அக்நிபுராணம்

அக் காலத்தில், புனிதமான ஆக்கண பூராணத்தில், சிவலிங்கத்தின் வடிவம் மற்றும் பிரதிஷ்டை பற்றிய பரம பவித்ரமான விதிகள் பகவான் நாராயணரால் விளக்கப்பட்டன. முதலில், சிவலிங்கத்தின் அளவுகள் மிக நுட்பமாக விவரிக்கப்படுகின்றன. அதன் அகலம் எட்டு விரல் அளவாகவும், கருவறை ஒன்பது தனி கரங்களால் அளக்கப்பட வேண்டும். இதில், அரை மற்றும் காலுக்கோணங்களில் நூல்களை வைத்து, நடுவில் அகலத்தை வைத்து, மேலும் மூன்றை நடுவில் அமைக்க வேண்டும். பிரிவுகளின்படி, மேல்புறம் எட்டுபக்கமாகவும், சிவபாகம் இரட்டிப்பு எட்டுபக்கமாகவும் அமைகிறது. பாதத்திலிருந்து முடிவுவரை பிரம்மாவின் பகுதியாகும்; நாபிக்குள் விஷ்ணுவின் இருப்பாகும். உயிர்களின் இறைவன், இருளுக்கு மேல் இருப்பவர், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் இரண்டிலும் நிறைந்துள்ளார். ஐந்து குறிகளின் அமைப்பில், தலை வட்டமாக இருப்பதாக கூறப்படுகிறது. தலை, குடை போன்றதாகவோ, சேவல் வடிவமாகவோ, அல்லது பிறைச்சந்திர வடிவமாகவோ இருக்கலாம்; இவை தலா நான்கு வகை கொண்டவை, அவற்றின் தனித்துவமான பலன்களைத் தருகின்றன. தலைப்பகுதி உரிய அளவுகளில் அமைக்கப்பட வேண்டும்; முன்னணி பகுதியை அகலத்திற்கும் உயரத்திற்கும் ஏற்ப நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும். அங்கு நான்கு நூல்கள் தகுந்த அளவுகளுடன் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்; ஒரு பகுதி தாமரை, ஒன்றை விட்டு விட்டால் அகலமானது எனப்படும். மூன்று பகுதிகளால் ஸ்ரீவத்ஸம், பகை பகுதியை விட்டு விட்டால் பிளவு எனப்படும்; எல்லாவற்றிலும், எல்லை சமமான தலை சிறந்ததாகும், சேவல் வடிவம் தெய்வீகமாகக் கருதப்படுகிறது. நான்கு பகுதிகளைக் கொண்ட லிங்கத்தில் இரண்டு பகுதிகளை விட்டு விட்டால், தலை தகராகும்; ஆதிமூலனுக்காக, தலை பிறை என அழைக்கப்படுகிறது. ஒரு பகுதியை முடிவில் வைத்து, இரட்டிப்பு பகுதிகளுடன், ஒரே நாளில் அமரமான குறி அமைகிறது; பூரண சந்திரன், பிறை, தாமரை ஆகியவை இரண்டு அல்லது மூன்று பகுதிகள் குறையும்போது ஏற்படுகின்றன. இப்போது, நான்கு, மூன்று அல்லது ஒரு முகம் கொண்ட மங்களகரமான லிங்கத்தைப் பற்றி கேளுங்கள்; பூஜைக்கான பகுதி மனிதர், அக்கினி, பாதம் ஆகியவற்றுக்காக விதிப்படி அமைக்க வேண்டும். முன்னதாக சூரிய வடிவத்தைத் தவிர்த்து, ஆறு நிலைகளை வடிவமைக்க வேண்டும்; தலை உயர்வும், பிறகு நெற்றியும் மூக்கும் அமைக்கப்பட வேண்டும். முகம், தாடை, கழுத்து ஆகியவை, தோள்கள் மற்றும் கண்களுக்கு உரிய பகுதி கொண்டு வடிவமைக்க வேண்டும்; கைகளும் மொட்டு போல அமைக்கப்பட வேண்டும். முகம் சமமாக, அகலத்தின் எட்டில் ஒரு பகுதியால் அமைக்க வேண்டும்; நான்கு முகம் கொண்டதை விவரித்தேன், இப்போது மூன்று முகம் கொண்டதை கேளுங்கள். அதில், காதும் பாதமும் மிகவும் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்; நெற்றி மற்றும் பிற அம்சங்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட வேண்டும்; இரண்டு கை நான்கு பகுதிகளால் அமைக்க, ஐந்தாவது பகுதி விட்டு விடப்பட வேண்டும். முகங்கள் அகலத்தின் எட்டில் ஒரு பகுதியால் தோன்றும்; அதுபோல, ஒரு முகம் கொண்டதும், கிழக்கு நோக்கிய கருணைமிகு கண்களுடன் அமைக்க வேண்டும். நெற்றி, மூக்கு, வாய், கழுத்து வடிவமைக்க வேண்டும்; கைகள் ஐந்தில் ஒரு பகுதியால் அமைக்க, இல்லையெனில் கைகள் இல்லாததாகவும் இருக்கலாம். முகங்கள் அகலத்தின் அறையில் ஒரு பகுதியால் தோன்ற வேண்டும்; எல்லா முகம் கொண்ட லிங்கங்களுக்கும் தகரோ அல்லது சேவல் வடிவம் விதிப்படியாகும். பின்னர், பகவான் கூறினார்: "இப்போது நான் பிரதிமைகளுக்கான பாதகத்தை விளக்குகிறேன்; அதன் நீளம் பிரதிமைக்கு சமமாகவும், அகலம் அதன் பாதியாகவும் இருக்க வேண்டும். அதன் உயரம் நீளத்தின் பாதியாகவும், மிகவும் அகலமானால் மூன்றில் ஒன்றாகவும் இருக்கலாம்; இடுப்பு மூன்றில் ஒரு பகுதியாக அமைக்க வேண்டும். உள்ளறை அதற்கேற்ப அளக்கப்பட வேண்டும், சிறிது வடக்கு நோக்கி சாய்ந்திருக்கும்; நீர்வழி அகலத்தின் நான்கில் ஒரு பகுதியாக அமைக்க வேண்டும். அடிப்பகுதி அகலமாகவும், அதன் நீட்டிப்பு பாதியாகவும் அமைக்க வேண்டும்; நீர்வழி நீட்டிப்பின் மூன்றில் ஒரு பகுதியாக அமைக்க வேண்டும். முன்போல், நீட்டிப்பும், பதினாறு அளவு கொண்டு அமைக்க வேண்டும்; கீழ்ப்பகுதி ஆறு அலகு, கழுத்து இரண்டு பகுதிகள், தொண்டை மூன்று பகுதிகள் ஆக அமைக்க வேண்டும். மீதமுள்ள பகுதிகள் தனித்தனியாக அமைக்கப்பட வேண்டும்; அடிப்பும் வெளியீடும் கூட. இந்த வளைவும், பாதகமும் எல்லா பிரதிமைகளுக்கும் பொதுவாகும். பிரதிமை வாயில் கோயில் கதவின் அளவுக்கு ஏற்ப அமைக்க வேண்டும்; பிரதிமையின் பிரபை யானைகள் மற்றும் வியாலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும். பாதகமும் என்றும் ஹரிக்கு ஏற்றவாறு அமைக்க வேண்டும்; எல்லா தெய்வங்களுக்கும் விஷ்ணு கூறிய அளவு பயன்படுத்த வேண்டும்; எல்லா தேவிகளுக்கும் லட்சுமி கூறிய அளவு பயன்படுத்த வேண்டும். பின்பு, பகவான் கூறினார்: "நான் ஐந்து வகையான பிரதிஷ்டை முறையை விளக்குகிறேன்; பிரதிமையே பருஷன், பாதகம் ப்ரக்ருதி, லட்சுமி ஆதாரம், யோகம் இரண்டையும் இணைக்கும் கருவி. ஆகவே, விருப்ப பலனை நாடும் மனிதர்கள் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்; குரு கோயில் முன் கர்பஸூத்ரம் இழுக்க வேண்டும். எட்டு, பதினாறு, இருபது வரை மண்டபமும் அதன் கீழ்ப்பகுதியும் அமைக்க வேண்டும்; அபிஷேகம், கலசம் மற்றும் அரை ஹோம பொருட்கள் ஆகியவற்றிற்காக. வேदी அழகாக, மூன்று மற்றும் அரை பகுதியால் அமைக்க வேண்டும்; அது கலசங்கள், குடங்கள், குடை முதலியன கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும். அனைத்தையும் பஞ்சகவ்யம் கொண்டு தூவி, பொருட்கள் ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்; அலங்கரிக்கப்பட்ட குரு, விஷ்ணுவை தியானித்து, தன் ஆத்மாவையே பூஜிக்க வேண்டும். மோதிரம் மற்றும் வளையல் போன்றவற்றால், பிரதிமை எடுப்பவர்கள் ஒவ்வொரு சுற்றிலும் நிறுவப்பட வேண்டும்; அவர்கள் அதில் புணிதமானோர். சதுரம், அரை சதுரம், வட்டம், தாமரை வடிவ சுற்றிலும்; ஆரம்பத்தில் கிழக்கில், வாயிலுக்காக பிப்பல, உடும்பர, வட்ட மரங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும். அழகான பிளக்ஷ மரம் முதலில் வைக்க வேண்டும்; சுபத்ர மற்றும் அந்தக மரங்கள் வாயிலுக்காக, சுகர்மன், சுஹோத்திர மரங்கள் நீர் மற்றும் மென்மையான திசைகளுக்கும் உயர்வுக்கும். ஐந்து ஹஸ்தம் அளவில் நிறுவி, ச்யோனா மற்றும் ப்ருதிவியை பூஜிக்க வேண்டும்; வாயில் தூணடியில் புணிதமான முளைகள் உள்ள கலசங்களை வைக்க வேண்டும். மேலே அவற்றுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; சுதர்சன சக்கரமும் உருவாக்க வேண்டும்; கொடி ஐந்து ஹஸ்தம் அளவில் அமைக்க வேண்டும். அதன் அகலம் பதினாறு அங்குலம்; சிறந்த சுற்று ஏழு ஹஸ்தம் உயரமாக அமைக்க வேண்டும். அது பவளக் காலின் நிறம், கருப்பு, வெள்ளை, மஞ்சள், சிவப்பு, வெள்ளை என வரிசையில் இருக்கலாம். குமுத, குமுதாக்ஷ, புண்டரீக, வாமன, சங்குகர்ண, சர்வநேத்ர, சுமுக, சுப்ரதிஷ்டிதர் ஆகிய கொடி தேவதைகளை கிழக்கைத் தொடங்கி கோடி மடங்கு பலி கொண்டு பூஜிக்க வேண்டும். கலசங்கள் முழுமையாக நிரம்பிய, வட்டமாகவும் பழுத்த பழம் போன்ற தோற்றமுமாக இருக்க வேண்டும். நூற்றி இருபத்தி எட்டு கலசங்கள், அலங்காரம் இன்றி, தங்கம் மற்றும் துணியால் கழுத்தில் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நீர் நிரப்பப்பட்டு, வாயிலுக்கு வெளியே வைக்கப்பட வேண்டும். இவ்வாறு, சிவலிங்கம், அதன் தலை, முகங்கள், பாதகம், பிரதிஷ்டை முறைகள், பூஜை, அலங்காரம், எல்லாவற்றையும் பகவான் நாராயணர் மிக நுட்பமாகவும், புனிதமாகவும் விளக்கினார்.