अग्निपुराणम्

ओं नमो भगवति ज्वालामानिनि गृध्रगणपरिवृते स्वाहा । युद्ध गच्छन् जपन्मन्त्रं पुमान् साक्षाज्जयी भवेत् । ओं श्रीँ ह्रीँ क्लीँ श्रियै नमः । उत्तरादौ च घृणिनी सूर्य्या पूज्या चतुर्द्दले ।। ३१३.

आदित्या प्रभावती च हेमाद्रिमधुराश्रियः । ओं ह्रीं गौर्य्यै नमः । गौरीमन्त्रः सर्व्वकरः होमाद्ध्यानाज्जपार्च्चनात् ।। ३१३.

रक्ता चतुर्भुजा पाशवरदा दक्षिणे करे । अङ्कुशाभययुक्तान्तां प्रार्थ्य सिद्धात्मना पुमान् ।। ३१३.

जीवेद्वर्षशतं धीमान्न चौरारिभयं भवेत् । क्रुद्धः प्रसादी भवति युधि मन्त्राम्बुपानतः ।। ३१३.

अञ्जनं तिलकं वश्ये जिचह्वाग्रे कविता भवेत् । तज्जपान्मैथुनं वश्ये तज्जपाद्योनिवीक्षणप्त् ।। ३१३.

. स्पर्शाद्वशी तिलहोमात्सर्व्वञ्चैव तु सिध्यति । सप्ताभिमन्त्रितञ्चान्नं भुञ्जंस्तस्य श्रियः सदा ।। ३१३.

अर्द्धनारीशरुपोऽयं लक्ष्मयादिवैष्णवादिकः । अनङ्गरूपा शक्तिश्च द्वितीया मदनातुरा ।। ३१३.

पवनवेगा भुवनपाला वै सर्व्वसिद्धिदा । अनङ्गमदनानङ्गमेखलान्ताञ्जपेच्छ्रिये ।। ३१३.

पद्ममध्यदलेषु ह्रीँ स्वरान् कादीस्ततः स्त्रियाः । षट्‌कोणे वा घटे वाऽथ लिखित्वा स्याद्वशीकरं ।। ३१३.

ओं ह्रीँ छँ नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ओं ओं । मूलमन्त्रः षडङ्गोयं रक्तवर्णे त्रिकोणके । द्रावणी ह्लादकारिणी क्षोभिणी गुरुशक्तिका ।। ३१३.

ईशानादौ च मध्ये तां नित्यां पाशाङ्कुशौ तथा । कपालकल्पकतरुं वीणा रक्ता च तद्वती ।। ३१३.

नित्याभया मङ्गला च नववीरा च मङ्गला । दुर्भगा मनोन्मनी पूज्या द्रावा पूर्व्वादितः स्थिता ।। ३१३.

ओं ह्रीँ अनङ्गाय नमः ओं ह्रीँ ह्रीँ स्मराय नमः । मन्मथाय च माराय कामायैवञ्च पञ्चधा । कामाः पाशाङ्गुशौ चापवाणाः ध्येयाश्च विभ्रतः ।। ३१३.

रतिश्च विरतिः प्रीतिर्विप्रीतिश्च मतिर्धृतिः । विधृतिः पुष्टिरेभिश्च क्रमात् कामादिकैर्युताः ।। ३१३.

ओं छँ नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ओं ओं । अ आ इ ई उ उ ऋ लृ लॄ ए ऐ ओ औ अं अः । क ख ग घ ङ च छ ज झ ञ ट ठ ड ढ ण त थ द ध न प फ ब भ म य र ल व श ष स ह क्ष । ओं छँ नित्यक्लिन्ने मदद्रवे स्वाहा । आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिषु ।। ३१३.

अग्निरुवाच ओं ह्रीं ह्रँ खे छे क्षः स्त्रीँ ह्रूँ क्षे ह्रीं फट् । त्वरितां पूजयेन्नयस्य द्विभुजाञ्चाष्टवाहुकां । आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिकम् ष ।। ३१४.

पूर्व्वादौ गायत्रीं यजेन्मण्डले वै प्रणीतया । हुंकारां खेचरीं चण्डांछेदनीं क्षेपणीं स्त्रियाः ।। ३१४.

हुंकारां क्षएगकारीञ्च फट्कारीं मध्यतो यजेत् । जयाञ्च विजयां द्वारि किङ्करञ्च तदग्रतः ।। ३१४.

तिलैर्होमैश्च सर्व्वाप्त्यै नामव्याहृतिभिस्तथा । अनन्ताय नमः स्वाहा कुलिकाय नमः स्वधा ।। ३१४.

स्वाहा वासुकिराजाय शङ्खपालाय वौषट् । तक्षकाय वषन्नित्यं महापद्माय वै नमः ।। ३१४.

स्वाहा कर्कोटनागाय फट् पद्माय च वै नमः । लिखेन्निग्रहचक्रन्तु एकाशातिपदैर्न्नरः ।। ३१४.

वस्त्रे पटे तरौ भूर्ज्जे शिलायां यष्टिकासु च । मध्ये कोष्ठे साध्यनाम पूर्व्वादौ पट्टिकासु च ।। ३१४ ऐसादावम्बुपादौ च यमराज्यञ्च वाह्यतः । कालीनांरवमाली कालीनामाक्षमालिनी ।। ३१४.

मामोदतत्तदोमोमा रक्षत स्वस्व भक्षणा । यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा ।। ३१४.

वामो भूरिविभूसेया टट रीश्व श्वरी टट । यमराजाद्वाह्यतो वं तं तोयं मारणात्मकम् ।। ३१४.

कज्जलं निम्बनिर्य्यासमज्जासृग्विषसंयुतम् । काकपक्षस्य लेखन्या श्मशाने वा चतुष्पथे ।। ३१४.

निधापयेत् कुम्भाधस्ताद्वल्मीके वाथ निक्षिपेत् । काफपक्षकस्य लेखन्या श्मशाने वा यतुष्पथे ।। ३१४.

लिखेच्चानुग्रहञ्चक्रं शुक्लपत्रेऽथ भूर्ज्जंके । लाक्षया कुङ्कुमेनाथ स्फटिकाचन्दनेन वा ।। ३१४.

भुवि भिक्तौ पूर्व्वदले१ नाम मध्यमकोष्ठके । खण्डे तु वारिमध्यस्थं ओं हंसौ वापि पट्टिशम् ।। ३१४.

लक्ष्मीश्लोकं शिबादौ च राक्षसादिक्रमाल्लिखेत् । श्रीःसाममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा ।। ३१४.