அக்நிபுராணம்

नैमिषे हरिमीजाना ऋषयः शौनकादयः । तीर्थयात्राप्रसङ्गेन स्वागतं सूतमब्रुवन्

நைமிசாரண்யத்தில், ஷௌணகன் முதலான முனிவர்கள் தீர்த்தயாத்திரையில் ஈடுபட்டு, சூதருக்கு வரவேற்பு சொல்லி பேசினார்கள்.

ऋषय ऊचुः सूत त्वं पूजितोऽस्माभिः सारात्सारं वदस्व नः । येन विज्ञानमात्रेणसर्व्वज्ञत्वं प्रजायते

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: சூதா, நீ எங்களால் மதிப்பளிக்கப்பட்டவன்; எல்லா சாரங்களிலும் சிறந்த சாரத்தை எங்களுக்குச் சொல்; அதை அறிந்தால் எல்லாம் அறிந்தவனாக ஆகலாம்.

सूत उवाच सारात्सारो हि भगवान् विष्णुः सर्गादिकृद्विभुः । ब्रह्माहमस्मि तं ज्ञात्वा सर्व्वज्ञात्वं प्रजायते

சூதர் கூறினார்: எல்லா சாரங்களிலும் சிறந்தது பகவான் விஷ்ணுவே; படைப்பு முதலிய அனைத்தையும் செய்பவர். அவரை பிரம்மம் என்று அறிந்தபோது, நான் எல்லாம் அறிந்தவனாக ஆனேன்.

द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत्। द्वे विद्ये वेदितव्ये हि इति चाथर्वणी श्रुतिः

இரு வகையான பிரம்மத்தை அறிய வேண்டும்: ஒன்று ஒலி வடிவானது, மற்றொன்று உயர்ந்தது; இரு விதமான அறிவும் அறியப்பட வேண்டும் என்று அதர்வண வேதம் கூறுகிறது.

अहं शुक्रश्च पैलाद्या गत्वा वदरिकाश्रमम् । व्यासं नत्वा पृष्टवन्तः सोऽस्मान् सारमथाब्रवीत्

நான், சுக்ரன், பைலன் முதலியோர், பதரிகாசிரமத்திற்குச் சென்று, வியாசரை வணங்கி, கேள்வி கேட்டோம்; அவர் எங்களுக்கு சாரத்தை எடுத்துரைத்தார்.

व्यास उवाच शुकाद्यैः श्रृणु सूत त्वं वशिष्ठो मां यथाऽब्रवीत्। ब्रह्मसारं हि पृच्छन्तं मुनिभिश्च परात्परम्

வியாசர் கூறினார்: சூதா, சுகன் முதலியோர்களுடன் நான் பிரம்மத்தின் உயர்ந்த சாரத்தை வசியஷ்டரிடம் கேட்டபோது அவர் என்னிடம் சொன்னதை நீ கேள்.

वसिष्ठ उवाच द्वैविध्यं ब्रह्मा वक्ष्यामि श्रृणु व्यासाखिलानुगम्। यथाऽग्निर्मां पुरा प्राह मुनिभिर्दैवतैः सह

வசியஷ்டர் கூறினார்: வியாசா, பிரம்மத்தின் இருவகை தன்மையை நான் விளக்குகிறேன்; முனிவர்களும் தேவர்களும் இருக்கையில் அக்னி முன்பு எனக்குச் சொன்னதைப்போல்.

पुराणं परमाग्नेयं ब्रह्मविद्याक्षरं परम् । ऋग्वेदाद्यपरं ब्रह्म सर्वदेवसुखावहम्

அக்னி புராணம் என்பது உயர்ந்த, அழியாத பிரம்ம அறிவாகும்; மற்ற பிரம்மம் என்பது ரிக் வேதம் முதலானவை, எல்லா தேவர்களுக்கும் மகிழ்ச்சி தரும்.

अग्निनोक्तं पुराणं यदाग्नेयं ब्रह्मसम्मितम् भुक्तिमुक्तिप्रदं दिव्यं पठतां श्रृण्वतां नृणाम्

அக்னி சொன்ன புராணம், அக்னேய புராணம் என்று அழைக்கப்படும், பிரம்மத்துடன் ஒப்பிடப்படுகிறது; அதை படிப்பவர்களுக்கும் கேட்பவர்களுக்கும் இன்பமும் முக்தியும் தரும்.

वसिष्ठ उवाच संसारसागरोत्तारनावं ब्रह्मेश्वरं वेद। विद्यासारं यद्विदित्वा सर्वज्ञो जायते नरः

வசியஷ்டர் கூறினார்: இந்த வேதம், பிரம்மமும் ஈஸ்வரனும், உலக வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலை கடக்கும் படகு போன்றது; அதன் சாரத்தை அறிந்தால் மனிதன் எல்லாம் அறிந்தவனாகிறான்.

अग्निरुवाच विष्णुः कालाग्निरुद्रोऽहं विद्यासारं वदामि ते। विद्यासारं पुराणं यत्सर्वं सर्वस्य कारणम्

அக்னி கூறினார்: விஷ்ணு, காலன், அக்னி, ருத்ரன்—இவை எல்லாம் நானே; அறிவின் சாரமான புராணத்தை, எல்லாவற்றிற்கும் காரணமானதை, உனக்கு சொல்கிறேன்.

सर्गस्य प्रतिसर्गस्य वंशमन्वन्तरस्य च। वंशानुचरितादेश्च, मत्स्यकूर्म्मादिरूपधृक्

படைப்பு, பிரலயம், வம்ச வரிசைகள், மனுமாரின் யுகங்கள், வம்ச வரலாறுகள், மற்றும் மத்ஸ்ய, கூர்ம முதலான வடிவங்கள் பற்றிய விவரங்கள்.

द्वे विद्ये भगवान् विष्णुः परा चैवापरा च ह। ऋग्यजुः सामाथर्वाख्या वेदाङ्गानि च षड् द्विज

பகவான் விஷ்ணு இருவகை அறிவும் ஆவர்: ஒன்று உயர்ந்தது, மற்றொன்று கீழ்மையானது; ரிக், யஜுஸ், சாம, அதர்வண வேதங்கள் மற்றும் ஆறு வேதாங்கங்கள், இரண்டாம் பிறப்பை பெற்றவரே.

शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं ज्योतिषाङ्गतिः। छन्दोऽभिधानं मीमांसा धर्म्मशास्त्रं पुराणकम्

உச்சரிப்பு, கர்ம விதி, இலக்கணம், சொற்பொருள், ஜோதிடம், சந்தம், நிகண்டு, விசாரணை, தர்ம சாஸ்திரம், புராணம்—இவை அனைத்தும்.

न्यायवैद्यकगान्धर्वं धनुर्वेदोऽर्थशास्त्रकम्। अपरेयं परा विद्या यया ब्रह्माभिगम्यते

ந்யாயம், வைத்தியம், காந்தர்வம், வில்ல்வித்யை, பொருளாதாரம்—இவை கீழ்மையான அறிவுகள்; அதனால் பிரம்மத்தை அடையக்கூடிய உயர்ந்த அறிவும் உள்ளது.

यत्तददृश्ययमग्राह्यमगोत्रचरणं ध्रुवम्। विष्णुनोक्तं यथा मह्यं देवेभ्यो ब्रह्मणा पुरा

காண முடியாதது, தொட முடியாதது, கோத்திரம் அல்லது சாதி இல்லாதது, நிலையானது—இவை விஷ்ணு முன்பு எனக்குச் சொன்னது போல, பிரம்மா தேவர்களுக்கு பழைய காலத்தில் சொன்னது.

तथा ते कथयिष्यामि हेतुं मत्स्यादिरूपिणम्

அதேபோல், மத்ஸ்ய முதலான வடிவங்களுக்கான காரணத்தையும் உனக்குச் சொல்வேன்.

इत्यदिमहापुराणे आग्नेये प्रश्नो नाम प्रथमोध्यायः

இவ்வாறு மகா புராணங்களில் ஒன்றான அக்னி புராணத்தில் 'கேள்வி' எனும் முதல் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

वसिष्ठ उवाच मत्स्यादिरूपिणं विष्णुं ब्रूहि सर्गादिकारणम् । पुराणं ब्रह्म चाग्नेयं यथा विष्णोः पुरा श्रुतम्

வசிஷ்டர் கூறினார்: மீன் முதலான உருவங்களை எடுத்த விஷ்ணுவைப் பற்றி, படைப்பு முதலிய காரணங்களைப் பற்றி கூறுங்கள். பிரமா, விஷ்ணுவிடமிருந்து முன்பு கேட்டபடி அக்னி புராணத்தை எடுத்துரையுங்கள்.

अग्निरुवाच मत्स्यावतारं वक्ष्येऽहं वसिष्ठ श्रृणु वै हरेः । अवतारक्रिया दुष्टनष्ट्यै सत्पालनाय हि

அக்னி கூறினார்: வசிஷ்டா, ஹரியின் மீன் அவதாரத்தை நான் விளக்குகிறேன், கேளுங்கள். அவதாரம் எடுப்பது தீயவர்களை அழிக்கவும் நல்லவர்களை காக்கவும் தான்.

आसीदतीतकल्पान्ते ब्राह्मो नैमित्तिको लयः । समुद्रोपप्लुतास्तत्र लोका भूरादिका मुने

முன்னைய கல்பத்தின் முடிவில் பிரம்மாவின் காரணமாக ஒரு தற்காலிக அழிவு ஏற்பட்டது. அப்போது, முனிவரே, பூமி முதலான உலகங்கள் கடலில் மூழ்கின.

मनुर्वैवस्वतस्तेपे तपो वै भुक्तिमुक्तये। एकदा कृतमालायां कुर्वतो जलतर्पणम्

விவஸ்வானின் மகன் மனு, அனுபவமும் விடுதலையும் பெற விரும்பி தவம் செய்தார். ஒருநாள், க்ருதமாலா நதியில் தண்ணீர் அர்ப்பணிக்கையில்,

तस्याञ्चल्युदके मत्स्यः स्वल्प एकोऽभ्यपद्यत। क्षेप्तुकामं जले प्राह न मां क्षिप नरोत्तम

அவரது கையில் இருந்த தண்ணீரில் ஒரு சிறிய மீன் மட்டும் தோன்றியது. அதை மீண்டும் நீரில் விட முயன்றபோது, 'மிகச் சிறந்த மனிதரே, என்னை விடாதீர்கள்' என்று அந்த மீன் பேசியது.

ग्राहादिभ्यो भयं मेऽद्यतच्छ्रुत्वा कलशेऽक्षिपत्। स तु वृद्धः पुनर्मत्स्यः प्राह तं देहि मे बृहत्

'நான் இன்று முதலை போன்ற உயிரினங்களுக்குப் பயப்படுகிறேன்' என்று கேட்டதும், அவர் அதை ஒரு கலசத்தில் வைத்தார். ஆனால் அந்த மீன் வளர்ந்து, மீண்டும் 'எனக்கு பெரிய இடம் கொடுங்கள்' என்று கூறியது.

स्थानमेतद्वचः श्रुत्वा राजाऽथोदञ्चनेऽक्षिपत्। तत्र वृद्धोऽब्रवीद् भूपं पृथु देहि पदं मनो

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ராஜா, அதை ஒரு பெரிய நீர்க்குடுவையில் வைத்தார். அங்கேயும் அது வளர, 'மன்னா, எனக்கு விசாலமான இடம் கொடுங்கள்' என்று மீண்டும் கேட்டது.

सरोवरे पुनः क्षिप्तो ववृधे तत्प्रमाणवान् । ऊचे देहि बृहत् स्थानप्राक्षिपच्चाम्बुधौ ततः

மீண்டும் ஒரு ஏரியில் வைத்தபோது அது அந்த அளவுக்கு வளர்ந்தது. 'இன்னும் பெரிய இடம் கொடுங்கள்' என்று கூற, அவர் அதை கடலிலும் விட்டார்.

लक्षयोजनविस्तीर्णः क्षणमात्रेण सोऽभवत्। मत्स्यं तमद्‌भुतं दृष्ट्वा विस्मितः प्राव्रवीन्‌ मनुः

ஒரு கணத்தில் அது நூறு ஆயிரம் யோஜனை அகலமாக ஆனது. அந்த அதிசயமான மீனைப் பார்த்து மனு ஆச்சரியப்பட்டு பேசினார்:

को भवान्ननु वै विष्णुः नारायण नमोऽस्तुते। मायया मोहयसि मां किमर्थं त्वं जनार्दन

'நீங்கள் யார்? நிச்சயமாக நீங்கள் விஷ்ணு, நாராயணா, உமக்கு வணக்கம். ஜனார்த்தனா, உங்கள் மாயையால் என்னை ஏன் குழப்புகிறீர்கள்?'

मनुनोक्तोऽब्रवीन्मत्स्यो मनुं वै पालने रतम्। अवतीर्णो भवायास्य जगतो दुष्टनष्टये

மனுவின் வார்த்தைக்கு மீன் பதிலளித்து, உலகைக் காக்க விரும்பும் மனுவிடம், 'இந்த உலகத்தின் நன்மைக்காகவும், தீயவர்களை அழிக்கவும் நான் அவதரித்துள்ளேன்' என்றது.