अग्निपुराणम्

करन्धमान्मरुत्तोभूऽद्‌दुष्मन्तस्तस्य चात्मजः । दुष्मन्तस्य वरूथोऽभूद्‌गाण्डीरस्तु वरूथतः ।। २७७.

गाण्डीराच्चैव गान्धारः पञ्च जानपदास्ततः । गान्धाराः केरलाश्चोलाः पाण्ड्याः कोला महाबलाः ।। २७७.

द्रुह्यस्तु वभ्रुसेतुश्च वभ्रुसेतोः पुरोवसुः । ततो गान्धारा गान्धारैर्घर्म्मो घर्म्माद् घृतोऽभवत् ।। २७७.

घृतात्तु विदुषस्तस्मात् प्रचेतास्तस्य वै शतम् । आनद्रश्च सभानरश्चाक्षुपः परमेषुकः ।। २७७.

सभानरात् कालानलः कालानलजसृञ्जयः । पुरञ्जयः सृञ्जयस्य तत्पुत्रो जनमेजयः ।। २७७.

तत्पुत्रस्तु महाशालस्तुत्पुत्रोऽभून्महामनाः । तस्मादुशीनरो ब्रह्मन्नृगायान्तु तृगस्ततः ।। २७७.

नरायान्तु नरश्चासीत् कृमिस्तु कृमितः सुतः । दशायां सुब्रतो जज्ञे दृशद्वत्यां शिविस्तथा ।। २७७.

शिवेः पुत्त्रास्तु चत्वारः पृथुदर्भश्च वीरकः । कैकेयो भद्रकस्तेषां नाम्ना जनपदाः शुभाः ।। २७७.

तितिक्षुरुशीनरजस्तितिक्षोस्च रुषद्रयः । रुषद्रथादभूत्पैलः पैलाच्च सुतपाः सुतः ।। २७७.

महायोगी बलिस्तस्मादह्गो वङ्गश्च मुख्यकः । पुण्डुः कलिङ्गो बालोयो बलिर्योगी बलान्वितः ।। २७७.

अङ्गाद्दधिवाहनोऽभूत तस्माद्दिविरथो नृपः । दिविरथाद्धर्म्मरथस्तस्य चित्ररथः सुतः ।। २७७.

चित्ररथात्सत्यरथो लोमपादश्च तत्सुतः । लोमपादाच्चतुरङ्गः पृथुलाक्षश्च तत्सुतः ।। २७७.

पृथुलाक्षाच्च चम्पोऽभूच्चम्पाद्धर्य्यङ्गकोऽभवत् । हर्य्यङ्गाच्च भद्ररथो बृहत्कर्म्मा च तत्सुतः ।। २७७.

तस्मादभूद्‌वॄहद्भानुर्वृहद्भानोर्बृहात्मवान् । तस्माज्जयद्रथो ह्यासीज्जयद्रथाद्‌वृहद्रथः ।। २७७.

वृहद्रथाद्विश्वजिच्च कर्णो विश्वजितोऽभवत् । कर्णस्य वृषसेनस्तु पृथुसेनस्तदात्मजः । एतेऽङ्गवंशजा भूपाः पूरोर्वंशं निबोध मे ।। २७७.

अग्निरुवाच पुरोर्जनमेजयोऽभूत्प्राचीन्नन्तस्तु तत्सुतः । प्राचीन्नन्तान्मनस्युस्तु तस्माद्वीतमयो तृपः ।। २७८.

शुन्धुर्वीतमयाच्चाऽभूच्छुन्धोर्बहुविधः सुतः । बहुविधाच्च संयातिरहोवादी च तत्सुतः ।। २७८.

तस्य पुत्रोऽथ भद्राश्वो भद्राश्वस्य दशात्मजाः । ऋचेयुश्च कृषेयुश्च सन्नतेयुस्तथात्मजः ।। २७८.

घृतेयुश्च चितेयुश्च स्थण्डिलेयुश्च सत्तमः । धर्म्मोयुः सन्नतेयुश्चः कृचेयुर्म्मतिनारकः ।। २७८.

तंसुरोघः प्रतिरथः पुरस्तो मतिनारजाः । आसीत्प्रतिरथात्कण्वः कण्वान्मेधातिथिस्त्वभूत् ।। २७८.

तंसुरोघाच्च चत्वारो दुष्मन्तोऽथ प्रवीरकः । सुमन्तश्चानयो वीरो दुष्मन्ताद्भरतोऽभवत् ।। २७८.

शकुन्तलायान्तु बली यस्य नाम्ना तु भारताः । सुतेषु मातृकोपेन नष्टेषु भरतस्य च ।। २७८.

ततो मरुद्‌भिरानीय पुत्रः स तु बृहस्पतेः । संक्रामितो भरद्वाजः क्रतुभिर्व्वितथोऽभवत् ।। २७८.

स चापि वितथः पुत्रान् जनयामास पञ्च वै । सुहोत्रं च सुहोतारं गयं गर्भं तथैव च ।। २७८.

कपिलश्च महात्मानं सुकेतुञ्च सुतद्वयम् । कौशिकञ्च गृत्सपतिं तथा गृत्सपतेः सुताः ।। २७८.

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः काशे दीर्घतमाः सुताः । ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतोऽभूच्च केतुमान् ।। २७८.

केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः । प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात् ।। २७८.

वत्सादनर्क्क आसीच्च अनर्क्कात् क्षेमकोऽभवत् । क्षेमकाद्वर्षकेतुश्च वर्षकेतोर्विभुः स्मृतः ।। २७८.

विभोरानर्त्तः पुत्रोऽभूद्धिभोश्य सुकुमारकः । सुकुमारात्सत्यकेतुर्वत्सभूमिस्तु वत्सकात् ।। २७८.