அக்நிபுராணம்

த்ரு'ஷ்டா ஸீதேதி ராமோऽபி ஹ்ரு'ஷ்டஃ பப்ரச்ச மாருதிம்। கதம் த்ரு'ஷ்டா த்வயா ஸீதா கிமுவாச ச மாம்ப்ரதி

‘சீதையை பார்த்தோம்’ என்று கூற, இராமன் மகிழ்ச்சியுடன் மாருதியை கேட்டான்: ‘நீ எப்படி சீதையை பார்த்தாய்? அவள் என்ன சொன்னாள்?’

ஸீதாகதாம்ரு'தேநைவ ஸிஞ்ச மாம் காமவஹ்நிகம்। ஹநூமாநப்ரவோத்ராமம் லங்கயித்வாऽப்திமாகதஃ

‘சீதையின் கதையின் அமுதத்தை என்மீது ஊற்று; அது ஆசையின் நெருப்பிலிருந்து பிறந்தது’ என்று இராமன் கேட்டான். மாருதி, ‘நான் கடலை தாண்டி வந்தேன்’ என்று சொன்னான்.

ஸீதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா புரீம் தக்த்வா ஸீதாமணிம் க்ரு'ஹாண வை। ஹத்வா த்வம் ராவணம் ஸீதாம் ப்ராஸ்யஸே ராம மா ஶுசஃ

‘சீதையை பார்த்து நகரத்தை எரித்தேன்; சீதாமணியை எடுத்துக்கொள். நீ இராவணனை கொன்றால், சீதையை மீண்டும் பெறுவாய். இராமா, கவலைப்படாதே.’

க்ரு'ஹீத்வா தம் மணிம் ராமோ ருரோத விரஹாதுரஃ । மணிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜாநகீ மே த்ரு'ஷ்டா ஸீதா நயஸ்வ மாம்

அந்த மணியை எடுத்த இராமன், பிரிவால் துயரமடைந்து அழுதான். மணியை பார்த்து, ‘ஜானகி எனக்கு காட்சி தந்தாள்; சீதா, என்னை அவளிடம் அழைத்துச் செல்’ என்று சொன்னான்.

ததா விநா ந ஜீவாமி ஸுக்ரீவாத்யைஃ ப்ரபோதிதஃ। ஸமுத்ரதீரம் கதவாந் தத்ர ராமம் விபீஷணஃ

‘அவளில்லாமல் நான் உயிரோடு இருக்கமாட்டேன்’ என்று இராமன் கூறினான். சுக்ரீவன் மற்றும் மற்றவர்கள் ஆறுதல் கூற, அவன் கடற்கரைக்கு சென்றான்; அங்கு விபீஷணன் இராமனை சந்தித்தான்.

கதஸ்திரஸ்க்ரு'தோ ப்ராத்ரா ராவணேந துராத்மநா। ராமாய தேஹி ஸீதாம் த்வமித்யுக்தேநாஸஹாயவாந்

தன் சகோதரன் இராவணனால் தள்ளப்பட்டவனாக, விபீஷணன் வந்தான். ‘சீதையை இராமனிடம் ஒப்படை’ என்று கூறினான்; ஆனால் அவன் தனியாகவும் துணையில்லாமலும் இருந்தான்.

ராமோ விபீஷணம் மித்ரம் லங்கைவர்யேऽப்யஷேசயத்। ஸமுத்ரம் ப்ரார்தயந்மார்கம் யதா நாயாத்ததா ஶரைஃ

இராமன் விபீஷணனை தன் நண்பனாக ஏற்று, இலங்கையின் அரசனாக அரியணையில் அமர்த்தினான். கடல் வழி தரவில்லை என்பதால், இராமன் அம்புகளால் அதைத் துளைத்தான்.

பேதயாமாஸ ராமஞ்ச உவாசாப்தி ஸமாகதஃ। நலேந ஸேதும் பத்‌த்வாப்தௌ லங்காம் வ்ரஜ கபீரகஃ

இராமன் கடலைப் பிளந்தான்; கடல் தோன்றி, ‘நலனுடன் கடலில் பாலம் கட்டி இலங்கைக்கு செல்’ என்று சொன்னான்.

அஹம் த்வயா க்ரு'தஃ பூர்வம் ராமோऽபி நலஸேதுநா। க்ரு'தேந தருஶைலாத்யைர்கதஃ பாரம் மஹோததேஃ

‘நீ என் மூலம் முன்பே உருவானாய்; இராமனும் நலனின் பாலத்தால் மரங்களும் மலைகளும் கொண்டு பெரிய கடலை கடந்தான்’ என்று கூறினான்.

நாரத உவாச ராமோக்தஞ்சாங்கதௌ கத்வா ராவணம் ப்ராஹ ஜாநகீ। தீயதாம் ராகவாயாஶு அந்யதா த்வம் மரிப்யஸி

நாரதர் கூறினார்: ‘இராமன் சொன்னபடி அங்கதன் சென்று இராவணனிடம், ‘ஜானகியை உடனே இராகவனிடம் ஒப்படை; இல்லையெனில் நீ உயிரிழப்பாய்’ என்று சொன்னான்.’

ராவணோ ஹந்துமுத்யுக்தஃ ஸங்க்ராமோத்ததராக்ஷஸஃ। ராமயாஹ தஶக்ரீவோ யுத்தமேகம் து மந்யதே

இராவணன், கொலை செய்ய ஆவலுடன், போரில் கொடூரமானவன்; இராமனிடம், ‘பத்து தலைகளுடையவன் ஒரே போரையே விரும்புகிறான்’ என்று கூறினான்.

ராமோ யுத்தாய தச்ச்ருத்வா லங்காம் ஸகபிராயயௌ। வாநரோ ஹநுமாந மைந்தோ த்விவிதௌ ஜாம்பவாந்நலஃ

இதை கேட்ட இராமன், குரங்குகளுடன் இலங்கைக்கு போர் செய்ய சென்றான். குரங்குகள் மாருதி,மைந்தன், துவிவிதன், ஜாம்பவன், நலன் ஆகியோரும் சென்றனர்.

நீலஸ்தாரோங்கதோ தூப்ரஃ ஸுஷேணஃ கேஶரீ கயஃ। பநஸோ விநதோ ரம்பஃ ஶரபஃ கதநோ பலீ

நீலன், தாரன், அங்கதன், தூப்ரன், சுஷேணன், கேசரி, கயன், பனசன், வினதன், ரம்பன், சரபன், கதனன், பலவானும் சென்றனர்.

கவாக்ஷோ ததிவக்த்ரஶ்ச கவயோ கந்தமாதநஃ। ஏதே சாந்யே ச ஸுக்ரீவ ஏதைர்யுக்தோ ஹ்யஸங்க்யகைஃ

கவாக்ஷன், ததிவக்த்ரன், கவயன், கந்தமாதனன், சுக்ரீவன் மற்றும் எண்ணிக்கையற்ற பலர் அவர்களுடன் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

ரக்ஷஸாம் வாநராணாஞ்ச யுத்தம் ஸங்குலமாபபௌ। ராக்ஷஸா வாநராஞஜக்நுஃ ஶரஶக்திகதாதிபிஃ

ராக்ஷசர்களும் வானரர்களும் இடையே பெரும் போர் எழுந்தது; ராக்ஷசர்கள் அம்பு, வேல், கோல் மற்றும் பல ஆயுதங்களால் வானரர்களை தாக்கினார்கள்.

வாநரா ராக்ஷஸாஞ் ஜக்நுர்நகதந்தஶிலாதிபிஃ। ஹஸ்த்தஶ்வரதபாதாதம் ராக்ஷஸாநாம் பலம் ஹதம்

வானரர்கள் தங்கள் நகங்கள், பற்கள், கற்கள் போன்றவற்றால் ராக்ஷசர்களை கொன்றார்கள்; யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், காலாட்படைகள் கொண்ட ராக்ஷசர் படை அழிந்தது.

ஹநூமாந் கிரிரு'ங்கேண தூம்ராக்ஷமவதீத்ரிபும்। அகம்பநம் ப்ரஹஸ்தஞ்ச யுத்யந்தம் நீல ஆவதீத்

அநுமான் ஒரு மலைச்சிகரத்தால் தும்ராக்ஷனை எதிரியை அழித்தான்; நீலன் போரில் அகம்பனனையும் பிரஹஸ்தனையும் கொன்றான்.

இந்த்ரஜிச்சரபந்தாச்ச விமுக்தௌ ராமலக்ஷமணௌ। தார்க்ஷ்யஸந்தர்ஶநாத் பாணைர்ஜக்நநூ ராக்ஷஸம் பலம்

இந்திரஜித்தின் அம்புகளால் கட்டப்பட்டிருந்த ராமனும் லக்ஷ்மணனும், கருடனை பார்த்தபின், தங்கள் அம்புகளால் ராக்ஷசர் படையை அழித்தார்கள்.

ராமஃ ஶரைர்ஜர்ஜரிதம் ராவணஞ்சாகரோத்ரணே। ராவணஃ கும்பகர்ணஞ்ச பௌதயாமாஸ துஃ கிதஃ

ராமன் போரில் அம்புகளால் இராவணனை காயப்படுத்தினான்; இராவணன் துயரத்தில் கும்பகர்ணனை எழுப்பினான்.

கும்பகர்ணஃ ப்ரபுத்தோऽத பீத்வா கடஸஹஸ்த்ரகம்। மத்யஸ்ய மஹிஷாதீநாம் பக்ஷயித்வாஹ ராவணம்

பிறகு கும்பகர்ணன் விழித்தபின் ஆயிரம் குடங்கள் மதுவை குடித்து, எருமை மற்றும் பிற மிருகங்களை உண்டு, இராவணனை நோக்கி பேசினான்.

ஸீதாயா ஹரணம் பாபம் க்ரு'தந்த்வம் ஹி குருர்யதஃ। அதோ கச்சாமி யுத்தாய ராமம் ஹந்மி ஸவாநரம்

"நீ என் மூத்தவர், சீதையை அபகரித்த பாவத்தை செய்தாய்; ஆகவே இப்போது நான் போர் செல்லும், ராமனையும் வானரர்களையும் கொல்வேன்."

இத்யுக்த்வா வாநராந் ஸர்வாந் கும்பகர்ணோ மமர்த்த ஹ। க்ரு'ஹீதஸ்தேந ஸுக்ரீவஃ கர்ணநாஸம் சகர்த்த ஸஃ

இவ்வாறு கூறி, கும்பகர்ணன் எல்லா வானரர்களையும் நசுக்கியான்; அவன் சுக்ரீவனைப் பிடித்து, அவனது காதும் மூக்கும் வெட்டினான்.

கர்ணநாஸாவிஹீநோऽஸௌ பக்ஷ யாமாஸ வாநராந்। அத கும்போ நிகுமபஶ்ச மகராக்ஷஶ்ச ராக்ஷஸஃ

காது, மூக்கு இழந்த சுக்ரீவன் வானரர்களிடையே உண்டுபோனான்; பின்னர் கும்பன், நிகும்பன், மற்றும் ராக்ஷசன் மகராக்ஷன் தோன்றினார்கள்.

ததஃ பாதௌ ததஶ்சித்த்வா ஶிரோ பூமௌ வ்யபாதயத் । அத கும்போ நிகும்பஶ்ச மகராக்ஷஶ்ச ராக்ஷஸஃ

பின்னர் அவர்கள் கால்களை வெட்டி, தலைகளை பூமியில் வீசினான்; அப்போது கும்பன், நிகும்பன், மகராக்ஷன் ஆகிய ராக்ஷசர்கள் வந்தார்கள்.

மஹோதரோ மஹாபார்ஶ்வோ மத்த உந்தத்தராக்ஷஸஃ। ப்ரகஸோ பாஸகர்ணஶ்ச விரூபாக்ஷஸ்ச ஸம்யுகே

மகோதரன், மகாபார்ஷ்வன், மதமாகிய கொடிய ராக்ஷசன், பிரகாசன், பாஸகர்ணன், விரூபாக்ஷன் ஆகியோரும் போருக்குள் வந்தார்கள்.

தேவாந்தகோ நராந்தஶ்ச த்ரிஶிராஶ்சாதிகாயகஃ। ராமேண லக்ஷ்மணேநைதே வாநரைஃ ஸவிபீஷணைஃ

தேவாந்தகன், நராந்தன், பெரும் பலமுள்ள திரிசிரஸ் ஆகியோரை, வானரர்களும் விபீஷணனும் உடன் கொண்டு, ராமனும் லக்ஷ்மணனும் எதிர்த்தார்கள்.

யுத்யமாநாஸ்ததாஹ்யந்யே ராக்ஷஸாபுவி பாதிதாஃ। இந்த்ரஜிந்மாயயா யுத்யந் ராமாதீந் ஸம்பபந்த ஹ

இவர்கள் மற்றும் மற்ற ராக்ஷசர்கள் போரிட, அவர்கள் யுத்தத்தில் வீழ்ந்தார்கள்; இந்திரஜித் தன் மாயையால் ராமனையும் மற்றவர்களையும் கட்டினான்.

வரதத்தைர்நாகபாணை ரோஷத்யா தௌ விஶல்யகௌ। விஶல்யயாவ்ரணௌ க்ரு'த்வா மாருத்யாநீதபர்வநே

வரமளிக்கப்பட்ட நாகபாணங்களாலும், வாயுவின் மகன் கொண்டுவந்த மருந்துப் புல்களாலும், இருவரும் புண்கள் இல்லாமல் குணமடைந்தார்கள்.

ஹநூமாந் தாரயாமாஸ தத்ராகம் யத்ர ஸம்ஶ்திதஃ। நிகும்பிலாயாம் ஹோமாதி குர்வந்தம் தம் ஹி லக்ஷ்மணஃ

அநுமான் அங்கு மருந்துப் புல்கள் இருந்த மலைக்கோட்டை தூக்கி வந்தான்; அங்கே நிகும்பிலாவில் யாகம் செய்துகொண்டிருந்த இந்திரஜித்தை லக்ஷ்மணன் தாக்கினான்.