अग्निपुराणम्

रक्षयेदात्मनो विद्यां प्रतिवादी यदा शिवः । वारुण्यादि ततो न्यस्य ज्वरकाशविनाशनम् ।। ३१२.

. सौम्यादि मध्यमान्तन्तु गुरुत्वं जायते वटे । पूर्व्वादि मध्यमान्तन्तु लघुत्वं कुरुते क्षणात् ।। ३१२.

भूर्ज्जे रोचनया लिख्य एतद्वज्राकुलं पुरम् । क्रमस्थैर्म्मन्त्रवीजैस्तु रक्षां देहेषु कारयेत् ।। ३१२.

वेष्टिता भावहेम्ना च रक्षेयं मृत्युनाशिनी । विघ्नपापारिदमनी सौभाग्यायुःप्रदा धृता ।। ३१२.

द्यूते रणे च जयदा शक्रसैन्ये न संशयः । बन्ध्यानां पुत्रदा ह्येणा चिन्तामणिरिवापरा ।। ३१२.

साधयेत् परराष्ट्राणि राज्यञ्च पृथिवीं जयेत् । फट् स्त्रीं क्षें हूँ लक्षज्प्याद्यक्षादिर्वशगो भवेत् ।। ३१२.

अग्निरुवाच ओं विनायकार्चनं वक्ष्ये यजेदाधारशक्तिकम् । धर्म्माद्यष्टककन्दञ्च नालं पद्मञ्च कर्णिकाम् ।। ३१३.

केशरं त्रिगुणं पद्मं तीव्रञ्च ज्वलिनीं यजेत् । नन्दाञ्च सुयशाञ्चोग्रां तेजोवतीं विन्ध्यवासिनीं ।। ३१३.

गणमूर्त्तिं गणपतिं हृदयं स्याद्‌गणं जयः । एकदन्तोत्कटशिरःशिखायाच्लकर्णिने ।। ३१३.

गजवक्त्राय कवचं चहूँ फडन्तं तथाष्टकं । महोदरो दण्डहस्तः पूर्व्वादौ मध्यतो यजेत् ।। ३१३.

जयो गणाधिपो गणनायकोऽथ गणेश्वरः । वक्रतुण्ड एकदन्तोत्कटलम्बोदरो गज ।। ३१३.

वक्त्रो विकटाननोऽथ हूँ पूर्व्वो विघ्ननाशनः । धूम्रवर्णो महेन्द्राद्यो वाह्ये विघ्नेशपूदनम् ।। ३१३.

त्रिपुरापूजनं वक्ष्ये असिताङ्गो रुरुस्तथा । चण्डः क्रोधस्तथोन्मत्तः कपाली भीषणः क्रमात् ।। ३१३.

संहारो भैरवो ब्राह्मीमुख्या ह्रस्वास्तु भैरवाः । ब्रह्माणीषण्मुखा दीर्घा अग्न्यादौ वटुकाः क्रमात् ।। ३१३.

समयपुत्रो वटुको योगिनीपुत्रकस्तथा । सिद्धपुत्रश्च वटुकः कुलपुत्रश्चतुर्थकः ।। ३१३.

हेतुकः क्षेत्रपालश्च त्रिपुरान्तो द्वितीयकः । अग्निवेतालोऽग्निजिह्वः कराली काललोचनः ।। ३१३.

एकपादश्च भीमाक्ष ऐं क्षें प्रेतस्तथासनं । ऐँ ह्रीं द्वौश्च त्रिपुरा पद्मासनसमास्थिता ।। ३१३.

विभ्रत्यभयपुस्तञ्च वामे बरदमालिकाम् । मूलेन हृदयादि स्याज्जालपूर्णञ्च कामकम् ।। ३१३.

गोमध्ये नाम संलिख्य चाष्टपत्रे च मध्यतः । श्मशानादिपटे श्मशानाङ्गारेण विलेखयेत् ।। ३१३.

चिताङ्गारपिष्टकेन मूर्त्तिं ध्यात्वा तु तस्य च । क्षिप्त्वोदरे नीलसूत्रैर्वेष्ट्य चोच्चाटनं भवेत् ।। ३१३.

ओं नमो भगवति ज्वालामानिनि गृध्रगणपरिवृते स्वाहा । युद्ध गच्छन् जपन्मन्त्रं पुमान् साक्षाज्जयी भवेत् । ओं श्रीँ ह्रीँ क्लीँ श्रियै नमः । उत्तरादौ च घृणिनी सूर्य्या पूज्या चतुर्द्दले ।। ३१३.

आदित्या प्रभावती च हेमाद्रिमधुराश्रियः । ओं ह्रीं गौर्य्यै नमः । गौरीमन्त्रः सर्व्वकरः होमाद्ध्यानाज्जपार्च्चनात् ।। ३१३.

रक्ता चतुर्भुजा पाशवरदा दक्षिणे करे । अङ्कुशाभययुक्तान्तां प्रार्थ्य सिद्धात्मना पुमान् ।। ३१३.

जीवेद्वर्षशतं धीमान्न चौरारिभयं भवेत् । क्रुद्धः प्रसादी भवति युधि मन्त्राम्बुपानतः ।। ३१३.

अञ्जनं तिलकं वश्ये जिचह्वाग्रे कविता भवेत् । तज्जपान्मैथुनं वश्ये तज्जपाद्योनिवीक्षणप्त् ।। ३१३.

. स्पर्शाद्वशी तिलहोमात्सर्व्वञ्चैव तु सिध्यति । सप्ताभिमन्त्रितञ्चान्नं भुञ्जंस्तस्य श्रियः सदा ।। ३१३.

अर्द्धनारीशरुपोऽयं लक्ष्मयादिवैष्णवादिकः । अनङ्गरूपा शक्तिश्च द्वितीया मदनातुरा ।। ३१३.

पवनवेगा भुवनपाला वै सर्व्वसिद्धिदा । अनङ्गमदनानङ्गमेखलान्ताञ्जपेच्छ्रिये ।। ३१३.

पद्ममध्यदलेषु ह्रीँ स्वरान् कादीस्ततः स्त्रियाः । षट्‌कोणे वा घटे वाऽथ लिखित्वा स्याद्वशीकरं ।। ३१३.