अग्निपुराणम्

अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान् । जह्नोरभूदजकाश्वौ बलाकाश्वस्तदात्मजः ।। २७८.

बलाकाश्वस्य कुशिकः कुशिकात् गाधिरिन्द्रकः । गाधेः सत्यवती कन्या विश्वामित्रः सुतोत्तमः ।। २७८.

देवरातः कतिमुखा विश्वामित्रस्य ते सुताः । शुनः शेफाऽष्टकश्चान्यो ह्यजमीढात् सुतोऽभवत् ।। २७८.

नीलिन्यां शान्तिरपरः पुरुजातिः सुशान्तितः । पुरुजातेस्तु वाह्याश्वो वाह्याशवात् पञ्च पार्थिवाः ।। २७८.

मुकुलः सृञ्जयश्यैव राजा वृहदिषुस्तथा । यवीनरश्च कृमिलः पाञ्चाला इति विश्रुताः ।। २७८.

मुकुलस्य तु मौकुल्याः क्षेत्रोपेता द्विजातयः । चञ्चाश्वो मुकुलाज्जज्ञे चञ्चाश्वान्मिथुनं ह्यभूत् ।। २७८.

दिवोदासो ह्यहल्या च अल्यायां शरद्वतात् । शतानन्दः शतानन्दात् सत्यधृन्मिथुनन्ततः ।। २७८.

कृपः कृपी दिवोदासान्मैत्रेयः सोमपस्ततः । सृञ्चयात् पञ्चधनुषः सोमदत्तश्य तत्सुतः ।। २७८.

सहदेवः सोमदत्तात् सहदेवात्तु सोमकः । आसीच्च सोमकाज्जन्तुर्ज्जन्तोश्च पृषतः सुतः ।। २७८.

पृषताद्‌द्रुपदस्तस्माद्‌धृष्टद्युम्नोऽथ तत्सुतः । धृष्टकेतुश्च धूमिन्यामृक्षोऽभूदजमीढतः ।। २७८.

ऋक्षात्सम्बलणो जज्ञे कुरुः सम्वरणात्ततः । यः प्रयागादपाक्रम्य कुरुक्षेत्रञ्चकार ह ।। २७८.

कुरोः सुधन्वा सुधनुः परिक्षइच्चारिमेजयः । सुधन्वनः सुहोत्रोऽभूत् सुहोत्राच्च्यवनो ह्यभूत् ।। २७८.

वशिष्ठपरिचाराभ्यां सप्तासन् गिरिकासुताः । वृहद्रथः कुशो वीरो यदुः प्रत्यग्रहो बलः ।। २७८.

मत्स्यकाली कुशाग्रोऽतो ह्यासीद्राज्ञो वृहद्रथात् । कुशाग्राद्‌वृषभो जज्ञे तस्य सत्यहितः सुतः ।। २७८.

सुधन्वा तत्सुतश्चोर्ज्ज ऊर्ज्जादासीच्च सम्भवः । सम्भवाच्च जरासन्धः सहदेवश्च तत्‌सुतः ।। २७८.

सहदेवादुदापिश्च उदापेः श्रुतकर्मकः । परिक्षइतस्य दायादो धार्मिको जनमेजयः ।। २७८.

जनमेजयात्त्रसदस्युर्जह्रोस्तु सुरथः सुतः । श्रुतसेनोग्रसेनौ च भीमसेनश्च नामतः ।। २७८.

जनमेजयस्य पुत्रौ तु सुरथो महिमांस्तथा । सुरथाद्‌विदूरथोऽभूदृक्ष आसीद्विदूरथात् ।। २७८.

ऋक्षस्य तु द्वितीयस्य भीमसेनोऽभवत्‌सुतः । प्रतीपो भीमसेनात्तु प्रतीपस्य तु शान्तनुः ।। २७८.

देवापिर्व्वाह्लिकश्चैव सोमदत्तस्तु शान्तनोः । वाह्लिकात्सोमदत्तोऽभूद्‌भूरिर्भूरिस्रवाः शलः ।। २७८.

गङ्गायां शान्तनोर्भीष्मः काल्यायां विचित्रवीर्य्यकः । कृष्णद्वैपायनश्चैव क्षेत्रे वैचित्रवीर्य्यके ।। २७८.

धृतराष्ट्रञ्च पाण्डुञ्च विदुरञ्चाप्यजीजनत् । पाण्डोर्युधिष्ठिरः कुन्त्यां भीमश्चैवार्जुनस्त्रयः ।। २७८.

नकुलः सहदेवश्च पाण्डोर्म्माद्य्राञ्च दैवतः । अर्जुनस्य च सौभद्रः परिक्षिदभिमन्युतः ।। २७८.

द्रौपदी पाण्डवानाञ्च प्रिया तस्यां युधिष्ठिरात् । प्रतिविन्ध्यो भीमसेनाच्छ्रुतकीर्त्तिर्द्धनञ्जयात् ।। २७८.

सहदेवाच्छ्रुतकर्म्मा शतानीकस्तु नाकुलिः । भीमसेनाद्धिड़िम्बायामन्य आसीद् घटोत्‌कचः ।। २७८.

एते भूता भविष्याश्च नृपाः संख्या न विद्यते । गताः कालेन कालो हि हरिस्तं पूजयेद्‌द्विज ।। २७८.

होममग्नौसमुद्दिश्य कुरु सर्व्वप्रदं यतः ।। २७८.

अग्निरुवाच आयुर्वेदं प्रवक्ष्यामि सुश्रुताय यमब्रवीत् । देवो धन्वन्तरिः सारं मृतसञ्जीवनीकरं ।। २७९.

सुश्रुत उवाच आयुर्वेदं मम ब्रूहि नराश्वेभरुगर्दनम् । सिद्धयोगान्‌ सिद्धमन्त्रान्‌ मृतसञ्जीवनीकरान् ।। २७९.