अग्निपुराणम्

शेषान् हस्ततले न्यस्य शिरस्यथ ललाटके। मुखहृन्नाभिगुह्योरुजान्वङ्घ्रौ करणोदूतौ

पादे जान्वोरुपस्थे च हृदये मूद्‌र्ध्नि च क्रमात्। परश्च पुरुषात्मादौ षड्‌विंशे पूर्ववत्परम्

सञ्चिन्त्य मण्डलैके तु प्रकृतिं पूजयेद्‌बुधः। पूर्वयाम्याप्यसौम्येषु हृदयादीनि पूजयेत्

अस्त्रमग्न्यादिकोणेषु वैनतेयादि पूर्ववत्। दिक्‌पालांश्च विधिस्त्वन्यः त्रिव्यूहेग्निश्च मध्यतः

पूर्वादिदिग्‌बलावासोराज्यादिभिरलङ्‌कृतः। कर्णिकायां नाभसश्च मानसः कर्णिकास्थितः

विश्वरूपं सर्वस्थित्यै यजेद्राज्यजयाय च। सर्वव्यूहैः समायुक्तमङ्गैरपि च पञ्चभिः

गरुडद्यैस्तथेन्द्राद्यैः सर्वान् कामानवाप्नुयात्। विष्वक्‌सेनं यजेन्नाम्ना वै बीजं व्योमसंस्थितम्

नारद उवाच मुद्राणां लक्षणं वक्ष्ये सान्निध्यादिप्रकारकम्। अञ्चलिः प्रथमा मुद्रा वन्दनी हृदयानुगा

ऊद्धर्वाङ्गुष्ठो वाममुष्टिर्द्दक्षिणाङ्गुष्ठबन्धनम्। सव्यस्य तस्य चाङ्गुष्ठो यस्य चोद्धर्वे प्रकीर्त्तितः

तिस्नः साधरणा व्यूहे अथासाधारणा इमाः। कनिष्ठादिविमोकेन अष्टौ मुद्रा यथाक्रमम्

अष्टानां पूर्व्वबीजानां क्रमशस्त्ववधारयेत्। अङ्गुष्ठेन कनिष्ठान्तं नामयित्वाङ्गुलित्रयम्

ऊद्ध्‌र्वं कृत्वा सम्मुखञ्च थीजाय नवमाय वै। वामहस्तमथोत्तानं कृत्वार्द्धं नामयेच्छनैः

वराहस्य स्मृता मुद्रा अङ्गानाञ्च क्रमादिमाः। एकैकां मोचयेद् बद्‌ध्वा वाममुष्टौ तथाङ्‌गुलीम्

आकुञ्चयेत् पूर्वमुद्रां दक्षिणेत्येवमेव च। ऊद्‌र्ध्वाङ्‌गुष्ठो वाममुष्टिर्मुद्रासिद्धिस्ततो भवेत्

नारद उवाच अभिषेकं प्रवक्ष्यामि यथाचार्य्यस्तु पुत्रकः। सिद्धिबाक् साधको येन रोगी रोगाद्विमुच्यते

राज्यं राजा सुतं स्त्रीञ्च प्राप्नुयान्मलनाशनम्। मूर्त्तिकुम्भान् सुरत्नाढ्यः मध्यपूर्वादितो न्यसेत्

सहस्त्रावर्त्तितान् कुर्य्यादथवा शतवर्त्तितान्। मण्डपे मण्डले विष्णुं प्राच्यैशान्याञ्च पीठके

निवेश्य शकलीकृत्य पुत्रकं शाधकादिकम्। अभिषेकं समभ्यर्च्च्य कुर्य्याद्‌गीतादिपूर्वकम्

दद्याच्च योगपीठादींस्त्वनुग्राह्यास्त्वया नराः। गुरुस्च समायान् ब्रूयाद्‌गुप्तः शिष्योथ सर्वभाक्

नारद उवाच साधकः साधयेन्मन्त्रं देवतायतनादिके। शुद्धभूमौ गृहे प्रार्च्च्य मण्डले हरिमीश्वरम्

चतुरस्त्रीकृते क्षेत्रे मण्डलादीनि वै लिखेत्। रसवाणाक्षिकोष्ठेषु सर्व्वतोबद्रमालिखेत्

षट्‌त्रिंशत्कोष्ठकैः पद्मं पीठं पङ्‌क्त्या बहिर्भवेत्। द्वाभ्यान्तु वीथिका तस्माद् द्वाभ्यां द्वाराणि दिक्षु च

वर्त्तु लं भ्रामयित्वा तु पद्मक्षेत्रं पुरोदितम्। पद्मार्द्धे भ्रामयित्वा तु भागं द्वादशमं बहिः

विभज्य भ्रामयेच्छेषं चतुः क्षेत्रन्तु वर्त्तुलम्। प्रथमं कर्णिकाक्षेत्रं केशराणां द्वितीयकम्

तृतीयं दलसन्धीनां दलाग्राणां चतुर्थकम्। प्रसार्य कोणसूत्राणि कोणदिङ्मध्यमन्ततः

निधाय केशराग्रे तु दलसन्धींस्तुलाञ्छयेत्। पातयित्वाथ सूत्राणि तत्र पत्राष्टकं लिखेन

दलस्न्ध्यन्तशलन्तु मानं मध्ये निधाय तु। दलाग्रं भ्रामयेत्तेन तदग्रं तदनन्तरम्

तदन्तरालं तत्‌पार्श्वे कृत्वा बाह्यक्रमेण च। केशरे तु लिखेद्‌द्वौ द्वौ दलमध्ये ततः पुनः

पद्मलक्षमैतत् सामान्यं द्विषट्‌कदलमुच्यते। कर्णिकार्द्धेन मानेन प्राकसंस्थं भ्रामयेत् क्रमात्