அக்நிபுராணம்

புனிதமான இந்த வரிசைச் சாஸ்திர வாக்கியங்களை ஒரு தொடரும், உயிரோட்டமான கதையாக இங்கே கூறுகிறேன்: மனித உடலில் உள்ள பஞ்சகர்மேந்திரியங்கள்—அவை கால்கள், மலத்வாரம், கைகள், வாக்கு மற்றும் பால்யாங்கம்—இவை செயல் உறுப்புகள் என அறியப்படுகின்றன. இப்போது பஞ்சபூதங்களைப் பற்றியும் கேள்: ஆகாசம், வாயு, அக்னி, நீர், பூமி—இவை எல்லாம் சேர்ந்து இந்த ஸ்தூல உடலை, அனைத்து உயிர்களின் ஆதாரமாக உருவாக்குகின்றன. வாயுவின் தத்துவமான ‘ப’ என்ற எழுத்தை ஜீவனுடன் தொடர்புபடுத்தி உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; புத்தியின் தத்துவமான ‘ப’ என்ற எழுத்தை இதயத்தில் வைக்க வேண்டும் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர். அங்கேதான், அகங்காரத்தால் ஆன ‘ப’ என்ற எழுத்தையும், மனதின் தத்துவமான ‘ப’ என்ற எழுத்தையும், சிந்தனையிலிருந்து எழும் விதமாக நிலைநிறுத்த வேண்டும். மெல்லிய ஒலி தத்துவமான ‘ந’ என்ற எழுத்தை தலை மீது வைக்க வேண்டும்; தொடு உணர்வின் தத்துவமான ‘த’ என்ற எழுத்தை வாய் பகுதியில் வைக்க வேண்டும். ரூப தத்துவமான ‘த’ என்ற எழுத்தை இதயத்தில், ருசி தத்துவமான ‘த’ என்ற எழுத்தை வயிற்றில் வைக்க வேண்டும். வாசனை தத்துவமான ‘த’ என்ற எழுத்தை தொடைகளில், ‘ண’ என்ற எழுத்தை காதுகளில், ‘஢’ என்ற எழுத்தை தோலில் வைக்க வேண்டும். ‘஡’ என்ற எழுத்தை இரு கண்களில், ‘ட’ என்ற எழுத்தை நாவில், ‘ட’ என்ற எழுத்தை மூக்கில், ‘ஞ’ என்ற எழுத்தை வாக்கில் வைக்க வேண்டும். கைகள் தத்துவமாக ‘ஜ’ என்ற எழுத்தை, கால்களில் ‘ஜ’ என்ற எழுத்தை, மலத்வாரத்தில் ‘ச’ என்ற எழுத்தை, பால்யாங்கத்தில் ‘ச’ என்ற எழுத்தை வைக்க வேண்டும். பூமி தத்துவமான ‘ங’ என்ற எழுத்தை இரு கால்களிலும், ‘஘’ என்ற எழுத்தை வயிற்றிலும், அக்னி தத்துவமான ‘க’ என்ற எழுத்தை இதயத்திலும் வைக்க வேண்டும். வாயு தத்துவமான ‘க’ என்ற எழுத்தை மூக்கில், ஆகாச தத்துவமான ‘க’ என்ற எழுத்தை தலை மீது ஞானிகள் வைக்க வேண்டும். ‘ய’ என்ற எழுத்தை, சூரிய தெய்வமாகக் கருதி இதயக் கமலத்தில் வைக்க வேண்டும்; அந்த இதயத்திலிருந்து எழுபத்தி இரு ஆயிரம் நாடிகள் கிளம்புகின்றன. அங்கே, பதினாறு அங்கங்களுடன் கூடிய ‘ம’ என்ற எழுத்தை வைக்க வேண்டும்; அதன் நடுவில், தீயின் வட்டத்தை, பிந்துவாக தியானிக்க வேண்டும். அங்கே, தேவர்களில் சிறந்தோர், புனிதமான ‘ஹ’ என்ற எழுத்தையும், ‘ஓம் ஆம், பரமாத்மாவின் சாரம்; ஆம், புருஷ ஸ்வரூபத்தின் சாரத்திற்கு நமஸ்காரம்’ என்று வைக்க வேண்டும். ‘ஓம் வாம், மனதின் லயத்தின் சாரம்; உலகின் சாரத்திற்கு நமஸ்காரம். ஓம் வா, அனைத்திற்கும் நமஸ்காரம்’ என்று ஐந்து சக்திகளை அறிவிக்கின்றனர். இதில் முதல் சக்தி நின்று நிற்பதில், இரண்டாவது அமர்வதில், மூன்றாவது படுத்திருப்பதில், நான்காவது குடிப்பதில் பயன்படுத்த வேண்டும். கிரத்யர்சா யாகத்தின் ஐந்தாம் நாளில், ஐந்து உபநிஷத்துகளும் நினைவுகூரப்பட வேண்டும்; மத்தியில் ‘ஹுங்’ என்ற எழுத்தை வைக்க, ஹரியை மந்திர ரூபமாக தியானிக்க வேண்டும். எங்கு உருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட வேண்டுமோ, அங்கே மூலமந்திரத்தை வைக்க வேண்டும்: ‘ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய’ என்பது அந்த மூலம். தலையில், மூக்கில், நெற்றியில், பின் வாயில், கழுத்தில், இதயத்தில், அந்த வரிசையில், கேசவனை தலையில் வைக்க வேண்டும். நாராயணனை வாயில், மாதவனை கழுத்தில், கோவிந்தனை இரு புஜங்களில், விஷ்ணுவை இதயத்தில் வைக்க வேண்டும். மதுசூதனனை பின்புறத்தில், வாமனனை வயிற்றில், திரிவிக்ரமனை இடுப்பில், ஸ்ரீதரனை தொடைகளில் வைக்க வேண்டும். ஹ்ருஷீகேசனை வலது பக்கத்தில், பத்மநாபனை கணுக்காலில், தாமோதரனை பாதங்களில் வைக்க வேண்டும்; இதுவே இதயத்துடன் தொடங்கும் ஆறு அங்கங்கள். இது ஆதிமூர்த்திக்கு பொதுவான முறை; அல்லது எந்த தெய்வத்தின் பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகிறதோ, அதற்கும் பொருந்தும். அந்த தெய்வத்திற்கு, அதன் சொந்த மூலமந்திரத்துடன், ப்ராணப்ரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்; அந்த ரூபத்தின் பெயரின் முதல் எழுத்தையும் சேர்க்க வேண்டும். அதை பன்னிரண்டு உயிரெழுத்துகளுடன் பிரித்து, அங்கங்களை அமைக்க வேண்டும்; இதயத்தையும், மற்ற உறுப்புகளையும், பத்து எழுத்து மூலத்தையும் சேர்த்து அமைக்க வேண்டும். தெய்வத்தில் உள்ளபடி, உடலிலும் அந்த தத்துவங்களை ஒதுக்க வேண்டும்; கமல வட்டத்தில், விஷ்ணுவை புஷ்பம் முதலியவற்றால் பூஜிக்க வேண்டும். முன்புபோல், ஆசனத்தையும், அதன் அங்கங்களையும், பக்கவாட்டினர்களையும் தியானிக்க வேண்டும்; அதனைச் சுற்றியுள்ள பன்னிரண்டு அச்சுகளுடன் கூடிய சக்கரத்தை தியானிக்க வேண்டும். மூன்று நாபிகளும், இரண்டு வழிகளும், spokes கொண்ட சக்கரத்தை தியானிக்க வேண்டும்; பின்புறப் பகுதியில், முதன்மைத் தத்துவங்கள் முதலியவற்றை வைக்க வேண்டும். சூரியனை, அதன் கதிர்களின் முனைகளில், பன்னிரண்டு மடங்கு பூஜிக்க வேண்டும்; அங்கே, பதினாறு கலைகளுடன் கூடிய சந்திரனை தியானிக்க வேண்டும். நவியில் மூன்று வகை சக்தியையும், பன்னிரண்டு இதழ்களைக் கொண்ட கமலத்தை அதன் நடுவில் தியானிக்க வேண்டும். அதன் மையத்தில், ஆண்மை சக்தியை ஆசார்யர் தியானித்து, அதை அர்ச்சித்து, உருவத்தில் ஹரியை வைக்க, அங்கே தேவதைகளைப் பூஜிக்க வேண்டும். புஷ்பம் முதலியவற்றால், சரியான முறையில், அங்கங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சுவர்களுடன், பன்னிரண்டு எழுத்து பீஜ மந்திரத்தால் கேசவனை மற்றும் பிறரைப் பூஜிக்க வேண்டும். பன்னிரண்டு spokes கொண்ட சக்கரத்தில், உலகின் காவலர்களை மற்றும் பிறரை வரிசைப்படி பூஜிக்க வேண்டும்; பிறகு, உருவத்தையும் புஷ்பம் முதலியவற்றால் பூஜிக்க வேண்டும். பௌருஷ சூக்தம் மற்றும் ஸ்ரீ சூக்தத்தால் பீடத்தையும் பூஜிக்க வேண்டும்; ஆதியிலிருந்து தொடங்கி, வைஷ்ணவ அக்னியை ஐந்து வகையில் உருவாக்க வேண்டும். வைஷ்ணவ மந்திரங்களால் ஹோமத்தில் ஹவிஸ் அர்ப்பணித்து, பசுபாணி (சாந்தி) நீர் புனிதமாக்க வேண்டும்; அதை உருவத்தின் மேல் தெளித்து, பின்னர் அக்னியை அழைத்து வர வேண்டும். த SOUTH கர்ணத்தில் இருந்து அக்னியை, “அக்னி அர்ப்பணிக்கப்பட்டது” என்று சொல்லி கொண்டு வர வேண்டும்; முன்பு, யாக சாலையிலிருந்து “நாம் அக்னியை அழைக்கிறோம்” என்று சொல்லி கொண்டு வர வேண்டும். வடக்கிலும், “நாம் அக்னியை அழைக்கிறோம்” என்று சொல்லி கொண்டு வர வேண்டும்; அக்னி அழைப்பில், “நீ அக்னியே, அக்னி என்று அழைக்கப்படுகிறாய்” என்று மந்திரம் கூறுகிறது. ஒவ்வொரு வேதிக்கையிலும் ஆயிரத்து எட்டு பலாச மரக்குச்சிகளை எரிபொருளாக வைக்க வேண்டும்; அதேபோல் அரிசி மற்றும் பிற தானியங்களையும் வேத மந்திரங்களுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். வ்யாஹ்ருதிகள் மற்றும் மூலமந்திரத்துடன், நெய் மற்றும் எள்ளை சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; பின்னர் மூன்று இனிப்புப் பொருட்களுடன் சாந்தி ஹவிஸ் செய்ய வேண்டும். பன்னிரண்டு புனித மந்திரங்களால், பாதம், நாபி, இதயம், தலை ஆகியவற்றைத் தொட வேண்டும்; நெய், தயிர், பால் ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்த பின், தலைவைத் தொட வேண்டும். இவ்வாறு, இந்த புனித முறைகளைக் கொண்டு, உடல், தெய்வம், மற்றும் பூஜை அனைத்தும் ஒன்றாக இணைந்து, பரமாத்மாவை அர்ப்பணிப்பும் தியானமும் செய்து, ஆன்மீக பூரணத்தையும், சாந்தியையும் அடைய வேண்டும்.