அக்நிபுராணம்

ஒரு நகரத்தில், மக்கள் அனைவரும் தங்கள் வாழ்வில் நீதியும் தர்மமும் பின்பற்ற வேண்டும் என்று அரசர் அறிவுறுத்தினார். நிலம் போன்ற நிலையான சொத்துகளை, பொதுவாக, அனைவரும் அறிந்த இடத்தில் ஏற்க வேண்டும்; ஒருவர் வாக்குறுதி அளித்ததை வழங்க வேண்டும், வழங்கிய பிறகு அதை திரும்பப் பெறக்கூடாது. விதிகளின் படி, விதைகள், வேலை செய்யும் மிருகங்கள், ரத்தினங்கள், பெண்கள், மற்றும் ஆண்களுக்கு, ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் காத்திருக்க வேண்டிய காலங்கள் – பத்து, ஒன்று, ஐந்து, ஏழு நாட்கள், ஒரு மாதம், மூன்று நாட்கள், அரை மாதம் – என வகைப்படுத்தப்பட்டன. தங்கம், வெள்ளி, துகு, சாம்பல், பித்தல், இரும்பு போன்றவற்றில், நூறு எடைக்கு இரண்டு, நூறு, எட்டு, பதினைந்து, மற்றும் அதே அளவு இழப்புகள் ஏற்படலாம். கம்பளி மற்றும் பருத்தி பொருட்களுக்கு, நூறு எடைக்கு பத்து எடையும், நடுத்தர தரத்திற்கு ஐந்து, சிறந்த தரத்திற்கு மூன்று எடையும் அதிகரிக்கின்றன. தோல், முடி கட்டப்பட்ட பொருட்களுக்கு, முப்பதாவது பங்கு இழப்பாக கருதப்படுகிறது; பட்டும், மரச்சீற்றும் இழப்பு அல்லது அதிகரிப்பு இல்லை. பொருள் இழப்பு பற்றிய நிபுணர்கள், இடம், காலம், பயன்பாடு, இழப்பின் வலிமை-பலவீனம் ஆகியவற்றை அறிந்து, சந்தேகம் இல்லாமல் இழப்புக்கான ஈடுசெய்யும் தொகையை அறிவிக்க வேண்டும். திருடர்கள் அல்லது விற்பனையால் கட்டாயமாக அடிமைப்பட்டவரை விடுவிக்க வேண்டும்; உரிமையாளர், பக்தி, உண்ணாமை, அல்லது விலையை செலுத்துவதன் மூலம் அவரை மீண்டு பெறலாம். ஆட்கள் துறவறம் ஏற்கும் அடிமை, அரசரின் ஆணைப்படி, இறக்கும் வரை அதில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; சாதி முறைக்கு எதிராக, அல்லது மாறாக அடிமை வைக்கக் கூடாது. கல்வி முடிந்த பிறகு, மாணவன் ஆசிரியர் வீட்டில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம் தங்க வேண்டும்; ஆசிரியர் அளிக்கும் உணவை பெற்று, உரிய பரிசை வழங்க வேண்டும். அரசர், நகரில் ஒரு இடத்தை நிறுவி, மூன்று வேதங்களில் தேர்ந்த, வாழ்வாதாரமுள்ள ஒரு பிராமணரை அங்கு நியமித்து, அவரை தனக்கே உரிய தர்மத்தை பாதுகாக்கச் செய்ய வேண்டும். தன் தர்மத்தை மீறாமல், அரசரால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தர்மத்தையும் பின்பற்றும் ஒருவரை, அரசர் பாதுகாக்க வேண்டும். சமூக சொத்துகளை தவறாக பயன்படுத்தும், ஒப்பந்தங்களை மீறும் ஒருவரின் சொத்துகளை அரசர் பறிமுதல் செய்து, நாட்டிலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும். சபையின் நலனுக்காக பேசும் அனைவரும், சபை தீர்மானங்களை பின்பற்ற வேண்டும்; எதிராக செயல்படுபவருக்கு முதலில் அபராதம் விதிக்க வேண்டும். சபை வேலைக்கு நியமிக்கப்பட்டவர் பெற்ற எந்த உரிமையும், அதை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; சமர்ப்பிக்காவிட்டால், பதினொரு மடங்கு அபராதம் செலுத்த வேண்டும். வேதங்களில் தேர்ந்த, சுத்தமான, பேராசை இல்லாதவர்கள் சபை விஷயங்களை ஆராய வேண்டும்; இப்படிப்பட்டவர்களின் வார்த்தைகளை அனைவரும் பின்பற்ற வேண்டும். இதே விதி, சங்கங்கள், வணிகர்கள், வேறு சமயத்தவர்கள், குழுக்களுக்கு பொருந்தும்; அரசர் அவர்களின் தனித்துவங்களை பாதுகாத்து, பழக்கங்களை காக்க வேண்டும். சம்பளத்தை பெற்றவர் வேலை விட்டுவிட்டால், இருமடங்கு செலுத்த வேண்டும்; சம்பளம் பெறவில்லை என்றால், சம அளவு செலுத்த வேண்டும், வேலைக்காரன் கருவிகளை பாதுகாக்க வேண்டும். வணிகம், கால்நடை, தானியத்தில் லாபத்தின் பத்தாவது பங்கு செலுத்த வேண்டும்; சம்பளம் நிர்ணயிக்காமல் வேலை செய்யும் ஒருவருக்கு, அரசர் உரிய தொகையை தீர்மானிக்க வேண்டும். இடம், காலம், செயல்பாடு மாற்றும் ஒருவர், உரிமையாளருக்கு கூடுதல் செலுத்த வேண்டும்; அதிக வேலை செய்தால், கூடுதலாக வழங்க வேண்டும். ஒருவர் எவ்வளவு வேலை செய்தாலும், அதற்கான சம்பளத்தை பெற வேண்டும்; இருவரும் ஒப்பந்தம் நிறைவேற்றவில்லை என்றால், கேள்விப்பட்டபடி தீர்மானிக்க வேண்டும். அரசர் அல்லது தெய்வ காரணத்தால் அல்லாமல் பொருட்கள் இழந்தால், கொண்டு செல்லும் ஒருவர் செலுத்த வேண்டும்; பயணத்தை தாமதப்படுத்தினால், இருமடங்கு சம்பளம் செலுத்த வேண்டும். பயணம் முடிந்த இடத்தில், ஏழாவது பங்கு சம்பளம் வழங்க வேண்டும்; பாதையில் விட்டுவிட்டால், நான்காவது பங்கு; பாதியில் விட்டுவிட்டால், பாதி சம்பளத்தை வழங்க வேண்டும், விட்டுவிடுபவரும் செலுத்த வேண்டும். ஜுவையில், மேற்பார்வையாளர் வெற்றிபெற்றவரிடமிருந்து நூறு லாபத்தில் ஐந்து பங்கு எடுப்பார்; சூதாட்டம், ஏமாற்றம், அல்லது வேறு வழிகளில், பத்து பங்கு எடுப்பார். பாதுகாப்பு பெறுபவர், அரசருக்கான பங்கை ஒப்பந்தப்படி வழங்க வேண்டும்; வெற்றிபெற்றவர் லாபத்தை அறிவிக்க வேண்டும், உண்மையான, பொறுமையுடன் பேச வேண்டும். அரசரின் பங்கு, அறியப்பட்ட சூதாட்டத்தில் மேற்பார்வையாளர் இடத்தில் வழங்க வேண்டும்; இல்லையெனில் செலுத்த வேண்டிய அவசியம் இல்லை. பரிமாற்றங்களைப் பார்த்தவர்கள் சாட்சிகள்; பொய் உரை, பொய் காசுகள், ஏமாற்றம் செய்யும் ஒருவரை அரசர் நாட்டிலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும். சூதாட்டம் வெளிப்படையாக நடத்த வேண்டும், திருடர்கள், ஏமாற்றம் தவிர்க்க; இதே விதி விலங்குகளின் சூதாட்டம், போட்டிகளுக்கும் பொருந்தும். ஒரு நாள், அக்னி கூறினார்: குறைபாடுள்ள உறுப்புகள், உணர்வுகள் கொண்டவர்களை உண்மையோ பொய்யோ பாடல்களில் அவமதித்தால், பன்னிரண்டு மற்றும் அரை பண அபராதம் விதிக்க வேண்டும். "உன் சகோதரி, தாய் அருகே செல்வேன்" என்று சபதம் எடுத்தால், இருபத்து ஐந்து பண அபராதம் விதிக்க வேண்டும். கீழ் சாதிக்கு அரை அபராதம்; மேல் சாதிக்கு இருமடங்கு; உயர்ந்த சாதிக்கு இருமடங்கும் – சாதி, பதவிக்கு ஏற்ப அபராதம் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. இயற்கை முறைக்கு எதிரான செயல்களுக்கு இருமடங்கு, மூன்றுமடங்கு அபராதம்; சாதி முறைக்கு ஏற்ப செயல்களுக்கு அரை அபராதம். கை, கழுத்து, கண், தொடை அழிக்கப்பட்டால், வாய்மொழி அவமதிப்புக்கு விதிக்கப்பட்ட அபராதம்; கை, கால், மூக்கு, காது போன்றவற்றுக்கு அரை அபராதம். சாதி இழப்பு ஏற்படும் குற்றங்களுக்கு நடுத்தர அபராதம்; சிறிய குற்றங்களுக்கு முதன்மை அபராதம். பிராமணர், அரசர், தெய்வத்தை அவமதித்தால், மிக உயர்ந்த அபராதம்; உறவினர், சங்கங்களுக்கு நடுத்தர அபராதம்; கிராம மக்கள், நாட்டவர்களுக்கு குறைந்த அபராதம். சாட்சிகள் இல்லாத இடத்தில், அடையாளங்கள், காரணம், மரபு மூலம் தீர்மானிக்க வேண்டும்; பொய் அடையாளங்கள் இருந்தால், கவனமாக விசாரிக்க வேண்டும். பொடி, சேறும், தூசும் தொடும் குற்றத்திற்கு பத்து பண அபராதம்; அசுத்த பொருள், விரல், உமிழல் தொடும் குற்றத்திற்கு இருமடங்கு அபராதம். இதே விதி மற்றவரின் மனைவியருக்கும் பொருந்தும்; உயர்ந்தவர்களுக்கு இருமடங்கு, கீழ்வர்களுக்கு அரை; ஆனால் குழப்பம், பெருமை போன்ற காரணமாக நடந்தால், தண்டனை இல்லை. பிராமணரின் உறுப்பை வெட்டினால், மிக உயர்ந்த அபராதம்; சிராய்ப்பால் பாதித்தால், அரை அபராதம். கை, கால் சிராய்ப்பு – பத்து, இருபது பண அபராதம்; அனைவரும் ஒருவரை காயப்படுத்தினால், நடுத்தர அபராதம். முடி, துணி, கை இழுத்தால் பத்து பண அபராதம்; துணியால் கட்டி இழுத்து, கால் மீது மிதித்தால், நூறு பண அபராதம் விதிக்க வேண்டும். இவ்வாறு, அரசர் மற்றும் நிபுணர்கள், தர்மம், நீதியை நிலைநிறுத்தும் விதிகளை, மக்கள் அனைவரும் பின்பற்ற வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தினர்.