अग्निपुराणम्

ह्रीं गौरीं गं गणः शक्रमुखाश्चण्डीहृदादिकाः। क्रमात्सूर्य्यार्च्यने मन्त्रा दण्डी पूज्यश्च पिङ्गलः

उच्चैः श्रवाश्चारुणश्च प्रभूतं विमलं यजेत्। साराध्योपरमसुखं स्कन्दाद्यंमध्यतो यजेत्

दीप्ता सूक्ष्मा जया भद्रा विभूतिर्विमला तथा। अमोघा विद्युता चैव पूज्याथ सर्वतोमुखी

अर्क्कासनं हि हं खं ख सोल्कायेति च मूर्तिकाम्। ह्रां ह्रीं स सूर्य्याय नम आं नमो ह्रदयाय च

अर्क्काय शिकसे तद्वदग्नीशासुरवायुगान् । भूर्भवः स्वरे ज्वालिनि शिखा हुं कवचं स्मृतम्

मां नेत्रं वस्तथार्क्कास्त्रं राज्ञी शक्तिश्च निष्कुभा । सोमोऽङ्गारकोथ बुधो जीवः शुक्रः शनिः क्रमात्

राहुः केतुस्तेजश्चण्डः सङ्‌क्षेपादथ पूजनम्। आसनं मूर्त्तये मूलं हृदाद्यं परिचारकः

विष्णवासनं विष्णुमूर्त्ते रों श्रीं श्रीं श्रीधरो हरिः। ह्रीं सर्वमूर्त्तिमन्त्रीयमिति त्रैलोक्यमोहनः

ह्रीं हृषीकेशः क्लीं विष्णुः स्वरैर्द्दीर्घैर्हृदादिकम्। समस्तैः पञ्चमी पूजा सङ्‌ग्रामादौ जयादिदा

चक्रं गदां क्रमाच्छङ्खं मुषलं खड्गशार्ङ्गकम्। पाशाङ्कुशौ च श्रीवत्सं कौस्तुभं वनमालया

श्रीं श्रीर्महालक्ष्मीतातार्क्ष्यो गुरुरिन्द्रादयोऽर्च्चनम्। सरस्वत्यासनं मूर्त्तिरौं ह्रीं देवी सरस्वती

हृदाद्यालक्ष्मीर्म्मेधा च कलातुष्टिश्च पुष्टिका। गौरी प्रभामती दुर्गा गणो गुरुश्च क्षेत्रपः

तथा गं गणपतये च ह्रीं गौर्यै च श्रीं श्रियै। ह्रीं त्वरितायै ह्रीं सौ त्रिपुरा चतुर्थ्यन्तनमोन्तकाः

प्रणवाद्याञ्च नामाद्यमक्षरं बिन्दुसंयुतम्। ओं युतं वा सर्वमन्त्रपूजनाज्जपतः स्मृताः

होमात्तिलघृताद्यैञ्च धर्म्मकामार्थमोक्षदाः। पूजामन्त्रान् पठेद्यस्तु भुक्तभोगो दिवं व्रजेत्

नारद उवाच वक्ष्ये स्नानं क्रियाद्यर्थं नृसिंहेन तु मृत्तिकाम्। गृहीत्वा तां द्विधा कृत्वा मनः स्त्रानमथैकया

निमज्जयाचम्य विन्यस्य सिंहेन कृतारक्षकः। विधिस्नां ततः कुर्य्यात् प्राणायामपुरः सरम्

हृदि ध्यायन् हरिज्ञानं मन्त्रेणाष्टाक्षरेण हि। त्रिधा पाणितले मृत्सनां दिग्बन्धं सिंहजप्ततः

वासुदेवप्रजप्तेन तीर्थंसङ्कल्प्य चालभेत्। गात्रं वेदादिना मन्त्रैः सम्मार्ज्याराध्य मूर्त्तिना

कृत्वाघमर्षणं वस्त्रं परिधाय समाचरेत्। विन्यस्य मन्त्रैर्द्विर्म्मार्ज्य पाणिस्थं जलमेव च

नारायणेन संयम्य वायुमाघ्राय चोत्सृजेत्। जलं ध्यायन् हरिं पश्चद्दत्त्वार्घ्यं द्वादशाक्षरम्

जप्त्वान्याञ्छतशस्तस्य योगपीठादितः क्रमात्। मन्त्रान् दिक्‌पालपर्यन्तानृषीन् पितृगणानपि

मनुष्यान् सर्वभूतानि स्थावरान्तान्यथावसेत्। न्यस्य चाङ्गानि संहृत्य मन्त्रान्यागगृहं व्रजेत्

एवमन्यासु पूजासु मूलाद्यैः स्नानमाचरेत्

नारद उवाच चक्ष्ये पूजाविधिं विप्रा यत कृत्वा सर्वमाप्नुयात्। प्रक्षालिताङ्‌घ्निराचम्य वाग्यतः कृतसक्षकः

प्राङ्‌मुखः स्वस्तिकं बद्‌ध्वा पद्माद्यपरमेव च। यं वीजं नाभिमध्यस्थं धूम्रं चण्डानिलात्मकम्

विशेषयेदशेषन्तु ध्यायेत् कायात्तु कल्मषम्। क्षौं हृत्‌पङ्कजमध्यस्थं वीजं ते जोनिधिं स्मरन्

अधोद्धर्वतिर्यग्‌गाभिस्तु ज्वालाभिः कल्प्रषं दहेत्। शशाङ्काकृतिवद्ध्यायेदम्बरस्थं सुधाम्बुभिः

हत्पद्माव्यापिभिर्द्देहं स्वकमाप्लावयेत्सुधीः । सुसुम्नायोनिमार्गेण सर्वनाडीविसर्प्पिभिः