महिषाक्षेण धूपश्च द्विरात्रे भीषणी ग्रही । तच्चेष्टा कासनिश्वासौ गात्रसङ्गोचनं मुहुः ।। २९९.
आजमूत्रैर्लिपेत् कृष्णासेव्यापामार्गचन्दनैः । गोश्रृङ्गदन्तकेशैश्च धूपयेत् पूर्ववद्वलिः ।। २९९.
ग्रही त्रिरात्रे घण्ठाली तच्चेष्टा क्रन्दनं मुहुः । जृम्भणं स्वनितन्त्रासो गात्रोद्वेगमरोचनं ।। २९९.
केशराञ्जनगोहस्तिदन्तं साजपयो लिपेत् । नखराजीविल्वदलैर्धूपयेच्च बलिं हरेत् ।। २९९.
ग्रही चतुर्थी काकोली गात्रोद्वेगप्ररोचनं । फेनोद्ग्णरो दिशो द़तकेशेन धूपयेत् ।। २९९.
गजदन्ताहिनिर्म्मोकवाजिमूत्रप्रलेपनं । सराजीनिम्बपत्रेण धूतकेशेन धूतकेशेन धूपयेत् ।। २९९.
हंसाधिका पञ्चमी स्याज्जृम्भाश्वासोद्र्ध्वधारिणी । मुष्टिबन्धश्च तच्चेष्टा बलिं मत्स्यादिना हरेत् ।। २९९.
मेषश्रृड्गबलालोध्रशिलातालैः शिशुं लिपेत् । फट्कारी तु ग्रही षष्ठी भयमोहप्ररोदनं ।। २९९.
निराहरोऽह्गविक्षेणो हरेन्मत्स्यादिना बलिं । राजीगुग्गुलुकुष्ठे भदन्ताद्यैर्धूपलेपनैः ।। २९९.
सप्तमे मुक्तकेश्यार्त्तः पूतिगन्धो विजृम्भणं । सादः प्ररोदनङ्गासो धूपो व्याघ्रनशैर्लिपेत् ।। २९९.
वचागोमयगोमूत्रेः श्रीदणअडी चाष्टमे ग्रही । दिशो निरीक्षणं जिह्वाचालनङ्कासरोदनं ।। २९९.
वलिः पूर्वैव मत्स्याद्यैर्धूपलेपे च हिङ्गुला । वचासिद्धार्थलशुनैश्चोद्र्ध्वग्राही महाग्रही ।। २९९.
उद्वेजनोद्र्ध्वनिःश्वासः स्वमुष्टिद्वयखादनं । रक्तचन्दनकुष्ठाद्यैर्धूपयेल्लेपयेच्छिशुं ।। २९९.
कपिरोमनखैर्धूपो दशमी रोदनी ग्ररी । तच्चेष्टा रोदनं शश्वत् सुगन्धो नीलवर्णता ।। २९९.
धूपो निम्बेन भूतोग्रराजीसर्ज्जरसैर्ल्लिपेत् । बर्लि वहिर्हरेल्लाजकुल्माषकवकोदनम् ।। २९९.
यावत्त्रयोदशाहं स्यादेवं धूपादिका क्रिया । गृह्णाति मासिकं वत्सं पूतनासङ्कुली ग्रही ।। २९९.
काकवद्रोदनं स्वासो मूत्रगन्वोऽक्षिमीलनं । गोमूत्रस्नपनं त्स्य गोदन्तेन च धूपनम् ।। २९९.
पीतवस्त्रं ददेद्रक्तस्रग्गन्धौ तैलदीपकः । त्रिविधं पायसम्मद्यं तिलमासञ्चतुर्व्विधम् ।। २९९.
करञ्जाधो यमदिशि सप्ताहं तैर्बलिं हरेत् । द्विमासिकञ्च मुकुटा वपुः शीतञ्च शीतलं ।। २९९.
छर्द्दिः स्यान्मुखशोषादिपुष्पगन्धांशुकानि च । अपूपमोदनं दोपः कृष्णं नीरादि धूपकम् ।। २९९.
तृतीये गोमुखी निद्रा सविण्मुत्रप्ररोदनम् । यवाः प्रियङ्गुः पलनं कुल्माषं शाकमोदनम् ।। २९९.
क्षीरं पूर्व्वे ददेन्मध्येऽहनि धूपश्च सर्पिषा । पञ्चभङ्गेन तत् स्नानं चतुर्थे पिङ्गलार्त्तिहृत् ।। २९९.
तनुः शीता पूतिगन्धः शोषः स म्रियते ध्रुवम् । पञ्चमी ललना गात्रसादः स्यान्मुखशोषणं ।। २९९.
अपानः पीतवर्णश्च मत्स्याद्यैर्द्दक्षइणे बलिः । षणअमासे पङ्कजा चेष्टा रोदनं विकृतः स्वरः ।। २९९.
मत्स्यमांससुराभक्तपुष्पगन्धादिभिर्बलिः । सप्तमे तु निराहारा पूतिगन्धादिदन्तरुक् ।। २९९.
पिष्टमांससुरामांसैर्बलिः स्याद्यमुनाष्टमे । विस्फोटशोषणाद्यं स्यात् तच्चिकित्सान्न कारयेत् ।। २९९.
नवमे कुम्भकर्ण्यार्त्तो ज्वरी च्छर्द्दति पालकम् । रोदनं मांसकुल्माषमद्याद्यैर्वैश्वके बलिः ।। २९९.
दशमे तापसी चेष्टा निराहारोक्षइमीलनम् । घण्टा पताका पिष्टोक्ता सुरामांसबलिः समे ।। २९९.
राक्षस्येकादशी पीड़ा नेत्राद्यं न चिकित्सनम् । चञ्चला द्वादशे श्वासः त्रासादिकविचेष्टितम् ।। २९९.
बलिः पूर्वऽथ मध्याह्ने कुल्माषाद्यैस्तिलादिभिः । यातना तु द्वितीयेऽब्दे यातनं रोदनादिकम् ।। २९९.