அக்நிபுராணம்

ஒரு காலத்தில், மனிதர்கள் கடன்கள் மற்றும் உறுதிமொழிகள் பற்றிய முறைகளைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்பினர். அப்போது, அக்னி பகவான், அவர்கள் சந்தேகங்களை தீர்க்கும் வகையில், சட்டங்கள் மற்றும் நியாயங்களை விளக்கினார். அவர் கூறினார்: “ஒரு தாழ்ந்த சாதியினரானவர் வறுமையால் கடனை செலுத்த முடியாதபோது, அவர் கடனுக்காக வேலை செய்ய வேண்டும். ஆனால், ஒரு ப்ராமணர் வறுமையால் கடனை செலுத்த முடியாதபோது, அவர் தன் வசதிக்கு ஏற்ப, படிப்படியாக செலுத்தலாம். கடனாளி பணத்தை வழங்கும் போது, கடனீட்டாளர் அதை ஏற்க மறுத்தால், அந்த பணம் ஒரு நடுவர் மூலம் வைத்திருக்க வேண்டும்; மேலும், அதற்கு மேலதிக வட்டி சேராது. ஒருவர் தன் பிதாவின் சொத்தை மரபாக பெற்றுக் கொண்டால், அவர் அந்த கடனை செலுத்த வேண்டும்; அதேபோல், சொத்தை கைப்பற்றியவரும் செலுத்த வேண்டும். பிதாவுக்கு மற்றொரு மகன் இல்லாமல், சொத்தை பெற்ற மகன், பிதாவின் கடனை செலுத்த வேண்டும். ஒரு பெண், தன் கணவர் அல்லது மகன் எடுத்த கடனுக்கு பொறுப்பேற்க வேண்டியதில்லை; அதேபோல், பிதாவும், தன் மகன் எடுத்த கடனுக்கு பொறுப்பேற்க வேண்டியதில்லை. ஆனால், வீட்டுக்கான தேவைகளுக்காக மட்டும், கணவர், தன் மனைவி எடுத்த கடனுக்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும். ஆனால், கோமாதைகள், வீரர்கள், கலைஞர்கள், தூய்மை செய்வோர், வேட்டையாடிகள், அல்லது வेश्यைகள் போன்ற பெண்கள், அவர்களின் வாழ்க்கை கணவரைப் பொறுத்தது என்பதால், அவர்களின் கடன்களை கணவர் செலுத்த வேண்டும். ஒரு பெண், தனியாகவோ அல்லது கணவருடன் சேர்ந்து எடுத்த கடனை, அவள் அல்லது அவளின் கணவர் செலுத்த வேண்டும்; மற்ற பெண்கள் அந்த கடனுக்கு பொறுப்பேற்க வேண்டியதில்லை. பிதா இல்லாதபோது, அவர் மறைந்தோ, துன்பத்தால் பாதிக்கப்பட்டோ, அவரது கடனை, மகன்கள் அல்லது பேரன்கள், சாட்சி உள்ளவர்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், செலுத்த வேண்டும். குடிமுட்டி, சூதாட்டம், அபராதம், வரி, அத்துடன் அவற்றுக்குப் பிறகு மீதமுள்ள செலவு, மற்றும் நோக்கமில்லாமல் வழங்கப்பட்ட பரிசுகள்—இவை மூலம் ஏற்பட்ட கடனை, மகன்கள் செலுத்த வேண்டியதில்லை. சகோதரர்கள், கணவர்கள், பிதாக்கள், மகன்கள்—இவர்கள் ஒன்றாக இருக்கும்போது, உறுதிமொழி கொண்ட கடனை, அவர்கள் ஏற்க வேண்டும்; இது மரபில் நினைவில் இருக்க வேண்டும். உறுதிமொழி, தோன்றல், செலுத்தல் ஆகியவற்றில், ஒவ்வொருவரும் தக்க பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும்; ஆனால், பொய் உறுதிமொழி அளித்தால், அவர் மகன்களும் அந்த கடனை செலுத்த வேண்டும். ஒரு உறுதிமொழி அளித்தவர் இறந்தால் அல்லது முடிவற்றவராக இருந்தால், அவரின் மகன்கள் அந்த கடனை செலுத்த வேண்டியதில்லை; ஆனால், செலுத்தும் பொறுப்பு இருந்தவர்களே செலுத்த வேண்டும். பல உறுதிமொழி அளித்தவர்கள் இருந்தால், அவர்கள் தங்கள் பங்குக்கு ஏற்ப செலுத்த வேண்டும்; ஆனால், ஒரே அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களுக்குள், கடனீட்டாளர் விருப்பப்படி செலுத்த வேண்டும். உறுதிமொழி அளித்தவர், கடனீட்டாளருக்கு வெளிப்படையாக பணம் செலுத்தினால், கடனாளி அவருக்கு இரட்டிப்பு பணம் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; இது அந்த வழக்கின் விதி. தன் குழந்தைகள், பெண்கள், மாடுகள், தானியம் ஆகியவற்றில் இரட்டிப்பு திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும்; துணிக்கு நான்கு மடங்கு, திரவங்களுக்கு எட்டு மடங்கு திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். இரட்டிப்பு பணம் திருப்பிக்கொடுக்கப்படவில்லை என்றால், உறுதிமொழி பொருள் இழக்கப்படும்; காலம் அல்லது சூழ்நிலை காரணமாக இழந்தால், அது இழக்கப்படும்; ஆனால், அதன் பயனை அனுபவித்திருந்தால், அது இழக்கப்படாது. ஒரு பொருள் மறைத்து வைத்திருந்தாலும் அல்லது அனுபவித்தாலும், வட்டி சேராது; பயன் இருந்தாலும் கூட. இழந்தால், திருப்பிக்கொடுக்க வேண்டும்; ஆனால், கடவுள், அரசர், அல்லது களவர்கள் காரணமாக இழந்தால், திருப்பிக்கொடுக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால், பிறகு கண்டுபிடித்து, திருப்பிக்கொடுக்கப்பட்டால், அதற்கு சமமான அபராதம் செலுத்த வேண்டும். ஒருவர் தன் பயன்பாட்டிற்காக பொருளை எடுத்தால், அவர் வாழ்நாளில் தண்டிக்கப்பட வேண்டும், மற்றும் வட்டி உடன் திருப்பிக்கொடுக்க வேண்டும்; இது, நம்பிக்கையோடு கொடுத்த பொருளுக்கும், உறுதிமொழி பொருளுக்கும் பொருந்தும், கேட்டாலும் கேட்காவிட்டாலும். பின்னர், அக்னி பகவான், சாட்சி பற்றிய விதிகளை விளக்கினார்: தபச்விகள், தானம் செய்யும் மக்கள், உயர்ந்த வம்சத்தினர், சத்தியம் பேசுவோர், தர்மத்தை முன்னிலைப்படுத்துவோர், நேர்மையானவர்கள், மகன்கள் மற்றும் பேரன்கள் உள்ளவர்கள்—இவர்கள் அனைவரும் சாட்சிக்கு பொருத்தமானவர்கள். அனைத்துப் பண்பாட்டு வகைகளுக்கும், ஐந்து யாகங்களில் ஈடுபடும் மக்கள், சாட்சிகள்—ஐந்து அல்லது மூன்று, அவர்களின் பிறப்பு மற்றும் வகைப்படி—இவர்கள் எல்லோரும் அனைத்து விஷயங்களிலும் செல்லும் சாட்சிகள். பெண்கள், முதியவர்கள், குழந்தைகள், சூதாட்டத்தில் ஈடுபடும் மக்கள், மதுபானம் அருந்தும் அல்லது பைத்தியக்காரர்கள், குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர்கள், நடிகர்கள், மதவெறிகள், போலி ஆவணங்களை உருவாக்குவோர், மற்றும் உணர்வுகள் குறைந்தவர்கள்—இவர்கள் சாட்சி வழங்க முடியாது. தாழ்வானவர்கள், புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களுடன் உணவு உண்ணும் மக்கள், நண்பர்கள், கூட்டாளிகள், எதிரிகள், திருடர்கள், சாட்சிகள் இல்லாதவர்கள், மற்றும் திருட்டு, அவமதிப்பு, வன்முறை தொடர்பான சாட்சிகள்—இவர்கள் சாட்சி வழங்கும் உரிமை பெறாது. ஒரு சாட்சி, இரு தரப்பும் ஒத்துக்கொண்டால், ஒரே ஒருவர் தர்மத்தை அறிந்தவராக இருந்தாலும், அவர் சாட்சியாக ஏற்கப்பட வேண்டும்; ஆனால், ஒருவர் சாட்சி வழங்க மறுத்தால், அவர் எப்போதும் மௌன கடனில் கட்டுப்பட்டவராக இருப்பார். அவர், நாற்பத்தி ஆறாவது நாளில், அரசுக்குப் பூரணமாக பணம் செலுத்த வேண்டும்; அறிந்தும் சாட்சி வழங்காத குற்றவாளி, பொய் சாட்சி அளித்தவருக்கு சமமான பாவம் மற்றும் தண்டனை பெறுவார். சாட்சிகள், வழக்குத் தரப்பும், எதிர்தரப்பும் முன்னிலையில் சாட்சி வழங்க வேண்டும். பெரிய பாவங்களைச் செய்தவர்கள், தீ வைப்பவர்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளை கொன்றவர்கள் அடையும் உலகங்களை, பொய் சாட்சி அளித்தவர் அடையும். பல்வேறு பிறப்புகளில் சேர்த்த புண்ணியங்கள், பொய் சாட்சி மூலம் ஒருவர் வென்றால், அனைத்தும் இழக்கப்படும்; பல சாட்சிகள் கருத்து வேறுபாடாக இருந்தால், அதிக தர்மம் கொண்டவர்களின் கருத்து மேலோங்கும். தர்மத்தில் சமமானவர்கள் இருந்தால், அதிக தர்மம் கொண்டவர்களின் சாட்சி ஏற்கப்பட வேண்டும்; சாட்சிகள் உண்மையான உறுதிமொழி அளித்தவருக்கு வெற்றி கிடைக்கும். மாறாக, குறைந்த தர்மம் கொண்டவர்களின் சாட்சி இருந்தால், அவர் தோல்வி அடைவார்; சாட்சிகள் பேசினாலும், அதிக தர்மம் கொண்டவர்களின் சொல் மேலோங்கும். பின்னர், இரட்டிப்பு எண்ணிக்கையிலான பின்னர் சாட்சிகள் மாறுபட்டதாக பேசினால், முன்னர் சாட்சிகள் பொய் சாட்சியாக கருதப்பட வேண்டும்; போலி ஆவணங்கள் மற்றும் பொய் சாட்சிகள் தனியாக தண்டிக்கப்பட வேண்டும். விவாதங்களில் இரட்டிப்பு அபராதம் விதிக்க வேண்டும்; ப்ராமணர், சாட்சிக்கு அழைக்கப்பட்டபோது, உண்மையை மறைத்தால், அவர் நாட்டை விட்டு அகற்றப்பட வேண்டும். அவர் எட்டு மடங்கு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்; ப்ராமணர் நாட்டை விட்டு அகற்றப்பட வேண்டும்; எந்த வகையினரானவர் பொய் சாட்சி அளித்தாலும், சிறை தண்டனை விதிக்க வேண்டும். இரு தரப்பும் ஒத்துக்கொண்ட விஷயம், சாட்சிகளுடன் எழுத்தாகப் பதிவாக வேண்டும்; கடனீட்டாளர் முதலில் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.” இவ்வாறு, அக்னி பகவான், கடன், உறுதிமொழி, சாட்சி, மற்றும் நீதியின் முறைகளை, மனிதர்களுக்கு தெளிவாக, தர்மம், நியாயம், மற்றும் ஒழுக்கம் அடிப்படையில் விளக்கினார்.