அக்நிபுராணம்

விரிவாகக் கூறுகிறேன்— ஒரு புனித யாகவேள்விக்காக, அந்த அர்ச்சகர், வேள்வி மண்டபம் அமைக்கத் தொடங்கினார். முதலில், இரண்டு கைகள் என்றால், ஒரு கையளவு அளவாகக் கொண்டு, வாசலின் அளவின்படி முன்னேறினார். அந்த யாகவேதி சதுரமாகவும், அதன் மேல் சக்கரம் மற்றும் தாமரை வடிவம் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் நினைத்தார். அந்த தாமரையின் பாதி, ஒன்பது பிரிவுகளால் உருவாக்கப்படுகிறது; அதன் நடுப்பகுதியான நாபி, மூன்று பிரிவுகளால் அமைக்கப்படுகிறது. எட்டு வாசல்கள் அமைக்கப்பட்டு, அதன் ஓரம் நான்கு விரல் அகலமாக அமைக்கப்படுகிறது. புலத்தை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்து, உள்ளிருப்பதை இரண்டு பகுதிகளில் குறிக்க வேண்டும். அந்த அகத்துள்ள ஓசையை நிறைவேற்றும் பொருட்டு, கோடுகளைத் தட்டிச் செதுக்க வேண்டும். அடுத்ததாக, நீல தாமரை இதழ்கள் போல, அல்லது மாதுளை பழம் போன்ற வடிவங்களில், அல்லது நீண்ட தாமரை இதழ்கள் போல விருப்பப்படி வரைந்தார். புற ஓரத்தைச் சுற்றி, அது கீழ் மூட்டுகளுக்கிடையே வைக்கப்பட்டிருக்கும்; இதழ்களின் அடியை நடு மூட்டில் வைத்து சுற்றினார். இதழ்களின் நடுவில் நின்று, நடு கம்பத்தைச் சமமாகச் சுற்றினார்; அப்படியே, மற்ற இதழ்களும் சமமாகவும், மாதுளை வடிவத்திலும் அழகாக உருவானது. புலத்தை எழு பகுதிகளாகப் பிரித்து, பதினான்கு பிரிவுகளாகச் சமமாக்கினார்; அதை இரண்டாகப் பிரிக்கையில் நூறு பிரிவுகள், மேலும் தொண்ணூற்றாறு பிரிவுகள் உருவானது. அந்த நான்கு பிரிவுகளைக் கொண்டு, ஒவ்வொரு பிரிவின் மையத்தில் மங்களச் சின்னங்களை வரைந்து, அவற்றைச் சுற்றிலும் தெருக்களுக்காகப் பகிர்ந்தார்; அதே போல, திசைகளிலும் குறியீடுகளை இடினார். இன்னும் தெருக்களுக்கு, தாமரைகளைச் சுற்றிலும் மென்மையாகச் செதுக்கினார்; நடுப் பிரிவுகளில், ஒவ்வொரு திசையிலும் இரண்டு பிரிவுகளை அழித்து, கழுத்திற்கு இடம் செய்தார். வெளியிலும் நான்கு, பிறகு மூன்று மற்றும் மூன்று பிரிவுகளை அழித்தார்; கழுத்தின் பக்கத்தில் வெளியே ஒரு அலங்காரம் இடப்பட்டது. வெளிப்புற மூலைகளில், எழு எல்லைகளில் ஒவ்வொன்றிலும் மூன்று இடங்களைத் தூய்மையாக்க வேண்டும்; அப்பொழுது அந்த மண்டலம் ஒன்பது பகுதிகளாகப் பிரிகிறது, அந்த ஒன்பது அமைப்புகளிலும் ஹரியை வழிபட வேண்டும். இவ்வாறு தயார் செய்யப்பட்ட மண்டலம், ஆயிரத்து இருபத்து நான்கு பிரிவுகளுடன், நடுவில் பதினாறு பிரிவுகள் கொண்டதாக விளங்குகிறது. மங்களக் கோட்டையும், பக்க வரிசையையும் சுத்திகரித்து, பதினாறு பிரிவுகளுடன், எட்டு மங்களக் கோட்டைகளை திசைகளில் குறிக்க வேண்டும். பிறகு, அந்த வரிசையைச் சுத்திகரித்து, அதேபோல் பதினாறு மங்களக் கோட்டைகளை வரைந்து, சுற்றிலும் வரிசையைத் தூய்மையாக்கி, ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும். திசைகளில் உள்ள வாசல்களில், பன்னிரண்டு பிரிவுகள், மூன்று மூன்று என ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டன; ஆறு பிரிவுகளை அழித்தபின், நடுவிலும் பக்கங்களிலும் நான்கு பிரிவுகள் மீதமிருந்தன. நடுவில் நான்கு, வெளியே இரண்டு, அழகுக்காகத் தூய்மையாக்கப்பட்டன; இரண்டாம் நிலை வாசல்களுக்கு, உள்ளே மூன்று, வெளியே ஐந்து பிரிவுகள் அமைக்கப்பட்டன. இவ்வாறு அழகுக்காகத் தூய்மையாக்கி, முன்பே போல் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்; வெளிப்புற மூலைகளில், எழு எல்லைகளில் ஒவ்வொன்றிலும் மூன்று பிரிவுகளைத் தூய்மையாக்க வேண்டும். முப்பத்தைந்து வகையான அமைப்பில், நடுவில் பரம பிரம்மனை வழிபட வேண்டும்; கிழக்கு திசையில் உள்ள தாமரையில் வாசுதேவரும் மற்றவர்களும் முறையே வழிபடப்பட வேண்டும். கிழக்கு தாமரையில் வராகரைக் கும்பிட்டு, அதன் பின் இருபத்தாறு அமைப்புகள் வரிசையாக வழிபடப்பட வேண்டும். இவ்வாறு, ஒரே தாமரையில் முறையாக அனைத்து அமைப்புகளும் வழிபடப்பட வேண்டும்; இதுவே அறிஞர்கள் கருதும் யாகத்தின் முறையாகும். ஏழு வடிவங்களில் பிரிக்கப்பட்டவை, அழிவற்றவையாகக் கருதப்படுகின்றன; நாற்பது கையளவு கொண்ட புலத்தை முறையாகப் பிரிக்க வேண்டும். ஒவ்வொன்றும் எழு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படும்; அதுபோல, ஒன்றை இருமுறை மீண்டும் பிரிக்க வேண்டும்; அறுபத்து நான்கு, ஏழு நூறு, ஆயிரம் பிரிவுகள் உருவாகின்றன. மங்களக் கோட்டையும், நடுவில் பதினாறு பிரிவுகளும்; பக்கங்களில் ஒரு வரிசையும், எட்டு மங்களக் கோட்டைகளும், சிறிய வரிசையும் அமைக்கப்படுகின்றன. பதினாறு வரிசைகள் மற்றும் ஒரு வரிசை, இருபத்துநான்கு தாமரைகள்; முப்பத்திரண்டு வரிசை-தாமரைகள், மேலும் வரிசை மற்றும் சிறிய வரிசையில் தோன்றும் தாமரைகள். பின்னர் நாற்பது வரிசைகள், மூன்று மீதமுள்ள வரிசைகளுடன்; வாசல்களும் அவற்றின் அழகும் திசைகளில் மேம்படுத்தப்படுகின்றன, நடுவில் அழிக்கப்படுகின்றன. இரண்டு, நான்கு, ஆறு வாசல்களை நிறுவுவதற்கு, நான்கு திசைகளிலும் அழிக்க வேண்டும்; ஐந்து, மூன்று, ஒன்று ஆகியவை வெளியிலும், அழகான இரண்டாம் நிலை வாசல்களை நிறுவும் பொருட்டு. வாசல்களில், பக்கங்களில் உள்ளே நான்கு, நடுவில்; இரண்டாக இரண்டாக அழித்து, ஆறு அலங்காரங்கள் உருவாகின்றன. ஒரு திசையில், எண்ணிக்கை நான்கு எனக் கணக்கிடப்படுகிறது. ஒவ்வொரு திசையிலும் மூன்று வாசல்கள் இருக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு மூலையிலும் ஐந்து ஐந்து என வரிசையில் அமைக்க வேண்டும். இவ்வாறு கோட்டைகள் அமைக்கப்பட்டு, மனித யாகத்திற்கான மங்களச் சுற்று உருவாக்கப்படுகிறது. இப்போது, அந்த மண்டலத்தின் நடு தாமரையில், பிரம்மாவை அவனது அங்கங்களுடன் வழிபட வேண்டும்; கிழக்கு இதழில் தாமரையில் பிறந்தவனை (பத்மநாபன்) வழிபட வேண்டும்; தென்கிழக்கு இதழில் ப்ரகிருதியை, தெற்கு இதழில் புருஷனை வழிபட வேண்டும். புருஷனின் வலப்பக்கத்தில் அக்னியை, தென்மேற்கு பகுதியில் வருணன் மற்றும் வாயுவை, மேற்கு இதழில் ஆதித்யனை வழிபட வேண்டும்; வடமேற்கில் ரிக், யஜூர் வேதங்களை, வடக்கு இதழில் ஈசான தத்துவத்தை வழிபட வேண்டும். இரண்டாம் சுற்று இதழ்களில், இந்திரன் மற்றும் மற்ற தெய்வங்களை, மொத்தம் பதினாறு பேரை, மேலும் சாம, அதர்வண வேதங்கள், ஆகாயம், வாயு, தேஜஸ், பின்னர் ஜலம் ஆகியவற்றை வழிபட வேண்டும். பூமி, மனம், செவி, தோல், கண், நாக்கு, மூக்கு, மற்றும் பதினாறாவது—பூ, புவ, ஸ்வ—ஆகியவற்றையும் வழிபட வேண்டும். மஹர், ஜனஸ், தபஸ், சத்யம் ஆகிய லோகங்கள், அக்கினிஷ்டோமம், அதிராத்திரம், உக்தம், ஷோடசி, வஜபேய யாகங்கள் ஆகியனவும் வழிபடப்பட வேண்டும். அதிராத்திரம் முறையாக வழிபட்ட பின், அப்தோர்யாமம், மனம், புத்தி, அஹங்காரம், சப்தம், ஸ்பர்ஶம், ரூபம் ஆகியவற்றையும் வழிபட வேண்டும். ருசி, கந்தம் ஆகிய இருபத்துநான்கு இதழ்களில் முறையாக, பிராணன், மனதின் அதிபதி, ஐம்புலன்கள், ப்ரகிருதி, சப்த தத்துவம் ஆகியவற்றையும் வழிபட வேண்டும். வாசுதேவர் முதலான பத்துப் பிரபஞ்ச வடிவங்களையும்; மனம், செவி, தோல், கண், நாக்கு ஆகியவற்றையும் வழிபட வேண்டும். மூக்கு, வாக்கு, கை, கால்—இவை முப்பத்திரண்டு தாமரை இதழ்களில் வழிபடப்பட வேண்டும்; நான்காவது கோட்டையில் அவற்றை அங்கங்களும், சுற்றத்தாரும் உடன் வழிபட வேண்டும். மேலும், குடல் வாயிலும், பிறப்புறுப்பும், பன்னிரண்டு மாதங்களின் அதிபதிகளும்; புற கோட்டையில், புருஷோத்தமன் முதலான ஆறு குழுக்களும் முறையாக வழிபடப்பட வேண்டும். இவ்வாறு அந்த மண்டல வடிவமைப்பு முறையாக அமைக்கப்பட்டு, அந்த மண்டலத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு தெய்வமும், தத்துவமும், சக்தியும், யோகியாரும் முறையாக வழிபட்டனர்.