அக்நிபுராணம்

த்ரு'ஷ்ட்வோத்திதஞ்ச மைநாகம் ஸிம்ஹிகாம் விநிபாத்ய ச । லங்காம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராக்ஷஸாநாம் க்ரு'ஹாணி வநிதாக்ரு'ஹே

மேலே எழுந்த மைனாகம் மலையையும், சிம்ஹிகையை வீழ்த்தியதையும் பார்த்து, லங்கா நகரத்தையும், ராட்சசர்களின் வீடுகளையும், பெண்கள் இருக்கும் இடத்தையும் பார்த்தான்.

தஶக்ரீவஸ்ய கும்பஸ்ய கும்பகர்ணஸ்ய ரக்ஷஸஃ। விபீஷணஸ்யேந்த்ரஜிதோ க்ரு'ஹேऽந்யேஷாம் ச ரக்ஷஸாம்

தசமுகன், கும்பன், கும்பகர்ணன், விபீஷணன், இந்திரஜித் மற்றும் மற்ற ராட்சசர்களின் வீடுகளையும் பார்த்தான்.

நாபஶ்யத் பாநபூம்யாதௌ ஸீதாம் சிந்தாபராயணஃ। அஶோகவநிகாம் கத்வா த்ரு'ஷ்டவாஞ்சிம்ஶபாதலே

பானம் அருந்தும் இடங்களிலும் வேறு இடங்களிலும் சீதையை காணவில்லை; மனம் கவலையில் ஆழ்ந்திருந்தான். அசோக வனத்திற்கு சென்று, சிம்சப மரத்தின் கீழ் அவளை கண்டான்.

ராக்ஷஸீரக்ஷிதாம் ஸீதாம் பவ பார்யேதி வாதிநம்। ராவணம் ஶிஶபாஸ்தோऽத நேதி ஸீதாந்து வாதிநீம்

ராட்சசி பெண்கள் காப்பாற்றும் சீதையை, 'என் மனைவியாக வா' என்று இராவணன் பேச, சிம்சப மரத்தின் கீழ் இருந்த சீதை, 'இல்லை' என்று பதிலளித்ததை ஹனுமான் பார்த்தான்.

பவ பார்யா ராவணஸ்ய ராக்ஷஸீர்வாதிநீஃ கபிஃ। கதே து ராவணே ப்ராஹ ராஜா தஶரதோऽபவத்

'இராவணனுக்கு மனைவியாக வா' என்று ராட்சசி பெண்கள் சீதையை வற்புறுத்தினார்கள். இராவணன் சென்றபின், ஹனுமான், 'தசரதன் என்ற மன்னன் இருந்தார்' என்று சொன்னான்.

ராமோऽஸ்ய லக்ஷ்மமஃ புத்ரௌ வநவாஸங்கதௌ வரௌ। ராமபத்நீ ஜாநகீ த்வம் ராவணேந ஹ்ரு'தா பலாத்

இராமனும் லட்சுமணனும் அவன் மகன்கள், நல்லவர்கள், காட்டில் வாழ்கிறார்கள்; நீ ஜனகியின் மகள், இராமனின் மனைவி, இராவணனால் வலுக்கட்டாயமாகப் பிடிக்கப்பட்டவள்.

ராமஃ ஸுக்ரீவமித்ரஸ்த்வா மார்கயந் ப்ரைஷயச்ச மாம் । ஸாபிஜ்ஞாநஞ்சாம்குலீயம் ராமதத்தம் க்ரு'ஹாண வை

இராமன், சுக்ரீவனின் நண்பன், உன்னைத் தேட எனை அனுப்பினார்; இது இராமன் கொடுத்த மோதிரம், அடையாளமாக எடுத்துக்கொள்.

ஸீதாऽங்குலீயம் ஜக்ரஹ ஸாऽபஶ்யந்மாருதிந்தரௌ। பூயோऽக்ரே சோபவிஷ்டம் தமுவாச யதி ஜீவதி

சீதை அந்த மோதிரத்தை எடுத்தாள்; காற்றின் மகனை பார்த்தாள். பின்னர் அவன் முன் அமர்ந்து, 'அவர் உயிருடன் இருந்தால்...' என்று சொன்னாள்.

ராமஃ கதம் ந நயதி ஶங்கிதாமப்ரவீத் கபிஃ। ராமஃ ஸீதே ந ஜாநீதே ஜ்ஞாத்வா த்வாம் ஸ நயிஷ்யதி

'இராமன் என்னை ஏன் காப்பாற்ற வரவில்லை?' என்று கவலையுடன் கேட்டாள்; ஹனுமான், 'இராமனுக்கு தெரியவில்லை, தெரிந்தவுடன் உன்னை மீட்பார்' என்று பதிலளித்தான்.

ராவணம் ராக்ஷஸம் ஹத்வா ஸபலம் தேவிமாஶுச। ஸாபிஜ்ஞாநம் தேஹி மே த்வம் மணிம் ஸீதாऽததத்கபௌ

இராவணனையும் அவன் படையையும் அழித்தவுடன், தேவி, எனக்கு ஒரு அடையாளம் கொடு என்று கேட்டான்; சீதை ஒரு மாணிக்கத்தை ஹனுமானுக்கு கொடுத்தாள்.

உவாச மாம் யதா ராமோ நயேச்சீக்ரம் ததா குரு। காகாக்ஷிபாதநகதாம்ப்ரதியாஹி ஹி ஶோகஹ

'இராமன் விரைவில் என்னை மீட்பது போல் நீயும் செய்; காகன் தாக்கிய கதையைச் சொல்லி, என் துயரை நீக்கி, போ' என்று சீதை சொன்னாள்.

மணிம் கதாம் க்ரு'ஹீத்வாஹ ஹநூமாந்நேஷ்யதே பதிஃ । அதவா தே த்வாரா காசித் ப்ரு'ஷ்டமாருஹ மே ஶுபே

மாணிக்கத்தையும் கதையையும் எடுத்துக்கொண்டு, ஹனுமான், 'உன் கணவர் வருவார்' என்றான்; அல்லது, நல்லவளே, உன்னிடம் யாராவது என் முதுகில் ஏறி வரலாம் என்றான்.

அத்ய த்வாம் தர்ஶயிஷ்யாமி ஸஸுக்ரீவஞ்ச ராகவம் । ஸீதாऽப்ரவலீத்தநூமந்தம் நயதாம் மாம் ஹி ராகவஃ

இன்று உன்னை, சுக்ரீவனுடன் சேர்த்து, இராகவனை காண்பிப்பேன் என்றான்; சீதை, 'ஹனுமான், என்னை இராகவனிடம் அழைத்துச் செல்' என்று சொன்னாள்.

ஹநூமாந் ஸ தஶக்ரீவதர்ஶநோபாயமாகரோத்। வநம் பபஞ்ச தத்பாலாந் ஹத்வா தந்தநகாதிபிஃ

ஹனுமான், தசமுகனை காண வழி அமைத்தான்; அந்த காட்டை அழித்து, காவலர்களை தன் பற்கள், நகங்கள் கொண்டு அழித்தான்.

ஹத்வா து கிங்கராந் ஸர்வாந் ஸப்த மந்த்ரிஸுதாநபி। புத்ரமக்ஷம் குமாரஞ்ச ஶக்ரஜிச்சபபந்த தம்

அனைத்து கிங்கரர்களையும், ஏழு அமைச்சர்களின் மகன்களையும் கொன்றபின், இந்திரனால் வெல்லப்பட்ட அக்‌ஷன் என்ற இளவரசனை கட்டினான்.

நாகபாஶேந பிங்காக்ஷம் தர்ஶயாமாஸ ராவணம்। உவாச ராவணஃ கஸ்த்வம் மாருதிஃ ப்ராஹ ராவணம்

நாகபாசத்தால் பிங்கக் கண்களையுடைய இராவணனை காட்டினார். இராவணன், 'நீ யார்?' என்று கேட்டான். மாருதி, இராவணனிடம் பதிலளித்தான்.

ராமதூதோ ராகவாய ஸீதாம் தேஹி மரிஷ்யஸி। ராமபாணைர்ஹதஃ ஸார்த்தம் லங்காஸ்தை ராக்ஷஸைர்த்ருவம்

‘நான் இராமனின் தூதன். சீதையை இராகவனிடம் ஒப்படை; இல்லையெனில் நீ உயிரோடு இருக்கமாட்டாய். நிச்சயமாக, நீயும் இலங்கையில் உள்ள ராட்சதர்களும் இராமனின் அம்புகளால் அழிக்கப்படுவீர்கள்.’

ராவணோ ஹந்துமுத்யுக்தோ விபீஷணநிவாரிதஃ। தீபயாமாஸ லாங்கூலம் தீப்தபுச்சஃ ஸ மாருதிஃ

இராவணன் அவனை கொல்ல முயன்றான்; ஆனால் விபீஷணன் தடுக்கினார். மாருதியின் வால் தீயில் எரியவிடப்பட்டது; அவன் தீயால் எரிகின்ற வாலை உடையவனாக ஆனான்.

தக்த்வா லங்காம் ராக்ஷஸாஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா ஸீதாம் ப்ரணம்ய தாம। ஸமுத்ரபாரமாகம்ய த்ரு'ஷ்ட்வா ஸீதேதி சாப்ரவீத்

இலங்கையையும் ராட்சதர்களையும் எரித்த பின்பு, சீதையை பார்த்து வணங்கி, கடலை கடந்தான்; 'நான் சீதையை பார்த்தேன்' என்று கூறினான்.

அங்கதாதீநங்கதாத்யைஃ பீத்வா மதுவநே மது। ஜித்வா ததிமுகாதீம்ஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா தேऽப்ரவந்

அங்கதன் தலைமையில் அங்கதனும் மற்றவர்களும் மதுவனத்தில் தேனை குடித்தனர். ததிமுகனையும் மற்றவர்களையும் வென்ற பின்பு, அவர்கள் கூறினார்கள்.

த்ரு'ஷ்டா ஸீதேதி ராமோऽபி ஹ்ரு'ஷ்டஃ பப்ரச்ச மாருதிம்। கதம் த்ரு'ஷ்டா த்வயா ஸீதா கிமுவாச ச மாம்ப்ரதி

‘சீதையை பார்த்தோம்’ என்று கூற, இராமன் மகிழ்ச்சியுடன் மாருதியை கேட்டான்: ‘நீ எப்படி சீதையை பார்த்தாய்? அவள் என்ன சொன்னாள்?’

ஸீதாகதாம்ரு'தேநைவ ஸிஞ்ச மாம் காமவஹ்நிகம்। ஹநூமாநப்ரவோத்ராமம் லங்கயித்வாऽப்திமாகதஃ

‘சீதையின் கதையின் அமுதத்தை என்மீது ஊற்று; அது ஆசையின் நெருப்பிலிருந்து பிறந்தது’ என்று இராமன் கேட்டான். மாருதி, ‘நான் கடலை தாண்டி வந்தேன்’ என்று சொன்னான்.

ஸீதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா புரீம் தக்த்வா ஸீதாமணிம் க்ரு'ஹாண வை। ஹத்வா த்வம் ராவணம் ஸீதாம் ப்ராஸ்யஸே ராம மா ஶுசஃ

‘சீதையை பார்த்து நகரத்தை எரித்தேன்; சீதாமணியை எடுத்துக்கொள். நீ இராவணனை கொன்றால், சீதையை மீண்டும் பெறுவாய். இராமா, கவலைப்படாதே.’

க்ரு'ஹீத்வா தம் மணிம் ராமோ ருரோத விரஹாதுரஃ । மணிம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜாநகீ மே த்ரு'ஷ்டா ஸீதா நயஸ்வ மாம்

அந்த மணியை எடுத்த இராமன், பிரிவால் துயரமடைந்து அழுதான். மணியை பார்த்து, ‘ஜானகி எனக்கு காட்சி தந்தாள்; சீதா, என்னை அவளிடம் அழைத்துச் செல்’ என்று சொன்னான்.

ததா விநா ந ஜீவாமி ஸுக்ரீவாத்யைஃ ப்ரபோதிதஃ। ஸமுத்ரதீரம் கதவாந் தத்ர ராமம் விபீஷணஃ

‘அவளில்லாமல் நான் உயிரோடு இருக்கமாட்டேன்’ என்று இராமன் கூறினான். சுக்ரீவன் மற்றும் மற்றவர்கள் ஆறுதல் கூற, அவன் கடற்கரைக்கு சென்றான்; அங்கு விபீஷணன் இராமனை சந்தித்தான்.

கதஸ்திரஸ்க்ரு'தோ ப்ராத்ரா ராவணேந துராத்மநா। ராமாய தேஹி ஸீதாம் த்வமித்யுக்தேநாஸஹாயவாந்

தன் சகோதரன் இராவணனால் தள்ளப்பட்டவனாக, விபீஷணன் வந்தான். ‘சீதையை இராமனிடம் ஒப்படை’ என்று கூறினான்; ஆனால் அவன் தனியாகவும் துணையில்லாமலும் இருந்தான்.

ராமோ விபீஷணம் மித்ரம் லங்கைவர்யேऽப்யஷேசயத்। ஸமுத்ரம் ப்ரார்தயந்மார்கம் யதா நாயாத்ததா ஶரைஃ

இராமன் விபீஷணனை தன் நண்பனாக ஏற்று, இலங்கையின் அரசனாக அரியணையில் அமர்த்தினான். கடல் வழி தரவில்லை என்பதால், இராமன் அம்புகளால் அதைத் துளைத்தான்.

பேதயாமாஸ ராமஞ்ச உவாசாப்தி ஸமாகதஃ। நலேந ஸேதும் பத்‌த்வாப்தௌ லங்காம் வ்ரஜ கபீரகஃ

இராமன் கடலைப் பிளந்தான்; கடல் தோன்றி, ‘நலனுடன் கடலில் பாலம் கட்டி இலங்கைக்கு செல்’ என்று சொன்னான்.

அஹம் த்வயா க்ரு'தஃ பூர்வம் ராமோऽபி நலஸேதுநா। க்ரு'தேந தருஶைலாத்யைர்கதஃ பாரம் மஹோததேஃ

‘நீ என் மூலம் முன்பே உருவானாய்; இராமனும் நலனின் பாலத்தால் மரங்களும் மலைகளும் கொண்டு பெரிய கடலை கடந்தான்’ என்று கூறினான்.