அக்நிபுராணம்

காலாக்ந்யாதிஶிவாந்தாநி தத்த்வாநி பரிபாவயேத்। ஸமதத்த்வே ஸமக்ராணி ஸூத்ரே மணிகணாநிவ

காலாக்னி முதல் சிவன் வரை உள்ள தத்துவங்களை மனதில் நிறுத்த வேண்டும்; எல்லா தத்துவங்களையும் சமமாக எண்ணி, நூலில் முத்துக்கள் போல ஒன்றோடு ஒன்று இணைக்க வேண்டும்.

ஆவாஹ்ய ஶிவதத்த்வாதி கர்பாதாநாதி பூர்வவத்। மூலேந கிந்து குர்வ்வீத ஸர்வ்வஶுல்கஸமர்பணம்

சிவ தத்துவம் முதலியவற்றை அழைத்து, முன்புபோல் கர்ப்பாதானம் முதலான கிரியைகளை செய்து, ஆனால் மூல மந்திரத்துடன் எல்லா South fees-ஐ அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ப்ரததீத ததஃ பூர்ணாம் தத்த்வவ்ராதோபகர்பிதாம்। ஏகயைவ யயா ஶிஷ்யோ நிர்வ்வாணமதிகச்சதி

பிறகு முழு அர்ப்பணையை, தத்துவ விரதத்துடன் கூடியதை கொடுக்க வேண்டும்; இதன்மூலம் மட்டும் சீடன் முக்தியை அடைகிறான்.

யோஜநாயை ஶிவே சாந்யாம் ஸ்திரத்வாபாதநாய ச। தத்வா பூர்ணாம் ப்ரகுர்வீத ஶிவகும்பாபிஷேசநம்

சிவனுடன் இணைவதற்கும் நிலைத்தன்மை பெறுவதற்கும், முழு அர்ப்பணையை செய்து, சிவக் குடத்தில் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

ஈஶ்வர உவாச ஶிவமப்யர்ச்யாபிஷேகம் குர்ய்யாச்சிஷ்யாதிகே க்ஷியே। ஸும்பாநீஶாதிகாஷ்டாஸு க்ரமஶோ நவ விந்யஸேத்

ஈசுவரன் கூறினார்: சிவனை வழிபட்டு, சீடன் மற்றும் பிறருக்காக அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; எட்டு மர மேடைகளில் ஒன்பதையும் முறையே அமைக்க வேண்டும்.

தேஷு க்ஷாரோதம் க்ஷீரீதம் தத்யுதம் க்ரு'தஸாகரம்। இக்ஷுகாதம்பரீஸ்வாதுமஸ்தூதாநஷ்டஸாகராந்

அவற்றில், உப்புநீர், பாலை, தயிர், நெய், கரும்பு சாறு, இனிப்பான மதுபானம், தேன் ஆகிய எட்டு சமுத்திரங்களையும் இட வேண்டும்.

நிவேஶயேத் யதாஸங்‌க்யமஷ்டௌ வித்யேஶ்வராநத। ஏகம் ஶிகண்டிநம் ருத்ரம் ஶ்ரீகண்டந்து த்விதீயகம்

அவற்றில் எண்ணிக்கைப்படி எட்டு வித்யேஸ்வரர்களை நிறுவ வேண்டும்; பின்னர் ஒரு சிகண்டி ருத்ரரையும், இரண்டாவதாக ஸ்ரீகண்டரையும் நிறுவ வேண்டும்.

த்ரிமூர்த்தமேகருத்ராக்ஷமேகநேத்ரம் ஶிவோத்தமம்। ஸப்தமம் ஸூக்ஷ்மநாமாநமநந்தம் ருத்ரமஷ்டமம்

ஏழாவது அந்த பரம சிவன், மூவரும் ஒரே உருவில், ஒரே கண் கொண்ட ருத்ரன், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த சிவன்; அந்த ஏழாவது, நுண்ணிய பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது, முடிவில்லாதவன்; எட்டாவது ருத்ரன் ஆவான்.

மத்யே ஶிவம் ஸமுத்ரஞ்ச ஶிம்வமந்த்ரம் ச விந்யஸேத்। யாகாலயாந் திகீஶஸ்ய ரசிதே ஸ்நாநமண்டபே

நடுவில் சிவனையும், பெருங்கடலையும், 'சிம்வ' மந்திரத்தையும், திசைகளின் ஆண்டவருக்காக கட்டப்பட்ட யாகசாலையின் குளியல் மண்டபத்தில் நிறுவ வேண்டும்.

குர்ய்யாத் கரத்வயாயாமாம் வேதீமஷ்டாங்குலோச்ச்ரிதாம்। ஶ்ரீபர்ணாத்யாஸநே தத்ர விந்யஸ்யாநந்தமாநஸம்

இரண்டு கை நீளமும், எட்டு விரல் உயரமும் கொண்ட வேதியைக் கட்ட வேண்டும்; அங்கே, அரிசி மர இலைகள் போன்றவற்றில் இருக்கை அமைத்து, முடிவில்லாத மனதை நிறுவ வேண்டும்.

ஶிஷ்யம் நிவேஶ்ய பூர்வாஸ்யம் ஸகலீக்ரு'த்ய பூஜயேத்। காஞ்சிகௌதநம்ரு'த்‌பஸ்மதூர்வாகோமயகோலகைஃ

சிஷ்யனை கிழக்கு நோக்கி அமர்த்தி, அவனை முழுமையாக செய்து, கஞ்சிகை, சாதம், மண், பசுமை, தருபை, கோமயக் குண்டுகள் ஆகியவற்றால் பூஜை செய்ய வேண்டும்.

ஸித்தார்தததிதோயைஶ்ச குர்ய்யாந்நிர்ம்மஞ்சநம் ததஃ। க்ஷாரோதாநுக்ரமேணாத ஹ்ரு'தா வித்யேஶஶம்பரை

சித்தமான சாதம், தயிர், புனித நீர் கொண்டு அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; பிறகு, பால், சாதம், மற்றும் கல்வி ஆண்டவருக்கான மந்திரங்களால் முறையே செய்ய வேண்டும்.

கலஸைஃ ஸ்நாபயேச்சிஷ்யம் ஸ்வதாதாரணயாந்விதம்। பரிதாப்ய ஸிநே வஸ்த்ரே நிவேஶ்ய ஶிவதக்ஷிணே

கலசங்களால் சிஷ்யனை ஸ்வதா நிறுவலுடன் குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்; சுத்தமான vasthiram அணிவித்து, சிவனின் வலப்பக்கத்தில் அமர்த்த வேண்டும்.

பூர்வ்வோதிதாஸநே ஶிஷ்யம் புநஃ பூர்வவதர்ச்சயேத்। உஷ்ணீஷம் யோகபட்டஞ்ச முகுடம் கர்த்தரீம் கடீம்

முன்னதாக கூறிய இருக்கையில், மீண்டும் முன்புபோல் சிஷ்யனை பூஜிக்க வேண்டும்; தலையணி, யோகப் பட்டா, கிரீடம், கத்தி, குடம் ஆகியவற்றுடன் செய்ய வேண்டும்.

அக்ஷமாலாம் புஸ்தகாதி ஶிவிகாத்யதிகாரகம்। தீக்ஷாவ்யாக்யாப்ரதிஷ்டாத்யம் ஜ்ஞாத்வாऽத்யப்ரப்ரு'தி த்வயா

அக்ஷமாலை, புத்தகம் போன்றவை, பல்லக்கு மற்றும் அதிகார சின்னங்கள் கொண்டு, துவக்கம், விளக்கம், நிறுவல் ஆகிய கடமைகளை இன்று முதல் நீ அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஸுபரீக்ஷ்ய விதாதவ்யமாஜ்ஞாம் ஸம்ஶ்ராவயேதிதி। அபிவாத்ய ததஃ ஶிஷ்யம் ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம்

நன்கு பரிசோதித்து, அந்த விதியை செய்ய வேண்டும்; கட்டளை வழங்க வேண்டும்: 'சிஷ்யனை வணங்கி, பிறகு மகேஸ்வரனை பணிந்து—'

விக்நஜ்வாலாபநோதார்தம் குர்ய்யாத்விஜ்ஞாபநாம் யதா। அபிஷேகார்தமாதிஷ்டஸ்த்வயாऽஹம் குருமுர்த்திநா

அடைபாடுகள் மற்றும் தடைகள் நீங்க, இவ்வாறு வேண்ட வேண்டும்: 'குருவே, அபிஷேகத்திற்காக நீர் எனக்கு உத்தரவிட்டீர்.'

ஸம்ஹிதாபாரகஃ ஸோऽயமபிஷிக்தோ மயா ஶிவ। த்ரு'ப்தயே மந்த்ரசக்ரஸ்ய பஞ்சபஞ்சாஹுதீர்யஜேத்

'வேதங்களை முழுமையாக அறிந்த இவனை, நான் இப்போது அபிஷேகம் செய்தேன், சிவனே; மந்திர வட்டம் திருப்திக்காக, ஐந்து ஐந்து ஹோமங்கள் செய்யட்டும்.'

தத்யாத் பூர்ணாம் ததஃ ஶிஷ்யம் ஸ்தாபயேந்நிஜதக்ஷிணே। ஶிஷ்யதக்ஷிணபாணிஸ்தா அஹ்குலஷ்டாத்யங்குலீஃ க்ரமாத்

பிறகு முழு அர்ப்பணிப்பை செய்து, சிஷ்யனை தன் வலப்பக்கத்தில் அமர்த்த வேண்டும்; சிஷ்யனின் வலது கையில், சிறு விரல் முதல் மற்ற விரல்களை முறையே வைக்க வேண்டும்.

லாத்ர்சயேதுபபத்தாய தக்ததர்பாக்ரஶம்பரைஃ। குஸுமாநி கரே தத்வா ப்ரணாமம் காரயேதமும்

கட்டப்பட்டவரை, எரிந்த தர்பை முனைகளால் தொட வேண்டும்; மலர்களை அவன் கையில் வைத்து, அவனை வணங்கச் செய்ய வேண்டும்.

கும்பேऽநலே ஶிவே ஸ்வஸ்மிம்ஸ்ததஸ்தத்க்ரு'த்யமாவிஶேத்। அநுக்ராஹ்யாஸ்த்வயா ஶிஷ்யாஃ ஶாஸ்த்ரேண ஸுபரீக்ஷிதாஃ

கும்பத்தில், அக்னியில், சிவனில், தன்னிடமும் அந்த அந்த செயல்களை செய்ய வேண்டும்; சிஷ்யர்கள், நூலால் நன்கு பரிசோதிக்கப்பட்டு, உன்னால் ஏற்கப்பட வேண்டும்.

பூபபந்மாநவாதீநாமபிஷேகாதபீப்ஸிதம்। ஆம் ஶ்ராம் ஶ்ரௌம் பஶும் ஹூம் படிதி அஸ்த்ரராஜாபிஷேகதஃ

மன்னர்கள், பிராமணர்கள், மனிதர்கள் மற்றும் பிறருக்காக, அபிஷேகம் விருப்பப்படி செய்யலாம்; 'ஆம், ஶ்ராம், ஶ்ரௌம், பஶும், ஹூம், பட்' என்று ஆயுத ராஜா மந்திரத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

ஈஶ்வர உவாச அபிஷிக்தஃ ஶிவம் விஷ்ணும் பூஜயேத்பாஸ்கராதிகாந்। ஶங்கபேர்ய்யாதிநிர்காஷைஃ ஸ்நாபயேத் பஞ்சகவ்யகே

ஈஸ்வரர் கூறினார்: அபிஷேகம் பெற்றவன் சிவன், விஷ்ணு, சூரியன் மற்றும் பிற தேவதைகளை வழிபட வேண்டும்; சங்கு, பெருங்கொம்பு போன்ற ஒலியுடன், பஞ்சகவ்யத்தால் அவர்களை குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

யோ தேவாந்தேபலோகம் ஸ யாதி ஸ்வகுலமுத்தரந்। வர்ஷகோடிஸஹஸ்ரேஷு யத் பாபம் ஸமுபார்ஜ்ஜிதம்

யார் தேவதைகளையும், தேவலோகத்தையும் வழிபடுகிறாரோ, அவர் தன் குடும்பத்தை உயர்த்தி, அதில் சேர்வார்; கோடி வருடங்கள் கூட சேர்த்த பாவம் இருந்தாலும்—

க்ரு'தாப்யங்கேந தேவாநாம் பஸ்மீபவதி பாவகே। ஆடகேந க்ரு'தாத்யைஶ்வ தேவாந் ஸ்நாப்ய ஸுரோ பவேத்

நெய்யால் தேவதைகளை பூசித்தால், அது அக்னியில் எரிந்து போகும்; ஒரு அளவுக்கு நெய்யால் தேவதைகளை குளிக்கச் செய்தால், அவர் தெய்வீக நிலையை அடைவார்.

சந்தநேநாநுலிப்யாத நாந்தாத்யைஃ பூஜயேத்ததா। அல்பாயாஸந ஸ்துதிபி ஸ்துதா தேவாஸ்து ஸர்வதா

சந்தனத்தை பூசி, நந்தி முதலான பொருட்களால் வழிபட்டு, எளிதாகப் பாடும் புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் எப்போதும் தேவர்களை போற்றி வர வேண்டும்.

அதீதாநாகதஜ்ஞாநமந்த்ரதீபுக்திமுக்திதாஃ। க்ரு'ஹீத்வா ப்ரஶ்நஸூக்ஷ்மார்ணே ஹ்ரு'தே த்வாப்யாம் ஶுபாஶுபம்

அவர்கள் கடந்த காலம், வரப்போகும் காலம், மந்திரத்தின் அர்த்தம், புத்தி, அனுபவம், விடுதலை ஆகியவற்றை அளிக்கின்றனர்; நுண்ணிய கேள்விகளை எடுத்துக்கொண்டு, இரு வழிகளால் நல்லதும் கெட்டதும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

த்ரிபிர்ஜீவோ மூலதாதுஶ்சதுர்பிப்ராஹ்மணாதிதீஃ। பஞ்சாதௌ பூததத்த்வாதி ஶேஷ சைவம் ஜபாதிகம்

மூன்று கொண்டு உயிரும் அடிப்படையும், நான்கு கொண்டு பிராமணர் முதலியோரின் அறிவும், ஐந்து தொடக்கத்தில் பஞ்சபூதங்கள் முதலியவை, மீதியெல்லாம் ஜபம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடையவை ஆகும்.

ஏகத்ரிகாதித்ரிகாந்தே பதே த்விபமகாந்தகே। அஶுபம் மத்யமம் மத்யேஷ்விந்த்ரஶ்த்ரிஷு ந்ரு'பஃ ஶுபஃ

ஒற்றை, மும்மை, மும்மை முடிவிலும், இரட்டை முடிவிலும், நடுவில் கெட்டது, நடுவில் நடுத்தரமானது, மூன்றில் இந்திரன் நல்லது என அரசே, கூறப்படுகிறது.