

த்ரிபிர்ஜீவோ மூலதாதுஶ்சதுர்பிப்ராஹ்மணாதிதீஃ। பஞ்சாதௌ பூததத்த்வாதி ஶேஷ சைவம் ஜபாதிகம்

மூன்று கொண்டு உயிரும் அடிப்படையும், நான்கு கொண்டு பிராமணர் முதலியோரின் அறிவும், ஐந்து தொடக்கத்தில் பஞ்சபூதங்கள் முதலியவை, மீதியெல்லாம் ஜபம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடையவை ஆகும்.

ஏகத்ரிகாதித்ரிகாந்தே பதே த்விபமகாந்தகே। அஶுபம் மத்யமம் மத்யேஷ்விந்த்ரஶ்த்ரிஷு ந்ரு'பஃ ஶுபஃ

ஒற்றை, மும்மை, மும்மை முடிவிலும், இரட்டை முடிவிலும், நடுவில் கெட்டது, நடுவில் நடுத்தரமானது, மூன்றில் இந்திரன் நல்லது என அரசே, கூறப்படுகிறது.

ஸங்‌கயாவ்ரு'ந்தே ஜீவிதாப்தம் யமோऽப்ததராஹா த்ருவம்। ஸூர்ய்யேபாஸ்யேஶதுர்காஶ்ரீவிஷ்ணுமந்த்ரைர்ல்லிகேத் கஜே

எண்களின் கூட்டத்தில், ஆயுள், யமன், வருடம், திதி, துருவம் ஆகியவற்றால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது; சூரியன், சந்திரன், ஈசன், துர்கை, ஸ்ரீ, விஷ்ணு ஆகியோருக்கான மந்திரங்களை கொண்டு, பீச்சு பட்டையில் எழுத வேண்டும்.

கடிந்யா ஜப்தயா ஸ்ப்டஷ்டே கோமூத்ராக்ரு'திரேகயா। ஆரப்யைகம் த்ரிகம் யாவத்த்ரிசதுஷ்காவஸாநகம்

ஜபத்தின் உறுதியால், பசு சிறுநீரைப் போன்ற தெளிவான கோட்டால், ஒன்றிலிருந்து துவங்கி, மூன்று, மூன்று நான்கு முடிவுவரை தொடர வேண்டும்.

மருத் வ்யோம மருத்வீஜைஶ்சதுஃ ஷஷ்டிபதே ததா। அக்ஷாணாம் பதநாத் ஸ்பர்ஶாத்விஷமாதௌ ஶுபாதிகம்

மருத்துகள், ஆகாயம், மருத்பிறப்புகள் ஆகியவற்றுடன், அறுபத்து நான்கு படிகளில்; கற்கள் விழும் போது அல்லது தொடும் போது, ஒற்றை எண்களில் தொடக்கத்தில் நல்லது முதலியவை தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

ஏகத்ரிகாதிமாரப்ய அந்தே சாஷ்டத்ரிகம் ததா। த்வஜாத்யாயாஃ ஸமா ஹீநா விஷமாஃ ஶோபநாதிதாஃ

ஒற்றை அல்லது மும்மை தொடக்கம், எட்டும் மூன்றும் முடிவிலும்; கொடி முதலியவற்றில் குறைவானவை தீமையை, சீரற்றவை நன்மை முதலியவற்றை தரும்.

ஆஇபல்லவிதைஃ காத்யைஃ ஷோடஶஸ்வரபூர்வ்வகைஃ। ஆத்யைஸ்தைஃ ஸஸ்வரைஃ காத்யைஸ்த்ரிபுராநாமமந்த்ரகாஃ

ஆ, இ, ப, ல், வி முதலியவை, பதினாறு உயிர்மொழிகளுடன்; அவை தொடக்க உயிர்களும், அவற்றுடன் கூடிய உயிர்களும் மூன்று நகரங்களுக்கான மந்திரங்களை உருவாக்குகின்றன.

ஹ்ரீம் வீஜாஃ ப்ரணவாத்யாஃ ஸ்யுர்ந்நமோऽந்தா யத்ர பூஜநே। மந்த்ரா விம்ஶதிஸாஹஸ்ராஃ ஶதம் ஷஷ்ட்யதிகம் ததஃ

ஹ்ரீம் பீஜமும், ஓம் முதலானவை, நமோடு முடிவடையும் வழிபாட்டிலும்; மந்திரங்கள் இருபதாயிரம், அதற்கு மேல் நூறு அறுபது கூடும்.

ஆம் ஹ்ரீம் மந்த்ராஃ ஸரஸ்வத்யாஶ்சண்டிகாயாஸ்ததைவ ச। ததா கௌர்ய்யாஶ்ச துர்காயா ஆம் ஶ்ரீம் மந்த்ராஃ ஶ்ரியஸ்ததா

ஆம், ஹ்ரீம் என்ற மந்திரங்கள் சரஸ்வதி மற்றும் சண்டிகைக்கு; அதுபோல் கௌரி, துர்கைக்கு, ஆம், ஸ்ரீம் என்ற மந்திரங்கள் ஸ்ரீவுக்கு உரியது.

ததா க்ஷௌம் கௌம் மந்த்ராஃ ஸூர்ய்யஸ்ய ஆம் ஹௌம் மந்த்ராஃ ஶிவஸ்ய ச। ஆம் கம் மந்த்ரா கணேஶஸ்ய ஆம் மந்த்ராஶ்ச ததா ஹரேஃ

அதேபோல், க்ஷௌம், கௌம் என்ற மந்திரங்கள் சூரியனுக்காகவும்; ஆம், ஹௌம் என்றவை சிவனுக்காகவும்; ஆம், கம் என்றவை கணேசனுக்காகவும்; ஆம் என்ற மந்திரங்கள் ஹரிக்கும் உரியது.

ஶதார்த்தைகாதிகைஃ காத்யைஸ்ததா ஷோடஶபிஃ ஸ்வரைஃ। காத்யைஸ்தைஃ ஸஸ்வரைராத்யைஃ காந்தைர்ம்மந்த்ராஸ்ததாகிலாஃ

நூற்றியம்பது ஒன்று தொடக்க எழுத்துகளும், பதினாறு உயிர்களும்; அவை தொடக்க எழுத்துகளும் உயிர்களும் சேர்ந்து எல்லா மந்திரங்களும் உருவாகின்றன.

ரவீஶதேவீவிஷ்ணூநாம் கப்திதேவேந்த்ரவர்த்தநாத்। ஶதத்ரயம் ஷஷ்ட்யதிகம் ப்ரத்யேகம் மண்டலம் க்ரமாத்। அபிஷிக்தோ ஜபேத் த்யாயேச்சிஷ்யாதீந் தீக்ஷயேத்‌குருஃ

சூரியன், ஈசன், தேவி, விஷ்ணு ஆகியோருக்காக, எழுத்துகளின் இயக்கம், இந்திரன் முதலியவர்களின் வழியில், ஒவ்வொரு மண்டலத்திற்கும் மூன்று நூறு அறுபது வரிசையாக; குரு அபிஷேகம் செய்து, ஜபம் செய்து, தியானித்து, சீடர்களை திக்ஷை அளிக்க வேண்டும்.