अग्निपुराणम्

शुभे दिने श्रीधरञ्च श्रियमुच्चैःश्रवाश्च तं । हयराजं समभ्यर्च्य सावित्रैर्जुहुयाद्घृतं ।। २९०.

द्विजेभ्यो दक्षिणान्दद्यादश्ववृद्धिस्तथा भवेत् । अश्वयुक् शुक्लपक्षस्य पञ्चदश्याञ्च शान्तिकं ।। २९०.

बहिः कुर्य्याद्विशेषेण नासत्यौ वरुणं यजेत् । समुल्लिख्य ततो देवीं शाखाभिः परिवारयेत् ।। २९०.

घटान्सर्व्वरसैः पूर्णान् दिक्षु दद्यात्सवस्त्रकान् । यवाज्यं जुहुयात् प्रार्च्य यजेदश्वांश्च साश्विनान् ।। २९०.

विप्रेभ्यो दक्षिणान्दद्यान्नैमित्तिकमतः श्रृणु । मकरादौ हयानाञ्च पद्मैर्विष्णुं श्रियं यजेत् ।। २९०.

ब्रह्माणं शङ्करं सोममादित्यञ्च तथाश्विनौ । रेवन्तमुच्चैःश्रवसन्दिक्पालांश्च दलेष्वपि ।। २९०.

प्रत्येकं पूर्णंकुम्भैश्च वेद्यान्तत्सौम्यतः स्थले । तिलाक्षताज्यसिद्धार्थान् देवतानां शतं शतं ।। २९०.

उपोषितेन कर्त्तव्यं कर्म्म चाश्वरुजापहं ।। २९०.

शालिहोत्र उवाच गजशान्तिं प्रवक्ष्यामि गजरोगविमर्द्दनीम् । विष्णुं श्रियञ्च पञ्चम्यां नागमैरावतं यजेत् ।। २९१.

ब्रह्माणं शङ्करं विष्णुं शक्रं वैश्रवणं यमं । चद्रार्कौ वरुणं वायुमग्निं पृथ्वीं तथा च खं ।। २९१.

शेषं शैलान् कुञ्जरांश्च ये तेऽष्टौ देवयोनयः । विरूपाक्षं महापद्मं भद्रं सुमनसन्तथा ।। २९१.

कुमुदैरावणः पद्मः पुष्पदन्तोऽथ वामनः । सुप्रतीकोञ्जनो नागा अष्टौ होमोऽथ दक्षिणाम् ।। २९१.

गजाः शान्त्युदकासिक्ता वृद्धौ नैमित्तिकं श्रृणु । गजानां मकरादौ च ऐशान्यां नगराद्बहिः ।। २९१.

स्थण्डिले कमले मध्ये विष्णुं लक्ष्मीञ्च केशरे । ब्रह्माणं भास्करं पृथ्वीं यजेत् स्कन्दं ह्यनन्तकं ।। २९१.

खं शिवं सोममिन्द्रादींस्तदस्त्राणि दले क्रमात् । वज्रं शक्तिञ्च दण्डञ्च तोमरं पाशकं गदां ।। २९१.

शूलं पद्मं बहिर्वृन्ते चक्रे सूर्य्यन्तथाश्विनौ । वसूनष्टौ तथा साध्यान् याम्येऽथ नैर्ऋते दले ।। २९१.

देवानाङ्गिरसश्चाश्विभृगवो मरुतोऽनिले । विश्वेदेवांस्तथा दक्षे रुद्रा रौद्रेऽथ मण्डले ।। २९१.

ततो वृत्तया रेखया तु देवान् वै बाह्यतो यजेत् । सूत्रकारानृषीन् वाणीं पूर्व्वादौ सरितो गिरीन् ।। २९१.

महाभूतानि कोणेषु ऐशान्यादिषु संयजेत् । पद्मं चक्रं गदां शंखं चतुरस्रन्तु मण्डलं ।। २९१.

चतुर्द्वारं ततः कुम्भाः अग्न्यादौ च पताकिकाः। चत्वारस्तोरणा द्वारि नागानैरावतादिकान् ।। २९१.

पूर्व्वादौ चौषधीभिश्च देवानां भाजनं पृथक् । पृथक्शताहुतीश्चाज्यैर्गजानर्च्य प्रदक्षिणं ।। २९१.

नागं वह्निं देवतादीन् बाह्यैर्जग्मुः स्वकं गृहम् । द्विजेभ्यो दक्षिणां दद्यात् हस्तिवैद्यादिकांस्तथा ।। २९१.

करिणीन्तु समारुह्य वदेत् कर्णन्तु कालवित् । नागाराजेऽमृते शान्तिं कृत्वाऽमुष्मिन् जपन्मनुम् ।। २९१.१५ श्रीगजस्त्वं कृतो राज्ञा भवानस्य गजाग्रणीः । प्रभुर्माल्याग्रभक्तैस्त्वां पूजयिष्यति पार्थिवः ।। २९१.

लोकस्तदाज्ञया पूजां करिष्यति तदा तव । पालनीयस्त्वया राजा युद्धेऽध्वनि तथा गृहे ।। २९१.

तिर्य्यग्भावं समुत्‌सृज्य दिव्यं भावमनुस्मर । देवासुरे पुरा युद्धे श्रीगजस्त्रिदशैः कृतः ।। २९१.

ऐरावणसुतः श्रीमानरिष्टो नाम वारणः । श्रीगजानान्तु तत् तेजः सर्व्वमेवोपतिष्ठते ।। २९१.

तत्तेजस्तव नागेन्द्र दिव्यभावसमन्वितं । उपतिष्ठतु भद्रन्ते रक्ष राजानमाहवे ।। २९१.

इत्येवमभिषिक्तैनमारोहेत शुभे नृपः । तस्यानुगमनं कुर्युः सशस्त्रनवसद्‌गजाः ।। २९१.

शालास्वसौ स्थण्डिलेऽब्जे दिकपालादीन् यजेद्वहिः । केशरेषु बलं नागं भुवञ्चैव सरस्वतीं ।। २९१.