அக்நிபுராணம்

விஸ்ரு'ஜ்ய வர்த்துலீக்ரு'த்ய க்ரு'தபூர்ணே ஸ்ருவே தரேத்। தஹேதநுகலாஸ்த்ரேண கேவலாஸ்த்ரேண பஸ்மஸாத்

விட்டுவிட்டு வட்டமாகச் சுழற்றி, நெய் நிரம்பிய கரண்டியை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; துணை ஆயுத மந்திரத்தாலும், பிரதான ஆயுத மந்திரத்தாலும் பாசங்களைச் சாம்பலாக்க வேண்டும்.

குர்யாத் பஞ்சாஹுதீர்தத்வா பாஶாங்குஶநிவ்ரு'த்தயே। ஓம் ஹஃ அஸ்த்ராய ஹூம் பட்। ப்ராயஶ்சித்தம் ததஃ குர்யாதஸ்த்ராஹுதிபிரஷ்டபிஃ

பாசாங்குசத்தை நீக்க ஐந்து ஹோமங்களைச் செய்து, ‘ஓம் ஹ: ஆயுதத்திற்கு ஹூம் பட்’ என்று கூற வேண்டும்; பின்னர், எட்டு ஆயுத ஹோமங்களால் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

அதாவாஹ்ய விதாதாரம் பூஜயேத்தர்பயேத்ததா। தத ஓம் ஹாம் ஶப்தஸ்பர்ஶஶுத்தப்ரஹ்மந் க்ரு'ஹாண ஸ்வாஹேத்யாஹுதித்ரயேணாதிகாரமஸ்ய ஸமர்பயேத் । தக்தநிஃஶேஷபாபஸ்ய ப்ரஹ்மந்நஸ்ய பஶோஸ்த்வயா

பின்பு படைத்தவரை அழைத்து, வழிபட்டு, தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் ‘ஓம் ஹாம், ஒலி மற்றும் தொடுதலில் தூய பிரம்மன், ஏற்று, ஸ்வாஹா’ என்று கூறி மூன்று ஹோமங்களைச் செய்து அதிகாரத்தை வழங்க வேண்டும்; ஏனெனில், யாகத்தில் உள்ள அனைத்து பாவங்களையும் நீக்கும் சக்தி உன்னிடமே உள்ளது, பிரம்மனே.

பந்தாய ந புநஃ ஸ்தேயம் ஶிவாஜ்ஞாம் ஶ்ராவயேதிதி। ததோ விஸ்ரு'ஜ்ய தாதாரம் நாட்யா தக்ஷிணயா ஶநைஃ

மீண்டும் பந்தத்தில் இருக்கக் கூடாது; சிவபெருமானின் கட்டளையை அறிவிக்க வேண்டும்; பின்னர் படைத்தவரை விடுவித்து, வலது நரம்பு வழியாக மெதுவாக அனுப்ப வேண்டும்.

ஸம்ஹாரமுத்ரயாத்மாநம் கும்பகேந நிஜாத்மநா। பூஜயித்வார்க்யம்பாத்ரஸ்ததோயபிந்துஸுதோபமம்

சம்ஹாரமுத்திரையுடன், தன் மூச்சை அடக்கி, அமுதம் போன்ற தூய நீர் துளி கொண்ட அர்க்ய பாத்திரத்தை வழிபட வேண்டும்.

ஆதாய யோஜயேத் ஸூத்ரே ரேசகேநோத்பவாக்யயா। பூஜயித்வார்க்யபாத்ரஸ்ததோயபிந்தும் ஸுதோபமம்

அதை எடுத்துக் கொண்டு, உள்நிறை மூச்சால் நூலுடன் இணைக்க வேண்டும்; அர்க்ய பாத்திரத்தில் உள்ள அமுதம் போன்ற தூய நீர் துளியை வழிபட வேண்டும்.

ஆப்யாயநாய ஶிஷ்யஸ்ய குரூஃ ஶிரஸி விந்யஸேத்। விஸ்ரு'ஜ்ய பிதரௌ தத்யாத்வௌஷடந்தஶிவாணுநா। பூரணாய விதிஃ பூர்ணோ நிவ்ரு'த்திரிதி ஶோதிதா

சிஷ்யனின் வளர்ச்சிக்காக, குரு அதை அவன் தலையில் வைக்க வேண்டும்; பின்னர், அதை பெற்றோர்களுக்கு ‘வௌஷட்’ என்று முடியும் சிவமந்திரத்துடன் வழங்க வேண்டும்; இந்த விரதம் நிறைவு பெறுகிறது, இவ்வாறு பாசம் நீங்கும்.

ஈஶ்வர உவாச தத்த்வயோரத ஸந்தாநம் குர்ய்யாச்சுத்தவிஶுத்தயோஃ। ஹ்ரஸ்வதீர்கப்ரயோகேண நாதநாதாந்தஸங்கிநா

ஈஸ்வரன் கூறினார்: பின்னர், தூயதும், மேலும் தூய்மையானதும் ஆகிய இரு தத்துவங்களை, குறும் நீண்ட ஒலிகளால், ஒலியின் தொடக்கம் முதல் முடிவுவரை ஒலிக்கும் நாதத்துடன் ஒன்றிணைக்க வேண்டும்.

ஓம் ஹாம் ஹ்ரூம் ஹாம் அப்தேஜோவாயுராகாஶம் தந்மாத்ரேந்த்ரியபுத்தயஃ। குணத்ரயமஹங்காஶ்சதுர்விம்ஶஃ புமாநிதி

ஓம் ஹாம் ஹ்ரூம் ஹாம் — பூமி, நீர், அக்னி, காற்று, ஆகாயம், அந்தரங்கப் பொருட்கள், இంద్రியங்கள், புத்திகள்; மூன்று குணங்கள், அஹங்காரம், இருபத்தி நான்காவது புருஷன் — இவ்வாறு.

ப்ரதிஷ்டாயாம் நிவிஷ்டாநி தத்த்வாந்யேதாநி பாவயேத்। பஞ்சவிம்ஶதிஸங்க்யாநி காதியாந்தாக்ஷராணி ச

இந்த தத்துவங்களை ஆதாரத்தில் நிலைபெற்றதாகக் கருத வேண்டும்; அவை இருபத்தி ஐந்து என எண்ணப்படுகின்றன, ‘க’ முதல் ‘ய’ வரை உள்ள எழுத்துகளுடன் சேர்த்து.

பஞ்சாஶததிகா ஷஷ்டிர்புவநைஸ்துல்யஸஞ்ஜ்ஞிதாஃ। தாவந்த ஏவ ருத்ராஶ்ச விஜ்ஞேயாஸ்தத்ர தத்யதா

ஐம்பது மற்றும் அறுபத்து ஆறு எனும் எண்ணிக்கையில், அவை உலகங்களின் பெயர்களால் அறியப்படுகின்றன; அவ்வளவு ருத்ரர்களும் அங்கே உள்ளதாக அறிய வேண்டும்.

அமரேஶஃ ப்ரபாவஶ்ச நைமிஷஃ புஷ்கரோऽபி ச। ததா பாதிஶ்ச தண்டிஶ்ச பாவபூதிரதாஷ்டமஃ

அமரேசன், பிரபாவன், நைமிஷன், புஷ்கரன், அதுபோல் பாதி, தண்டி, பாவபூதி, எட்டாவது அஷ்டமன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

து. ஸ்கந்தபுராணே (௭.௧.௧௦) தீர்தாநாம் மஹாபூதாநுஸாரேண வர்கீகரணம் நகுலீஶோ ஹரிஶ்சந்த்ரஃ ஶ்ரீஶைலோ தஶமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அந்வீஶோऽஸ்நாதிகேஶஶ்ச மஹாகாலோऽத மத்யமஃ

நகுலீசன், ஹரிச்சந்திரன், ஸ்ரீசைலம் பத்தாவது என்று கூறப்படுகிறது; அன்பீசன், அஸ்நாதிகேசன், மகாகாலன், மற்றும் மத்தியமன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

கேதாரோ பைரவஶ்சைவ த்விதீயாஷ்டகமீரிதம்। ததோ கயாகுருக்ஷேத்ரகலாநாதிகநாதிகே

கேதாரம், பைரவனும், இரண்டாம் எட்டையும் குறிப்பிடுகின்றனர்; அதன்பின் கயா, குருக்ஷேத்திரம், கலானா மற்றும் பிற இடங்களும் கூறப்படுகின்றன.

விமலஶ்சாட்டஹாஸஶ்ச மஹேந்த்ரோ பீம ஏவ ச। வஸ்வாபதம் ருத்ரகோடிரவியுக்தோ மஹாபலஃ

விமலன், அட்டஹாஸன், மகேந்திரன், பீமன், வச்வாபதம், ருத்ரகோடி, சூரியன் இல்லாதவனும், பெரும் பலமுடையவனும் உள்ளனர்.

கோகர்ணோ பத்ரகர்ணஶ்ச ஸ்வர்ணாக்ஷஃ ஸ்தாணுரேவ ச। அஜேஶஶ்சைவ ஸர்வஜ்ஞோ பாஸ்வரஃ ஸூத நாந்தரஃ

கோகர்ணம், பத்ரகர்ணம், ஸ்வர்ணாக்ஷன், ஸ்தாணு, அஜேசன், எல்லாம் அறிந்தவன், பிரகாசமானவன், சூதன், நாந்தரன் ஆகியோர் உள்ளனர்.

ஸுபாஹுர்ம்மத்தரூபீ ச விஶாலோ ஜடிலஸ்ததா। ரௌத்ரோऽத பிங்கலாக்ஷஶ்ச காலதம்ஷ்ட்ரீ பவேத்ததஃ

சுபாஹு, மதமான வடிவம் கொண்டவன், விசாலன், ஜடிலன், ரௌத்ரன், பிங்கலாக்ஷன், பின்னர் காலதம்‌ஷ்ட்ரி ஆகியோர் வருகிறார்கள்.

விதுரஶ்சைவ கோரஶ்ச ப்ராஜாபத்யோ ஹுதாஶநஃ। காமரூபீ ததா காலஃ கர்ணோऽப்யத பயாநகஃ

விதுரன், கோரன், ப்ரஜாபத்யன், ஹுதாசனன், காமரூபி, காலன், கர்ணன், பயங்கரமானவனும் உள்ளனர்.

மதங்கஃ பிங்கலஶ்சைவ ஹரோ வை தாத்ரு'ஸஞ்ஜ்ஞகஃ। ஶங்குகர்ணோ விதாநஶ்ச ஶ்ரீகண்டஶ்சந்த்ரஶேகரஃ

மதங்கன், பிங்கலன், ஹரன், தாத்ரு என அழைக்கப்படுபவன், சங்குகர்ணன், விதானன், ஸ்ரீகண்டன், சந்திரசேகரன் ஆகியோர் உள்ளனர்.

காந்தாரீ ச ஸுஷும்ணா ச நாட்யௌ த்வௌ மாருதௌ ததா। ஸமாநோதாநநாமாநௌ ரஸநாபாயுரிந்த்ரியே

காந்தாரி, சுஷும்னா என்ற இரண்டு நாடிகள், அதுபோல் இரண்டு வாயுக்கள்; சமானன், உதானன் என்று பெயர், நாக்கும் புறப்பாதையும் இந்திரியங்கள்.

ரஸஸ்து விஷயோ ரூபஶப்தஸ்பர்ஶரஸா குணாஃ। மண்டலம் வர்த்துலம் தச்ச புண்டரீகாங்கிதம் ஸிதம்

ருசி என்பது பொருள்; உருவம், ஒலி, தொடுதல், சுவை ஆகியவை குணங்கள்; வட்டம் வட்டமாக, தாமரையால் குறியிடப்பட்டு, வெண்மையாக உள்ளது.

ஸ்வப்நாவஸ்தாப்ரதிஷ்டாயாம் காரணம் கருடத்வஜம்। ப்ரதிஷ்டாந்தக்ரு'தம் ஸர்வம் ஸஞ்சிந்த்ய புவநாதிகம்

கனவு நிலையில் காரணம் கருடத்வஜன்; உலகங்கள் வரை அனைத்தையும் சிந்தித்து, நிலைமை முடிவடைகிறது.

பாவ்யம் த்வயாநுகூலேந விஷ்ணும் விஜ்ஞாபயேதிதி। ததோ வாகீஶ்வரீம் தேவீம் வாகீஶமபி பூர்வவத்

நல்ல மனதுடன் விஷ்ணுவை அறிவிக்க வேண்டும்; பின்னர், முன்புபோல் வாகீஸ்வரி தேவி மற்றும் வாகீசனை அழைத்து, வழிபட்டு, மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

ஆவாஹ்யாப்யர்ச்ய ஸந்தர்ப்ய ஶிஷ்யம் வக்ஷஸி தாடயேத்। ஓம் ஹாம் ஹாம் ஹம் பட் । ப்ரவிஶேதப்யநேநைவ சைதந்யம் விபஜேத்ததஃ

அழைத்து, ஆராதித்து, திருப்திப்படுத்தி, சீடனின் மார்பில் தட்ட வேண்டும்; 'ஓம் ஹாம் ஹாம் ஹம் பட்'. இதனால் உள்ளத்தை புகுந்து, பின்னர் அந்த சைதன்யத்தை பிரிக்க வேண்டும்.

ஶஸ்த்ரேண பாஶஸம்யுக்தம் ஜ்யேஷ்டயாऽங்குஶமுத்ரயா। ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஹ்ரூம் பட் । ஸ்வாஹாந்தேந ஹ்ரு'தாக்ரு'ஷ்ய தேநைவ புடிதாத்மநா

அயுதத்துடன் பாசம் சேர்த்து, மூத்த அங்குச முத்திரையுடன்; 'ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஹ்ரூம் பட்'. இதயத்துக்கு இழுத்து, ஸ்வாஹா மூலம், தூய்மையடைந்த ஆத்மாவுடன் செய்ய வேண்டும்.

க்ரு'ஹீத்வா தம் நமோந்தேந நிஜாத்மநி நியோஜயேத் । ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஆத்மநே நமஃ। பூர்வவத் பித்ரு'ஸம்யோகம் பாவயித்வோத்பவாக்யயா

அதை எடுத்துக்கொண்டு 'நம' என்று சொல்வதன் மூலம் தன் ஆத்மாவில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; 'ஓம் ஹாம் ஹம் ஹோம் ஆத்மனே நம'. முன்புபோல் பித்ரு சங்கமத்தை சிந்தித்து, உத்பவ முத்திரையால் செய்ய வேண்டும்.

வாமயா ததநேநைவ தேவீகர்பே விநிக்ஷிபேத்। ஓம் ஹாம் ஹம் ஹாம் ஆத்மந நமஃ। தேஹோத்பத்தௌ ஹ்ரு'தா ஹ்யேவம் ஶிரஸா ஜந்மநா ததா

இடது கையால், அதே முறையில், அதை தேவி கருப்பையில் வைக்க வேண்டும்; 'ஓம் ஹாம் ஹம் ஹாம் ஆத்மன நம'. உடல் தோற்றத்தில் இதயத்தில் இப்படியே, பிறப்பில் தலைவழியும் செய்ய வேண்டும்.