पाठादार्व्वीजातिदलं द्राक्षामृलफलत्रयैः । साधितं समधु क्काथं कवलं मुखपापहृत् ।। २८३.
कृष्णातिविषतिक्तेन्द्रदारुपाठापयोमुचां । क्काथो मूत्रे श्रृतः क्षौद्री सर्वकण्ठगदापहः ।। २८३.
पथ्यागोक्षुरदुस्पर्शराजवृक्षशिलाभिदां । कषायः समधुः पीतो मूत्रकृच्छ्रं व्यपोहति ।। २८३.
वंशत्वग्वरुणक्काथः शर्क्कराश्मविघातनः । शाखोटक्काथसक्षौद्रक्षीराशी श्लीपदी भवेत् ।। २८३.
मासार्कत्वक्पयस्तैलं मधुसिक्तञ्च सैन्धवं । पादरोगं हरेत्सर्पिर्जालकुक्कुटजं तथा ।। २८३.
शुण्ठीसौवर्चलाहिङ्गुचूर्णं शूण्ठीरसैर्घृतम् । रुजं हरेदथ क्काथो विद्धि वद्धाग्निसाधने ।। २८३.
सौवर्चलाग्निहङ्गूनां सदीप्यानां रसैर्युतं । विड़दीप्यकयुक्तं वा तक्रं गुल्मातुरः पिवेत् ।। २८३.
धात्रीपटोलमुद्गानां क्काथः साज्यो विसर्पहा । शुण्ठीदारुनवाक्षीरक्काथो मूत्रान्वितोऽपरः ।। २८३.
सव्योषायोरजः क्षारः फलक्काथश्च शोथहृत् । गुड़शिग्रुत्रिवृद्भिश्च सैन्धवानां रजोयुतः ।। २८३.
त्रिवृताफलकक्काथः सगुड़ स्याद्विरेचनः । वचाफलकषायोत्थं सैन्धवानां रजोयुतः ।। २८३.
त्रिफलायाः पलशतं पृथग्भृङ्गजभावितम् । विङ्ङ्गं लोहचूर्णञ्च दशभागसमन्वितम् ।। २८३.
शतावरीगुडुच्यग्निपलानां शतविंशतिः । मध्वाज्यतिलजैर्लिह्यद् बलीपलितवर्ज्जितः ।। २८३.
सितामधुघृतैर्युक्ता सकृष्णा त्रिफला तथा । त्रिफला सर्वरोगघ्नीस मधुः सर्क्करान्विता ।। २८३.
सितामधुघृतैर्युक्ता सकृष्णा त्रिफला तथा । पथ्याचित्रकशुण्ठ्यश्च गुडुचीमुष्लीरजः ।। २८३.
सगुडं भक्षितं रोगहरं त्रिशतवर्षकृते । किञअचिच्चूर्णं जवापुष्पं पिण्डितं विमृजेज्जले ।। २८३.
तैलं भवेद् घृताकारं किञ्चिच्चूर्ण्णं जलान्वितं । धूपार्थं दृश्यते चित्रं वृषदंशजरायुना ।। २८३.
पुनर्म्माक्षिकधूपेन दृश्यते तद्याथा पुरा । कर्पूरजलकाभेकतैलं पाटलिमूलयुक् ।। २८३.
पिष्ट्वा लिप्य पदे द्वे च चरेदङ्गारके नरः । तृणौत्थानादिकं व्यूह्य दर्शयन्वै कुतूहलं ।। २८३.
विषग्रहरुजध्वंसक्षुद्रनर्म्म च कामिकं । तत्ते षट्कर्म्मकं प्रोक्तं सिद्धिद्वयसमाश्रयं ।। २८३.
मन्त्रध्यानौषधिकथामुद्रेज्या यत्र मुष्टयः । चतुर्व्वर्गफलं प्रोक्तं यः पठेत्स दिवं व्रजेत् ।। २८३.
धन्वन्तरिरुवाच आयुरारोग्यकर्तार ओंकारद्याश्च नाकदाः । ओंकारः परमो मन्त्रस्तं जप्त्वा चामरो भवेत् ।। २८४.
गायत्री परमो मन्त्रस्तं जप्त्वा भुक्तिमुक्तिभाक् । ओं नमो नारायणाय मन्त्रः सर्वार्थसाधकः ।। २८४.
ओं नमो भगवते वासुदेवाय सर्वदः । ओं ह्रूँ नमो विष्णवे मन्त्रोयञ्चौषधं परं ।। २८४.
अनेन देवा ह्यसुराः सश्रियो निरुजोऽभवन् । भूतानामुपकारश्च तथा धर्मो महौषधम् ।। २८४.
धर्म्मः सद्धर्म्मकृद्धर्मी एतैर्धर्म्मैश्च निर्म्मलः । श्रीदः श्रीशः श्रीनिवासः श्रीधरः श्रीनिकेतनः ।। २८४.
श्रियः पतिः श्रीपरम् एतैः श्रियमवाप्नुयात् । कामी कामप्रदः कामः कामपालस्तथा हरिः ।। २८४.
आनन्दो माधवश्चैव नाम कामाय वै हरेः । रामः परशुरामश्च नृसिंहो विष्णुरेव च ।। २८४.
त्रिविक्रमश्च नामानि जप्तव्यानि जिगीषुभिः । विद्यामभ्यस्यतां नित्यं जप्तव्यः पुरुषोत्तमः ।। २८४.
दामोदरो बन्धहरः पुष्कराक्षोऽक्षिरोगनुत् । हृषीकेशो भयहरो जपेदौषधकर्म्मणि ।। २८४.
अच्युतञ्चामृतं मन्त्रं सङ्ग्रामे चापराजितः । जलतारे नारसिंहं पूर्व्वादौ क्षेमकामवान् ।। २८४.