அக்நிபுராணம்

பஞ்சாஶததிகா ஷஷ்டிர்புவநைஸ்துல்யஸஞ்ஜ்ஞிதாஃ। தாவந்த ஏவ ருத்ராஶ்ச விஜ்ஞேயாஸ்தத்ர தத்யதா

ஐம்பது மற்றும் அறுபத்து ஆறு எனும் எண்ணிக்கையில், அவை உலகங்களின் பெயர்களால் அறியப்படுகின்றன; அவ்வளவு ருத்ரர்களும் அங்கே உள்ளதாக அறிய வேண்டும்.

அமரேஶஃ ப்ரபாவஶ்ச நைமிஷஃ புஷ்கரோऽபி ச। ததா பாதிஶ்ச தண்டிஶ்ச பாவபூதிரதாஷ்டமஃ

அமரேசன், பிரபாவன், நைமிஷன், புஷ்கரன், அதுபோல் பாதி, தண்டி, பாவபூதி, எட்டாவது அஷ்டமன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

து. ஸ்கந்தபுராணே (௭.௧.௧௦) தீர்தாநாம் மஹாபூதாநுஸாரேண வர்கீகரணம் நகுலீஶோ ஹரிஶ்சந்த்ரஃ ஶ்ரீஶைலோ தஶமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அந்வீஶோऽஸ்நாதிகேஶஶ்ச மஹாகாலோऽத மத்யமஃ

நகுலீசன், ஹரிச்சந்திரன், ஸ்ரீசைலம் பத்தாவது என்று கூறப்படுகிறது; அன்பீசன், அஸ்நாதிகேசன், மகாகாலன், மற்றும் மத்தியமன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

கேதாரோ பைரவஶ்சைவ த்விதீயாஷ்டகமீரிதம்। ததோ கயாகுருக்ஷேத்ரகலாநாதிகநாதிகே

கேதாரம், பைரவனும், இரண்டாம் எட்டையும் குறிப்பிடுகின்றனர்; அதன்பின் கயா, குருக்ஷேத்திரம், கலானா மற்றும் பிற இடங்களும் கூறப்படுகின்றன.

விமலஶ்சாட்டஹாஸஶ்ச மஹேந்த்ரோ பீம ஏவ ச। வஸ்வாபதம் ருத்ரகோடிரவியுக்தோ மஹாபலஃ

விமலன், அட்டஹாஸன், மகேந்திரன், பீமன், வச்வாபதம், ருத்ரகோடி, சூரியன் இல்லாதவனும், பெரும் பலமுடையவனும் உள்ளனர்.

கோகர்ணோ பத்ரகர்ணஶ்ச ஸ்வர்ணாக்ஷஃ ஸ்தாணுரேவ ச। அஜேஶஶ்சைவ ஸர்வஜ்ஞோ பாஸ்வரஃ ஸூத நாந்தரஃ

கோகர்ணம், பத்ரகர்ணம், ஸ்வர்ணாக்ஷன், ஸ்தாணு, அஜேசன், எல்லாம் அறிந்தவன், பிரகாசமானவன், சூதன், நாந்தரன் ஆகியோர் உள்ளனர்.

ஸுபாஹுர்ம்மத்தரூபீ ச விஶாலோ ஜடிலஸ்ததா। ரௌத்ரோऽத பிங்கலாக்ஷஶ்ச காலதம்ஷ்ட்ரீ பவேத்ததஃ

சுபாஹு, மதமான வடிவம் கொண்டவன், விசாலன், ஜடிலன், ரௌத்ரன், பிங்கலாக்ஷன், பின்னர் காலதம்‌ஷ்ட்ரி ஆகியோர் வருகிறார்கள்.

விதுரஶ்சைவ கோரஶ்ச ப்ராஜாபத்யோ ஹுதாஶநஃ। காமரூபீ ததா காலஃ கர்ணோऽப்யத பயாநகஃ

விதுரன், கோரன், ப்ரஜாபத்யன், ஹுதாசனன், காமரூபி, காலன், கர்ணன், பயங்கரமானவனும் உள்ளனர்.

மதங்கஃ பிங்கலஶ்சைவ ஹரோ வை தாத்ரு'ஸஞ்ஜ்ஞகஃ। ஶங்குகர்ணோ விதாநஶ்ச ஶ்ரீகண்டஶ்சந்த்ரஶேகரஃ

மதங்கன், பிங்கலன், ஹரன், தாத்ரு என அழைக்கப்படுபவன், சங்குகர்ணன், விதானன், ஸ்ரீகண்டன், சந்திரசேகரன் ஆகியோர் உள்ளனர்.

காந்தாரீ ச ஸுஷும்ணா ச நாட்யௌ த்வௌ மாருதௌ ததா। ஸமாநோதாநநாமாநௌ ரஸநாபாயுரிந்த்ரியே

காந்தாரி, சுஷும்னா என்ற இரண்டு நாடிகள், அதுபோல் இரண்டு வாயுக்கள்; சமானன், உதானன் என்று பெயர், நாக்கும் புறப்பாதையும் இந்திரியங்கள்.

ரஸஸ்து விஷயோ ரூபஶப்தஸ்பர்ஶரஸா குணாஃ। மண்டலம் வர்த்துலம் தச்ச புண்டரீகாங்கிதம் ஸிதம்

ருசி என்பது பொருள்; உருவம், ஒலி, தொடுதல், சுவை ஆகியவை குணங்கள்; வட்டம் வட்டமாக, தாமரையால் குறியிடப்பட்டு, வெண்மையாக உள்ளது.

ஸ்வப்நாவஸ்தாப்ரதிஷ்டாயாம் காரணம் கருடத்வஜம்। ப்ரதிஷ்டாந்தக்ரு'தம் ஸர்வம் ஸஞ்சிந்த்ய புவநாதிகம்

கனவு நிலையில் காரணம் கருடத்வஜன்; உலகங்கள் வரை அனைத்தையும் சிந்தித்து, நிலைமை முடிவடைகிறது.

பாவ்யம் த்வயாநுகூலேந விஷ்ணும் விஜ்ஞாபயேதிதி। ததோ வாகீஶ்வரீம் தேவீம் வாகீஶமபி பூர்வவத்

நல்ல மனதுடன் விஷ்ணுவை அறிவிக்க வேண்டும்; பின்னர், முன்புபோல் வாகீஸ்வரி தேவி மற்றும் வாகீசனை அழைத்து, வழிபட்டு, மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

ஆவாஹ்யாப்யர்ச்ய ஸந்தர்ப்ய ஶிஷ்யம் வக்ஷஸி தாடயேத்। ஓம் ஹாம் ஹாம் ஹம் பட் । ப்ரவிஶேதப்யநேநைவ சைதந்யம் விபஜேத்ததஃ

அழைத்து, ஆராதித்து, திருப்திப்படுத்தி, சீடனின் மார்பில் தட்ட வேண்டும்; 'ஓம் ஹாம் ஹாம் ஹம் பட்'. இதனால் உள்ளத்தை புகுந்து, பின்னர் அந்த சைதன்யத்தை பிரிக்க வேண்டும்.

ஶஸ்த்ரேண பாஶஸம்யுக்தம் ஜ்யேஷ்டயாऽங்குஶமுத்ரயா। ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஹ்ரூம் பட் । ஸ்வாஹாந்தேந ஹ்ரு'தாக்ரு'ஷ்ய தேநைவ புடிதாத்மநா

அயுதத்துடன் பாசம் சேர்த்து, மூத்த அங்குச முத்திரையுடன்; 'ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஹ்ரூம் பட்'. இதயத்துக்கு இழுத்து, ஸ்வாஹா மூலம், தூய்மையடைந்த ஆத்மாவுடன் செய்ய வேண்டும்.

க்ரு'ஹீத்வா தம் நமோந்தேந நிஜாத்மநி நியோஜயேத் । ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஆத்மநே நமஃ। பூர்வவத் பித்ரு'ஸம்யோகம் பாவயித்வோத்பவாக்யயா

அதை எடுத்துக்கொண்டு 'நம' என்று சொல்வதன் மூலம் தன் ஆத்மாவில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; 'ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஆத்மனே நம'. முன்புபோல் பித்ரு சங்கமத்தை சிந்தித்து, உத்பவ முத்திரையால் செய்ய வேண்டும்.

வாமயா ததநேநைவ தேவீகர்பே விநிக்ஷிபேத்। ஓம் ஹாம் ஹம் ஹாம் ஆத்மந நமஃ। தேஹோத்பத்தௌ ஹ்ரு'தா ஹ்யேவம் ஶிரஸா ஜந்மநா ததா

இடது கையால், அதே முறையில், அதை தேவி கருப்பையில் வைக்க வேண்டும்; 'ஓம் ஹாம் ஹம் ஹாம் ஆத்மன நம'. உடல் தோற்றத்தில் இதயத்தில் இப்படியே, பிறப்பில் தலைவழியும் செய்ய வேண்டும்.

ஶிகயா வாதிகாராய போகாய கவசாணுநா। தத்த்வஶுத்தௌ ஹ்ரு'தா ஹ்யேவம் கர்பாதாநாய பூர்வவத்

சிகையால் அதிகாரத்திற்கு, அனுபவத்திற்கு கவச அணுவுடன்; தத்துவ சுத்திக்கு இதயத்தில் இப்படியே, கர்பாதானத்திற்கு முன்புபோல் செய்ய வேண்டும்.

ஶிரஸா பாஶஶைதில்யே நிஷ்க்ரு'த்யைவம் ஶதம் ஜபேத்। ஏவம் பாஶவியோகேऽபி ததஃ ஶஸ்த்ராத்மஜப்தயா

தலையால் பாசத்தை தளர்த்தி, அதை நீக்கி, நூறு முறை ஜபிக்க வேண்டும்; அதுபோல் பாசம் நீங்கவும், பின்னர் ஆயுத ஆத்மா ஜபத்தால் செய்ய வேண்டும்.

சிந்த்யாதஸ்த்ரேண கர்த்தம்ர்ய்யா கலாபீஜவதா யதா। ஓம் ஹ்ரீம் ப்ரதிஷ்டாகலாபாஶாய ஹஃ பட்। விஸ்ரு'ஜ்ய வர்த்துலீக்ரு'த்ய பாஶமஸ்த்ரேண பூர்வவத்

ஒருவர் ஆயுத மந்திரத்தின் மூலம் பாசத்தை வெட்ட வேண்டும்; அது சந்திரக்கலையின் விதையைப் போலவே செய்யப்பட வேண்டும். 'ஓம் ஹ்ரீம், பிரதிஷ்டா பாசத்திற்கு, ஹ: பட்' என்று உச்சரித்து, அந்த பாசத்தை வட்டமாக உருவாக்கி, முன்பு செய்தது போலவே ஆயுத மந்திரத்தால் விடுவிக்க வேண்டும்.

க்ரு'தபூர்ணே ஸ்ருவே தத்வா கலாஸ்த்ரேணைவ ஹோமயேத்। அஸ்த்ரேண ஜுஹுயாத் பஞ்ச பாஶாங்குரநிவ்ரு'த்தயே

நெய் நிறைந்த கரண்டியில் வைத்து, சந்திரக்கலையின் ஆயுத மந்திரத்தால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். அதே ஆயுத மந்திரத்தால், பாசத்தின் முளைகளை நீக்க ஐந்து முறைகள் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ப்ராயஶ்சித்தநிஷேதார்தம் தத்யாதஷ்டாஹுதீஸ்ததஃ। ஓம் ஹஃ அஸ்த்ராய ஹ்ரூம் பட்। ஹ்ரு'தாவாஹ்ய ஹ்ரு'ஷீகேஶம் க்ரு'த்வா பூஜநதர்பணே

பிழைகள் மற்றும் பாவங்களை நீக்குவதற்காக, பின்னர் எட்டு முறைகள் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்: 'ஓம் ஹ: ஆயுதத்திற்கு ஹ்ரூம் பட்' என்று உச்சரித்து, ஹ்ருஷீகேசனை இதயத்தில் வரவழைத்து, பூஜையும் அர்ப்பணையும் செய்ய வேண்டும்.

பூர்வ்வோக்தவிதிநா குர்ய்யாததிகாரஸமர்பணம்। ஓம் ஹாம் ரஸஶுல்கம் க்ரு'ஹாண ஸ்வாஹா। நிஃஶேஷதக்தபாஶஸ்ய பஶோரஸ்ய ஹரே த்வயா

முன்னதாக கூறிய முறையைப் பின்பற்றி, அதிகார அர்ப்பணை செய்ய வேண்டும்: 'ஓம் ஹாம், ரசம் என்ற கட்டணத்தை ஏற்று, ஸ்வாஹா.' ஹரியே, பாசங்கள் முற்றிலும் எரிந்த இந்த பசுவை நீ கட்டுப்படுத்தாமல் விட வேண்டும்.

ந ஸ்தேயம் பந்தகத்வேந ஶிவாஜ்ஞாம் ஶ்ராவயேதிதி। ததோ விஸ்ரு'ஜ்ய கோவிந்தம் வித்யாத்மாநம் நியோஜ்ய ச

பந்தத்தில் நிலைத்திருக்க கூடாது; இதுவே சிவனின் கட்டளை என அறிவிக்க வேண்டும். பின்னர், விடுவித்து, ஞானத்தின் வடிவான கோவிந்தனை நியமிக்க வேண்டும்.

பாஹுமுக்தார்த்தத்ரு'ஶ்யேந சந்த்ரபிம்பேந ஸந்நிபம்। ஸம்ஹாரமுத்ரயா ஸ்வஸ்தம் விதாயோத்பவமுத்ரயா

கை நீட்டப்பட்டு பாதி தெரியும் நிலை, சந்திரமண்டலத்தைப் போல, சங்காரமுத்திரையால் மனதை அமைதியாக்கி, பிறகு உற்பத்தி முத்திரையை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஸூத்ரே ஸம்யோஜ்ய விந்யஸ்ய தோயபிந்தும் யதா புரா। விஸ்ரு'ஜ்ய பிதரௌ வஹ்நேஃ பூஜிதௌ குஸுமாதிபிஃ

நூலால் இணைத்து, முன்பு செய்தது போல தண்ணீரைத் துளியிட்டு வைத்து, பின்னர், அக்கினியின் இரு பெற்றோர்களை மலர் முதலியவற்றால் பூஜித்து விடுவிக்க வேண்டும்.

ஈஶ்வர உவாச ஸந்தாநமத வித்யாயாஃ ப்ராசீநகலயா ஸஹ। குர்வீத பூர்வவத் க்ரு'த்வா தத்த்வம் வர்ணய தத்யதா

ஈஸ்வரர் கூறினார்: அடுத்ததாக, அந்த வித்யையின் சங்கமம் பழைய கலையுடன் சேர்த்து முன்பு செய்தது போல செய்ய வேண்டும்; செய்த பிறகு, அந்த தத்துவத்தை அதன் இயல்பில் விவரிக்க வேண்டும்.