அக்நிபுராணம்

ஒரு நாள், ஆசாரியர் தன்னிடம் வந்த சீடனுக்கு தீயின் வழியாக புனிதமான உபதேசம் வழங்கும் நிகழ்வைத் தொடங்கினார். முதலில், வாசீஸ்வரி முத்திரையையும் ஆதியினைக் குறிக்கும் சின்னத்தையும் கொண்டு, இதயத்தில் மூடியுள்ள மந்திரத்துடன், உதிர்வாய் மூச்சை வெளியே விட்டபோது, அந்த சக்தியைச் செலுத்தினார். பின்னர், “ஓம் ஹாம் ஹாம் ஹாம், ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்,” என மந்திரம் உச்சரித்து, புகையில்லாமல் தீ பளபளப்பாக எரிவதை கவனித்தார். தீ அந்த வகையில் பளபளப்பாக எரியும் போது மட்டுமே, ஆசாரியர் விரும்பிய சாதனையை அடைவதற்காக ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; தீ முழுமையாக வளராமல், புகை வெளியிடும் போது, அந்த அர்ப்பணம் பயனளிக்காது. அதிகமாக புகையில்லாமல், மெல்லமாக, வலப்புறம் சுழலும், வாசனை மிகுந்த தீயை புகழப்படுகிறது; அதேபோல், எதிர்மறை சுழற்சி கொண்ட, பூமியைத் தொடும் சினங்களை உடைய தீயும் சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த பல்வேறு சின்னங்கள் மற்றும் முறைகள் மூலம், ஆசாரியர் சீடனின் குற்றங்களை தீயில் அர்ப்பணித்து, அவனது பாவங்களைத் தீயின் சக்தியால் உதிர்த்து அழிக்கிறார். இருமுறை பிறப்புக்கான தகுதியும், ருத்ரனின் பகுதியைத் தியானிக்கவும், உணவு மற்றும் விதை தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட பிறகு, கருவூட்டும் சடங்கை நடத்துகிறார். பிறப்பு, எல்லை, பெயரிடுதல் ஆகிய நிகழ்வுகளில், ஆசாரியர் அர்ப்பணங்களைச் செய்கிறார்; மூலமந்திரத்துடன் ஐந்நூறு, வௌஷதம் மற்றும் பிற மந்திரங்களுடன் நூறு அர்ப்பணங்கள் செய்ய வேண்டும். பந்தங்கள் சிதைந்ததும், சக்தி உயர்ந்ததும், இந்த கருவூட்டும் சடங்கை ருத்ரனின் மகனாக தன்னை நிறுவும் சடங்காகக் கருதப்படுகிறது. சுதந்திரத்திற்கான தனிப்பட்ட குணங்கள் வெளிப்படும்போது, அது மகனுக்கான சடங்காகும்; மாயை ஆத்மாவை அறிவுறுத்தும் போது, எல்லை மேம்பாட்டிற்கான சடங்காக அறிவு கருதப்படுகிறது. சிவன் முதலான தத்துவங்களில் தூய்மையை ஏற்கும் போது, பிறப்புக்கான சடங்காகக் கருதப்படுகிறது; சிவனாக விழிப்பது, சிவத்வத்திற்குத் தகுதியானவருக்கான சடங்காக கருதப்படவில்லை. அடுத்து, கரையும் முத்திரையுடன், ஒளிக்கொண்டு எரியும் தீச் சினம் போல, ஆத்மாவை இதயத்தில் உள்ள தாமரை மலரில் நிலைநிறுத்த வேண்டும். பின்னர், மூச்சை அடக்கி, மூலமந்திரம் உச்சரித்து, இரு சிவர்களின் இதயங்களில் சமநிலை நிலையை நிறுவ வேண்டும். பிரம்மா முதலான காரணங்களை விட்டு, உதிர்வாய் மூச்சை பயன்படுத்தி, ஆத்மாவை சிவனின் முடிவில் கொண்டு சென்று, ஆதிமுத்திரையுடன் அதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். இதய தாமரையின் கருவில், மந்திரத்தை உள்ளடக்கி, உதிர்வாய் முறையுடன், அறிவுள்ள ஆசாரியர் சீடனின் இதய தாமரையின் கருவில் அதை செலுத்த வேண்டும். பிறகு, ஆசாரியர் சிவன் மற்றும் அக்னியை சரியான முறையில் பூஜித்து, தன்னை வணங்கி, சீடனுக்கு உபதேசம் செய்து, விரதங்களை உச்சரிக்கிறார். தேவதை அல்லது சாஸ்திரங்களை இகழக்கூடாது; பயன்படுத்திய அர்ப்பணங்களை மீறக்கூடாது; வாழும் வரை சிவன், அக்னி, ஆசாரியர் ஆகியோருக்கு வழிபாடு செய்ய வேண்டும். குழந்தைகள், அறியாதவர்கள், முதியவர்கள், பெண்கள், அனுபவத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், துன்பத்தில் உள்ளவர்கள்—இவர்கள் அனைவருக்கும் தக்க அளவில் தர வேண்டும்; திறன் உள்ளவர்கள் முழுமையாக தர வேண்டும். உடல் உறுப்புகள், ஜடா, பூசணி, தண்டம், கவசம், கட்டுப்பாடுகள்—இவை எல்லாம் ஈசான மற்றும் இதய மந்திரங்களுடன் முறையாக உச்சரிக்கப்பட வேண்டும். மந்திரங்கள் “ஸ்வாஹா” என முடிவடையும் போது, அவற்றை பாத்திரங்களில் வைத்து, விதிப்படி அர்ப்பணங்களை செய்து, மீதமுள்ளதை ஸ்தண்டிலா (அலையம்)க்கு காட்ட வேண்டும். பாதுகாப்பிற்காக, அதை ஒரு கணம் குடத்தின் கீழே வைத்து, சிவனிடமிருந்து அனுமதி பெற்ற பிறகு, ஆசாரியர் அதை விரதம் மேற்கொள்ளும் சீடனுக்கு வழங்க வேண்டும். இந்த சிறப்பான விரத உபதேசத்தில், சீடன் தீ அர்ப்பணங்கள் மற்றும் சாஸ்திர அறிவுக்கு தகுதியானவனாகிறான். பிறகு, ஈஸ்வரர் சொல்கிறார்: “அடுத்த நாள் காலை எழுந்து, குளித்து, முன்னிலைச் சடங்குகளை செய்து, ஆசாரியர் தக்க உணவை உண்டார்; தயிர், இறைச்சி, மதுபானங்கள் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.” யானை, குதிரையில் ஏறுவது, வெள்ளை ஆடைகள் கனவு காண்பது, எண்ணெய் தடவுதல் போன்றவை இல்லாதது—இவை எல்லாம் அசுபாகக் கருதப்படுகிறது; இவற்றை நீக்க, கடுமையான ஹோமம் செய்ய வேண்டும். இரண்டு தினசரி சடங்குகளை செய்து, யாக சாலையில் நுழைந்து, தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, அவ்வப்போது செய்ய வேண்டிய சடங்குகளையும் தினசரி சடங்குகளுக்கு ஒத்தவாறு செய்ய வேண்டும். பின்னர், தூய்மைப்படுத்தி, சிவனின் கரத்தை தன்னிடம் வைத்து, குடத்தை கிழக்கு நோக்க வைத்து, இந்திரன் மற்றும் பிறர் என வரிசையில் பூஜிக்க வேண்டும். சிவனை மண்டலத்தில் அல்லது ஸ்தண்டிலாவில் பூஜித்து, அர்ப்பணங்களை செய்து, அக்னியை வழிபட்டு, மந்திர ஹோமங்களை முடிக்க வேண்டும். தீய கனவுகளின் பாவத்தை நீக்க, ஆயிரத்து எட்டும் அர்ப்பணங்களை ஆயுத மந்திரத்துடன், “ஹூம்” முத்திரையுடன், மந்திர தீயை ஏற்றி, அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அலையம் மற்றும் குடம் இடையே உள்ளபோது, உள்ளார்ந்த பலி அர்ப்பணத்தை செய்து, சீடன் நுழைவதற்கான அனுமதி பெற்ற பிறகு, வெளியே சென்று, விரதத்திற்கான மண்டல நிறுவல், சம்பாத ஹோமம், தர்பா மற்றும் வாய்கள் முறையுடன் செய்ய வேண்டும். அந்த தேவதையின் பௌர்ணமி நிகழ்வுக்கு, மூல-அனுச்வார மந்திரத்துடன் மூன்று அர்ப்பணங்களை செய்து, குடத்தில் சிவனை பூஜித்து, பாச திரையை எடுக்க வேண்டும். சீடன் வலப்புறமும் மேல் புறமும், அவனை பூஜித்தபோது, அவன் ஜடையில் பாச திரையை கட்டி, அது பெருவிரலை வரை தொங்க விட வேண்டும். அவனை நிறுவி, அவன் மனத்தில் பரவலை கவனித்து, அவனுள் நூற்றொன்பது உலகங்கள் இருப்பதை அறிய வேண்டும். அவன் கபாலா, அஜா, புத்தா, வஜ்ரதேஹா, பிரமர்தனா, விபூதி, அவ்யயா, சாஸ்தா, பினாகி, தேவர்கள் அதிபதி ஆகியவனாக இருக்கிறார். அவன் அக்னி, ருத்ரா, ஹுதாசி, பிங்கலா, காடகா, ஹரா, ஜ்வலனா, தஹனா, பப்ரூ, பஸ்மாந்தகா, க்ஷபாந்தகா ஆகியவனாக இருக்கிறார். அவன் யாம்யம்ருத்யுஹரா, தாதா, விதாதா, கார்யரஞ்சகா, காலா, தர்மா, அதர்மா, ஒன்றிப்பவர், பிரிப்பவர் ஆகியவனாக இருக்கிறார். அவன் நைர்ருடா, மாரணா, ஹந்தா, கடுமையான கண்கள் உடையவன், பயங்கரமானவன், உர்த்வாங்கசகா, விரூபாக்ஷா, புகை சிவந்த பற்கள் உடையவன். அவன் பலா, அதிபலா, பாசஹஸ்தா, மகாபலா, ஷ்வேதா, ஜயபத்ரா, நீண்ட கை உடையவன், நீரின் முடிவை கொண்டவன். அவன் வடவாச்யா, பீமா; இவர்கள் பத்து வாரணர்கள்: வேகமானவர், ஒளி, காற்று வேகம், நுண்ணியவர், கூர்மையானவர், க்ஷபாந்தகா. அவன் பஞ்சாந்தகா, பஞ்சசிகா, கபர்தி, மேகத்தில் சுமக்கும், ஜடாமுகுடம் அணிந்தவர், பலவித ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர். அவன் செல்வத்தின் அதிபதி, அழகானவர், அதிர்ஷ்டசாலி, மென்மையான உடல் கொண்டவர், கிருபை அளிப்பவர், ஒளிரும், செழுமை, வடிவம் ஏற்கும், மேலும் பத்து வடிவங்கள். அவன் வித்யாதரா, அறிவை சுமக்கும், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர், வேதங்களை அறிந்தவர், தாய்மையுடன் நடக்கும், சிவந்த கண்கள் உடையவர், உயிர்களை பாதுகாப்பவர், அர்ப்பணங்களை விரும்புபவர். இவ்வாறு, ஆசாரியர் சீடனுக்கு உபதேசம் செய்து, அவனது உள்ளத்தில் சிவனின் அனைத்து வடிவங்களும், சக்திகளும், புனிதமான சடங்குகளும் நிலைநிறுத்தி, அவனை தீயும் ஞானமும் மூலம் புனிதமாக்கினார்.